Gênesis 30

Mama Kuurrku Wangka (NTJ) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Nyangka Rayirrtjultu nyangu palunyaku tjurtulukutju tjilku kanyiranyangka karurr-karurrarringu. Palunyalu Tjayikapala watjarnu, “Nyaaku-rnin tjilku ngayula yutintjamaaltu wantingu? Mukurringkula-rna tjilku kanyilkitja. Tjilkutjirratja-rna mirrirriku.”
1 Vendo Raquel que não dava filhos a Jacó, teve inveja de sua irmã, e disse a Jacó: Dá-me filhos, se não morro.
2 Nyangka Tjayikapalu kuliralpi mirrparnarringu. Palunyalu-lu watjarnu, “Ngayulu-rna Mama Kuurrnga wiya. Palunyalunta tjilkumaalmara kanyira.”
2 Então se acendeu a ira de Jacó contra Raquel, e disse: Estou eu no lugar de Deus, que te impediu o fruto de teu ventre?
3 Nyangka Rayirrtjultu watjarnu, “Ngarriku-muntan ngayuku waarka palyalpayi Pilala? Nyangka tjilku ngayuku-tju kanyilku. Nyangka-rnara ngayulu nyuyupungku kanyinma.”
3 E ela disse: Eis aqui minha serva Bila; coabita com ela, para que dê à luz sobre meus joelhos, e eu assim receba filhos por ela.
4 Nyangka mularrpartu witurnu Tjayikapalakutu. Nyangka-pula ngarringu.
4 Assim lhe deu a Bila, sua serva, por mulher; e Jacó a possuiu.
5 Palunyatjanu nyinarrayirnu mukalarringu. Palunyalu Tjayikapaku katja kanyirnu.
5 E concebeu Bila, e deu a Jacó um filho.
6 Nyangka Rayirrtjultu nyakulalpi watjarnu, “Mama Kuurrtu-rni nyakulalpi watjarnu tjukarurru-rna nyinarranyangka. Puru-rni kulirnu tjapiranyangka. Palunyalu-rni katja nintirnu.” Nyangka Rayirrtjultu yini Taannga tjapirnu.
6 Então disse Raquel: Julgou-me Deus, e também ouviu a minha voz, e me deu um filho; por isso chamou-lhe Dã.
7 Nyangka Pilalu puru katja kutjupa kanyirnu Tjayikapaku.
7 E Bila, serva de Raquel, concebeu outra vez, e deu a Jacó o segundo filho.
8 Nyangka Rayirrtjultu puru mantjirnu lurrtjurnu kutjarra kanyiranytja Pilaku katja. Palunyalu watjarnu, “Wiya, tjurtulu-litjunku tirtu wangkarranytja tjilkunguru. Palunyalu-rnalu wangka kanmarrmanu tjilku kutjarra mantjiralpi.” Palunyalu yini Natjalinya tjapirnu.
8 Então disse Raquel: Com grandes lutas tenho lutado com minha irmã; também venci; e chamou-lhe Naftali.
9 Nyangka Liyalu kulirnu, “Yuwa-parta-rna tjilku kanyintjamaalarringu?” Palunyalu witurnu palunyaku waarka palyalpayi Tjilpanya Tjayikapala ngarritjaku.
9 Vendo, pois, Lia que cessava de ter filhos, tomou também a Zilpa, sua serva, e deu-a a Jacó por mulher.
10 Nyangka ngarringu palunyatjanu nyinarrayirnu Tjayikapaku katja kanyirnu.
10 E deu Zilpa, serva de Lia, um filho a Jacó.
11 Nyangka Liyalu nyakulalpi watjarnu, “Wiya, walykumunu-tju ngarangu.” Palunyalu katja palunyanya yini tjapirnu Kaarrnga.
11 Então disse Lia: Afortunada! e chamou-lhe Gade.
12 Nyangka Tjilpalu Tjayikapaku katja kutjupanya puru kanyirnu.
12 Depois deu Zilpa, serva de Lia, um segundo filho a Jacó.
13 Nyangka Liyalu nyakulalpi watjarnu, “Wiya, pukurlarringu-rna. Nyangka-ya minyma pirninya ngayuku pukurlarriku.” Palunyalu katja palunyanya yini tjapirnu Yatjanya.
13 Então disse Lia: Para minha ventura; porque as filhas me terão por bem-aventurada; e chamou-lhe Aser.
14 Nyangka-ya mirrka wiirpa yurraranytja. Nyangka tjilku Rupannga yanu nyarra mirrka-ya yurraranytjalakutu. Palunyalu nyangu warta kutjupa-kutjupa pakarnu ngaralanyangka. Warta palunyanya yiiku mingkurlpirinypa. Nyangka-ya minyma pirnilu kuliranytja warta palunyanya ngalkunytjatjanu mukalarripayi. Nyangka Rupantu warrpura katingu palunyaku ngunytju Liyaku nintirnu. Nyangka Rayirrtjultu nyakulalpi watjarnu, “Nintila-rni nyuntuku katjalu katinytjanya.”
14 E foi Rúben nos dias da ceifa do trigo, e achou mandrágoras no campo. E trouxe-as a Lia sua mãe. Então disse Raquel a Lia: Ora dá-me das mandrágoras de teu filho.
15 Nyangka Liyalu watjarnu, “Wiya wanti. Wiyangkalpin ngayuku kurri kanyira. Palunyalun nyaaku watjara ngayuku katjaku warta-rnanku nintiltjaku?”
15 E ela lhe disse: É já pouco que hajas tomado o meu marido, tomarás também as mandrágoras do meu filho? Então disse Raquel: Por isso ele se deitará contigo esta noite pelas mandrágoras de teu filho.
16 Nyangka Tjayikapanya mirrka yurrantjatjanu mungarrtji ngurraku pitjalayinnyangka Liyalu ngata-ngatalu mapitjalalpi watjarnu, “Yuwa, ngurra-lin ngarriku tjiinyamarntu-rna katjaku warta nintirnu Rayirrtjulku palunyangka.” Nyangka mularrpartu-pula ngarringu.
16 Vindo, pois, Jacó à tarde do campo, saiu-lhe Lia ao encontro, e disse: A mim possuirás, esta noite, porque certamente te aluguei com as mandrágoras do meu filho. E deitou-se com ela aquela noite.
17 Nyangka Mama Kuurrtu kulirnu Liyalu tjilkuku tjapiranyangka. Nyangka katja nampa 5-nya kanyirnu.
17 E ouviu Deus a Lia, e concebeu, e deu à luz um quinto filho.
18 Palunyalu nyakulalpi watjarnu, “Yuwa, Mama Kuurrtu-rni katja ngaanya nintirnu tjiinya-rna kungka waarkarripayinya Tjayikapaku nintinnyangka.” Palunyalu yini tjapirnu Yitjakanya.
18 Então disse Lia: Deus me tem dado o meu galardão, pois tenho dado minha serva ao meu marido. E chamou-lhe Issacar.
19 Palunyalu Liyalu puru kanyirnu katja nampa 6-nga.
19 E Lia concebeu outra vez, e deu a Jacó um sexto filho.
20 Palunyalu nyakulalpi watjarnu, “Mama Kuurrtu-rni walykumunulu nintirnu. Nyangka-rni kurrilu marninypungku tjiinyamarntu-rnara katja 6-pa kanyinnyangka.” Palunyalu yini tjapirnu Tjipulannga.
20 E disse Lia: Deus me deu uma boa dádiva; desta vez morará o meu marido comigo, porque lhe tenho dado seis filhos. E chamou-lhe Zebulom.
21 Palunyalu marla yurntalpa kanyiralpi tjapirnu Tayinanya.
21 E depois teve uma filha, e chamou-lhe Diná.
22 — ausente —
22 E lembrou-se Deus de Raquel; e Deus a ouviu, e abriu a sua madre.
23 — ausente —
23 E ela concebeu, e deu à luz um filho, e disse: Tirou-me Deus a minha vergonha.
24 Palunyalu yini tjapirnu Tjawutjanya. Palunyalu watjarnu, “Puru-rna tjapira Mama Kuurrtu-rni katja kutjupa nintiltjaku.”
24 E chamou-lhe José, dizendo: O Senhor me acrescente outro filho.
25 — ausente —
25 E aconteceu que, como Raquel deu à luz a José, disse Jacó a Labão: Deixa-me ir, que me vá ao meu lugar, e à minha terra.
26 — ausente —
26 Dá-me as minhas mulheres, e os meus filhos, pelas quais te tenho servido, e ir-me-ei; pois tu sabes o serviço que te tenho feito.
27 — ausente —
27 Então lhe disse Labão: Se agora tenho achado graça em teus olhos, fica comigo. Tenho experimentado que o Senhor me abençoou por amor de ti.
28 — ausente —
28 E disse mais: Determina-me o teu salário, que to darei.
29 — ausente —
29 Então lhe disse: Tu sabes como te tenho servido, e como passou o teu gado comigo.
30 — ausente —
30 Porque o pouco que tinhas antes de mim tem aumentado em grande número; e o SENHOR te tem abençoado por meu trabalho. Agora, pois, quando hei de trabalhar também por minha casa?
31 — ausente —
31 E disse ele: Que te darei? Então disse Jacó: Nada me darás. Se me fizeres isto, tornarei a apascentar e a guardar o teu rebanho;
32 — ausente —
32 Passarei hoje por todo o teu rebanho, separando dele todos os salpicados e malhados, e todos os morenos entre os cordeiros, e os malhados e salpicados entre as cabras; e isto será o meu salário.
33 — ausente —
33 Assim testificará por mim a minha justiça no dia de amanhã, quando vieres e o meu salário estiver diante de tua face; tudo o que não for salpicado e malhado entre as cabras e moreno entre os cordeiros, ser-me-á por furto.
34 — ausente —
34 Então disse Labão: Quem dera seja conforme a tua palavra.
35 — ausente —
35 E separou naquele mesmo dia os bodes listrados e malhados e todas as cabras salpicadas e malhadas, todos em que havia brancura, e todos os morenos entre os cordeiros; e deu-os nas mãos dos seus filhos.
36 — ausente —
36 E pôs três dias de caminho entre si e Jacó; e Jacó apascentava o restante dos rebanhos de Labão.
37 — ausente —
37 Então tomou Jacó varas verdes de álamo e de aveleira e de castanheiro, e descascou nelas riscas brancas, descobrindo a brancura que nas varas havia,
38 — ausente —
38 E pôs estas varas, que tinha descascado, em frente aos rebanhos, nos canos e nos bebedouros de água, aonde os rebanhos vinham beber, para que concebessem quando vinham beber.
39 — ausente —
39 E concebiam os rebanhos diante das varas, e as ovelhas davam crias listradas, salpicadas e malhadas.
40 — ausente —
40 Então separou Jacó os cordeiros, e pôs as faces do rebanho para os listrados, e todo o moreno entre o rebanho de Labão; e pôs o seu rebanho à parte, e não o pôs com o rebanho de Labão.
41 — ausente —
41 E sucedia que cada vez que concebiam as ovelhas fortes, punha Jacó as varas nos canos, diante dos olhos do rebanho, para que concebessem diante das varas.
42 — ausente —
42 Mas, quando era fraco o rebanho, não as punha. Assim as fracas eram de Labão, e as fortes de Jacó.
43 — ausente —
43 E cresceu o homem em grande maneira, e teve muitos rebanhos, e servas, e servos, e camelos e jumentos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.