Marcos 15
พระคริสตธรรมคัมภีร ภาคพันธสัญญาใหม (NOD) vs ACF
1 แจ้งเจ๊ามา หมู่หัวหน้าปุโรหิต หมู่ธรรมาจ๋ารย์ หมู่คนเฒ่าคนแก่ ตึงสมาชิกกู้คู่กู้คนของสภาจาวยิวมาปะกั๋นตกลงเรื่องพระเยซู แล้วก็มัดพระเยซู แล้วปาไปมอบหื้อปีลาตตี้เป๋นเจ้าเมือง
1 E, logo ao amanhecer, os principais dos sacerdotes, com os anciãos, e os escribas, e todo o Sinédrio, tiveram conselho; e, ligando Jesus, o levaram e entregaram a Pilatos.
2 ปีลาตถามพระเยซูว่า “ต้านเป๋นกษัตริย์ของจาวยิวกา” พระองค์ก็ตอบว่า “ต้านอู้แล้ว”
2 E Pilatos lhe perguntou: Tu és o Rei dos Judeus? E ele, respondendo, disse-lhe: Tu o dizes.
3 หมู่หัวหน้าปุโรหิตใส่ความพระเยซูในหลายข้อหลายประก๋าน
3 E os principais dos sacerdotes o acusavam de muitas coisas; porém ele nada respondia.
4 ปีลาตจึงถามพระองค์แหมว่า “ฟังลอ เขาฟ้องข้อหาต้านตึงหมดนี้ ต้านจะบ่ตอบอะหยังพ่องกา”
4 E Pilatos o interrogou outra vez, dizendo: Nada respondes? Vê quantas coisas testificam contra ti.
5 แต่พระเยซูบ่ตอบอะหยัง ปีลาตก็งืด
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de maneira que Pilatos se maravilhava.
6 ในหละหว่างงานปัสกา ปีลาตเกยป่อยนักโต้ษคนนึ่งต๋ามตี้คนตังหลายขอ
6 Ora, no dia da festa costumava soltar-lhes um preso qualquer que eles pedissem.
7 ในเวลานั้นมีป้อจายคนนึ่งจื้อบารับบัสถูกยับขังคอกฮ่วมกับกบฏคนอื่นๆ เซิ่งหมู่เขาได้ฆ่าคนต๋ายหละหว่างก่อก๋านวุ่นวาย
7 E havia um chamado Barrabás, que, preso com outros amotinado- res, tinha num motim cometido uma morte.
8 คนตังหลายก็ปากั๋นมาขอปีลาตหื้อป่อยนักโต้ษคนนึ่ง อย่างตี้เกยเยียะมา
8 E a multidão, dando gritos, começou a pedir que fizesse como sempre lhes tinha feito.
9 ปีลาตถามหมู่เขาว่า “ต้านตังหลายต้องก๋านหื้อเฮาป่อยกษัตริย์ของจาวยิวก่อ”
9 E Pilatos lhes respondeu, dizendo: Quereis que vos solte o Rei dos Judeus?
10 ปีลาตฮู้ว่า ตี้หมู่หัวหน้าปุโรหิตยับพระเยซูมาหื้อต้านตัดสิน ก็ย้อนขอยพระองค์
10 Porque ele bem sabia que por inveja os principais dos sacerdotes o tinham entregado.
11 แต่หมู่หัวหน้าปุโรหิตอู้สุ่ยคนตังหลายหื้อปีลาตป่อยบารับบัสแตน
11 Mas os principais dos sacerdotes incitaram a multidão para que fosse solto antes Barrabás.
12 ปีลาตก็ถามหมู่เขาแหมเตื้อว่า “แล้วคนๆ นี้ตี้ฮ้องกั๋นว่ากษัตริย์ของจาวยิวลอ จะหื้อเฮาเยียะจาใด”
12 E Pilatos, respondendo, lhes disse outra vez: Que quereis, pois, que faça daquele a quem chamais Rei dos Judeus?
13 หมู่เขาเอิ้นตอบมาว่า “เขิงบนไม้ก๋างเขน”
13 E eles tornaram a clamar: Crucifica-o.
14 ปีลาตถามว่า “เขิงเขาเยียะหยัง เขาเยียะอะหยังผิด” แต่คนตังหลายซ้ำเอิ้นเสียงดังขึ้นเหลือเก่าว่า “เขิงบนไม้ก๋างเขน”
14 Mas Pilatos lhes disse: Mas que mal fez? E eles cada vez clamavam mais: Crucifica-o.
15 ปีลาตจะเอาใจ๋หมู่เขา จึงป่อยบารับบัสหื้อหมู่เขาไป กับสั่งหื้อเฆี่ยนพระเยซู แล้วหื้อหมู่ทหารเอาไปเขิงบนไม้ก๋างเขน
15 Então Pilatos, querendo satisfazer a multidão, soltou-lhe Barrabás e, açoitado Jesus, o entregou para ser crucificado.
16 หมู่ทหารปาพระเยซูเข้าไปตี้ศูนย์บัญชาก๋านใหญ่ของโรมันตี้จื้อว่า ปรีโทเรียม แล้วฮ้องหมู่ทหารตึงก๋องมาจุมนุมกั๋น
16 E os soldados o levaram dentro à sala, que é a da audiência, e convocaram toda a coorte.
17 หมู่เขาเอาเสื้อคุมสีม่วงมานุ่งหื้อพระองค์ แล้วเอากิ่งไม้ตี้มีหนามมาแป๋งเป๋นมงกุฎ แล้วเอาสุบหัวหื้อพระองค์
17 E vestiram-no de púrpura, e tecendo uma coroa de espinhos, lha puseram na cabeça.
18 แล้วหมู่เขาก็ขี้แต่งเข้ามาไหว้สาพระองค์ อู้ว่า “ขอกษัตริย์ของจาวยิวจงจ๋ำเริญเต๊อะ”
18 E começaram a saudá-lo, dizendo: Salve, Rei dos Judeus!
19 แล้วหมู่เขาก็เอาไม้อ้อฟาดหัวพระองค์ ถ่มน้ำลายใส่พระองค์ แล้วคุกเข่าลงขี้แต่งนมัสก๋านพระองค์
19 E feriram-no na cabeça com uma cana, e cuspiram nele e, postos de joelhos, o adoraram.
20 เมื่อดูแควนจ๋นปอใจ๋แล้ว หมู่เขาก็แก้เสื้อคุมสีม่วงออก แล้วเอาเสื้อผืนเก่าของพระองค์มานุ่งหื้อใหม่ แล้วปาพระองค์ออกไปเขิงบนไม้ก๋างเขน
20 E, havendo-o escarnecido, despiram-lhe a púrpura, e o vestiram com as suas próprias vestes; e o levaram para fora a fim de o crucificarem.
21 ต๋อนตี้ปาพระองค์ไปต๋ามหนตางนั้น ก็ปะป้อจายคนนึ่งลุกบ้านนอกมา เขาจื้อซีโมนมาจากเมืองไซรีน เป๋นป้อของอเล็กซานเดอร์กับรูฟัส หมู่ทหารก็เขซีโมนแบกไม้ก๋างเขนแตนพระเยซูไป
21 E constrangeram um certo Simão, cireneu, pai de Alexandre e de Rufo, que por ali passava, vindo do campo, a que levasse a cruz.
22 หมู่เขาปาพระเยซูมาแผวตี้นึ่งจื้อ กลโกธา (แป๋ว่าเนินกระโหล้งหัว)
22 E levaram-no ao lugar doGólgota, que se traduz por lugar da Caveira.
23 หมู่เขาเอาเหล้าองุ่นสูนกับมดยอบมาหื้อพระองค์กิ๋น แต่พระองค์บ่ยอมกิ๋น
23 E deram-lhe a beber vinho com mirra, mas ele não o tomou.
24 แล้วหมู่เขาก็เขิงพระองค์บนไม้ก๋างเขน กับเอาเสื้อผ้าของพระองค์มาจกเบอร์แบ่งกั๋น เปื้อผ่อว่าใผจะได้อะหยังพ่อง
24 E, havendo-o crucificado, repartiram as suas vestes, lançando sobre elas sortes, para saber o que cada um levaria.
25 ต๋อนตี้หมู่เขาเขิงพระองค์นั้นเป๋นเวลาเก้าโมงเจ๊า
25 E era a hora terceira, e o crucificaram.
26 มีป้ายเขียนข้อหาติดไว้บนไม้ก๋างเขนว่า “กษัตริย์ของจาวยิว”
26 E por cima dele estava escrita a sua acusação: O REI DOS JUDEUS.
27 หมู่เขาเอาโจ๋รสองคนเขิงบนไม้ก๋างเขนพร้อมพระองค์ ตังขวาคนนึ่งตังซ้ายคนนึ่ง
27 E crucificaram com ele dois salteadores, um à sua direita, e outro à esquerda.
28 — ausente —
28 E cumprindo-se a escritura que diz: E com os malfeitores foi contado.
29 คนตังหลายตี้เตียวก๋ายไปก๋ายมา ปากั๋นสว่ายหน้าอู้หยามพระองค์ว่า “เฮอะเหอ เจ้าเป๋นคนตี้อู้ว่าจะทำลายพระวิหาร แล้วจะแป๋งขึ้นใหม่ในสามวันบ่ใจ้กา
29 E os que passavam blasfemavam dele, meneando as suas cabeças, e dizendo: Ah! tu que derrubas o templo, e em três dias o edificas,
30 จ้วยตั๋วเก่าหื้อรอดก่อนเต๊อะ ลงมาจากไม้ก๋างเขนเหียแหล่”
30 Salva-te a ti mesmo, e desce da cruz.
31 หมู่หัวหน้าปุโรหิตกับหมู่ธรรมาจ๋ารย์ปากั๋นเยาะเย้ยพระองค์ในวงของหมู่เขาเหมือนกั๋นว่า “เขาจ้วยจีวิตคนอื่นหื้อรอดจีวิตได้ แต่จ้วยจีวิตตั๋วเก่าบ่ได้
31 E da mesma maneira também os principais dos sacerdotes, com os escribas, diziam uns para os outros, zombando: Salvou os outros, e não pode salvar-se a si mesmo.
32 หื้อพระคริสต์กษัตริย์ของจาวอิสราเอลลงมาจากไม้ก๋างเขนบ่าเดี่ยวนี้เต๊อะ เปื้อเฮาจะได้เจื้อ” โจ๋รสองคนตี้ถูกเขิงตวยพระองค์นั้นก็อู้ถ่อยจ๊าใส่พระองค์เหมือนกั๋น
32 O Cristo, o Rei de Israel, desça agora da cruz, para que o vejamos e acreditemos. Também os que com ele foram crucificados o injuriavam.
33 เมื่อเวลาเตี้ยงวัน ก็มืดไปใคว่แผ่นดินจ๋นเถิงบ่ายสามโมง
33 E, chegada a hora sexta, houve trevas sobre toda a terra até a hora nona.
34 ในเวลาบ่ายสามโมง พระเยซูฮ้องเสียงดังว่า “เอโลอี เอโลอี ลามา สะบักธานี” แป๋ว่า “พระเจ้าของข้าพระองค์ พระเจ้าของข้าพระองค์ เป๋นจาใดพระองค์มาละข้าพระองค์ไปเหีย”
34 E, à hora nona, Jesus exclamou com grande voz, dizendo: Eloí, Eloí, lamá sabactâni? que, traduzido, é: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
35 มีบางคนตี้อยู่ตี้หั้นได้ยินก็อู้กั๋นว่า “ฟังลอ เขาฮ้องหาเอลียาห์”
35 E alguns dos que ali estavam, ouvindo isto, diziam: Eis que chama por Elias.
36 มีคนนึ่งล่นไปเอาฟองน้ำมาจุ่มเหล้าองุ่นส้ม เสียบป๋ายไม้อ้อยื่นหื้อพระองค์กิ๋นแล้วอู้ว่า “กำเดียวก่อนเน่อ หื้อเฮาแนผ่อว่าเอลียาห์จะมาเอาเขาลงจากไม้ก๋างเขนก่อ”
36 E um deles correu a embeber uma esponja em vinagre e, pondo-a numa cana, deu-lho a beber, dizendo: Deixai, vejamos se virá Elias tirá-lo.
37 พระเยซูฮ้องเสียงดัง แล้วก็ต๋าย
37 E Jesus, dando um grande brado, expirou.
38 ต๋อนนั้นผ้ากั้งในพระวิหารฉีกออกเป๋นสองเผิกตั้งแต่ตังบนลงลุ่ม
38 E o véu do templo se rasgou em dois, de alto a baixo.
39 เมื่อนายร้อยทหารตี้ยืนอยู่ส่องหน้าพระองค์หันว่าพระองค์ต๋ายจาใด ก็อู้ว่า “แต๊ๆ แล้ว ต้านคนนี้เป๋นพระบุตรของพระเจ้า”
39 E o centurião, que estava defronte dele, vendo que assim clamando expirara, disse: Verdadeiramente este homem era o Filho de Deus.
40 มีแม่ญิงบางคนยืนผ่ออยู่ไก๋ๆ คือมารีย์จาวเมืองมักดาลา นางสะโลเม กับมารีย์แม่ของยากอบหน้อยตึงโยเสส
40 E também ali estavam algumas mulheres, olhando de longe, entre as quais também Maria Madalena, e Maria, mãe de Tiago, o menor, e de José, e Salomé;
41 แม่ญิงหมู่นี้เกยติดต๋ามผ่อกอยพระเยซูต๋อนตี้พระองค์อยู่ตี้แคว้นกาลิลี ตี้หั้นก็มีแม่ญิงคนอื่นแหมหลายคนตี้ตวยพระองค์มากรุงเยรูซาเล็ม
41 As quais também o seguiam, e o serviam, quando estava na Galiléia; e muitas outras, que tinham subido com ele a Jerusalém.
42 วันนั้นเป๋นวันจัดเกียมแต่งดาก่อนเถิงวันสะบาโต เมื่อเถิงต๋อนเมื่อแลง
42 E, chegada a tarde, porquanto era o dia da preparação, isto é, a véspera do sábado,
43 โยเซฟจาวอาริมาเธียก้าไปหาปีลาตเปื้อขอศพพระเยซู เขาเป๋นสมาชิกตี้มีจื้อเสียงดีของสภาแซนเฮดริน เป๋นคนตี้รอถ้าวันเวลาตี้แผ่นดินของพระเจ้าจะมาเถิง
43 Chegou José de Arimatéia, senador honrado, que também esperava o reino de Deus, e ousadamente foi a Pilatos, e pediu o corpo de Jesus.
44 ปีลาตก็อิกขะหลิกในใจ๋ตี้พระเยซูต๋ายเวยขนาดนี้แล้ว จึงฮ้องนายร้อยทหารคนนึ่งมาถามว่าพระเยซูต๋ายแล้วกา
44 E Pilatos se maravilhou de que já estivesse morto. E, chamando o centurião, perguntou-lhe se já havia muito que tinha morrido.
45 เมื่อปีลาตฮู้เรื่องจากนายร้อยคนนั้นแล้ว ก็อนุญาตหื้อโยเซฟเอาศพพระเยซูไปได้
45 E, tendo-se certificado pelo centurião, deu o corpo a José;
46 โยเซฟซื้อผ้าลินินมา แล้วเอาศพพระองค์ลงมาจากไม้ก๋างเขน ก็เอาผ้าลินินนั้นปันศพพระองค์ แล้วเอาศพไปไว้ในอุโมงค์ฝังศพตี้เจาะเข้าไปในหิน แล้วกิ้งบ่าหินแผ่นใหญ่มาตึดปากอุโมงค์ไว้เหีย
46 O qual comprara um lençol fino, e, tirando-o da cruz, o envolveu nele, e o depositou num sepulcro lavrado numa rocha; e revolveu uma pedra para a porta do sepulcro.
47 มารีย์จาวมักดาลาตึงมารีย์แม่ของโยเสสก็หันอุโมงค์ตี้โยเซฟเอาศพของพระเยซูไปฝังไว้ตี้หั้น
47 E Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde o punham.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.