Mateus 21

¹ เมื่อพระเยซูกับหมู่สาวกเข้ามาใก้กรุงเยรูซาเล็ม ก็มาแผวหมู่บ้านเบธฟายีบนดอยบ่ากอกเทศ ก็ใจ๊สาวกสองคนเข้าไปก่อน

¹ E, quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, enviou, então, Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:

² สั่งว่า “เข้าไปในหมู่บ้านตังหน้าหั้นเน่อ ตันทีตี้เข้าไปแล้ว จะปะแม่ลากับลูกของมันมัดอยู่ตี้หั้น หื้อแก้เจื้อกจู๋งมาหื้อเฮาตึงสองตั๋ว

² Ide à aldeia que

³ ถ้ามีคนถาม หื้อตอบเขาว่า องค์พระผู้เป๋นเจ้าต้องก๋านใจ๊ เขาก็จะหื้อมาเลยตันที”

³ E, se alguém vos disser alguma

⁴ สิ่งตี้เกิดขึ้นนี้ก็เปื้อหื้อเป๋นไปต๋ามตี้ผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าอู้ไว้ว่า

⁴ Ora, tudo isso aconteceu para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta, que diz:

⁵ “หื้อบอกจาวเมืองศิโยนว่า

⁵ Dizei à filha de Sião: Eis que o teu Rei aí te vem, humilde e assentado sobre uma jumenta e sobre um jumentinho, filho de animal de carga.

⁶ สาวกสองคนนั้นก็ไป แล้วเยียะต๋ามตี้พระเยซูสั่ง

⁶ E, indo os discípulos e fazendo como Jesus lhes ordenara,

⁷ เขาจู๋งลาสองตั๋วแม่ลูกมาหื้อพระเยซู เอาเสื้อผ้าของหมู่เขาปู๋บนหลังลา พระองค์ก็ขึ้นขี่

⁷ trouxeram a jumenta e o jumentinho, e sobre eles puseram as suas vestes, e fizeram-no assentar em cima.

⁸ หมู่คนจ๋ำนวนนักปากั๋นเอาเสื้อผ้าของตั๋วปู๋บนหนตาง บางคนก็ฟันกิ่งไม้มายายต๋ามหนตางตวยพระเยซูเข้ากรุงเยรูซาเล็มอย่างมีชัย|src="LB00315B Jesus on donkey matt 21_8.jpg" size="span" loc="after Matthew 21:8" copy="The British & Foreign Bible Society 1994" ref="21:8"

⁸ E muitíssima gente estendia as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos de árvores e os espalhavam pelo caminho.

⁹ หมู่คนตี้เตียวนำหน้ากับเตียวตวยหลังพระเยซู ปากั๋นโห่ฮ้องเสียงดังว่า

⁹ E as multidões, tanto as que iam adiante como as que o seguiam, clamavam, dizendo: Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas alturas!

¹⁰ เมื่อพระเยซูเข้าไปในกรุงเยรูซาเล็ม คนตึงเมืองแตกตื่นถามกั๋นว่า “คนนี้เป๋นใผกา”

¹⁰ E, entrando ele em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou, dizendo: Quem é este?

¹¹ คนตังหลายตอบว่า “คนนี้จื้อเยซู เป๋นผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้ามาจากหมู่บ้านนาซาเร็ธในแคว้นกาลิลี”

¹¹ E a multidão dizia: Este é Jesus, o Profeta de Nazaré da Galileia.

¹² พระเยซูเข้าไปในบริเวณพระวิหาร แล้วไล่เหิบหมู่คนตี้ก่ำลังซื้อขายของกั๋นอยู่ตี้หั้น กับปึ๊ดโต๊ะของคนฮับแลกสตางค์ กับยู้ตี้นั่งของคนขายนกก๋าแก๋ขว้างตวย

¹² E entrou Jesus no templo de Deus, e expulsou todos os que vendiam e compravam no templo, e derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.

¹³ พระองค์อู้กับคนหมู่นั้นว่า “มีกำเขียนไว้ในพระคัมภีร์ว่า ‘พระวิหารของเฮาจะฮ้องว่าเป๋นตี้สำหรับอธิษฐาน’ แต่หมู่เจ้ามาเยียะหื้อก๋ายเป๋นถ้ำของโจ๋รเหีย”

¹³ E disse-lhes: Está escrito: A minha casa será chamada casa de oração. Mas vós a tendes convertido em covil de ladrões.

¹⁴ มีคนต๋าบอดกับคนง่อยปากั๋นเข้ามาหาพระเยซูตี้พระวิหาร แล้วพระองค์ฮักษาหมู่เขาหื้อหาย

¹⁴ E foram ter com ele ao templo cegos e coxos, e curou-os.

¹⁵ เมื่อหมู่หัวหน้าปุโรหิตกับหมู่ธรรมาจ๋ารย์หันสิ่งอัศจ๋รรย์ต่างๆ ตี้พระเยซูเยียะ กับได้ยินเสียงหละอ่อนโห่เอิ้นกั๋นในบริเวณพระวิหารว่า “โฮซันนาแก่บุตรของกษัตริย์ดาวิด”หมู่เขาก็ปากั๋นโขดพระเยซู

¹⁵ Vendo, então, os principais dos sacerdotes e os escribas as maravilhas que fazia e os meninos clamando no templo: Hosana ao Filho de Davi, indignaram-se

¹⁶ หมู่เขาถามพระเยซูว่า “ต้านบ่ได้ยินตี้หละอ่อนหมู่นี้โห่เอิ้นกั๋นกา” พระเยซูตอบว่า “ได้ยินก่า หมู่ต้านบ่เกยอ่านปะในพระคัมภีร์พ่องกาตี้ว่า ‘พระเจ้าได้เกียมหละอ่อน กับหละอ่อนเกิดใหม่ๆ หื้อฮ้องถวายกำสรรเสริญพระองค์’ ”

¹⁶ e disseram-lhe: Ouves o que estes dizem? E Jesus lhes disse: Sim; nunca lestes: Pela boca dos meninos e das criancinhas de peito tiraste o perfeito louvor?

¹⁷ พระเยซูก็ละหมู่เขา แล้วก็ออกจากกรุงเยรูซาเล็มไปนอนตี้หมู่บ้านเบธานี

¹⁷ E, deixando-os, saiu da cidade para Betânia e ali passou a noite.

¹⁸ เมื่อแจ้งเจ๊าต๋อนพระเยซูก่ำลังเตียวปิ๊กเข้ากรุงเยรูซาเล็ม พระองค์อยากกิ๋นข้าว

¹⁸ E, de manhã, voltando para a cidade, teve fome.

¹⁹ เมื่อพระองค์หันใส่เก๊าบ่าเดื่ออยู่ฮิมตาง ก็เตียวเข้าไปใก้ แต่บ่มีอะหยังบนเก๊า มีก้าใบเต้าอั้น พระองค์ก็บอกบ่าเดื่อเก๊านั้นว่า “ห้ามออกหน่วยแหมซ้ำเน่อ” บ่ากองว่าหื้อแล้ว บ่าเดื่อเก๊านั้นก็เหี่ยวแห้งต๋ายขำหน้าขำต๋า

¹⁹ E, avistando uma figueira perto do caminho, dirigiu-se a ela e não achou nela senão folhas. E disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti. E a figueira secou imediatamente.

²⁰ เมื่อหมู่สาวกหันก็ปากั๋นงืด ถามพระเยซูว่า “เป๋นไปได้จาใดเก๊าบ่าเดื่อเหี่ยวแห้งต๋ายเวยจาอี้”

²⁰ E os discípulos, vendo isso, maravilharam-se, dizendo: Como secou imediatamente a figueira?

²¹ พระเยซูตอบว่า “เฮาบอกความจริงแก่ต้านตังหลายว่า ถ้าต้านมีความเจื้อ บ่อิกขะหลิกใจ๋สักหน้อย ต้านก็จะเยียะจาอี้ได้เหมือนกั๋น จะเยียะได้นักเหลือนี้แหมตวย บ่ว่าจะสั่งดอยม่อนนี้ย้ายลงไปในทะเลเหีย ก็จะเป๋นไปจาอั้น

²¹ Jesus, porém, respondendo, disse-lhes: Em verdade vos digo se tiverdes fé e não duvidardes, não só fareis o que foi feito à figueira, mas até, se a este monte disserdes: Ergue-te e precipita-te no mar,

²² ถ้าต้านเจื้อ ต้านก็จะได้ฮับกู้อย่างต๋ามตี้ต้านอธิษฐานขอ”

²² E tudo o que pedirdes na oração, crendo,

²³ พระเยซูเข้าไปในบริเวณพระวิหาร ต๋อนตี้ก่ำลังสอนอยู่นั้น หมู่หัวหน้าปุโรหิตกับหมู่คนเฒ่าคนแก่เข้ามาถามพระองค์ว่า “ต้านมีสิทธิอำนาจอะหยังเยียะสิ่งหมู่นี้ ใผหื้อสิทธิอำนาจต้าน”

²³ E, chegando ao templo, acercaram-se dele, estando já ensinando, os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo, dizendo: Com que autoridade fazes isso? E quem te deu tal autoridade?

²⁴ พระเยซูตอบว่า “เฮาจะถามหมู่ต้านสักข้อนึ่งก่อน ถ้าหมู่ต้านตอบเฮา เฮาเถิงจะบอกว่าเฮาใจ๊สิทธิอำนาจของใผมาเยียะสิ่งหมู่นี้

²⁴ E Jesus, respondendo, disse-lhes: Eu também vos perguntarei uma coisa; se ma disserdes, também eu vos direi com que autoridade faço isso.

²⁵ ลองตอบเฮามากำลอว่า สิทธิอำนาจของยอห์นตี้เขาหื้อบัพติศมานั้นมาจากไหน มาจากพระเจ้ากาว่ามาจากคน” หมู่เขาก็เปิ็กษากั๋นว่า “ถ้าหมู่เฮาจะว่า ‘มาจากพระเจ้า’ ต้านก็จะย้อนถามหมู่เฮาแหมว่า ‘แล้วเป๋นจาใดบ่เจื้อยอห์น’

²⁵ O batismo de João donde era? Do céu ou dos homens? E pensavam entre si, dizendo: Se dissermos: do céu, ele nos dirá: Então, por que não o crestes?

²⁶ แต่ถ้าหมู่เฮาจะว่า ‘มาจากคน’ ก็กั๋วคนตังหลายจะโขด ย้อนว่าคนตังหลายปากั๋นเจื้อว่ายอห์นเป๋นผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้า”

²⁶ E, se dissermos: dos homens, tememos o povo, porque todos consideram João como profeta.

²⁷ หมู่เขาก็เลยตอบพระองค์ว่า “หมู่เฮาบ่ฮู้เน่อ” พระเยซูก็บอกหมู่เขาว่า “ถ้าจาอั้น เฮาก็จะบ่บอกเหมือนกั๋นว่า เฮาใจ๊สิทธิอำนาจของใผเยียะสิ่งหมู่นี้

²⁷ E, respondendo a Jesus, disseram: Não sabemos. Ele disse-lhes: Nem eu vos digo com que autoridade faço isso.

²⁸ “บอกกำลอว่า หมู่ต้านกึ๊ดจาใดเกี่ยวกับเรื่องตี้จะเล่าต่อไปนี้ คือป้อจายคนนึ่งมีลูกบ่าวสองคน เขาบอกลูกบ่าวคนเก๊าว่า ‘ลูกป้อ วันนี้ไปเยียะก๋านในสวนองุ่นของป้อกำเน่อ’

²⁸ Mas que vos parece? Um homem tinha dois filhos e, dirigindo-se ao primeiro, disse: Filho, vai trabalhar hoje na minha vinha.

²⁹ “ลูกบ่าวคนเก๊าตอบว่า ‘อึ บ่ไป’ แต่เมื่อลูนเขาเปี่ยนใจ๋ไป

²⁹ Ele, porém, respondendo, disse: Não quero. Mas, depois, arrependendo-se, foi.

³⁰ “จากนั้นป้อก็ไปบอกลูกบ่าวคนหล้าเหมือนกั๋นว่า ‘ลูกป้อ วันนี้ไปเยียะก๋านในสวนองุ่นของป้อกำเน่อ’ ลูกบ่าวคนหล้าตอบว่า ‘ตกลงครับ ผมจะไปเยียะ’ แต่เขาก็บ่ได้ไปเยียะสักกำ

³⁰ E, dirigindo-se ao segundo, falou-lhe de igual modo; e, respondendo ele, disse: Eu

³¹ “ขอถามว่า ลูกบ่าวสองคนนี้ คนใดตี้เจื้อฟังเยียะต๋ามกำสั่งของป้อ” หมู่เขาตอบว่า “ลูกบ่าวคนเก๊า” พระเยซูก็บอกหมู่เขาว่า “เฮาบอกความจริงแก่ต้านตังหลายว่า คนเก็บภาษีกับแม่ญิงขายตั๋ว จะได้เข้าในแผ่นดินสวรรค์ก่อนหมู่ต้านเน่อ

³¹ Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram-lhe eles: O primeiro. Disse-lhes Jesus: Em verdade vos digo que os publicanos e as meretrizes entram adiante de vós no Reino de Deus.

³² ย้อนว่ายอห์นได้มาจี๊ตางหื้อหันว่าจะใจ๊จีวิตอย่างถูกต้องต๋ามธรรมได้จาใด หมู่ต้านก็บ่ยอมเจื้อยอห์น แต่คนเก็บภาษีกับแม่ญิงขายตั๋วได้เจื้อยอห์น เถิงแม้ต้านตังหลายได้หันสิ่งหมู่นี้แล้ว แต่ก็ยังบ่ยอมกลับใจ๋จากบาปมาเจื้อยอห์นเลย

³² Porque João veio a vós no caminho de justiça, e não o crestes, mas os publicanos e as meretrizes o creram; vós, porém, vendo

³³ “ฟังกำเผียบตี้จะเล่านี้หื้อดี เรื่องมีอยู่ว่า เจ้าของสวนคนนึ่งเยียะสวนองุ่น เขาล้อมฮั้วแวดสวนไว้หมด เจาะหินแป๋งเป๋นบ่อย่ำองุ่น กับแป๋งป้อมสำหรับเฝ้าสวนไว้ แล้วหื้อคนมาเจ้า ส่วนเจ้าของก็เตียวตางไปอยู่ต่างประเทศ

³³ Ouvi, ainda, outra parábola: Houve um homem, pai de família, que plantou uma vinha, e circundou-a de um valado, e construiu nela

³⁴ เมื่อเถิงหน้าเก็บหน่วยองุ่น เจ้าของสวนก็หื้อลูกจ้างไปหาหมู่คนเจ้า เปื้อฮับส่วนแบ่งองุ่นตี้เป๋นส่วนแบ่งของเขา

³⁴ E, chegando o tempo dos frutos, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os seus frutos.

³⁵ “แต่หมู่คนเจ้าก็ยับลูกจ้างหมู่นั้นไว้ แล้วปากั๋นบุบตี๋คนนึ่ง ฆ่าเหียคนนึ่ง กับเอาบ่าหินขว้างคนตี้สามจ๋นต๋าย

³⁵ E os lavradores, apoderando-se dos servos, feriram um, mataram outro e apedrejaram outro.

³⁶ เจ้าของสวนก็ส่งหมู่ลูกจ้างมาหาแหมจ๋ำนวนนักเหลือเตื้อตี้แล้ว แต่ก็ถูกหมู่คนเจ้าสวนปากั๋นเยียะจาอั้นแหม

³⁶ Depois, enviou outros servos, em maior número do que os primeiros; e eles fizeram-lhes o mesmo.

³⁷ สุดต๊ายเจ้าของสวนส่งลูกบ่าวของเขาไป เจ้าของสวนอู้ว่า ‘คนเจ้าหมู่นั้นก็จะนับถือลูกบ่าวของเฮาพ่อง’

³⁷ E, por último, enviou-lhes seu filho, dizendo: Terão respeito a meu filho.

³⁸ “แต่เมื่อหมู่คนเจ้าหันใส่ลูกบ่าวเจ้าของสวนมา ก็อู้กั๋นว่า ‘นี่ลอ คนตี้จะฮับมรดก หมู่เฮาจ้วยกั๋นฆ่ามันเหียเต๊อะ แล้วมรดกนั้นจะตกเป๋นของหมู่เฮา’

³⁸ Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo e apoderemo-nos da sua herança.

³⁹ หมู่เขาก็ยับลูกบ่าวเจ้าของสวนนั้น อุ้มโจ้งออกไปนอกสวนแล้วก็ฆ่า

³⁹ E, lançando mão dele, o arrastaram para fora da vinha e

⁴⁰ เมื่อเจ้าของสวนปิ๊กมาเขาจะเยียะจาใดกับคนเจ้าหมู่นี้”

⁴⁰ Quando, pois, vier o Senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?

⁴¹ หมู่หัวหน้าปุโรหิตกับคนเฒ่าคนแก่ตอบว่า “เจ้าของสวนจะฆ่าคนบ่ดีหมู่นั้นหื้อต๋ายอย่างตุ๊กทรมาน แล้วก็หื้อคนตี้ยอมแบ่งองุ่นหื้อกับเจ้าของสวนเมื่อเถิงหน้าเก็บหน่วยเจ้าต่อ”

⁴¹ Dizem-lhe eles: Dará afrontosa morte aos maus e arrendará a vinha a outros lavradores, que, a seu tempo, lhe deem os frutos.

⁴² พระเยซูบอกหมู่เขาว่า “หมู่ต้านบ่เกยอ่านพระคัมภีร์ข้อนี้กาตี้ว่า

⁴² Diz-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta por cabeça do ângulo; pelo Senhor foi feito isso e é maravilhoso aos nossos olhos?

⁴³ เฮาจะบอกหื้อฮู้ว่า แผ่นดินของพระเจ้าจะถูกยึดเอาไปจากหมู่ต้าน แล้วก็ยกหื้อกับคนตี้เยียะต๋ามกำสั่งของพระเจ้า

⁴³ Portanto, eu vos digo que o Reino de Deus vos será tirado e será dado a uma nação que dê os seus frutos.

⁴⁴ คนใดก็ต๋ามตี้โก้นเต๋งบ่าหินก้อนนี้ เขาก็จะแหลวเป๋นบ่าหลิ่นติ่นต่อน ถ้าบ่าหินก้อนนี้ตกเต๋งใส่ใผ คนนั้นก็จะแหลวไปเลย”

⁴⁴ E quem cair sobre esta pedra despedaçar-se-á; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.

⁴⁵ เมื่อหมู่หัวหน้าปุโรหิตกับหมู่ฟาริสีได้ยินกำเผียบเรื่องนี้ของพระเยซู ก็ฮู้ว่าพระองค์ก่ำลังอู้เถิงหมู่เขา

⁴⁵ E os príncipes dos sacerdotes e os fariseus, ouvindo essas palavras, entenderam que falava deles;

⁴⁶ หมู่เขาก็ปากั๋นหาตางตี้จะยับพระองค์ แต่ก็กั๋วคนตังหลาย ย้อนว่ามีคนจ๋ำนวนนักเจื้อว่าพระเยซูเป๋นผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้า

⁴⁶ e, pretendendo prendê-lo, recearam o povo, porquanto o tinham por profeta.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia