Gênesis 30
Mama Kuurrku Wangka (NTJ) vs ARA
1 Nyangka Rayirrtjultu nyangu palunyaku tjurtulukutju tjilku kanyiranyangka karurr-karurrarringu. Palunyalu Tjayikapala watjarnu, “Nyaaku-rnin tjilku ngayula yutintjamaaltu wantingu? Mukurringkula-rna tjilku kanyilkitja. Tjilkutjirratja-rna mirrirriku.”
1 Vendo Raquel que não dava filhos a Jacó, teve ciúmes de sua irmã e disse a Jacó: Dá-me filhos, senão morrerei.
2 Nyangka Tjayikapalu kuliralpi mirrparnarringu. Palunyalu-lu watjarnu, “Ngayulu-rna Mama Kuurrnga wiya. Palunyalunta tjilkumaalmara kanyira.”
2 Então, Jacó se irou contra Raquel e disse: Acaso, estou eu em lugar de Deus que ao teu ventre impediu frutificar?
3 Nyangka Rayirrtjultu watjarnu, “Ngarriku-muntan ngayuku waarka palyalpayi Pilala? Nyangka tjilku ngayuku-tju kanyilku. Nyangka-rnara ngayulu nyuyupungku kanyinma.”
3 Respondeu ela: Eis aqui Bila, minha serva; coabita com ela, para que dê à luz, e eu traga filhos ao meu colo, por meio dela.
4 Nyangka mularrpartu witurnu Tjayikapalakutu. Nyangka-pula ngarringu.
4 Assim, lhe deu a Bila, sua serva, por mulher; e Jacó a possuiu.
5 Palunyatjanu nyinarrayirnu mukalarringu. Palunyalu Tjayikapaku katja kanyirnu.
5 Bila concebeu e deu à luz um filho a Jacó.
6 Nyangka Rayirrtjultu nyakulalpi watjarnu, “Mama Kuurrtu-rni nyakulalpi watjarnu tjukarurru-rna nyinarranyangka. Puru-rni kulirnu tjapiranyangka. Palunyalu-rni katja nintirnu.” Nyangka Rayirrtjultu yini Taannga tjapirnu.
6 Então, disse Raquel: Deus me julgou, e também me ouviu a voz, e me deu um filho; portanto, lhe chamou Dã.
7 Nyangka Pilalu puru katja kutjupa kanyirnu Tjayikapaku.
7 Concebeu outra vez Bila, serva de Raquel, e deu à luz o segundo filho a Jacó.
8 Nyangka Rayirrtjultu puru mantjirnu lurrtjurnu kutjarra kanyiranytja Pilaku katja. Palunyalu watjarnu, “Wiya, tjurtulu-litjunku tirtu wangkarranytja tjilkunguru. Palunyalu-rnalu wangka kanmarrmanu tjilku kutjarra mantjiralpi.” Palunyalu yini Natjalinya tjapirnu.
8 Disse Raquel: Com grandes lutas tenho competido com minha irmã e logrei prevalecer; chamou-lhe, pois, Naftali.
9 Nyangka Liyalu kulirnu, “Yuwa-parta-rna tjilku kanyintjamaalarringu?” Palunyalu witurnu palunyaku waarka palyalpayi Tjilpanya Tjayikapala ngarritjaku.
9 Vendo Lia que ela mesma cessara de conceber, tomou também a Zilpa, sua serva, e deu-a a Jacó, por mulher.
10 Nyangka ngarringu palunyatjanu nyinarrayirnu Tjayikapaku katja kanyirnu.
10 Zilpa, serva de Lia, deu a Jacó um filho.
11 Nyangka Liyalu nyakulalpi watjarnu, “Wiya, walykumunu-tju ngarangu.” Palunyalu katja palunyanya yini tjapirnu Kaarrnga.
11 Disse Lia: Afortunada! E lhe chamou Gade.
12 Nyangka Tjilpalu Tjayikapaku katja kutjupanya puru kanyirnu.
12 Depois, Zilpa, serva de Lia, deu o segundo filho a Jacó.
13 Nyangka Liyalu nyakulalpi watjarnu, “Wiya, pukurlarringu-rna. Nyangka-ya minyma pirninya ngayuku pukurlarriku.” Palunyalu katja palunyanya yini tjapirnu Yatjanya.
13 Então, disse Lia: É a minha felicidade! Porque as filhas me terão por venturosa; e lhe chamou Aser.
14 Nyangka-ya mirrka wiirpa yurraranytja. Nyangka tjilku Rupannga yanu nyarra mirrka-ya yurraranytjalakutu. Palunyalu nyangu warta kutjupa-kutjupa pakarnu ngaralanyangka. Warta palunyanya yiiku mingkurlpirinypa. Nyangka-ya minyma pirnilu kuliranytja warta palunyanya ngalkunytjatjanu mukalarripayi. Nyangka Rupantu warrpura katingu palunyaku ngunytju Liyaku nintirnu. Nyangka Rayirrtjultu nyakulalpi watjarnu, “Nintila-rni nyuntuku katjalu katinytjanya.”
14 Foi Rúben nos dias da ceifa do trigo, e achou mandrágoras no campo, e trouxe-as a Lia, sua mãe. Então, disse Raquel a Lia: Dá-me das mandrágoras de teu filho.
15 Nyangka Liyalu watjarnu, “Wiya wanti. Wiyangkalpin ngayuku kurri kanyira. Palunyalun nyaaku watjara ngayuku katjaku warta-rnanku nintiltjaku?”
15 Respondeu ela: Achas pouco o me teres levado o marido? Tomarás também as mandrágoras de meu filho? Disse Raquel: Ele te possuirá esta noite, a troco das mandrágoras de teu filho.
16 Nyangka Tjayikapanya mirrka yurrantjatjanu mungarrtji ngurraku pitjalayinnyangka Liyalu ngata-ngatalu mapitjalalpi watjarnu, “Yuwa, ngurra-lin ngarriku tjiinyamarntu-rna katjaku warta nintirnu Rayirrtjulku palunyangka.” Nyangka mularrpartu-pula ngarringu.
16 À tarde, vindo Jacó do campo, saiu-lhe ao encontro Lia e lhe disse: Esta noite me possuirás, pois eu te aluguei pelas mandrágoras de meu filho. E Jacó, naquela noite, coabitou com ela.
17 Nyangka Mama Kuurrtu kulirnu Liyalu tjilkuku tjapiranyangka. Nyangka katja nampa 5-nya kanyirnu.
17 Ouviu Deus a Lia; ela concebeu e deu à luz o quinto filho.
18 Palunyalu nyakulalpi watjarnu, “Yuwa, Mama Kuurrtu-rni katja ngaanya nintirnu tjiinya-rna kungka waarkarripayinya Tjayikapaku nintinnyangka.” Palunyalu yini tjapirnu Yitjakanya.
18 Então, disse Lia: Deus me recompensou, porque dei a minha serva a meu marido; e chamou-lhe Issacar.
19 Palunyalu Liyalu puru kanyirnu katja nampa 6-nga.
19 E Lia, tendo concebido outra vez, deu a Jacó o sexto filho.
20 Palunyalu nyakulalpi watjarnu, “Mama Kuurrtu-rni walykumunulu nintirnu. Nyangka-rni kurrilu marninypungku tjiinyamarntu-rnara katja 6-pa kanyinnyangka.” Palunyalu yini tjapirnu Tjipulannga.
20 E disse: Deus me concedeu excelente dote; desta vez permanecerá comigo meu marido, porque lhe dei seis filhos; e lhe chamou Zebulom.
21 Palunyalu marla yurntalpa kanyiralpi tjapirnu Tayinanya.
21 Depois disto, deu à luz uma filha e lhe chamou Diná.
22 — ausente —
22 Lembrou-se Deus de Raquel, ouviu-a e a fez fecunda.
23 — ausente —
23 Ela concebeu, deu à luz um filho e disse: Deus me tirou o meu vexame.
24 Palunyalu yini tjapirnu Tjawutjanya. Palunyalu watjarnu, “Puru-rna tjapira Mama Kuurrtu-rni katja kutjupa nintiltjaku.”
24 E lhe chamou José, dizendo: Dê-me o Senhor ainda outro filho.
25 — ausente —
25 Tendo Raquel dado à luz a José, disse Jacó a Labão: Permite-me que eu volte ao meu lugar e à minha terra.
26 — ausente —
26 Dá-me meus filhos e as mulheres, pelas quais eu te servi, e partirei; pois tu sabes quanto e de que maneira te servi.
27 — ausente —
27 Labão lhe respondeu: Ache eu mercê diante de ti; fica comigo. Tenho experimentado que o Senhor me abençoou por amor de ti.
28 — ausente —
28 E disse ainda: Fixa o teu salário, que te pagarei.
29 — ausente —
29 Disse-lhe Jacó: Tu sabes como te venho servindo e como cuidei do teu gado.
30 — ausente —
30 Porque o pouco que tinhas antes da minha vinda foi aumentado grandemente; e o Senhor te abençoou por meu trabalho. Agora, pois, quando hei de eu trabalhar também por minha casa?
31 — ausente —
31 Então, Labão lhe perguntou: Que te darei? Respondeu Jacó: Nada me darás; tornarei a apascentar e a guardar o teu rebanho, se me fizeres isto:
32 — ausente —
32 Passarei hoje por todo o teu rebanho, separando dele os salpicados e malhados, e todos os negros entre os cordeiros, e o que é malhado e salpicado entre as cabras; será isto o meu salário.
33 — ausente —
33 Assim, responderá por mim a minha justiça, no dia de amanhã, quando vieres ver o meu salário diante de ti; o que não for salpicado e malhado entre as cabras e negro entre as ovelhas, esse, se for achado comigo, será tido por furtado.
34 — ausente —
34 Disse Labão: Pois sim! Seja conforme a tua palavra.
35 — ausente —
35 Mas, naquele mesmo dia, separou Labão os bodes listados e malhados e todas as cabras salpicadas e malhadas, todos os que tinham alguma brancura e todos os negros entre os cordeiros; e os passou às mãos de seus filhos.
36 — ausente —
36 E pôs a distância de três dias de jornada entre si e Jacó; e Jacó apascentava o restante dos rebanhos de Labão.
37 — ausente —
37 Tomou, então, Jacó varas verdes de álamo, de aveleira e de plátano e lhes removeu a casca, em riscas abertas, deixando aparecer a brancura das varas,
38 — ausente —
38 as quais, assim escorchadas, pôs ele em frente do rebanho, nos canais de água e nos bebedouros, aonde os rebanhos vinham para dessedentar-se, e conceberam quando vinham a beber.
39 — ausente —
39 E concebia o rebanho diante das varas, e as ovelhas davam crias listadas, salpicadas e malhadas.
40 — ausente —
40 Então, separou Jacó os cordeiros e virou o rebanho para o lado dos listados e dos pretos nos rebanhos de Labão; e pôs o seu rebanho à parte e não o juntou com o rebanho de Labão.
41 — ausente —
41 E, todas as vezes que concebiam as ovelhas fortes, punha Jacó as varas à vista do rebanho nos canais de água, para que concebessem diante das varas.
42 — ausente —
42 Porém, quando o rebanho era fraco, não as punha; assim, as fracas eram de Labão, e as fortes, de Jacó.
43 — ausente —
43 E o homem se tornou mais e mais rico; teve muitos rebanhos, e servas, e servos, e camelos, e jumentos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.