Marcos 8

¹ เวลานั้นมีคนจ๋ำนวนนักมาหาพระเยซูแหม แต่เมื่อของกิ๋นเสี้ยงหมดแล้ว พระเยซูจึงฮ้องหมู่สาวกมาหาอู้ว่า

¹ Naqueles dias, quando outra vez se reuniu grande multidão, e não tendo o que comer, Jesus chamou os discípulos e lhes disse:

² “เฮาอินดูคนหมู่นี้ขนาด ย้อนหมู่เขาอยู่ตวยเฮาสามวันมาแล้ว บ่าเดี่ยวนี้บ่มีอะหยังกิ๋นสักอย่าง

² — Tenho compaixão desta gente, porque já faz três dias que eles estão comigo e não têm o que comer.

³ ถ้าเฮาหื้อหมู่เขาปิ๊กบ้านโดยบ่ได้กิ๋นอะหยังเตื้อ หมู่เขาก็จะเป๋นปิหมดแฮงก๋างตาง ย้อนว่าบางคนก็ลุกจากตี้ไก๋ๆ มา”

³ Se eu os mandar para casa em jejum, desfalecerão pelo caminho; e alguns deles vieram de longe.

⁴ หมู่สาวกก็ตอบว่า “ในตี้ทุรกั๋นดารจาอี้ จะไปเซาะของกิ๋นตี้ไหนมาเลี้ยงหมู่เขาปะล้ำปะเหลือ”

⁴ Mas os discípulos lhe responderam: — Como poderá alguém saciá-los de pão neste deserto?

⁵ พระเยซูถามหมู่สาวกว่า “หมู่ต้านมีเข้าหนมปังกี่ก้อน” หมู่สาวกตอบว่า “เจ็ดก้อนเต้าอั้น”

⁵ Então Jesus perguntou: Eles responderam: — Sete.

⁶ พระองค์สั่งหื้อคนตังหลายนั่งลงบนปื๊นดิน แล้วพระองค์ฮับเอาเข้าหนมปังมาอธิษฐานขอบพระคุณพระเจ้า แล้วก็หักเข้าหนมปังยื่นหื้อหมู่สาวกเอาไปแจกคนตังหลาย

⁶ Então mandou o povo assentar-se no chão. E, pegando os sete pães, partiu-os, após ter dado graças, e os deu aos seus discípulos, para que estes os distribuíssem, repartindo entre o povo.

⁷ หมู่เขามีป๋าตั๋วหน้อยๆ บ่กี่ตั๋ว พระองค์ก็เอาป๋านั้นมาขอบพระคุณพระเจ้า แล้วหื้อหมู่สาวกเอาไปแจกตวย

⁷ Tinham também alguns peixinhos. E, abençoando-os, mandou que estes igualmente fossem distribuídos.

⁸ คนตังหลายกิ๋นอิ่มกั๋นหมดแล้ว ยังเก็บของกิ๋นตี้เหลือใส่ก๋วยได้แหมเจ็ดแก่น

⁸ Comeram e se fartaram; e dos pedaços restantes recolheram sete cestos.

⁹ คนตี้อยู่ตี้หั้นมีประมาณสี่ปันคน แล้วพระองค์ก็ส่งเขาตังหลายปิ๊กเมือบ้าน

⁹ Eram cerca de quatro mil homens. Então Jesus os despediu.

¹⁰ ส่วนพระองค์กับหมู่สาวกปากั๋นลงเฮือไปแคว้นดาลมานูธาบ่าเดี่ยวนั้นเลย

¹⁰ Logo a seguir, tendo entrado no barco juntamente com os seus discípulos, foi para a região de Dalmanuta.

¹¹ หมู่ฟาริสีตั้งเก๊าเถียงพระเยซู แล้วขอหื้อพระองค์เยียะหมายสำคัญจากฟ้าสวรรค์หื้อผ่อ เปื้อจะฮู้ว่าพระองค์มาจากพระเจ้าแต๊ๆ ก่อ

¹¹ Os fariseus chegaram e começaram a discutir com Jesus. E, tentando-o, pediram-lhe um sinal vindo do céu.

¹² พระเยซูถอนหายใจ๋ยาวแล้วอู้ว่า “เป๋นจาใดคนในสมัยนี้ผ่อหาก้าหมายสำคัญเต้าอั้น เฮาบอกความจริงแก่ต้านตังหลายว่า เฮาจะบ่เยียะหมายสำคัญหื้อคนในสมัยนี้หัน”

¹² Jesus, porém, arrancou do íntimo do seu espírito um gemido e disse:

¹³ พระองค์ก็ละหมู่เขาไว้หั้น แล้วลงเฮือกับหมู่สาวกข้ามทะเลสาบไปแหมฝั่งนึ่งเหีย

¹³ E, deixando-os, tornou a embarcar e foi para o outro lado.

¹⁴ หมู่สาวกลืมเอาเข้าหนมปังมาตวย ในเฮือมีอยู่ก้อนเดียว

¹⁴ Ora, os discípulos se esqueceram de levar pão e, no barco, não tinham consigo senão um só.

¹⁵ พระเยซูเตื๋อนหมู่เขาว่า “หละวังเจื๊อฟูของหมู่ฟาริสี กับเจื๊อฟูของกษัตริย์เฮโรดไว้หื้อดีๆ”

¹⁵ Jesus os preveniu, dizendo:

¹⁶ หมู่สาวกอู้กั๋นว่า “ตี้พระองค์อู้จาอี้ก็ย้อนว่าหมู่เฮาบ่มีเข้าหนมปัง”

¹⁶ E eles começaram a discutir entre si, dizendo: — Ele diz isso porque não temos pão.

¹⁷ พระเยซูฮู้ว่าหมู่เขาอู้เรื่องอะหยังกั๋นอยู่ก็เลยอู้ว่า “เยียะหยังหมู่ต้านปากั๋นอู้เรื่องบ่มีเข้าหนมปัง หมู่ต้านยังบ่เข้าใจ๋เตื้อกา กาว่าสุดกำกึ๊ดแล้ว

¹⁷ Jesus percebeu isso e perguntou:

¹⁸ มีต๋าก็ผ่อบ่หัน กับมีหูก็บ่ได้ยินจาอั้นกา หมู่ต้านจ๋ำบ่ได้กา

¹⁸ Tendo olhos, não veem? E, tendo ouvidos, não ouvem? Não se lembram

¹⁹ ต๋อนตี้เฮาเอาเข้าหนมปังห้าก้อนเลี้ยงตึงห้าปันคนนั้น หมู่ต้านเก็บตี้เหลือได้กี่ซ้า” หมู่เขาตอบว่า “ได้สิบสองซ้า”

¹⁹ de quando parti os cinco pães para os cinco mil, quantos cestos cheios de pedaços vocês recolheram? Eles responderam: — Doze!

²⁰ “ต๋อนตี้เฮาเอาเข้าหนมปังเจ็ดก้อนเลี้ยงตึงสี่ปันคนลอ ต้านตังหลายเก็บตี้เหลือได้กี่ก๋วย” หมู่เขาตอบว่า “ได้เจ็ดก๋วย”

²⁰ — E de quando parti os sete pães para os quatro mil, quantos cestos cheios de pedaços vocês recolheram? Responderam: — Sete!

²¹ แล้วพระเยซูก็อู้ว่า “ยังบ่เข้าใจ๋เตื้อกา”

²¹ Ao que Jesus lhes disse:

²² เมื่อพระเยซูตึงหมู่สาวกมาแผวเมืองเบธไซดา มีคนปาคนต๋าบอดคนนึ่งมาอ้อนวอนขอพระองค์ฮักษาเขาหื้อหาย

²² Então chegaram a Betsaida. E lhe trouxeram um cego e pediram a Jesus que tocasse nele.

²³ พระองค์ก็จู๋งมือคนต๋าบอดออกมานอกหมู่บ้าน แล้วถ่มน้ำลายใส่ต๋าตึงวางมือบนต๋าสองเบื้องของคนนั้น ถามว่า “ผ่อหันอะหยังพ่องก่อ”

²³ Jesus, tomando o cego pela mão, levou-o para fora da aldeia. Então cuspiu nos olhos do homem e, impondo-lhe as mãos, perguntou:

²⁴ คนต๋าบอดก็ได้เหงยหน้าขึ้นมาผ่อแล้วบอกว่า “หันคนเหมือนเก๊าไม้เตียวไปเตียวมา”

²⁴ O homem, recuperando a visão, respondeu: — Vejo pessoas, mas elas parecem árvores que andam.

²⁵ พระองค์ก็วางมือบนต๋าของเขาแหมเตื้อนึ่ง คนต๋าบอดก็ปักต๋าผ่อ ต๋าของเขาก็หายดี เขาผ่อหันสิ่งตังหลายได้เป่งหลึ้ง

²⁵ Então Jesus novamente pôs as mãos sobre os olhos dele. E o homem, passando a ver claramente, ficou restabelecido; e distinguia tudo de modo perfeito.

²⁶ พระองค์ก็ส่งเขาปิ๊กเมือบ้านเหียกับบอกว่า “ห้ามแว่เข้าไปในหมู่บ้านเน่อ”

²⁶ E Jesus o mandou para casa, recomendando-lhe:

²⁷ พระเยซูกับหมู่สาวกเตียวตางไปต๋ามหมู่บ้านใก้เมืองซีซารียาฟีลิปปี ต๋อนเตียวก๋างตางนั้นพระองค์ถามหมู่สาวกของพระองค์ว่า “คนตังหลายอู้กั๋นว่าเฮาเป๋นใผกา”

²⁷ Então Jesus e os seus discípulos foram para as aldeias de Cesareia de Filipe. No caminho, perguntou-lhes:

²⁸ หมู่สาวกตอบว่า “บางคนก็ว่าเป๋นยอห์นผู้หื้อบัพติศมา บางคนก็ว่าเป๋นเอลียาห์ แล้วมีบางคนว่าเป๋นผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าคนนึ่ง”

²⁸ Os discípulos responderam: — Uns dizem que é João Batista; outros dizem que é Elias; e ainda outros dizem que é um dos profetas.

²⁹ แล้วพระองค์ถามหมู่เขาว่า “หมู่ต้านลอ กึ๊ดว่าเฮาเป๋นใผ” เปโตรตอบว่า “พระองค์เป๋นพระคริสต์”

²⁹ Então Jesus perguntou: Respondendo, Pedro lhe disse: — O senhor é o Cristo.

³⁰ แล้วพระองค์ก็สั่งหมู่สาวกบ่หื้อบอกคนอื่นว่าพระองค์เป๋นใผ

³⁰ Então Jesus os advertiu de que a ninguém dissessem tal coisa a seu respeito.

³¹ แล้วพระเยซูตั้งเก๊าสอนหื้อหมู่เขาฮู้ว่า “บุตรมนุษย์จะต้องได้ฮับความตุ๊กทรมานหลายอย่าง หมู่คนเฒ่าคนแก่ หมู่หัวหน้าปุโรหิต ตึงหมู่ธรรมาจ๋ารย์จะบ่ยอมฮับพระองค์ ในตี้สุดพระองค์จะต้องถูกฆ่าต๋าย แต่หลังจากนั้นแหมสามวันพระเจ้าจะเยียะหื้อเป๋นขึ้นจากความต๋าย”

³¹ Então Jesus começou a ensinar-lhes que era necessário que o Filho do Homem sofresse muitas coisas, fosse rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas, fosse morto e que, depois de três dias, ressuscitasse.

³² พระเยซูเล่าเรื่องนี้หื้อหมู่สาวกฟังอย่างบ่ปิดบังอะหยัง ส่วนเปโตรปาพระเยซูออกจากหมู่ แล้วว่าหื้อพระองค์

³² E isto ele expunha claramente. Então Pedro, chamando-o à parte, começou a repreendê-lo.

³³ พระเยซูงว้ายหน้ามาผ่อหมู่สาวกแล้วก็ด่าเปโตรว่า “ไอ่ซาต๋าน ไปหื้อป๊นหูป๊นต๋า ย้อนว่าเจ้าบ่ได้กึ๊ดอย่างพระเจ้า แต่กึ๊ดอย่างคน”

³³ Mas Jesus, voltando-se e vendo os seus discípulos, repreendeu Pedro e disse:

³⁴ แล้วพระองค์ฮ้องคนตังหลายกับหมู่สาวกเข้ามาหา แล้วบอกหมู่เขาว่า “ถ้าใผคนใดใค่เป๋นสาวกของเฮา ก็หื้อคนนั้นตัดอกตัดใจ๋ แบกไม้ก๋างเขนของตั๋วเก่า แล้วตวยเฮามา

³⁴ Então, convocando a multidão e juntamente os seus discípulos, Jesus lhes disse:

³⁵ ย้อนว่าถ้าคนใดใค่ฮักษาจีวิตของตั๋วไว้ คนนั้นจะฮักษาจีวิตนั้นบ่ได้ก็จะต๋าย แต่ถ้าคนใดยอมสละจีวิตของตั๋วย้อนหันแก่เฮาตึงข่าวดี คนนั้นจะมีจีวิตนิรันดร์

³⁵ Pois quem quiser salvar a sua vida a perderá; e quem perder a vida por minha causa e por causa do evangelho, esse a salvará.

³⁶ จะมีประโยชน์อะหยัง ถ้าได้เป๋นเจ้าของกู้สิ่งกู้อย่างในโลกนี้ แต่ต้องเสียจีวิตของตั๋วไปเหีย

³⁶ De que adianta uma pessoa ganhar o mundo inteiro e perder a sua alma?

³⁷ ต้านจะเอาอะหยังไปแลกกับจีวิตของต้านปิ๊กคืนมาได้

³⁷ Que daria uma pessoa em troca de sua alma?

³⁸ ในยุคนี้ตี้มีคนบาปเป๋นคนบ่ซื่อสัตย์ต่อพระเจ้า ถ้าคนใดอายย้อนติดต๋ามเฮากับกำสอนของเฮา เฮาผู้เป๋นบุตรมนุษย์ก็จะอายคนนั้นตวยเมื่อเฮาปิ๊กมาในโลกด้วยรัศมีของพระบิดาฮ่วมกับหมู่ทูตสวรรค์บริสุทธิ์”

³⁸ Pois quem, nesta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na glória do seu Pai com os santos anjos.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia