Romanos 9

¹ ข้าพเจ้าอู้ความจริง บ่ได้จุ ย้อนว่าข้าพเจ้าเป๋นคนของพระคริสต์ จิตสำนึกของข้าพเจ้าตี้พระวิญญาณบริสุทธิ์ควบคุมอยู่นั้นก็ยืนยันว่า ข้าพเจ้าอู้ความจริงว่า

¹ O que eu digo é verdade. Sou de Cristo e não minto; pois a minha consciência, que é controlada pelo Espírito Santo, também me afirma que não estou mentindo.

² ข้าพเจ้ามีความตุ๊กหนักตึงเจ็บปวดใจ๋อยู่ตลอดเวลา ย้อนปี้น้องจาวยิว

² Sinto uma grande tristeza e uma dor sem fim no coração

³ ยอมถูกสาบแจ้งกับถูกตัดขาดจากพระคริสต์ ถ้าสิ่งหมู่นั้นสามารถจ้วยปี้น้องจาวยิวของข้าพเจ้าตี้เป๋นเปื้อนฮ่วมจ้าดเดียวกั๋น หื้อเจื้อวางใจ๋พระเยซูได้

³ por causa do meu povo, que é minha raça e meu sangue. Para o bem desse povo, eu mesmo poderia desejar receber a maldição de Deus e ficar separado de Cristo.

⁴ หมู่เขาคือจาวอิสราเอลตี้พระเจ้าเลือกหื้อเป๋นลูกของพระองค์ หื้อหมู่เขาได้หันความยิ่งใหญ่ของพระองค์ กับหื้อพันธสัญญาตังหลายกับบทบัญญัติแก่หมู่เขา หื้อเขาฮู้วิธีก๋านนมัสก๋านพระองค์อย่างถูกต้อง กับหื้อพระสัญญาต่างๆ แหม

⁴ Eles são o povo escolhido por Deus; ele os tornou seus filhos e repartiu a sua glória com eles. Deus fez suas alianças com eles e lhes deu a lei , a verdadeira maneira de adorar e as promessas.

⁵ หมู่เขามีป้ออุ๊ยแม่หม่อนตี้ยิ่งใหญ่ เมื่อพระเยซูคริสต์เกิดมาเป๋นมนุษย์ก็สืบเจื๊อสายจากหมู่เขา ขอสรรเสริญพระเจ้าผู้เป๋นใหญ่เหนือสะป๊ะกู้สิ่งตลอดไป อาเมน

⁵ Eles são descendentes dos patriarcas ; e, como ser humano, Cristo pertence à raça deles. Que Cristo, que é o Deus que governa todos, seja louvado para sempre! Amém !

⁶ บ่ใจ้ว่า พระสัญญาตี้พระเจ้าหื้อจาวยิวนั้นล้มเหลว ย้อนว่าคนตี้สืบเจื๊อสายมาจากอิสราเอลนั้น ก็บ่ได้เป๋นจาวอิสราเอลแต๊เหมือนกั๋นหมดกู้คน

⁶ Eu não estou dizendo que a promessa de Deus tenha falhado. De fato, nem todos os israelitas fazem parte do povo de Deus.

⁷ บ่ใจ้ว่าลูกหลานของอับราฮัมตึงหมดจะเป๋นลูกของพระเจ้า แต่พระเจ้าบอกอับราฮัมว่า “ลูกหลานของอิสอัคเต้าอั้น จะนับว่าเป๋นเจื๊อสายของเจ้า”

⁷ Nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Deus. Pois Deus disse a Abraão: “Por meio de Isaque é que você terá os descendentes que eu lhe prometi.”

⁸ หมายเถิงว่า บ่ใจ้ลูกตี้เกิดต๋ามสายเลือดของอับราฮัมจะถือว่าเป๋นลูกของพระเจ้า แต่ลูกหลานตี้เกิดต๋ามพระสัญญาของพระเจ้าเต้าอั้น ตี้ถือว่าเป๋นลูกหลานแต๊ๆ

⁸ Isso quer dizer que os que são considerados como os verdadeiros descendentes de Abraão são aqueles que nasceram como resultado da promessa de Deus, e não os que nasceram de modo natural .

⁹ ย้อนพระเจ้าสัญญากับอับราฮัมว่า “เมื่อเถิงก๋ำหนดเวลาเฮาจะปิ๊กมาแหม ต๋อนนั้นนางซาราห์จะมีลูกป้อจาย”

⁹ Pois, quando fez a promessa, Deus disse a Abraão o seguinte: “No tempo certo eu voltarei, e Sara, sua mulher, terá um filho.”

¹⁰ บ่ใจ้ก้าเต้าอั้น นางเรเบคาห์ก็มีลูกแฝดกับอิสอัคป้ออุ๊ยแม่หม่อนของหมู่เฮา

¹⁰ E mais ainda: os dois filhos de Rebeca tinham o mesmo pai, o nosso antepassado Isaque. Mas, para que a escolha de um deles fosse completamente de acordo com o plano de Deus, o próprio Deus disse a Rebeca: “O mais velho será dominado pelo mais moço.” Disse isso antes de eles nascerem e antes de fazerem qualquer coisa, boa ou má. Assim ficou confirmado que é de acordo com o seu plano que Deus escolhe aqueles que ele quer chamar , sem levar em conta o que eles tenham feito.

¹³ เป๋นไปต๋ามกำตี้มีเขียนไว้ในพระคัมภีร์ว่า “เฮาฮักยาโคบ แต่เฮาจังเอซาว”

¹³ Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu escolhi Jacó, mas rejeitei Esaú.”

¹⁴ ถ้าจาอั้นเฮาจะว่าจาใด พระเจ้าลำเอียงกา บ่ใจ้จาอั้นเน่อ

¹⁴ O que vamos dizer, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!

¹⁵ ย้อนพระเจ้าเกยบอกโมเสสว่า

¹⁵ Pois ele disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser; terei pena de quem eu desejar.”

¹⁶ ย้อนจาอั้น ก๋านเลือกของพระเจ้าก็บ่ได้ขึ้นอยู่กับความต้องก๋านกาว่าก๋านฮิเยียะของคนเฮา แต่ขึ้นอยู่กับความเมตต๋าของพระเจ้า

¹⁶ Portanto, tudo isso depende não do que as pessoas querem ou fazem, mas somente da misericórdia de Deus.

¹⁷ ย้อนพระคัมภีร์มีเขียนเกี่ยวกับฟาโรห์ว่า “ตี้เฮาตั้งหื้อเจ้าเป๋นกษัตริย์มีอำนาจนั้น ก็เปื้อว่าเฮาจะสำแดงอำนาจของเฮาผ่านตางตั๋วเจ้า กับเปื้อหื้อจื้อของเฮาเป๋นตี้ฮู้จักกั๋นใคว่ตึงโลก”

¹⁷ Porque, como está escrito nas Escrituras Sagradas, Deus disse a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu pus você como rei, para mostrar o meu poder e fazer com que o meu nome seja conhecido no mundo inteiro.”

¹⁸ ย้อนจาอั้นพระเจ้าจะเมตต๋าใผ ก็จะเมตต๋าคนนั้น กับพระองค์ใค่หื้อใผมีใจ๋หลึ่ง พระองค์ก็เยียะจาอั้นได้เหมือนกั๋น

¹⁸ Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer e endurece o coração de quem ele quer.

¹⁹ แล้วบางคนอาจจะถามข้าพเจ้าว่า “ถ้าเป๋นจาอี้พระเจ้าจะว่าหมู่เฮาผิดได้จาใด มีคนใดพ่องตี้ขัดขืนความต้องก๋านของพระเจ้าได้”

¹⁹ Algum de vocês vai me dizer: “Se é assim, como é que Deus pode encontrar culpa nas pessoas? Quem pode ir contra a vontade de Deus?”

²⁰ คนหนอคนเหย หมู่ต้านเป๋นใผเถิงเถียงพระเจ้า สิ่งตี้ถูกปั้นจะถามผู้ปั้นได้กา ว่า “เป๋นจาใดต้านปั้นข้าพเจ้าหื้อเป๋นจาอี้”

²⁰ Mas quem é você, meu amigo, para discutir com Deus? Será que um pote de barro pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”

²¹ เผียบเหมือนสล่าปั้นหม้อสล่าปั้นหม้อ|src="LB00138B Potter Romans 9_21.TIF" size="col" ref="9:21" เขาย่อมมีสิทธิ์เอาดินก้อนเดียวกั๋นปั้นถ้วยงามๆ ใบนึ่งสำหรับใจ๊ในงานมีเกียรติ แล้วปั้นถ้วยแหมใบนึ่งสำหรับใจ๊ก๋านธรรมดา

²¹ Pois o homem que faz o pote tem o direito de usar o barro como quer. Do mesmo barro ele pode fazer dois potes: um pote para uso especial e outro para uso comum.

²² พระเจ้าก็มีสิทธิ์ตี้จะแสดงหื้อฮู้ว่าพระองค์โขดกับเยียะหื้อมนุษย์หันฤทธิ์อำนาจของพระองค์ก็ได้ แต่พระองค์ยังอดทนนักขนาดกับคนตี้เยียะหื้อพระองค์โขด เซิ่งสมควรได้ฮับความฉิบหายวายวอด

²² E foi isso o que Deus fez. Ele quis mostrar a sua ira e tornar bem-conhecido o seu poder. Assim suportou com muita paciência os que mereciam o castigo e que iam ser destruídos.

²³ เปื้อพระเจ้าจะเปิดเผยความยิ่งใหญ่ของพระองค์ ต่อผู้ตี้พระองค์เมตต๋าแล้ว เป๋นผู้ตี้พระองค์ได้เกียมไว้หื้อมีส่วนในความยิ่งใหญ่ของพระองค์

²³ Ele quis também mostrar como é grande a sua glória , que ele derramou sobre nós, que somos aqueles de quem ele teve pena e a quem ele já havia preparado para receberem a sua glória.

²⁴ คือเฮาตังหลายตี้พระองค์ฮ้องมาแล้ว บ่ใจ้จากหมู่จาวยิวจ้าดเดียว แต่จากคนต่างจ้าดตวย

²⁴ Pois nós somos aqueles que Deus chamou , não somente os que são judeus, mas também os não judeus.

²⁵ ต๋ามตี้พระเจ้าอู้ในพระธรรมโฮเชยาว่า

²⁵ Isso é o que ele diz no Livro de Oseias: “Aqueles que não eram meu povo eu chamarei de ‘meu Povo’. A nação que eu não amava chamarei de ‘minha Amada’.

²⁶ กับอู้แหมว่า

²⁶ E no mesmo lugar onde foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali eles serão chamados de ‘os filhos do Deus vivo’.”

²⁷ ส่วนเรื่องจาวยิวอิสยาห์ผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าได้บอกว่า

²⁷ E Isaías disse a respeito de Israel: “Mesmo que o povo de Israel seja tão numeroso como os grãos de areia da praia do mar, somente alguns deles serão salvos.

²⁸ ย้อนว่าองค์พระผู้เป๋นเจ้าจะตัดสินโลกนี้อย่างเวยกับแน่นอน”

²⁸ Pois o Senhor julgará logo e de uma vez o mundo inteiro.”

²⁹ เป๋นอย่างตี้อิสยาห์ได้อู้ไว้ว่า

²⁹ Como o próprio Isaías tinha dito antes: “Se o Senhor Todo-Poderoso não nos tivesse deixado alguns descendentes, seríamos agora como a cidade de Sodoma, estaríamos destruídos como Gomorra.”

³⁰ ถ้าจาอั้นเฮาจะว่าจาใด จะว่าคนต่างจ้าดได้เป๋นคนถูกต้องต๋ามธรรมโดยความเจื้อกา เถิงแม้ว่าหมู่เขาบ่ได้ตั้งใจ๋เป๋นคนถูกต้องต๋ามธรรมก็ต๋าม

³⁰ O que vamos dizer, então? Vamos dizer isto: os não judeus, que não procuravam ser aceitos por Deus, foram aceitos por meio da fé.

³¹ แต่จาวอิสราเอลฮิจะเป๋นคนตี้ถูกต้องต๋ามธรรมโดยก๋านเยียะต๋ามบทบัญญัติแต่ก็ยังบ่ได้เป๋น

³¹ Porém o povo de Israel, que procurava uma lei para ser aceito por Deus, não encontrou o que estava procurando.

³² ตี้เป๋นจาอั้น ย้อนว่าเขาบ่ได้พยายามโดยความเจื้อแต่พยายามโดยเยียะต๋ามบทบัญญัติ เขาเลยข้องใส่ศิลาตี้วางไว้หื้อข้อง

³² E por que não? Porque eles procuravam alcançar isso por meio das suas ações e não por meio da fé. Eles tropeçaram na “pedra de tropeço”,

³³ ต๋ามตี้มีเขียนไว้ในพระคัมภีร์ว่า

³³ como dizem as Escrituras Sagradas : “Vejam! Estou colocando em uma pedra em que eles vão tropeçar, a rocha que vai fazê-los cair. Mas quem crer nela não ficará desiludido.”

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia