Mateus 21

¹ เมื่อพระเยซูกับหมู่สาวกเข้ามาใก้กรุงเยรูซาเล็ม ก็มาแผวหมู่บ้านเบธฟายีบนดอยบ่ากอกเทศ ก็ใจ๊สาวกสองคนเข้าไปก่อน

¹ Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, pararam no povoado de Betfagé, que fica perto do monte das Oliveiras. Dali Jesus enviou dois discípulos na frente,

² สั่งว่า “เข้าไปในหมู่บ้านตังหน้าหั้นเน่อ ตันทีตี้เข้าไปแล้ว จะปะแม่ลากับลูกของมันมัดอยู่ตี้หั้น หื้อแก้เจื้อกจู๋งมาหื้อเฮาตึงสองตั๋ว

² com a seguinte ordem:

³ ถ้ามีคนถาม หื้อตอบเขาว่า องค์พระผู้เป๋นเจ้าต้องก๋านใจ๊ เขาก็จะหื้อมาเลยตันที”

³ Se alguém falar alguma coisa, digam que o Mestre precisa deles. Assim deixarão vocês trazerem logo os animais.

⁴ สิ่งตี้เกิดขึ้นนี้ก็เปื้อหื้อเป๋นไปต๋ามตี้ผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าอู้ไว้ว่า

⁴ Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito:

⁵ “หื้อบอกจาวเมืองศิโยนว่า

⁵ “Digam ao povo de Jerusalém: Agora o seu rei está chegando. Ele é humilde e está montado num jumento e num jumentinho, filho de jumenta.”

⁶ สาวกสองคนนั้นก็ไป แล้วเยียะต๋ามตี้พระเยซูสั่ง

⁶ Então os discípulos foram e fizeram o que Jesus havia mandado.

⁷ เขาจู๋งลาสองตั๋วแม่ลูกมาหื้อพระเยซู เอาเสื้อผ้าของหมู่เขาปู๋บนหลังลา พระองค์ก็ขึ้นขี่

⁷ Levaram a jumenta e o jumentinho, jogaram as suas capas sobre eles, e Jesus montou.

⁸ หมู่คนจ๋ำนวนนักปากั๋นเอาเสื้อผ้าของตั๋วปู๋บนหนตาง บางคนก็ฟันกิ่งไม้มายายต๋ามหนตางตวยพระเยซูเข้ากรุงเยรูซาเล็มอย่างมีชัย|src="LB00315B Jesus on donkey matt 21_8.jpg" size="span" loc="after Matthew 21:8" copy="The British & Foreign Bible Society 1994" ref="21:8"

⁸ Da grande multidão que ia com eles, alguns estendiam as suas capas no chão, e outros espalhavam no chão ramos que tinham cortado das árvores.

⁹ หมู่คนตี้เตียวนำหน้ากับเตียวตวยหลังพระเยซู ปากั๋นโห่ฮ้องเสียงดังว่า

⁹ Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor! Hosana a Deus nas alturas do céu!

¹⁰ เมื่อพระเยซูเข้าไปในกรุงเยรูซาเล็ม คนตึงเมืองแตกตื่นถามกั๋นว่า “คนนี้เป๋นใผกา”

¹⁰ Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade ficou agitada, e o povo perguntava: — Quem é ele?

¹¹ คนตังหลายตอบว่า “คนนี้จื้อเยซู เป๋นผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้ามาจากหมู่บ้านนาซาเร็ธในแคว้นกาลิลี”

¹¹ A multidão respondia: — Este é o

¹² พระเยซูเข้าไปในบริเวณพระวิหาร แล้วไล่เหิบหมู่คนตี้ก่ำลังซื้อขายของกั๋นอยู่ตี้หั้น กับปึ๊ดโต๊ะของคนฮับแลกสตางค์ กับยู้ตี้นั่งของคนขายนกก๋าแก๋ขว้างตวย

¹² Jesus entrou no pátio do Templo e expulsou todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.

¹³ พระองค์อู้กับคนหมู่นั้นว่า “มีกำเขียนไว้ในพระคัมภีร์ว่า ‘พระวิหารของเฮาจะฮ้องว่าเป๋นตี้สำหรับอธิษฐาน’ แต่หมู่เจ้ามาเยียะหื้อก๋ายเป๋นถ้ำของโจ๋รเหีย”

¹³ Ele lhes disse:

¹⁴ มีคนต๋าบอดกับคนง่อยปากั๋นเข้ามาหาพระเยซูตี้พระวิหาร แล้วพระองค์ฮักษาหมู่เขาหื้อหาย

¹⁴ Cegos e coxos iam encontrar Jesus no pátio do Templo, e ele os curava.

¹⁵ เมื่อหมู่หัวหน้าปุโรหิตกับหมู่ธรรมาจ๋ารย์หันสิ่งอัศจ๋รรย์ต่างๆ ตี้พระเยซูเยียะ กับได้ยินเสียงหละอ่อนโห่เอิ้นกั๋นในบริเวณพระวิหารว่า “โฮซันนาแก่บุตรของกษัตริย์ดาวิด”หมู่เขาก็ปากั๋นโขดพระเยซู

¹⁵ Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ficaram zangados quando viram as coisas maravilhosas que ele fazia e ouviram as crianças gritando no pátio do Templo: —

¹⁶ หมู่เขาถามพระเยซูว่า “ต้านบ่ได้ยินตี้หละอ่อนหมู่นี้โห่เอิ้นกั๋นกา” พระเยซูตอบว่า “ได้ยินก่า หมู่ต้านบ่เกยอ่านปะในพระคัมภีร์พ่องกาตี้ว่า ‘พระเจ้าได้เกียมหละอ่อน กับหละอ่อนเกิดใหม่ๆ หื้อฮ้องถวายกำสรรเสริญพระองค์’ ”

¹⁶ E eles disseram a Jesus: — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:

¹⁷ พระเยซูก็ละหมู่เขา แล้วก็ออกจากกรุงเยรูซาเล็มไปนอนตี้หมู่บ้านเบธานี

¹⁷ Então Jesus os deixou, saiu da cidade e foi para o povoado de Betânia. E passou a noite ali.

¹⁸ เมื่อแจ้งเจ๊าต๋อนพระเยซูก่ำลังเตียวปิ๊กเข้ากรุงเยรูซาเล็ม พระองค์อยากกิ๋นข้าว

¹⁸ No dia seguinte, quando estava voltando para a cidade, Jesus teve fome.

¹⁹ เมื่อพระองค์หันใส่เก๊าบ่าเดื่ออยู่ฮิมตาง ก็เตียวเข้าไปใก้ แต่บ่มีอะหยังบนเก๊า มีก้าใบเต้าอั้น พระองค์ก็บอกบ่าเดื่อเก๊านั้นว่า “ห้ามออกหน่วยแหมซ้ำเน่อ” บ่ากองว่าหื้อแล้ว บ่าเดื่อเก๊านั้นก็เหี่ยวแห้งต๋ายขำหน้าขำต๋า

¹⁹ Ele viu uma figueira na beira da estrada e foi até lá, mas não encontrou nada; só folhas. Aí disse para a figueira: E na mesma hora a figueira secou.

²⁰ เมื่อหมู่สาวกหันก็ปากั๋นงืด ถามพระเยซูว่า “เป๋นไปได้จาใดเก๊าบ่าเดื่อเหี่ยวแห้งต๋ายเวยจาอี้”

²⁰ Os discípulos viram isso, ficaram muito admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!

²¹ พระเยซูตอบว่า “เฮาบอกความจริงแก่ต้านตังหลายว่า ถ้าต้านมีความเจื้อ บ่อิกขะหลิกใจ๋สักหน้อย ต้านก็จะเยียะจาอี้ได้เหมือนกั๋น จะเยียะได้นักเหลือนี้แหมตวย บ่ว่าจะสั่งดอยม่อนนี้ย้ายลงไปในทะเลเหีย ก็จะเป๋นไปจาอั้น

²¹ Então Jesus disse:

²² ถ้าต้านเจื้อ ต้านก็จะได้ฮับกู้อย่างต๋ามตี้ต้านอธิษฐานขอ”

²² Se crerem, receberão tudo o que pedirem em oração.

²³ พระเยซูเข้าไปในบริเวณพระวิหาร ต๋อนตี้ก่ำลังสอนอยู่นั้น หมู่หัวหน้าปุโรหิตกับหมู่คนเฒ่าคนแก่เข้ามาถามพระองค์ว่า “ต้านมีสิทธิอำนาจอะหยังเยียะสิ่งหมู่นี้ ใผหื้อสิทธิอำนาจต้าน”

²³ Jesus chegou ao Templo, e, quando já estava ensinando, alguns chefes dos sacerdotes e alguns líderes judeus chegaram perto dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?

²⁴ พระเยซูตอบว่า “เฮาจะถามหมู่ต้านสักข้อนึ่งก่อน ถ้าหมู่ต้านตอบเฮา เฮาเถิงจะบอกว่าเฮาใจ๊สิทธิอำนาจของใผมาเยียะสิ่งหมู่นี้

²⁴ Jesus respondeu:

²⁵ ลองตอบเฮามากำลอว่า สิทธิอำนาจของยอห์นตี้เขาหื้อบัพติศมานั้นมาจากไหน มาจากพระเจ้ากาว่ามาจากคน” หมู่เขาก็เปิ็กษากั๋นว่า “ถ้าหมู่เฮาจะว่า ‘มาจากพระเจ้า’ ต้านก็จะย้อนถามหมู่เฮาแหมว่า ‘แล้วเป๋นจาใดบ่เจื้อยอห์น’

²⁵ Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas? Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”

²⁶ แต่ถ้าหมู่เฮาจะว่า ‘มาจากคน’ ก็กั๋วคนตังหลายจะโขด ย้อนว่าคนตังหลายปากั๋นเจื้อว่ายอห์นเป๋นผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้า”

²⁶ Mas, se dissermos que foram pessoas, temos medo do que o povo pode fazer, pois todos acham que João era profeta .

²⁷ หมู่เขาก็เลยตอบพระองค์ว่า “หมู่เฮาบ่ฮู้เน่อ” พระเยซูก็บอกหมู่เขาว่า “ถ้าจาอั้น เฮาก็จะบ่บอกเหมือนกั๋นว่า เฮาใจ๊สิทธิอำนาจของใผเยียะสิ่งหมู่นี้

²⁷ Por isso responderam: — Não sabemos.

²⁸ “บอกกำลอว่า หมู่ต้านกึ๊ดจาใดเกี่ยวกับเรื่องตี้จะเล่าต่อไปนี้ คือป้อจายคนนึ่งมีลูกบ่าวสองคน เขาบอกลูกบ่าวคนเก๊าว่า ‘ลูกป้อ วันนี้ไปเยียะก๋านในสวนองุ่นของป้อกำเน่อ’

²⁸ Jesus continuou:

²⁹ “ลูกบ่าวคนเก๊าตอบว่า ‘อึ บ่ไป’ แต่เมื่อลูนเขาเปี่ยนใจ๋ไป

²⁹ — Ele respondeu: “Eu não quero ir.” Mas depois mudou de ideia e foi.

³⁰ “จากนั้นป้อก็ไปบอกลูกบ่าวคนหล้าเหมือนกั๋นว่า ‘ลูกป้อ วันนี้ไปเยียะก๋านในสวนองุ่นของป้อกำเน่อ’ ลูกบ่าวคนหล้าตอบว่า ‘ตกลงครับ ผมจะไปเยียะ’ แต่เขาก็บ่ได้ไปเยียะสักกำ

³⁰ — O pai foi e deu ao outro filho a mesma ordem. E este disse: “Sim, senhor.” Mas depois não foi.

³¹ “ขอถามว่า ลูกบ่าวสองคนนี้ คนใดตี้เจื้อฟังเยียะต๋ามกำสั่งของป้อ” หมู่เขาตอบว่า “ลูกบ่าวคนเก๊า” พระเยซูก็บอกหมู่เขาว่า “เฮาบอกความจริงแก่ต้านตังหลายว่า คนเก็บภาษีกับแม่ญิงขายตั๋ว จะได้เข้าในแผ่นดินสวรรค์ก่อนหมู่ต้านเน่อ

³¹ — Qual deles fez o que o pai queria? — perguntou Jesus. E eles responderam: — O filho mais velho. Então Jesus disse a eles:

³² ย้อนว่ายอห์นได้มาจี๊ตางหื้อหันว่าจะใจ๊จีวิตอย่างถูกต้องต๋ามธรรมได้จาใด หมู่ต้านก็บ่ยอมเจื้อยอห์น แต่คนเก็บภาษีกับแม่ญิงขายตั๋วได้เจื้อยอห์น เถิงแม้ต้านตังหลายได้หันสิ่งหมู่นี้แล้ว แต่ก็ยังบ่ยอมกลับใจ๋จากบาปมาเจื้อยอห์นเลย

³² Pois João Batista veio para mostrar a vocês o caminho certo, e vocês não creram nele; mas os cobradores de impostos e as prostitutas creram. Porém, mesmo tendo visto isso, vocês não se arrependeram e não creram nele.

³³ “ฟังกำเผียบตี้จะเล่านี้หื้อดี เรื่องมีอยู่ว่า เจ้าของสวนคนนึ่งเยียะสวนองุ่น เขาล้อมฮั้วแวดสวนไว้หมด เจาะหินแป๋งเป๋นบ่อย่ำองุ่น กับแป๋งป้อมสำหรับเฝ้าสวนไว้ แล้วหื้อคนมาเจ้า ส่วนเจ้าของก็เตียวตางไปอยู่ต่างประเทศ

³³ Jesus disse:

³⁴ เมื่อเถิงหน้าเก็บหน่วยองุ่น เจ้าของสวนก็หื้อลูกจ้างไปหาหมู่คนเจ้า เปื้อฮับส่วนแบ่งองุ่นตี้เป๋นส่วนแบ่งของเขา

³⁴ Quando chegou o tempo da colheita, o dono mandou alguns empregados a fim de receber a parte dele.

³⁵ “แต่หมู่คนเจ้าก็ยับลูกจ้างหมู่นั้นไว้ แล้วปากั๋นบุบตี๋คนนึ่ง ฆ่าเหียคนนึ่ง กับเอาบ่าหินขว้างคนตี้สามจ๋นต๋าย

³⁵ Mas os lavradores agarraram os empregados, bateram num, assassinaram outro e mataram ainda outro a pedradas.

³⁶ เจ้าของสวนก็ส่งหมู่ลูกจ้างมาหาแหมจ๋ำนวนนักเหลือเตื้อตี้แล้ว แต่ก็ถูกหมู่คนเจ้าสวนปากั๋นเยียะจาอั้นแหม

³⁶ Aí o dono mandou mais empregados do que da primeira vez. E os lavradores fizeram a mesma coisa.

³⁷ สุดต๊ายเจ้าของสวนส่งลูกบ่าวของเขาไป เจ้าของสวนอู้ว่า ‘คนเจ้าหมู่นั้นก็จะนับถือลูกบ่าวของเฮาพ่อง’

³⁷ Depois de tudo isso, ele mandou o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles vão respeitar.”

³⁸ “แต่เมื่อหมู่คนเจ้าหันใส่ลูกบ่าวเจ้าของสวนมา ก็อู้กั๋นว่า ‘นี่ลอ คนตี้จะฮับมรดก หมู่เฮาจ้วยกั๋นฆ่ามันเหียเต๊อะ แล้วมรดกนั้นจะตกเป๋นของหมู่เฮา’

³⁸ Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”

³⁹ หมู่เขาก็ยับลูกบ่าวเจ้าของสวนนั้น อุ้มโจ้งออกไปนอกสวนแล้วก็ฆ่า

³⁹ — Então agarraram o filho, e o jogaram para fora da plantação, e o mataram.

⁴⁰ เมื่อเจ้าของสวนปิ๊กมาเขาจะเยียะจาใดกับคนเจ้าหมู่นี้”

⁴⁰ Aí Jesus perguntou:

⁴¹ หมู่หัวหน้าปุโรหิตกับคนเฒ่าคนแก่ตอบว่า “เจ้าของสวนจะฆ่าคนบ่ดีหมู่นั้นหื้อต๋ายอย่างตุ๊กทรมาน แล้วก็หื้อคนตี้ยอมแบ่งองุ่นหื้อกับเจ้าของสวนเมื่อเถิงหน้าเก็บหน่วยเจ้าต่อ”

⁴¹ Eles responderam: — Com certeza ele vai matar aqueles lavradores maus e vai arrendar a plantação a outros. E estes lhe darão a parte da colheita no tempo certo.

⁴² พระเยซูบอกหมู่เขาว่า “หมู่ต้านบ่เกยอ่านพระคัมภีร์ข้อนี้กาตี้ว่า

⁴² Jesus então perguntou:

⁴³ เฮาจะบอกหื้อฮู้ว่า แผ่นดินของพระเจ้าจะถูกยึดเอาไปจากหมู่ต้าน แล้วก็ยกหื้อกับคนตี้เยียะต๋ามกำสั่งของพระเจ้า

⁴³ E Jesus terminou:

⁴⁴ คนใดก็ต๋ามตี้โก้นเต๋งบ่าหินก้อนนี้ เขาก็จะแหลวเป๋นบ่าหลิ่นติ่นต่อน ถ้าบ่าหินก้อนนี้ตกเต๋งใส่ใผ คนนั้นก็จะแหลวไปเลย”

⁴⁴ Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.

⁴⁵ เมื่อหมู่หัวหน้าปุโรหิตกับหมู่ฟาริสีได้ยินกำเผียบเรื่องนี้ของพระเยซู ก็ฮู้ว่าพระองค์ก่ำลังอู้เถิงหมู่เขา

⁴⁵ Os chefes dos sacerdotes e os fariseus ouviram as parábolas que Jesus contou e sabiam que ele estava falando a respeito deles.

⁴⁶ หมู่เขาก็ปากั๋นหาตางตี้จะยับพระองค์ แต่ก็กั๋วคนตังหลาย ย้อนว่ามีคนจ๋ำนวนนักเจื้อว่าพระเยซูเป๋นผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้า

⁴⁶ Por isso queriam prendê-lo, mas tinham medo da multidão porque o povo achava que Jesus era profeta .

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia