Mateus 18

¹ มีต๋อนนึ่งหมู่สาวกมาถามพระเยซูว่า “ในแผ่นดินสวรรค์ ใผเป๋นใหญ่ตี้สุด”

¹ Naquele momento os discípulos chegaram perto de Jesus e perguntaram: — Quem é o mais importante no

² พระเยซูฮ้องหละอ่อนหน้อยคนนึ่งมายืนอยู่ส่องหน้าหมู่สาวก

² Jesus chamou uma criança, colocou-a na frente deles

³ แล้วอู้กับหมู่เขาว่า “เฮาบอกความจริงแก่ต้านตังหลายว่า ถ้าหมู่ต้านบ่ยอมเปี่ยนใจ๋หื้อเป๋นเหมือนหละอ่อนหน้อยหมู่นี้ ก็จะเข้าไปในแผ่นดินสวรรค์ตึงบ่ได้

³ e disse:

⁴ ย้อนจาอั้น ถ้าใผคนใดอ่อนน้อมถ่อมต๋น เหมือนหละอ่อนหน้อยๆ คนนี้ ก็จะนับได้ว่าเป๋นคนตี้ยิ่งใหญ่เหลือเปิ้นในแผ่นดินสวรรค์

⁴ A pessoa mais importante no Reino do Céu é aquela que se humilha e fica igual a esta criança.

⁵ “แหมอย่าง ใผคนใดตี้ต้อนฮับคนตี้เป๋นเหมือนหละอ่อนหน้อยจาอี้ ย้อนหันแก่เฮา ก็เผียบเหมือนกับว่าคนนั้นได้ต้อนฮับเฮาตวย

⁵ E aquele que, por ser meu seguidor, receber uma criança como esta estará recebendo a mim.

⁶ แต่ถ้าใผคนใดเยียะหื้อคนตี้เป๋นเหมือนหละอ่อนหน้อยตี้เจื้อวางใจ๋ในเฮาหลงผิดไปสักคนนึ่ง ก็หื้อเอาบ่าหินโม่ก้อนใหญ่ๆบ่าหินโม่|src="HK00146B millstone matt 18_6.jpg" size="col" loc="after Matthew 18:24" copy="The British & Foreign Bible Society 1994" ref="18:6" มัดติดคอคนนั้น แล้วอุ้มโจ้งลงในทะเลหื้อต๋ายเหีย ก็ยังดีเหลือ

⁶ — Quanto a estes pequeninos que creem em mim , se alguém for culpado de um deles me abandonar, seria melhor para essa pessoa que ela fosse jogada no lugar mais fundo do mar, com uma pedra grande amarrada no pescoço.

⁷ “ความฉิบหายก็จะเกิดกับโลกนี้ ย้อนว่าสิ่งต่างๆ ตี้เยียะหื้อคนหลงผิด แต่ความฉิบหายจะเกิดขึ้นกับคนตี้เยียะหื้อเกิดเรื่องจาอี้นั้น

⁷ Ai do mundo por causa das coisas que fazem com que as pessoas me abandonem! Essas coisas têm de acontecer, mas ai do culpado!

⁸ ย้อนจาอั้น ถ้ามือกาว่าตี๋นของต้านเยียะหื้อตั๋วต้านเป๋นบาป ก็หื้อกกขว้างเหีย ย้อนว่าถ้ามีมือกุดกาว่าตี๋นปุดแต่ยังมีจีวิตนิรันดร์ ก็ยังดีเหลือมีมือกาว่าตี๋นตึงสองข้างดีครบหมด แต่ต้องตกในไฟตี้บ่มีวันดับ

⁸ — Se uma das suas mãos ou um dos seus pés faz com que você peque, corte-o e jogue fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna sem uma das mãos ou sem um dos pés do que ter as duas mãos e os dois pés e ser jogado no fogo eterno.

⁹ ถ้าแก่นต๋าของต้านเยียะหื้อตั๋วต้านเป๋นบาป ก็หื้อควัดขว้างเหีย ย้อนว่าถ้าเหลือแก่นต๋าเผิกเดียวแต่มีจีวิตนิรันดร์ ก็ยังดีเหลือมีต๋าครบตึงสองแก่น แต่ต้องตกหม้อหน้าฮก

⁹ Se um dos seus olhos faz com que você peque, arranque-o e jogue fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna com um olho só do que ter os dois e ser jogado no fogo do inferno.

¹⁰ “หละวังหื้อดี ห้ามดูถูกดูแควนคนตี้ต่ำต้อยหมู่นี้แม้แต่คนเดียว เฮาขอบอกหื้อต้านตังหลายฮู้ว่า ทูตสวรรค์ประจ๋ำตั๋วของหมู่เขาเข้าเฝ้าพระบิดาของเฮาตี้ในสวรรค์ตลอด

¹⁰ — Cuidado, não desprezem nenhum destes pequeninos! Eu afirmo a vocês que os anjos deles estão sempre na presença do meu Pai, que está no céu.

¹¹ — ausente —

¹¹ [Porque o

¹² “หมู่ต้านจะกึ๊ดจาใด ถ้าป้อจายคนนึ่งมีแกะร้อยตั๋วแล้วมีตั๋วนึ่งหายไป เขาก็ละแกะเก้าสิบเก้าตั๋วไว้บนดอย แล้วไปตวยเซาะหาแกะตั๋วตี้หาย

¹² — O que é que vocês acham que faz um homem que tem cem ovelhas, e uma delas se perde? Será que não deixa as noventa e nove pastando no monte e vai procurar a ovelha perdida?

¹³ เฮาบอกความจริงแก่ต้านตังหลายว่า เมื่อเขาปะแกะตั๋วตี้หายไปนั้นแล้ว เขาจะจื้นจมยินดีตี้ได้ปะแกะตั๋วนั้นนักเหลือตี้มีเก้าสิบเก้าตั๋วตี้บ่ได้หายไปแหมก่อน

¹³ Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quando ele a encontrar, ficará muito mais contente por causa dessa ovelha do que pelas noventa e nove que não se perderam.

¹⁴ ก็เหมือนเดียวกั๋นกับพระบิดาของต้านตังหลายตี้อยู่ในสวรรค์ ก็บ่ใค่หื้อคนต่ำต้อยหมู่นี้คนใดคนนึ่งหลงหายไปแม้แต่คนเดียว

¹⁴ Assim também o Pai de vocês, que está no céu, não quer que nenhum destes pequeninos se perca.

¹⁵ “ถ้าปี้น้องผู้เจื้อเยียะบ่ดีต่อต้าน ก็หื้อไปอธิบายตั๋วต่อตั๋วหื้อเขาหันความผิดของเขา ถ้าเขาฟังต้านก็นับว่าเขากับต้านปิ๊กมาเป๋นปี้น้องกั๋นแหม

¹⁵ — Se o seu irmão pecar contra você, vá e mostre-lhe o seu erro. Mas faça isso em particular, só entre vocês dois. Se essa pessoa ouvir o seu conselho, então você ganhou de volta o seu irmão.

¹⁶ แต่ถ้าเขาบ่ยอมฟัง ก็หื้อปาแหมสักคนสองคนตวยต้านไปหาเขา เปื้อว่าเรื่องราวตี้เกิดขึ้นนั้นจะได้มีพยานสองสามคนเถิงจะเจื้อถือได้

¹⁶ Mas, se não ouvir, leve com você uma ou duas pessoas, para fazer o que mandam as

¹⁷ ถ้าเขายังบ่ยอมฟังแหม ก็หื้อเอาเรื่องนี้ไปบอกคริสตจักร แต่ถ้าเขายังบ่ยอมฟังคริสตจักร ก็หื้อเยียะกับเขาเหมือนเป๋นคนตี้บ่ฮู้จักพระเจ้ากาว่าเขาเป๋นเหมือนคนเก็บภาษีตี้ขี้โก๋ง

¹⁷ Mas, se a pessoa que pecou não ouvir essas pessoas, então conte tudo à igreja. E, se ela não ouvir a igreja, trate-a como um pagão ou como um cobrador de impostos.

¹⁸ “เฮาบอกความจริงแก่ต้านตังหลายว่า อะหยังก็ต๋ามตี้ต้านห้ามในโลกนี้ พระเจ้าก็ห้ามสิ่งนั้นในสวรรค์ แล้วอะหยังก็ต๋ามตี้ต้านหื้อเยียะในโลกนี้ พระเจ้าก็หื้อเยียะสิ่งนั้นในสวรรค์เหมือนกั๋น

¹⁸ — Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o que vocês proibirem na terra será proibido no céu, e o que permitirem na terra será permitido no céu.

¹⁹ “เฮาบอกต้านแหมว่า ถ้าหมู่ต้านตี้อยู่ในโลกนี้สักสองคนฮ่วมใจ๋กั๋นตี้จะขอสิ่งนึ่งสิ่งใด พระบิดาของเฮาตี้อยู่ในสวรรค์ก็จะเยียะสิ่งนั้นหื้อต้านเหมือนกั๋น

¹⁹ — E afirmo a vocês que isto também é verdade: todas as vezes que dois de vocês que estão na terra pedirem a mesma coisa em oração, isso será feito pelo meu Pai, que está no céu.

²⁰ ย้อนว่าตี้ไหนก็ต๋ามตี้มีสองสามคนมาจุมนุมกั๋นในนามของเฮา เฮาก็จะอยู่กับหมู่เขาตี้หั้น”

²⁰ Porque, onde dois ou três estão juntos em meu nome, eu estou ali com eles.

²¹ ต๋อนนั้นเปโตรเข้ามาถามพระเยซูว่า “อาจ๋ารย์ ถ้าปี้น้องเยียะผิดต่อเฮาติกๆ เฮาจะยกโต้ษหื้อกี่เตื้อดี แผวเจ็ดเตื้อปอก่อ”

²¹ Então Pedro chegou perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quantas vezes devo perdoar o meu irmão que peca contra mim? Sete vezes?

²² พระเยซูตอบว่า “อึ บ่ใจ้เจ็ดเตื้อเน่อ แต่ต้องเป๋นเจ็ดคูณแหมเจ็ดสิบเตื้อ”

²² — Não! — respondeu Jesus. — Você não deve perdoar sete vezes, mas setenta e sete vezes.

²³ “ตี้เป๋นจาอี้ย้อนว่า แผ่นดินสวรรค์เผียบเหมือนกับเจ้าองค์นึ่ง ตี้ต้องก๋านจะสะสางหนี้ตี้หมู่คนฮับใจ๊ติดค้างอยู่

²³ Porque o

²⁴ เมื่อลงมือจัดก๋านบัญชี ก็ปาคนฮับใจ๊คนนึ่งตี้เป๋นหนี้อยู่นึ่งหมื่นตะลันต์ เข้ามาเหรียญตะลันต์|src="HK00168B roman talent matt 18_24.jpg" size="col" loc="after Matthew 18:24" copy="The British & Foreign Bible Society 1994" ref="18:24"

²⁴ Logo no começo trouxeram um que lhe devia milhões de moedas de prata.

²⁵ แต่เขามีสตางค์บ่ปอส้ายหนี้ เจ้าองค์นั้นก็เลยสั่งหื้อเอาตั๋วคนฮับใจ๊คนนี้ตึงลูกเมียกับข้าวของกู้อย่างตี้เขามี เอาไปขายเหียหื้อหมดเปื้อเอาสตางค์มาส้ายหนี้

²⁵ Mas o empregado não tinha dinheiro para pagar. Então, para pagar a dívida, o seu patrão, o rei, ordenou que fossem vendidos como escravos o empregado, a sua esposa e os seus filhos e que fosse vendido também tudo o que ele possuía.

²⁶ “คนฮับใจ๊คนนั้นก็คุกเข่าลงอ้อนวอนต่อเจ้าองค์นั้นว่า ‘ขอเวลาหื้อแหมหน้อยเต๊อะ จะเอาสตางค์ตึงหมดมาใจ๊หนี้หื้อจ๋นครบกู้บาทกู้สตางค์’

²⁶ Mas o empregado se ajoelhou diante do patrão e pediu: “Tenha paciência comigo, e eu pagarei tudo ao senhor.”

²⁷ เจ้าองค์นั้นมีความอินดูคนฮับใจ๊คนนั้น เลยยกหนี้ตึงหมดหื้อ แล้วป่อยตั๋วไป

²⁷ — O patrão teve pena dele, perdoou a dívida e deixou que ele fosse embora.

²⁸ “บ่ากองคนฮับใจ๊คนนั้นออกไปแล้ว ไปปะเปื้อนตี้เป๋นคนฮับใจ๊ตวยกั๋น ตี้เป๋นหนี้เขาอยู่นึ่งร้อยเดนาริอัน เขาก็เข้าไปบีบคอเปื้อนคนฮับใจ๊คนนั้นแล้วสั่งว่า ‘ส้ายสตางค์ตี้เป๋นหนี้มาบ่าเดี่ยวนี้เลย’

²⁸ O empregado saiu e encontrou um dos seus companheiros de trabalho que lhe devia cem moedas de prata. Ele pegou esse companheiro pelo pescoço e começou a sacudi-lo, dizendo: “Pague o que me deve!”

²⁹ “เปื้อนคนฮับใจ๊ตี้เป๋นลูกหนี้ก็คุกเข่าลงอ้อนวอนว่า ‘ขอเวลาแหมสักหน้อยเต๊อะ แล้วเฮาจะเอาสตางค์ตึงหมดมาส้ายหนี้หื้อจ๋นครบ’

²⁹ — Então o seu companheiro se ajoelhou e pediu: “Tenha paciência comigo, e eu lhe pagarei tudo.”

³⁰ “แต่เขาบ่ยอม เลยสั่งหื้อยับเปื้อนคนฮับใจ๊คนนั้นไปขังคอกไว้จ๋นกว่าจะส้ายหนี้จ๋นครบตึงหมดก่อน

³⁰ — Mas ele não concordou. Pelo contrário, mandou pôr o outro na cadeia até que pagasse a dívida.

³¹ เมื่อคนฮับใจ๊คนอื่นๆ หันเหตุก๋ารณ์ตี้เกิดขึ้น ก็ฮู้สึกสลดใจ๋ เลยไปเล่าเรื่องตี้เกิดขึ้นนี้หื้อเจ้าองค์นั้นฟัง

³¹ Quando os outros empregados viram o que havia acontecido, ficaram revoltados e foram contar tudo ao patrão.

³² “เจ้าองค์นั้นฮ้องคนฮับใจ๊คนเก่ามาหา อู้ว่า ‘ไอ่ขี้ข้าใจ๋ดำ เฮาได้ยกหนี้หื้อเจ้าตึงหมดแล้ว ย้อนว่าเจ้าได้อ้อนวอนเฮา

³² Aí o patrão chamou aquele empregado e disse: “Empregado miserável! Você me pediu, e por isso eu perdoei tudo o que você me devia.

³³ เจ้าก็น่าจะอินดูเปื้อนคนฮับใจ๊คนอื่นๆ เหมือนอย่างตี้เฮาอินดูเจ้าตวยบ่ใจ้กา’

³³ Portanto, você deveria ter pena do seu companheiro, como eu tive pena de você.”

³⁴ เจ้าองค์นั้นโขดขนาด เลยเอาคนฮับใจ๊คนนี้ขังคอก แล้วก็หื้อลงโต้ษเขาจ๋นกว่าจะส้ายหนี้จ๋นครบ

³⁴ — O patrão ficou com muita raiva e mandou o empregado para a cadeia a fim de ser castigado até que pagasse toda a dívida.

³⁵ “พระบิดาของเฮาตี้อยู่ในสวรรค์จะเยียะจาอี้กับหมู่ต้านกู้คนเหมือนกั๋น ถ้าหมู่ต้านบ่ยอมยกโต้ษหื้อกับปี้น้องจากใจ๋แต๊ๆ”

³⁵ E Jesus terminou, dizendo:

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia