Marcos 8

¹ เวลานั้นมีคนจ๋ำนวนนักมาหาพระเยซูแหม แต่เมื่อของกิ๋นเสี้ยงหมดแล้ว พระเยซูจึงฮ้องหมู่สาวกมาหาอู้ว่า

¹ Naqueles dias, sendo a multidão muito grande, e não tendo o que comer, Jesus chamou a si os seus discípulos, e disse-lhes:

² “เฮาอินดูคนหมู่นี้ขนาด ย้อนหมู่เขาอยู่ตวยเฮาสามวันมาแล้ว บ่าเดี่ยวนี้บ่มีอะหยังกิ๋นสักอย่าง

² Eu tenho compaixão da multidão, porque já estão comigo há três dias, e não têm o que comer;

³ ถ้าเฮาหื้อหมู่เขาปิ๊กบ้านโดยบ่ได้กิ๋นอะหยังเตื้อ หมู่เขาก็จะเป๋นปิหมดแฮงก๋างตาง ย้อนว่าบางคนก็ลุกจากตี้ไก๋ๆ มา”

³ e, se os deixar ir em jejum, para suas casas, desfalecerão no caminho; porquanto vários deles vieram de longe.

⁴ หมู่สาวกก็ตอบว่า “ในตี้ทุรกั๋นดารจาอี้ จะไปเซาะของกิ๋นตี้ไหนมาเลี้ยงหมู่เขาปะล้ำปะเหลือ”

⁴ E os seus discípulos responderam-lhe: De onde poderá um homem satisfazer estes homens com pão aqui no deserto?

⁵ พระเยซูถามหมู่สาวกว่า “หมู่ต้านมีเข้าหนมปังกี่ก้อน” หมู่สาวกตอบว่า “เจ็ดก้อนเต้าอั้น”

⁵ E ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? E disseram-lhe: Sete.

⁶ พระองค์สั่งหื้อคนตังหลายนั่งลงบนปื๊นดิน แล้วพระองค์ฮับเอาเข้าหนมปังมาอธิษฐานขอบพระคุณพระเจ้า แล้วก็หักเข้าหนมปังยื่นหื้อหมู่สาวกเอาไปแจกคนตังหลาย

⁶ E ele ordenou ao povo que se assentasse no chão. E, tomando os sete pães, e tendo dado graças, partiu-os, e deu-os aos seus discípulos, para colocarem diante deles, e puseram-nos diante do povo.

⁷ หมู่เขามีป๋าตั๋วหน้อยๆ บ่กี่ตั๋ว พระองค์ก็เอาป๋านั้นมาขอบพระคุณพระเจ้า แล้วหื้อหมู่สาวกเอาไปแจกตวย

⁷ E tendo alguns pequenos peixes, ele os abençoou, e também ordenou-lhes para que colocassem diante deles.

⁸ คนตังหลายกิ๋นอิ่มกั๋นหมดแล้ว ยังเก็บของกิ๋นตี้เหลือใส่ก๋วยได้แหมเจ็ดแก่น

⁸ Então eles comeram, e saciaram-se; e tomaram dos pedaços que sobraram, sete cestos.

⁹ คนตี้อยู่ตี้หั้นมีประมาณสี่ปันคน แล้วพระองค์ก็ส่งเขาตังหลายปิ๊กเมือบ้าน

⁹ E os que haviam comido eram cerca de quatro mil; e ele os despediu.

¹⁰ ส่วนพระองค์กับหมู่สาวกปากั๋นลงเฮือไปแคว้นดาลมานูธาบ่าเดี่ยวนั้นเลย

¹⁰ E ele entrando imediatamente no barco com os seus discípulos, foi para as regiões de Dalmanuta.

¹¹ หมู่ฟาริสีตั้งเก๊าเถียงพระเยซู แล้วขอหื้อพระองค์เยียะหมายสำคัญจากฟ้าสวรรค์หื้อผ่อ เปื้อจะฮู้ว่าพระองค์มาจากพระเจ้าแต๊ๆ ก่อ

¹¹ E vindo os fariseus, começaram a questioná-lo, tentando-o, procurando um sinal do céu.

¹² พระเยซูถอนหายใจ๋ยาวแล้วอู้ว่า “เป๋นจาใดคนในสมัยนี้ผ่อหาก้าหมายสำคัญเต้าอั้น เฮาบอกความจริงแก่ต้านตังหลายว่า เฮาจะบ่เยียะหมายสำคัญหื้อคนในสมัยนี้หัน”

¹² E, suspirando profundamente em seu espírito, disse: Por que procura esta geração um sinal? Na verdade eu vos digo que a esta geração não se dará nenhum sinal.

¹³ พระองค์ก็ละหมู่เขาไว้หั้น แล้วลงเฮือกับหมู่สาวกข้ามทะเลสาบไปแหมฝั่งนึ่งเหีย

¹³ E, deixando-os, tornou a entrar no barco, e foi para o outro lado.

¹⁴ หมู่สาวกลืมเอาเข้าหนมปังมาตวย ในเฮือมีอยู่ก้อนเดียว

¹⁴ Ora, os discípulos tinham se esquecido de levar pães, e no barco não tinham consigo senão um pão.

¹⁵ พระเยซูเตื๋อนหมู่เขาว่า “หละวังเจื๊อฟูของหมู่ฟาริสี กับเจื๊อฟูของกษัตริย์เฮโรดไว้หื้อดีๆ”

¹⁵ E ele ordenou-lhes, dizendo: Fiquem atentos, guardai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes.

¹⁶ หมู่สาวกอู้กั๋นว่า “ตี้พระองค์อู้จาอี้ก็ย้อนว่าหมู่เฮาบ่มีเข้าหนมปัง”

¹⁶ E eles arrazoavam entre si, dizendo: Isto é porque não temos pão.

¹⁷ พระเยซูฮู้ว่าหมู่เขาอู้เรื่องอะหยังกั๋นอยู่ก็เลยอู้ว่า “เยียะหยังหมู่ต้านปากั๋นอู้เรื่องบ่มีเข้าหนมปัง หมู่ต้านยังบ่เข้าใจ๋เตื้อกา กาว่าสุดกำกึ๊ดแล้ว

¹⁷ E Jesus, percebendo isso, disse-lhes: Por que argumentais, por não terdes pão? Ainda não percebeis, nem compreendeis? Tendes ainda o vosso coração endurecido?

¹⁸ มีต๋าก็ผ่อบ่หัน กับมีหูก็บ่ได้ยินจาอั้นกา หมู่ต้านจ๋ำบ่ได้กา

¹⁸ Tendo olhos, não vedes? E tendo ouvidos, não ouvis? E não vos lembrais?

¹⁹ ต๋อนตี้เฮาเอาเข้าหนมปังห้าก้อนเลี้ยงตึงห้าปันคนนั้น หมู่ต้านเก็บตี้เหลือได้กี่ซ้า” หมู่เขาตอบว่า “ได้สิบสองซ้า”

¹⁹ Quando eu parti os cinco pães entre os cinco mil, quantos cestos cheios de pedaços tomastes? E eles disseram-lhe: Doze.

²⁰ “ต๋อนตี้เฮาเอาเข้าหนมปังเจ็ดก้อนเลี้ยงตึงสี่ปันคนลอ ต้านตังหลายเก็บตี้เหลือได้กี่ก๋วย” หมู่เขาตอบว่า “ได้เจ็ดก๋วย”

²⁰ E, quando parti os sete entre os quatro mil, quantos cestos cheios de pedaços tomastes? E disseram-lhe: Sete.

²¹ แล้วพระเยซูก็อู้ว่า “ยังบ่เข้าใจ๋เตื้อกา”

²¹ E ele lhes disse: Como é que vocês não compreendem ainda?

²² เมื่อพระเยซูตึงหมู่สาวกมาแผวเมืองเบธไซดา มีคนปาคนต๋าบอดคนนึ่งมาอ้อนวอนขอพระองค์ฮักษาเขาหื้อหาย

²² E ele chegou a Betsaida; e trouxeram-lhe um homem cego, e pediram-lhe para tocá-lo.

²³ พระองค์ก็จู๋งมือคนต๋าบอดออกมานอกหมู่บ้าน แล้วถ่มน้ำลายใส่ต๋าตึงวางมือบนต๋าสองเบื้องของคนนั้น ถามว่า “ผ่อหันอะหยังพ่องก่อ”

²³ E ele tomou o homem cego pela mão, e o levou para fora da aldeia; e ele cuspindo nos seus olhos, e impondo suas mãos sobre ele, perguntou-lhe se ele enxergava alguma coisa.

²⁴ คนต๋าบอดก็ได้เหงยหน้าขึ้นมาผ่อแล้วบอกว่า “หันคนเหมือนเก๊าไม้เตียวไปเตียวมา”

²⁴ E ele, olhando para cima, disse: Eu vejo homens como árvores, andando.

²⁵ พระองค์ก็วางมือบนต๋าของเขาแหมเตื้อนึ่ง คนต๋าบอดก็ปักต๋าผ่อ ต๋าของเขาก็หายดี เขาผ่อหันสิ่งตังหลายได้เป่งหลึ้ง

²⁵ Depois disto, ele colocou novamente suas mãos sobre os seus olhos, e o fez olhar para cima; e ele foi restaurado, e viu a cada homem claramente.

²⁶ พระองค์ก็ส่งเขาปิ๊กเมือบ้านเหียกับบอกว่า “ห้ามแว่เข้าไปในหมู่บ้านเน่อ”

²⁶ E ele o mandou embora para sua casa, dizendo: Nem entres na aldeia, nem o digas a ninguém da aldeia.

²⁷ พระเยซูกับหมู่สาวกเตียวตางไปต๋ามหมู่บ้านใก้เมืองซีซารียาฟีลิปปี ต๋อนเตียวก๋างตางนั้นพระองค์ถามหมู่สาวกของพระองค์ว่า “คนตังหลายอู้กั๋นว่าเฮาเป๋นใผกา”

²⁷ E saiu Jesus, e os seus discípulos, para as aldeias de Cesareia de Filipe; no caminho ele perguntou aos seus discípulos, dizendo: Quem dizem os homens que eu sou?

²⁸ หมู่สาวกตอบว่า “บางคนก็ว่าเป๋นยอห์นผู้หื้อบัพติศมา บางคนก็ว่าเป๋นเอลียาห์ แล้วมีบางคนว่าเป๋นผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าคนนึ่ง”

²⁸ E eles responderam: João, o Batista; mas alguns dizem: Elias; e outros: Um dos profetas.

²⁹ แล้วพระองค์ถามหมู่เขาว่า “หมู่ต้านลอ กึ๊ดว่าเฮาเป๋นใผ” เปโตรตอบว่า “พระองค์เป๋นพระคริสต์”

²⁹ E ele lhes disse: Mas vós, quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, lhe disse: Tu és o Cristo.

³⁰ แล้วพระองค์ก็สั่งหมู่สาวกบ่หื้อบอกคนอื่นว่าพระองค์เป๋นใผ

³⁰ E ele ordenou-lhes que não contassem a nenhum homem sobre ele.

³¹ แล้วพระเยซูตั้งเก๊าสอนหื้อหมู่เขาฮู้ว่า “บุตรมนุษย์จะต้องได้ฮับความตุ๊กทรมานหลายอย่าง หมู่คนเฒ่าคนแก่ หมู่หัวหน้าปุโรหิต ตึงหมู่ธรรมาจ๋ารย์จะบ่ยอมฮับพระองค์ ในตี้สุดพระองค์จะต้องถูกฆ่าต๋าย แต่หลังจากนั้นแหมสามวันพระเจ้าจะเยียะหื้อเป๋นขึ้นจากความต๋าย”

³¹ E ele começou a ensinar-lhes que o Filho do homem deveria sofrer muitas coisas, e ser rejeitado pelos anciãos, e pelos principais sacerdotes e escribas, que fosse morto, e após três dias ressuscitar.

³² พระเยซูเล่าเรื่องนี้หื้อหมู่สาวกฟังอย่างบ่ปิดบังอะหยัง ส่วนเปโตรปาพระเยซูออกจากหมู่ แล้วว่าหื้อพระองค์

³² E ele falava estas palavras publicamente. E Pedro, tomando-o, começou a repreendê-lo.

³³ พระเยซูงว้ายหน้ามาผ่อหมู่สาวกแล้วก็ด่าเปโตรว่า “ไอ่ซาต๋าน ไปหื้อป๊นหูป๊นต๋า ย้อนว่าเจ้าบ่ได้กึ๊ดอย่างพระเจ้า แต่กึ๊ดอย่างคน”

³³ Mas ele, virando-se, e olhando para os seus discípulos, repreendeu a Pedro, dizendo: Para trás de mim, Satanás; porque tu não tens gosto das coisas que são de Deus, mas das coisas que são dos homens.

³⁴ แล้วพระองค์ฮ้องคนตังหลายกับหมู่สาวกเข้ามาหา แล้วบอกหมู่เขาว่า “ถ้าใผคนใดใค่เป๋นสาวกของเฮา ก็หื้อคนนั้นตัดอกตัดใจ๋ แบกไม้ก๋างเขนของตั๋วเก่า แล้วตวยเฮามา

³⁴ E chamando a si a multidão, com os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém quiser vir após mim, negue-se a si mesmo, tome a sua cruz, e siga-me.

³⁵ ย้อนว่าถ้าคนใดใค่ฮักษาจีวิตของตั๋วไว้ คนนั้นจะฮักษาจีวิตนั้นบ่ได้ก็จะต๋าย แต่ถ้าคนใดยอมสละจีวิตของตั๋วย้อนหันแก่เฮาตึงข่าวดี คนนั้นจะมีจีวิตนิรันดร์

³⁵ Porque aquele que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por minha causa e do evangelho, salvá-la-á.

³⁶ จะมีประโยชน์อะหยัง ถ้าได้เป๋นเจ้าของกู้สิ่งกู้อย่างในโลกนี้ แต่ต้องเสียจีวิตของตั๋วไปเหีย

³⁶ Porquanto, que lucro tem o homem em ganhar o mundo inteiro, se perder a sua própria alma?

³⁷ ต้านจะเอาอะหยังไปแลกกับจีวิตของต้านปิ๊กคืนมาได้

³⁷ Ou que dará o homem em troca de sua alma?

³⁸ ในยุคนี้ตี้มีคนบาปเป๋นคนบ่ซื่อสัตย์ต่อพระเจ้า ถ้าคนใดอายย้อนติดต๋ามเฮากับกำสอนของเฮา เฮาผู้เป๋นบุตรมนุษย์ก็จะอายคนนั้นตวยเมื่อเฮาปิ๊กมาในโลกด้วยรัศมีของพระบิดาฮ่วมกับหมู่ทูตสวรรค์บริสุทธิ์”

³⁸ Porquanto, qualquer que, entre esta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também dele se envergonhará o Filho do homem, quando vier na glória de seu Pai, com os santos anjos.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia