Mateus 21

¹ เมื่อพระเยซูกับหมู่สาวกเข้ามาใก้กรุงเยรูซาเล็ม ก็มาแผวหมู่บ้านเบธฟายีบนดอยบ่ากอกเทศ ก็ใจ๊สาวกสองคนเข้าไปก่อน

¹ Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois discípulos,

² สั่งว่า “เข้าไปในหมู่บ้านตังหน้าหั้นเน่อ ตันทีตี้เข้าไปแล้ว จะปะแม่ลากับลูกของมันมัดอยู่ตี้หั้น หื้อแก้เจื้อกจู๋งมาหื้อเฮาตึงสองตั๋ว

² dizendo-lhes:

³ ถ้ามีคนถาม หื้อตอบเขาว่า องค์พระผู้เป๋นเจ้าต้องก๋านใจ๊ เขาก็จะหื้อมาเลยตันที”

³ E, se alguém disser alguma coisa, respondam: “O Senhor precisa deles.” E logo ele deixará que vocês tragam os animais.

⁴ สิ่งตี้เกิดขึ้นนี้ก็เปื้อหื้อเป๋นไปต๋ามตี้ผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าอู้ไว้ว่า

⁴ Ora, isto aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta:

⁵ “หื้อบอกจาวเมืองศิโยนว่า

⁵ “Digam à filha de Sião: Eis que o seu Rei vem até você, humilde, montado em jumenta, e num jumentinho, cria de animal de carga.”

⁶ สาวกสองคนนั้นก็ไป แล้วเยียะต๋ามตี้พระเยซูสั่ง

⁶ Indo os discípulos e tendo feito como Jesus lhes havia ordenado,

⁷ เขาจู๋งลาสองตั๋วแม่ลูกมาหื้อพระเยซู เอาเสื้อผ้าของหมู่เขาปู๋บนหลังลา พระองค์ก็ขึ้นขี่

⁷ trouxeram a jumenta e o jumentinho. Então puseram em cima deles as suas capas, e sobre elas Jesus montou.

⁸ หมู่คนจ๋ำนวนนักปากั๋นเอาเสื้อผ้าของตั๋วปู๋บนหนตาง บางคนก็ฟันกิ่งไม้มายายต๋ามหนตางตวยพระเยซูเข้ากรุงเยรูซาเล็มอย่างมีชัย|src="LB00315B Jesus on donkey matt 21_8.jpg" size="span" loc="after Matthew 21:8" copy="The British & Foreign Bible Society 1994" ref="21:8"

⁸ E a maior parte da multidão estendeu as suas capas no caminho, e outros cortavam ramos de árvores, espalhando-os pelo caminho.

⁹ หมู่คนตี้เตียวนำหน้ากับเตียวตวยหลังพระเยซู ปากั๋นโห่ฮ้องเสียงดังว่า

⁹ E as multidões, tanto as que iam adiante dele como as que o seguiam, clamavam: “Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas maiores alturas!”

¹⁰ เมื่อพระเยซูเข้าไปในกรุงเยรูซาเล็ม คนตึงเมืองแตกตื่นถามกั๋นว่า “คนนี้เป๋นใผกา”

¹⁰ E, quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou. E perguntavam: — Quem é este?

¹¹ คนตังหลายตอบว่า “คนนี้จื้อเยซู เป๋นผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้ามาจากหมู่บ้านนาซาเร็ธในแคว้นกาลิลี”

¹¹ E as multidões respondiam: — Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galileia!

¹² พระเยซูเข้าไปในบริเวณพระวิหาร แล้วไล่เหิบหมู่คนตี้ก่ำลังซื้อขายของกั๋นอยู่ตี้หั้น กับปึ๊ดโต๊ะของคนฮับแลกสตางค์ กับยู้ตี้นั่งของคนขายนกก๋าแก๋ขว้างตวย

¹² Jesus entrou no templo e expulsou todos os que ali vendiam e compravam. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.

¹³ พระองค์อู้กับคนหมู่นั้นว่า “มีกำเขียนไว้ในพระคัมภีร์ว่า ‘พระวิหารของเฮาจะฮ้องว่าเป๋นตี้สำหรับอธิษฐาน’ แต่หมู่เจ้ามาเยียะหื้อก๋ายเป๋นถ้ำของโจ๋รเหีย”

¹³ E disse-lhes:

¹⁴ มีคนต๋าบอดกับคนง่อยปากั๋นเข้ามาหาพระเยซูตี้พระวิหาร แล้วพระองค์ฮักษาหมู่เขาหื้อหาย

¹⁴ Cegos e coxos se aproximaram de Jesus, no templo, e ele os curou.

¹⁵ เมื่อหมู่หัวหน้าปุโรหิตกับหมู่ธรรมาจ๋ารย์หันสิ่งอัศจ๋รรย์ต่างๆ ตี้พระเยซูเยียะ กับได้ยินเสียงหละอ่อนโห่เอิ้นกั๋นในบริเวณพระวิหารว่า “โฮซันนาแก่บุตรของกษัตริย์ดาวิด”หมู่เขาก็ปากั๋นโขดพระเยซู

¹⁵ Mas, quando os principais sacerdotes e os escribas viram as maravilhas que Jesus fazia e as crianças que gritavam no templo: “Hosana ao Filho de Davi!”, ficaram indignados e perguntaram a Jesus:

¹⁶ หมู่เขาถามพระเยซูว่า “ต้านบ่ได้ยินตี้หละอ่อนหมู่นี้โห่เอิ้นกั๋นกา” พระเยซูตอบว่า “ได้ยินก่า หมู่ต้านบ่เกยอ่านปะในพระคัมภีร์พ่องกาตี้ว่า ‘พระเจ้าได้เกียมหละอ่อน กับหละอ่อนเกิดใหม่ๆ หื้อฮ้องถวายกำสรรเสริญพระองค์’ ”

¹⁶ — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:

¹⁷ พระเยซูก็ละหมู่เขา แล้วก็ออกจากกรุงเยรูซาเล็มไปนอนตี้หมู่บ้านเบธานี

¹⁷ E, deixando-os, saiu da cidade e foi para Betânia, onde passou a noite.

¹⁸ เมื่อแจ้งเจ๊าต๋อนพระเยซูก่ำลังเตียวปิ๊กเข้ากรุงเยรูซาเล็ม พระองค์อยากกิ๋นข้าว

¹⁸ Cedo de manhã, ao voltar para a cidade, Jesus teve fome.

¹⁹ เมื่อพระองค์หันใส่เก๊าบ่าเดื่ออยู่ฮิมตาง ก็เตียวเข้าไปใก้ แต่บ่มีอะหยังบนเก๊า มีก้าใบเต้าอั้น พระองค์ก็บอกบ่าเดื่อเก๊านั้นว่า “ห้ามออกหน่วยแหมซ้ำเน่อ” บ่ากองว่าหื้อแล้ว บ่าเดื่อเก๊านั้นก็เหี่ยวแห้งต๋ายขำหน้าขำต๋า

¹⁹ E, vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela, mas não encontrou nada, a não ser folhas. Então Jesus disse à figueira: E a figueira secou imediatamente.

²⁰ เมื่อหมู่สาวกหันก็ปากั๋นงืด ถามพระเยซูว่า “เป๋นไปได้จาใดเก๊าบ่าเดื่อเหี่ยวแห้งต๋ายเวยจาอี้”

²⁰ Quando os discípulos viram isso, ficaram admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!

²¹ พระเยซูตอบว่า “เฮาบอกความจริงแก่ต้านตังหลายว่า ถ้าต้านมีความเจื้อ บ่อิกขะหลิกใจ๋สักหน้อย ต้านก็จะเยียะจาอี้ได้เหมือนกั๋น จะเยียะได้นักเหลือนี้แหมตวย บ่ว่าจะสั่งดอยม่อนนี้ย้ายลงไปในทะเลเหีย ก็จะเป๋นไปจาอั้น

²¹ Ao que Jesus lhes disse:

²² ถ้าต้านเจื้อ ต้านก็จะได้ฮับกู้อย่างต๋ามตี้ต้านอธิษฐานขอ”

²² E tudo o que pedirem em oração, crendo, vocês receberão.

²³ พระเยซูเข้าไปในบริเวณพระวิหาร ต๋อนตี้ก่ำลังสอนอยู่นั้น หมู่หัวหน้าปุโรหิตกับหมู่คนเฒ่าคนแก่เข้ามาถามพระองค์ว่า “ต้านมีสิทธิอำนาจอะหยังเยียะสิ่งหมู่นี้ ใผหื้อสิทธิอำนาจต้าน”

²³ Jesus entrou no templo e, quando já estava ensinando, os principais sacerdotes e os anciãos do povo se aproximaram dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz estas coisas? E quem lhe deu esta autoridade?

²⁴ พระเยซูตอบว่า “เฮาจะถามหมู่ต้านสักข้อนึ่งก่อน ถ้าหมู่ต้านตอบเฮา เฮาเถิงจะบอกว่าเฮาใจ๊สิทธิอำนาจของใผมาเยียะสิ่งหมู่นี้

²⁴ Jesus respondeu:

²⁵ ลองตอบเฮามากำลอว่า สิทธิอำนาจของยอห์นตี้เขาหื้อบัพติศมานั้นมาจากไหน มาจากพระเจ้ากาว่ามาจากคน” หมู่เขาก็เปิ็กษากั๋นว่า “ถ้าหมู่เฮาจะว่า ‘มาจากพระเจ้า’ ต้านก็จะย้อนถามหมู่เฮาแหมว่า ‘แล้วเป๋นจาใดบ่เจื้อยอห์น’

²⁵ De onde era o batismo de João: do céu ou dos homens? E eles discutiam entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele nos dirá: “Então por que não acreditaram nele?”

²⁶ แต่ถ้าหมู่เฮาจะว่า ‘มาจากคน’ ก็กั๋วคนตังหลายจะโขด ย้อนว่าคนตังหลายปากั๋นเจื้อว่ายอห์นเป๋นผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้า”

²⁶ Mas, se dissermos: “Dos homens”, é de temer o povo. Porque todos consideram João um profeta.

²⁷ หมู่เขาก็เลยตอบพระองค์ว่า “หมู่เฮาบ่ฮู้เน่อ” พระเยซูก็บอกหมู่เขาว่า “ถ้าจาอั้น เฮาก็จะบ่บอกเหมือนกั๋นว่า เฮาใจ๊สิทธิอำนาจของใผเยียะสิ่งหมู่นี้

²⁷ Então responderam a Jesus: — Não sabemos. E ele, por sua vez, lhes disse:

²⁸ “บอกกำลอว่า หมู่ต้านกึ๊ดจาใดเกี่ยวกับเรื่องตี้จะเล่าต่อไปนี้ คือป้อจายคนนึ่งมีลูกบ่าวสองคน เขาบอกลูกบ่าวคนเก๊าว่า ‘ลูกป้อ วันนี้ไปเยียะก๋านในสวนองุ่นของป้อกำเน่อ’

²⁸ — O que vocês acham? Um homem tinha dois filhos. Chegando-se ao primeiro, disse: “Filho, vá hoje trabalhar na vinha.”

²⁹ “ลูกบ่าวคนเก๊าตอบว่า ‘อึ บ่ไป’ แต่เมื่อลูนเขาเปี่ยนใจ๋ไป

²⁹ Ele respondeu: “Não quero ir.” Mas depois, arrependido, foi.

³⁰ “จากนั้นป้อก็ไปบอกลูกบ่าวคนหล้าเหมือนกั๋นว่า ‘ลูกป้อ วันนี้ไปเยียะก๋านในสวนองุ่นของป้อกำเน่อ’ ลูกบ่าวคนหล้าตอบว่า ‘ตกลงครับ ผมจะไปเยียะ’ แต่เขาก็บ่ได้ไปเยียะสักกำ

³⁰ Dirigindo-se ao outro filho, o pai disse a mesma coisa. Ele respondeu: “Sim, senhor.” Mas não foi.

³¹ “ขอถามว่า ลูกบ่าวสองคนนี้ คนใดตี้เจื้อฟังเยียะต๋ามกำสั่งของป้อ” หมู่เขาตอบว่า “ลูกบ่าวคนเก๊า” พระเยซูก็บอกหมู่เขาว่า “เฮาบอกความจริงแก่ต้านตังหลายว่า คนเก็บภาษีกับแม่ญิงขายตั๋ว จะได้เข้าในแผ่นดินสวรรค์ก่อนหมู่ต้านเน่อ

³¹ Qual dos dois fez a vontade do pai? Eles responderam: — O primeiro. Então Jesus disse:

³² ย้อนว่ายอห์นได้มาจี๊ตางหื้อหันว่าจะใจ๊จีวิตอย่างถูกต้องต๋ามธรรมได้จาใด หมู่ต้านก็บ่ยอมเจื้อยอห์น แต่คนเก็บภาษีกับแม่ญิงขายตั๋วได้เจื้อยอห์น เถิงแม้ต้านตังหลายได้หันสิ่งหมู่นี้แล้ว แต่ก็ยังบ่ยอมกลับใจ๋จากบาปมาเจื้อยอห์นเลย

³² Porque João veio até vocês no caminho da justiça, e vocês não acreditaram nele; no entanto, os publicanos e as prostitutas acreditaram. Vocês, porém, mesmo vendo isso, não se arrependeram depois para acreditar nele.

³³ “ฟังกำเผียบตี้จะเล่านี้หื้อดี เรื่องมีอยู่ว่า เจ้าของสวนคนนึ่งเยียะสวนองุ่น เขาล้อมฮั้วแวดสวนไว้หมด เจาะหินแป๋งเป๋นบ่อย่ำองุ่น กับแป๋งป้อมสำหรับเฝ้าสวนไว้ แล้วหื้อคนมาเจ้า ส่วนเจ้าของก็เตียวตางไปอยู่ต่างประเทศ

³³ — Escutem outra parábola. Havia um homem, dono de terras, que plantou uma vinha. Pôs uma cerca em volta dela, construiu nela um lagar, edificou uma torre e arrendou a vinha a uns lavradores. Depois, ausentou-se do país.

³⁴ เมื่อเถิงหน้าเก็บหน่วยองุ่น เจ้าของสวนก็หื้อลูกจ้างไปหาหมู่คนเจ้า เปื้อฮับส่วนแบ่งองุ่นตี้เป๋นส่วนแบ่งของเขา

³⁴ Quando chegou o tempo da colheita, o dono da vinha mandou os seus servos aos lavradores, para receber os frutos que cabiam a ele.

³⁵ “แต่หมู่คนเจ้าก็ยับลูกจ้างหมู่นั้นไว้ แล้วปากั๋นบุบตี๋คนนึ่ง ฆ่าเหียคนนึ่ง กับเอาบ่าหินขว้างคนตี้สามจ๋นต๋าย

³⁵ Mas os lavradores, agarrando os servos, espancaram um, mataram outro e apedrejaram ainda outro.

³⁶ เจ้าของสวนก็ส่งหมู่ลูกจ้างมาหาแหมจ๋ำนวนนักเหลือเตื้อตี้แล้ว แต่ก็ถูกหมู่คนเจ้าสวนปากั๋นเยียะจาอั้นแหม

³⁶ O dono enviou ainda outros servos em maior número; e os lavradores fizeram a mesma coisa com eles.

³⁷ สุดต๊ายเจ้าของสวนส่งลูกบ่าวของเขาไป เจ้าของสวนอู้ว่า ‘คนเจ้าหมู่นั้นก็จะนับถือลูกบ่าวของเฮาพ่อง’

³⁷ Por último, o dono da vinha enviou-lhes o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles respeitarão.”

³⁸ “แต่เมื่อหมู่คนเจ้าหันใส่ลูกบ่าวเจ้าของสวนมา ก็อู้กั๋นว่า ‘นี่ลอ คนตี้จะฮับมรดก หมู่เฮาจ้วยกั๋นฆ่ามันเหียเต๊อะ แล้วมรดกนั้นจะตกเป๋นของหมู่เฮา’

³⁸ Mas os lavradores, vendo o filho, disseram uns aos outros: “Este é o herdeiro; venham, vamos matá-lo e ficar com a herança dele para nós.”

³⁹ หมู่เขาก็ยับลูกบ่าวเจ้าของสวนนั้น อุ้มโจ้งออกไปนอกสวนแล้วก็ฆ่า

³⁹ E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.

⁴⁰ เมื่อเจ้าของสวนปิ๊กมาเขาจะเยียะจาใดกับคนเจ้าหมู่นี้”

⁴⁰ Quando, pois, vier o dono da vinha, que fará àqueles lavradores?

⁴¹ หมู่หัวหน้าปุโรหิตกับคนเฒ่าคนแก่ตอบว่า “เจ้าของสวนจะฆ่าคนบ่ดีหมู่นั้นหื้อต๋ายอย่างตุ๊กทรมาน แล้วก็หื้อคนตี้ยอมแบ่งองุ่นหื้อกับเจ้าของสวนเมื่อเถิงหน้าเก็บหน่วยเจ้าต่อ”

⁴¹ Eles responderam: — Fará perecer horrivelmente aqueles malvados e arrendará a vinha a outros lavradores que lhe entregarão os frutos no tempo certo.

⁴² พระเยซูบอกหมู่เขาว่า “หมู่ต้านบ่เกยอ่านพระคัมภีร์ข้อนี้กาตี้ว่า

⁴² Então Jesus perguntou:

⁴³ เฮาจะบอกหื้อฮู้ว่า แผ่นดินของพระเจ้าจะถูกยึดเอาไปจากหมู่ต้าน แล้วก็ยกหื้อกับคนตี้เยียะต๋ามกำสั่งของพระเจ้า

⁴³ — Portanto, eu lhes digo que o Reino de Deus será tirado de vocês e entregue a um povo que lhe produza os respectivos frutos.

⁴⁴ คนใดก็ต๋ามตี้โก้นเต๋งบ่าหินก้อนนี้ เขาก็จะแหลวเป๋นบ่าหลิ่นติ่นต่อน ถ้าบ่าหินก้อนนี้ตกเต๋งใส่ใผ คนนั้นก็จะแหลวไปเลย”

⁴⁴ Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.

⁴⁵ เมื่อหมู่หัวหน้าปุโรหิตกับหมู่ฟาริสีได้ยินกำเผียบเรื่องนี้ของพระเยซู ก็ฮู้ว่าพระองค์ก่ำลังอู้เถิงหมู่เขา

⁴⁵ Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas parábolas, entenderam que Jesus falava a respeito deles;

⁴⁶ หมู่เขาก็ปากั๋นหาตางตี้จะยับพระองค์ แต่ก็กั๋วคนตังหลาย ย้อนว่ามีคนจ๋ำนวนนักเจื้อว่าพระเยซูเป๋นผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้า

⁴⁶ e, embora quisessem prendê-lo, tinham medo das multidões, porque estas o consideravam como profeta.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia