Romanos 9

¹ ข้าพเจ้าอู้ความจริง บ่ได้จุ ย้อนว่าข้าพเจ้าเป๋นคนของพระคริสต์ จิตสำนึกของข้าพเจ้าตี้พระวิญญาณบริสุทธิ์ควบคุมอยู่นั้นก็ยืนยันว่า ข้าพเจ้าอู้ความจริงว่า

¹ Digo-lhes a verdade, tendo Cristo como testemunha, e minha consciência e o Espírito Santo a confirmam.

² ข้าพเจ้ามีความตุ๊กหนักตึงเจ็บปวดใจ๋อยู่ตลอดเวลา ย้อนปี้น้องจาวยิว

² Meu coração está cheio de amarga tristeza e angústia sem fim

³ ยอมถูกสาบแจ้งกับถูกตัดขาดจากพระคริสต์ ถ้าสิ่งหมู่นั้นสามารถจ้วยปี้น้องจาวยิวของข้าพเจ้าตี้เป๋นเปื้อนฮ่วมจ้าดเดียวกั๋น หื้อเจื้อวางใจ๋พระเยซูได้

³ por meu povo, meus irmãos judeus. Eu estaria disposto a ser amaldiçoado para sempre, separado de Cristo, se isso pudesse salvá-los.

⁴ หมู่เขาคือจาวอิสราเอลตี้พระเจ้าเลือกหื้อเป๋นลูกของพระองค์ หื้อหมู่เขาได้หันความยิ่งใหญ่ของพระองค์ กับหื้อพันธสัญญาตังหลายกับบทบัญญัติแก่หมู่เขา หื้อเขาฮู้วิธีก๋านนมัสก๋านพระองค์อย่างถูกต้อง กับหื้อพระสัญญาต่างๆ แหม

⁴ Eles são o povo de Israel, escolhidos para serem filhos adotivos de Deus. Ele lhes revelou sua glória, fez uma aliança com eles e lhes deu sua lei e o privilégio de adorá-lo e receber suas promessas.

⁵ หมู่เขามีป้ออุ๊ยแม่หม่อนตี้ยิ่งใหญ่ เมื่อพระเยซูคริสต์เกิดมาเป๋นมนุษย์ก็สืบเจื๊อสายจากหมู่เขา ขอสรรเสริญพระเจ้าผู้เป๋นใหญ่เหนือสะป๊ะกู้สิ่งตลอดไป อาเมน

⁵ Do povo de Israel vêm os patriarcas, e o próprio Cristo, quanto à sua natureza humana, era israelita. E ele é Deus, aquele que governa sobre todas as coisas e é digno de louvor eterno! Amém.

⁶ บ่ใจ้ว่า พระสัญญาตี้พระเจ้าหื้อจาวยิวนั้นล้มเหลว ย้อนว่าคนตี้สืบเจื๊อสายมาจากอิสราเอลนั้น ก็บ่ได้เป๋นจาวอิสราเอลแต๊เหมือนกั๋นหมดกู้คน

⁶ Acaso Deus deixou de cumprir sua promessa a Israel? Não, pois nem todos os descendentes de Israel pertencem, de fato, ao povo de Deus.

⁷ บ่ใจ้ว่าลูกหลานของอับราฮัมตึงหมดจะเป๋นลูกของพระเจ้า แต่พระเจ้าบอกอับราฮัมว่า “ลูกหลานของอิสอัคเต้าอั้น จะนับว่าเป๋นเจื๊อสายของเจ้า”

⁷ Só porque são descendentes de Abraão não significa que são, verdadeiramente, filhos de Abraão. Pois as Escrituras dizem: “Isaque é o filho de quem depende a sua descendência”.

⁸ หมายเถิงว่า บ่ใจ้ลูกตี้เกิดต๋ามสายเลือดของอับราฮัมจะถือว่าเป๋นลูกของพระเจ้า แต่ลูกหลานตี้เกิดต๋ามพระสัญญาของพระเจ้าเต้าอั้น ตี้ถือว่าเป๋นลูกหลานแต๊ๆ

⁸ Isso significa que os descendentes físicos de Abraão não são, necessariamente, filhos de Deus. Apenas os filhos da promessa são considerados filhos de Abraão.

⁹ ย้อนพระเจ้าสัญญากับอับราฮัมว่า “เมื่อเถิงก๋ำหนดเวลาเฮาจะปิ๊กมาแหม ต๋อนนั้นนางซาราห์จะมีลูกป้อจาย”

⁹ Pois Deus havia prometido: “Voltarei por esta época, e Sara terá um filho”.

¹⁰ บ่ใจ้ก้าเต้าอั้น นางเรเบคาห์ก็มีลูกแฝดกับอิสอัคป้ออุ๊ยแม่หม่อนของหมู่เฮา

¹⁰ Esse fato não é único. Também Rebeca ficou grávida de nosso antepassado Isaque e deu à luz gêmeos.

¹¹ — ausente —

¹¹ Antes de eles nascerem, porém, antes mesmo de terem feito qualquer coisa boa ou má, ela recebeu uma mensagem de Deus. (Essa mensagem mostra que Deus escolhe as pessoas conforme os propósitos dele

¹² — ausente —

¹² e as chama sem levar em conta as obras que praticam.) Foi dito a Rebeca: “Seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.

¹³ เป๋นไปต๋ามกำตี้มีเขียนไว้ในพระคัมภีร์ว่า “เฮาฮักยาโคบ แต่เฮาจังเอซาว”

¹³ Nas palavras das Escrituras: “Amei Jacó, mas rejeitei Esaú”.

¹⁴ ถ้าจาอั้นเฮาจะว่าจาใด พระเจ้าลำเอียงกา บ่ใจ้จาอั้นเน่อ

¹⁴ Estamos dizendo, então, que Deus foi injusto? Claro que não!

¹⁵ ย้อนพระเจ้าเกยบอกโมเสสว่า

¹⁵ Pois Deus disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser, e mostrarei compaixão a quem eu quiser”.

¹⁶ ย้อนจาอั้น ก๋านเลือกของพระเจ้าก็บ่ได้ขึ้นอยู่กับความต้องก๋านกาว่าก๋านฮิเยียะของคนเฮา แต่ขึ้นอยู่กับความเมตต๋าของพระเจ้า

¹⁶ Portanto, a misericórdia depende apenas de Deus, e não de nosso desejo nem de nossos esforços.

¹⁷ ย้อนพระคัมภีร์มีเขียนเกี่ยวกับฟาโรห์ว่า “ตี้เฮาตั้งหื้อเจ้าเป๋นกษัตริย์มีอำนาจนั้น ก็เปื้อว่าเฮาจะสำแดงอำนาจของเฮาผ่านตางตั๋วเจ้า กับเปื้อหื้อจื้อของเฮาเป๋นตี้ฮู้จักกั๋นใคว่ตึงโลก”

¹⁷ Pois as Escrituras afirmam que Deus disse ao faraó: “Eu o coloquei em posição de autoridade com o propósito de mostrar em você meu poder e propagar meu nome por toda a terra”.

¹⁸ ย้อนจาอั้นพระเจ้าจะเมตต๋าใผ ก็จะเมตต๋าคนนั้น กับพระองค์ใค่หื้อใผมีใจ๋หลึ่ง พระองค์ก็เยียะจาอั้นได้เหมือนกั๋น

¹⁸ Como podem ver, ele escolhe ter misericórdia de alguns e endurecer o coração de outros.

¹⁹ แล้วบางคนอาจจะถามข้าพเจ้าว่า “ถ้าเป๋นจาอี้พระเจ้าจะว่าหมู่เฮาผิดได้จาใด มีคนใดพ่องตี้ขัดขืนความต้องก๋านของพระเจ้าได้”

¹⁹ Mas algum de vocês dirá: “Então por que Deus os culpa? Não estão apenas cumprindo a vontade dele?”.

²⁰ คนหนอคนเหย หมู่ต้านเป๋นใผเถิงเถียงพระเจ้า สิ่งตี้ถูกปั้นจะถามผู้ปั้นได้กา ว่า “เป๋นจาใดต้านปั้นข้าพเจ้าหื้อเป๋นจาอี้”

²⁰ Ora, quem é você, mero ser humano, para discutir com Deus? Acaso o objeto criado pode dizer àquele que o criou: “Por que você me fez assim?”

²¹ เผียบเหมือนสล่าปั้นหม้อสล่าปั้นหม้อ|src="LB00138B Potter Romans 9_21.TIF" size="col" ref="9:21" เขาย่อมมีสิทธิ์เอาดินก้อนเดียวกั๋นปั้นถ้วยงามๆ ใบนึ่งสำหรับใจ๊ในงานมีเกียรติ แล้วปั้นถ้วยแหมใบนึ่งสำหรับใจ๊ก๋านธรรมดา

²¹ O oleiro não tem o direito de usar o mesmo barro para fazer um vaso para uso especial e outro para uso comum?

²² พระเจ้าก็มีสิทธิ์ตี้จะแสดงหื้อฮู้ว่าพระองค์โขดกับเยียะหื้อมนุษย์หันฤทธิ์อำนาจของพระองค์ก็ได้ แต่พระองค์ยังอดทนนักขนาดกับคนตี้เยียะหื้อพระองค์โขด เซิ่งสมควรได้ฮับความฉิบหายวายวอด

²² Da mesma forma, Deus tem o direito de mostrar sua ira e seu poder, suportando com muita paciência aqueles que são objeto de sua ira, preparados para a destruição.

²³ เปื้อพระเจ้าจะเปิดเผยความยิ่งใหญ่ของพระองค์ ต่อผู้ตี้พระองค์เมตต๋าแล้ว เป๋นผู้ตี้พระองค์ได้เกียมไว้หื้อมีส่วนในความยิ่งใหญ่ของพระองค์

²³ Ele age desse modo para que as riquezas de sua glória brilhem com esplendor ainda maior sobre aqueles dos quais ele tem misericórdia, aqueles que ele preparou previamente para a glória.

²⁴ คือเฮาตังหลายตี้พระองค์ฮ้องมาแล้ว บ่ใจ้จากหมู่จาวยิวจ้าดเดียว แต่จากคนต่างจ้าดตวย

²⁴ E nós estamos entre os que ele chamou, tanto dentre os judeus como dentre os gentios.

²⁵ ต๋ามตี้พระเจ้าอู้ในพระธรรมโฮเชยาว่า

²⁵ A esse respeito, Deus diz na profecia de Oseias: “Chamarei ‘meu povo’ aqueles que não eram meu povo, e amarei aqueles que antes eu não amava”.

²⁶ กับอู้แหมว่า

²⁶ E também: “No lugar onde lhes foi dito: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’”.

²⁷ ส่วนเรื่องจาวยิวอิสยาห์ผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าได้บอกว่า

²⁷ E, a respeito de Israel, o profeta Isaías clamou: “Embora o povo de Israel seja numeroso como a areia do mar, apenas um remanescente será salvo.

²⁸ ย้อนว่าองค์พระผู้เป๋นเจ้าจะตัดสินโลกนี้อย่างเวยกับแน่นอน”

²⁸ Pois o Senhor executará sua sentença sobre a terra de modo rápido e decisivo”.

²⁹ เป๋นอย่างตี้อิสยาห์ได้อู้ไว้ว่า

²⁹ E, como Isaías tinha dito em outra passagem: “Se o Senhor dos Exércitos não houvesse poupado alguns de nossos filhos, teríamos sido exterminados como Sodoma e destruídos como Gomorra”.

³⁰ ถ้าจาอั้นเฮาจะว่าจาใด จะว่าคนต่างจ้าดได้เป๋นคนถูกต้องต๋ามธรรมโดยความเจื้อกา เถิงแม้ว่าหมู่เขาบ่ได้ตั้งใจ๋เป๋นคนถูกต้องต๋ามธรรมก็ต๋าม

³⁰ Que significa tudo isso? Embora os gentios não buscassem seguir as normas de Deus, foram declarados justos, e isso aconteceu pela fé.

³¹ แต่จาวอิสราเอลฮิจะเป๋นคนตี้ถูกต้องต๋ามธรรมโดยก๋านเยียะต๋ามบทบัญญัติแต่ก็ยังบ่ได้เป๋น

³¹ Já o povo de Israel, que se esforçou tanto para cumprir a lei a fim de se tornar justo, nunca teve sucesso.

³² ตี้เป๋นจาอั้น ย้อนว่าเขาบ่ได้พยายามโดยความเจื้อแต่พยายามโดยเยียะต๋ามบทบัญญัติ เขาเลยข้องใส่ศิลาตี้วางไว้หื้อข้อง

³² Por que não? Porque tentaram se tornar justos por meio de suas obras, e não pela fé. Tropeçaram na grande pedra em seu caminho,

³³ ต๋ามตี้มีเขียนไว้ในพระคัมภีร์ว่า

³³ e a esse respeito as Escrituras afirmam: “Ponho em Sião uma pedra que os faz tropeçar, uma rocha que os faz cair. Mas quem confiar nele jamais será envergonhado”.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia