Marcos 14

¹ แหมสองวันจะเถิงงานปัสกา ตึงงานกิ๋นเข้าหนมปังบ่ใส่เจื๊อ หมู่หัวหน้าปุโรหิตตึงหมู่ธรรมาจ๋ารย์วางแผนตี้จะลักยับพระเยซูไปฆ่าเหีย

¹ Dali a dois dias, era a Páscoa e a Festa dos Pães Asmos; e os principais sacerdotes e os escribas procuravam como o prenderiam, à traição, e o matariam.

² หมู่เขาอู้กั๋นว่า “ในหละหว่างงานนี้ บ่ดีฟั่งเยียะอะหยังเตื้อ กั๋วว่าคนตังหลายจะวุ่นวายแตกตื่นกั๋น”

² Pois diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.

³ ต๋อนนั้นพระเยซูอยู่ตี้หมู่บ้านเบธานีในบ้านของซีโมนคนตี้เกยเป๋นขี้ตู้ด ต๋อนตี้พระองค์ก่ำลังกิ๋นข้าว มีแม่ญิงคนนึ่งเข้ามาหา นางก๋ำขวดใส่น้ำมันหอมนารดาบริสุทธิ์รากาแปงขนาด นางตุ๊บปากขวดถอกน้ำมันหอมนั้นลงบนหัวของพระองค์

³ Estando ele em Betânia, reclinado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher trazendo um vaso de alabastro com preciosíssimo perfume de nardo puro; e, quebrando o alabastro, derramou o bálsamo sobre a cabeça de Jesus.

⁴ บางคนตี้หั้นบ่ปอใจ๋อู้กั๋นว่า “เป๋นจาใดเยียะหื้อน้ำมันหอมเสียไปเหียบ่ดาย

⁴ Indignaram-se alguns entre si e diziam: Para que este desperdício de bálsamo?

⁵ ถ้าเอาน้ำมันหอมนี้ไปขาย ก็จะได้สตางค์เถิงสามร้อยป๋าย จะเอาสตางค์นั้นไปปั๋นหื้อคนตุ๊กคนจ๋นก็ได้” หมู่เขาปากั๋นหลุ้มว่าหื้อแม่ญิงคนนั้น

⁵ Porque este perfume poderia ser vendido por mais de trezentos denários e dar-se aos pobres. E murmuravam contra ela.

⁶ แต่พระเยซูก็อู้กับหมู่เขาว่า “ห้ามว่าหื้อนาง ไปยุ่งกับนางเยียะหยัง นางได้เยียะสิ่งตี้ดีงามหื้อกับเฮา

⁶ Mas Jesus disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou boa ação para comigo.

⁷ คนตุ๊กคนจ๋นจะยังอยู่ตวยหมู่ต้านไปตลอด แต่เฮาจะบ่อยู่ตวยหมู่ต้านไปตลอด

⁷ Porque os pobres, sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem, mas a mim nem sempre me tendes.

⁸ แม่ญิงคนนี้เยียะเต้าตี้เยียะได้ เขาถอกน้ำมันหอมบนตั๋วเฮา เปื้อจะเกียมก๋านฝังศพของเฮาล่วงหน้า

⁸ Ela fez o que pôde: antecipou-se a ungir-me para a sepultura.

⁹ เฮาบอกความจริงแก่หมู่ต้านว่า บ่ว่าคนจะบอกข่าวดีไปตี้ไหนก็ต๋ามในโลก เขาก็จะเล่าเรื่องตี้นางเยียะนี้เป๋นก๋านระลึกเถิงนางตวย”

⁹ Em verdade vos digo: onde for pregado em todo o mundo o evangelho, será também contado o que ela fez, para memória sua.

¹⁰ แล้วยูดาสอิสคาริโอทตี้เป๋นสาวกคนนึ่งในสิบสองคนของพระเยซู ไปหาหมู่หัวหน้าปุโรหิตเปื้อจะหักหลังพระองค์หื้อหมู่เขายับ

¹⁰ E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes, para lhes entregar Jesus.

¹¹ เมื่อได้ยินยูดาสอู้จาอั้น ก็ดีอกดีใจ๋ แล้วสัญญาว่าจะหื้อสตางค์เป๋นก้าตอบแตน แล้วยูดาสก็แนหาโอกาสตี้จะหักหลังพระเยซู

¹¹ Eles, ouvindo-o, alegraram-se e lhe prometeram dinheiro; nesse meio tempo, buscava ele uma boa ocasião para o entregar.

¹² ในวันตี้นึ่งของงานกิ๋นเข้าหนมปังบ่ใส่เจื๊อ เป๋นวันตี้จาวยิวฆ่าลูกแกะสำหรับงานปัสกา หมู่สาวกปากั๋นถามพระเยซูว่า “จะหื้อหมู่เฮาไปเกียมมื้อปัสกาหื้อพระองค์กิ๋นตี้ไหนดี”

¹² E, no primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, quando se fazia o sacrifício do cordeiro pascal, disseram-lhe seus discípulos: Onde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a Páscoa?

¹³ พระเยซูก็ใจ๊สาวกสองคนไปกรุงเยรูซาเล็ม บอกเขาว่า “หื้อเข้าไปในกรุงเยรูซาเล็ม แล้วจะมีป้อจายคนนึ่งแบกน้ำหม้อมาหาหมู่ต้าน หื้อตวยคนนั้นไป

¹³ Então, enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem trazendo um cântaro de água;

¹⁴ เขาเข้าเฮือนหลังใดก็หื้อบอกเจ้าของเฮือนนั้นว่า ‘อาจ๋ารย์หื้อหมู่เฮามาถามว่า ห้องตี้เปิ้นจะกิ๋นมื้อปัสกากับหมู่สาวกนั้นอยู่ตังใด’

¹⁴ segui-o e dizei ao dono da casa onde ele entrar que o Mestre pergunta: Onde é o meu aposento no qual hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?

¹⁵ เจ้าของเฮือนจะปาหมู่ต้านขึ้นไปห้องใหญ่จั๊นบนตี้แต่งดาไว้แล้ว ก็หื้อจัดเกียมมื้อปัสกาไว้ตี้ห้องนั้นเต๊อะ”

¹⁵ E ele vos mostrará um espaçoso cenáculo mobilado e pronto; ali fazei os preparativos.

¹⁶ แล้วสาวกสองคนนั้นก็ออกไป เข้าไปในเมือง แล้วก็ปะกู้อย่างตี้พระเยซูบอกไว้ตึงหมด หมู่เขาก็ได้จัดเกียมมื้อปัสกาไว้

¹⁶ Saíram, pois, os discípulos, foram à cidade e, achando tudo como Jesus lhes tinha dito, prepararam a Páscoa.

¹⁷ เถิงต๋อนเมื่อค่ำ พระเยซูกับหมู่สาวกสิบสองคนก็มาแผวเฮือนหลังนั้น

¹⁷ Ao cair da tarde, foi com os doze.

¹⁸ ต๋อนตี้ก่ำลังกิ๋นอยู่นั้น พระเยซูอู้ว่า “เฮาบอกความจริงแก่หมู่ต้านว่า คนนึ่งในหมู่ต้านจะหักหลังเฮา คนนั้นนั่งกิ๋นข้าวตวยหมู่เฮาตี้นี้”

¹⁸ Quando estavam à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um dentre vós, o que come comigo, me trairá.

¹⁹ หมู่สาวกก็ตุ๊กใจ๋ กู้คนเปี่ยนกั๋นถามพระองค์กำคนว่า “เป๋นเฮากา”

¹⁹ E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe, um após outro: Porventura, sou eu?

²⁰ พระเยซูก็ตอบหมู่เขาว่า “เป๋นคนนึ่งในหมู่ต้านสิบสองคนนี้ละ คือคนตี้จุ่มลงในถ้วยเดียวกับเฮา

²⁰ Respondeu-lhes: É um dos doze, o que mete comigo a mão no prato.

²¹ บุตรมนุษย์จะต้องจากไปต๋ามตี้มีเขียนไว้ในพระคัมภีร์เกี่ยวกับพระองค์ แต่ความฉิบหายก็จะเกิดกับคนตี้หักหลังบุตรมนุษย์ ถ้าคนนั้นบ่ได้เกิดมาก็ยังดีเหลือ”

²¹ Pois o Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por intermédio de quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor lhe fora não haver nascido!

²² ต๋อนตี้ก่ำลังกิ๋นข้าวตวยกั๋นอยู่นั้น พระเยซูหยิบเข้าหนมปังขึ้นมาขอบพระคุณพระเจ้า แล้วบิยื่นหื้อหมู่สาวก อู้ว่า “นี่คือก๋ายของเฮา หื้อฮับเอาไปกิ๋นเต๊อะ”

²² E, enquanto comiam, tomou Jesus um pão e, abençoando-o, o partiu e lhes deu, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.

²³ พระองค์ก็ก๋ำถ้วยเหล้าองุ่นขึ้นมาขอบพระคุณพระเจ้า แล้วส่งหื้อหมู่สาวกกู้คนกิ๋น

²³ A seguir, tomou Jesus um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos; e todos beberam dele.

²⁴ พระองค์อู้ว่า “สิ่งตี้อยู่ในถ้วยนี้คือเลือดของเฮาตี้จะไหลออกมา เปื้อรับรองพันธสัญญาหละหว่างพระเจ้ากับคนตังหลาย

²⁴ Então, lhes disse: Isto é o meu sangue, o sangue da [nova] aliança, derramado em favor de muitos.

²⁵ เฮาบอกความจริงแก่หมู่ต้านว่า เฮาจะบ่กิ๋นเหล้าองุ่นแหมต่อไป จ๋นกว่าจะเถิงวันนั้นตี้เฮาจะกิ๋นตวยกั๋นในแผ่นดินของพระเจ้า แต่จะกิ๋นในความหมายแบบใหม่”

²⁵ Em verdade vos digo que jamais beberei do fruto da videira, até àquele dia em que o hei de beber, novo, no reino de Deus.

²⁶ เมื่อหมู่เขาฮ้องเพลงสรรเสริญพระเจ้าแล้ว ก็ปากั๋นออกไปตี้ดอยบ่ากอกเทศดอยบ่ากอกเทศ|src="HK00351B.TIF" size="col" ref="14:26"

²⁶ Tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.

²⁷ พระเยซูอู้กับหมู่สาวกว่า “หมู่ต้านจะหนีละเฮาไปเหียหมด ย้อนมีกำเขียนไว้ในพระคัมภีร์ว่า

²⁷ Então, lhes disse Jesus: Todos vós vos escandalizareis, porque está escrito:

²⁸ แต่เมื่อพระเจ้าเยียะหื้อเฮาเป๋นขึ้นจากความต๋าย เฮาจะไปแคว้นกาลิลีก่อนหมู่ต้าน แล้วปะกั๋นตี้หั้นน่อ”

²⁸ Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vós para a Galileia.

²⁹ แต่เปโตรบอกพระองค์ว่า “เถิงคนอื่นๆ จะละพระองค์ไปหมด แต่ข้าพเจ้าจะบ่มีวันเยียะจาอั้น”

²⁹ Disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, eu, jamais!

³⁰ พระเยซูอู้กับเขาว่า “เฮาบอกความจริงแก่ต้านว่า คืนนี้ก่อนตี้ไก่จะขันสองเตื้อ ต้านจะบอกบ่ฮู้จักเฮาเถิงสามเตื้อ”

³⁰ Respondeu-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que duas vezes cante o galo, tu me negarás três vezes.

³¹ แต่เปโตรยืนยันเสียงแข็งว่า “แม้ว่าข้าพเจ้าจะต้องต๋ายตวยพระองค์ ข้าพเจ้าตึงบ่มีวันปฏิเสธพระองค์เลย” หมู่สาวกคนอื่นๆ ตึงหมด ก็อู้จาอั้นเหมือนกั๋น

³¹ Mas ele insistia com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de nenhum modo te negarei. Assim disseram todos.

³² พระเยซูกับหมู่สาวกปากั๋นไปตี้นึ่งจื้อว่า เกทเสมนี พระองค์บอกหมู่สาวกว่า “นั่งถ้าอยู่ตี้นี่เน่อ เฮาจะไปอธิษฐาน”

³² Então, foram a um lugar chamado Getsêmani; ali chegados, disse Jesus a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu vou orar.

³³ แล้วก็ปาเปโตร ยอห์นกับยากอบไปตวย เวลานั้นพระองค์เป๋นตุ๊กหนักใจ๋ขนาด

³³ E, levando consigo a Pedro, Tiago e João, começou a sentir-se tomado de pavor e de angústia.

³⁴ บอกหมู่เขาว่า “ใจ๋เฮาเป๋นตุ๊กปอจะต๋ายอยู่แล้ว เฝ้าอยู่ตี้นี่กั๋นเน่อ”

³⁴ E lhes disse: A minha alma está profundamente triste até à morte; ficai aqui e vigiai.

³⁵ แล้วพระองค์เตียวห่างออกไปหน้อย ก็คุกเข่าลงปื๊นดิน แล้วอธิษฐานขอหื้อเวลาแห่งความตุ๊กยากนี้ ป๊นไปจากพระองค์เหียถ้าเป๋นไปได้

³⁵ E, adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se possível, lhe fosse poupada aquela hora.

³⁶ พระองค์อ้อนวอนว่า “อับบา พระบิดาเจ้าข้า พระองค์สามารถเยียะสิ่งตึงมวลได้ ขอหื้อถ้วยแห่งความตุ๊กยากนี้ป๊นไปจากข้าพระองค์เหียเต๊อะ แต่ขอหื้อเป๋นไปต๋ามความต้องก๋านของพระองค์ บ่ใจ้ของข้าพระองค์”

³⁶ E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; passa de mim este cálice; contudo, não seja o que eu quero, e sim o que tu queres.

³⁷ แล้วพระองค์เตียวปิ๊กมาหาสาวกสามคนนั้นตี้นั่งถ้าอยู่หั้น ก็หันหมู่เขาก่ำลังนอนหลับอยู่ ก็ถามเปโตรว่า “ซีโมน ต้านนอนหลับเหียกา จะเฝ้าเฮาสักจั้วโมงบ่ได้กา

³⁷ Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, tu dormes? Não pudeste vigiar nem uma hora?

³⁸ หื้อเฝ้าหละวังกับอธิษฐานตวย เปื้อว่าต้านจะบ่ตกอยู่ในอำนาจของก๋านลองใจ๋ เถิงว่าจิตใจ๋ฝ่ายวิญญาณใค่ยอมเยียะ แต่ตั๋วของคนเฮายังอ่อนแออยู่”

³⁸ Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.

³⁹ แล้วพระองค์ปิ๊กไปอธิษฐานเหมือนเก่าแหมเตื้อ

³⁹ Retirando-se de novo, orou repetindo as mesmas palavras.

⁴⁰ แล้วเตียวปิ๊กมาหาสาวกสามคนนั้นแหม ก็หันหมู่เขายังหลับอยู่ ย้อนว่าหมู่เขามืนต๋าบ่ขึ้น หมู่สาวกก็บ่ฮู้จะอู้อะหยังกับพระองค์ดี

⁴⁰ Voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.

⁴¹ พระองค์ก็เตียวปิ๊กไปอธิษฐานแหมเตื้อนึ่ง เมื่อปิ๊กมาหาหมู่เขาเป๋นเตื้อตี้สาม จึงอู้กับหมู่เขาว่า “ยังหลับหื้อหายอิดอยู่แหมกา ปอแล้ว เถิงเวลาตี้บุตรมนุษย์จะถูกหักหลังยกหื้อหมู่คนบาปแล้ว

⁴¹ E veio pela terceira vez e disse-lhes: Ainda dormis e repousais! Basta! Chegou a hora; o Filho do Homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.

⁴² ลุกขึ้นไปกั๋นเต๊อะ คนตี้หักหลังเฮามาแผวแล้ว”

⁴² Levantai-vos, vamos! Eis que o traidor se aproxima.

⁴³ บ่ากองพระเยซูอู้ลิ้นยังบ่ตันเข้าปากเตื้อ ยูดาสตี้เป๋นสาวกคนนึ่งในสิบสองคนนั้น ก็เตียวมาเถิงตวยกั๋นกับหมู่คนหลายตี้ก๋ำดาบก๋ำค้อนมาตวย หมู่เขาเป๋นคนตี้หัวหน้าปุโรหิต ธรรมาจ๋ารย์ กับหมู่คนเฒ่าคนแก่ส่งมา

⁴³ E logo, falava ele ainda, quando chegou Judas, um dos doze, e com ele, vinda da parte dos principais sacerdotes, escribas e anciãos, uma turba com espadas e porretes.

⁴⁴ ยูดาสได้ตกลงกับคนหมู่นั้นไว้ก่อนแล้วว่า “เฮาจูบคนใดก็แม่นคนนั้นเน่อ หื้อยับแล้วกุมตั๋วเขาไป”

⁴⁴ Ora, o traidor tinha-lhes dado esta senha: Aquele a quem eu beijar, é esse; prendei-o e levai-o com segurança.

⁴⁵ ยูดาสเตียวซื่อๆ เข้ามาหาพระเยซู แล้วอู้กับพระองค์ว่า “อาจ๋ารย์ครับ” แล้วก็จูบพระองค์

⁴⁵ E, logo que chegou, aproximando-se, disse-lhe: Mestre! E o beijou.

⁴⁶ คนหมู่นั้นก็ยับพระองค์กุมตั๋วไว้

⁴⁶ Então, lhe deitaram as mãos e o prenderam.

⁴⁷ แต่มีคนนึ่งตี้ยืนใก้กั๋นหั้น จั๊กดาบออกมาฟันถูกหูคนฮับใจ๊คนนึ่งของมหาปุโรหิตปุด

⁴⁷ Nisto, um dos circunstantes, sacando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha.

⁴⁸ พระเยซูอู้กับคนหมู่นั้นว่า “หมู่เจ้าหันเฮาเป๋นโจ๋รกา เถิงได้ก๋ำดาบก๋ำค้อนมายับเฮา

⁴⁸ Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e porretes para prender-me, como a um salteador?

⁴⁹ เฮาอยู่ตวยกับสั่งสอนหมู่ต้านกู้วันในพระวิหาร ต้านตังหลายก็บ่มายับเฮา แต่ตี้เกิดขึ้นตึงหมดนี้ก็เปื้อหื้อเป๋นไปต๋ามตี้เขียนไว้ในพระคัมภีร์”

⁴⁹ Todos os dias eu estava convosco no templo, ensinando, e não me prendestes; contudo, é para que se cumpram as Escrituras.

⁵⁰ แล้วหมู่สาวกตึงหมดก็ละขว้างพระองค์แล้วปากั๋นหนีไป

⁵⁰ Então, deixando-o, todos fugiram.

⁵¹ มีป้อจายหนุ่มคนนึ่งตุ๊มก้าผ้าลินินผืนเดียวเต้าอั้นเตียวถ่อมตวยพระองค์ไป คนหมู่นั้นก็ปากั๋นยับป้อจายหนุ่มคนนั้น

⁵¹ Seguia-o um jovem, coberto unicamente com um lençol, e lançaram-lhe a mão.

⁵² แต่เขาสะวึดผ้าตุ๊มขว้างเหียป๋วยตั๋วโจ๊ะโละล่นหนีไป

⁵² Mas ele, largando o lençol, fugiu desnudo.

⁵³ หมู่เขาปาพระเยซูไปหามหาปุโรหิต ตี้หั้นมีหมู่หัวหน้าปุโรหิต หมู่ธรรมาจ๋ารย์ กับหมู่คนเฒ่าคนแก่มาจุมนุมกั๋นอยู่

⁵³ E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e reuniram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.

⁵⁴ ส่วนเปโตรเตียวถ่อมตวยพระเยซูไปห่างๆ จ๋นเข้าไปแผวก๋างข่วงบ้านของมหาปุโรหิต ไปนั่งหิงไฟตวยหมู่ยาม

⁵⁴ Pedro seguira-o de longe até ao interior do pátio do sumo sacerdote e estava assentado entre os serventuários, aquentando-se ao fogo.

⁵⁵ หมู่หัวหน้าปุโรหิตกับหมู่สมาชิกสภาจาวยิวสภาจาวยิว(แซนเฮดริน)|src="LB00284B sanhedren mark 15_38.TIF" size="col" ref="14:55" ปากั๋นเซาะหาพยานมาใส่ฮ้ายพระเยซู เปื้อจะฆ่าพระองค์เหีย แต่บ่ปะ

⁵⁵ E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho contra Jesus para o condenar à morte e não achavam.

⁵⁶ เถิงแม้ว่าจะมีหลายคนเป๋นพยานเท็จ แต่กำหื้อก๋านของหมู่เขาบ่เหมือนกั๋น

⁵⁶ Pois muitos testemunhavam falsamente contra Jesus, mas os depoimentos não eram coerentes.

⁵⁷ แล้วก็มีบางคนลุกยืนขึ้นเล่าแต่เป๋นพยานเท็จว่า

⁵⁷ E, levantando-se alguns, testificavam falsamente, dizendo:

⁵⁸ “หมู่เฮาได้ยินคนนี้อู้ว่า ‘เฮาจะตุ๊บพระวิหารนี้ตี้มนุษย์แป๋งขึ้นมาขว้างเหีย แล้วสามวันหลังจากนั้น เฮาจะแป๋งพระวิหารขึ้นมาใหม่แหมหลังนึ่งตี้มนุษย์บ่ได้แป๋ง’ ”

⁵⁸ Nós o ouvimos declarar: Eu destruirei este santuário edificado por mãos humanas e, em três dias, construirei outro, não por mãos humanas.

⁵⁹ แต่กำพยานของหมู่เขาขัดกั๋นเยียะหื้อฟังบ่ขึ้น

⁵⁹ Nem assim o testemunho deles era coerente.

⁶⁰ มหาปุโรหิตจึงลุกยืนขึ้นก๋างหมู่คนตี้จุมนุมกั๋นนั้น ถามพระเยซูว่า “ต้านจะบ่แก้ตั๋วในกำกล่าวหาตี้หมู่เขาว่ามานี่พ่องกา”

⁶⁰ Levantando-se o sumo sacerdote, no meio, perguntou a Jesus: Nada respondes ao que estes depõem contra ti?

⁶¹ แต่พระเยซูดักอยู่ บ่ได้ตอบอะหยังสักอย่าง มหาปุโรหิตก็ถามพระองค์แหมว่า “ต้านเป๋นพระคริสต์พระบุตรของพระเจ้า ผู้ตี้สมควรได้ฮับก๋านสรรเสริญจาอั้นกา”

⁶¹ Ele, porém, guardou silêncio e nada respondeu. Tornou a interrogá-lo o sumo sacerdote e lhe disse: És tu o Cristo, o Filho do Deus Bendito?

⁶² พระเยซูก็ตอบว่า “แม่นแล้ว เฮาเป๋น แล้วต้านตังหลายจะได้หันบุตรมนุษย์นั่งตังเผิกขวาของพระเจ้าผู้มีฤทธิ์อำนาจ กับจะลงมาบนเมฆในฟ้าสวรรค์”

⁶² Jesus respondeu: Eu sou, e vereis o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo com as nuvens do céu.

⁶³ มหาปุโรหิตก็ฉีกเสื้อผ้าของตั๋วเก่าอู้ว่า “เฮาบ่ต้องมีพยานอะหยังแหม

⁶³ Então, o sumo sacerdote rasgou as suas vestes e disse: Que mais necessidade temos de testemunhas?

⁶⁴ ต้านตังหลายก็ได้ยินเขาอู้หมิ่นประมาทพระเจ้าแล้ว ต้านตังหลายกึ๊ดจาใดพ่อง”

⁶⁴ Ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o julgaram réu de morte.

⁶⁵ แล้วบางคนถ่มน้ำลายใส่หน้าพระองค์ ปิดหน้าพระองค์ไว้กับบุบตี๋พระองค์ แล้วอู้หย้อพระองค์ว่า “ตวายมากำลอว่า ใผตบหน้าเจ้า” หมู่ยามก็ปาพระองค์ไป แล้วตบพระองค์ตวย

⁶⁵ Puseram-se alguns a cuspir nele, a cobrir-lhe o rosto, a dar-lhe murros e a dizer-lhe: Profetiza! E os guardas o tomaram a bofetadas.

⁶⁶ ต๋อนตี้เปโตรก่ำลังนั่งอยู่ตี้ก๋างข่วงบ้านนั้น มีสาวใจ๊คนนึ่งของมหาปุโรหิตเตียวเข้ามา

⁶⁶ Estando Pedro embaixo no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote

⁶⁷ นางหันเปโตรนั่งหิงไฟอยู่ ก็เข้าไปส่องผ่อหน้าใก้ๆ แล้วอู้ว่า “ต้านก็อยู่ตวยเยซูจาวเมืองนาซาเร็ธตวยบ่ใจ้กา”

⁶⁷ e, vendo a Pedro, que se aquentava, fixou-o e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.

⁶⁸ แต่เปโตรปฏิเสธตี้อยู่ตวยพระเยซู อู้ว่า “ตี้เจ้าอู้นั้นเฮาบ่ฮู้เรื่อง เฮาบ่เข้าใจ๋ลอ” เปโตรก็เตียวไปตี้ตางเข้าข่วงบ้าน แล้วไก่ก็ขัน

⁶⁸ Mas ele o negou, dizendo: Não o conheço, nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre. [E o galo cantou.]

⁶⁹ สาวใจ๊คนนั้นหันเปโตรตี้หั้นแหม นางก็บอกหมู่คนตี้ยืนอยู่ต๋ำหมู่หั้นว่า “เขาเป๋นคนนึ่งในคนหมู่นั้น”

⁶⁹ E a criada, vendo-o, tornou a dizer aos circunstantes: Este é um deles.

⁷⁰ เปโตรก็ปฏิเสธแหมเตื้อ ต่อมาสักกำนึ่ง คนตังหลายตี้ยืนอยู่ตี้หั้นอู้กับเปโตรว่า “เจ้าเป๋นคนนึ่งในหมู่นั้นแน่ๆ ย้อนว่าเจ้าเป๋นจาวกาลิลีเหมือนกั๋น”

⁷⁰ Mas ele outra vez o negou. E, pouco depois, os que ali estavam disseram a Pedro: Verdadeiramente, és um deles, porque também tu és galileu.

⁷¹ แต่เปโตรก็อู้ว่า “สาบานก็ได้ว่าข้าอู้แต๊ ข้าบ่เกยฮู้จักเขา ขอหื้อพระเจ้าลงโต้ษเต๊อะ ถ้าข้าจุ”

⁷¹ Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais!

⁷² บ่ากองเปโตรอู้ออกมาจาอั้น ไก่ก็ขันเป๋นเตื้อตี้สอง เปโตรก็เลยกึ๊ดเถิงกำอู้ตี้พระเยซูเกยบอกเขาว่า “ก่อนไก่ขันสองเตื้อ ต้านจะบอกว่าบ่ฮู้จักเฮาเถิงสามเตื้อ” แล้วเขาก็ไห้ออกมาบ่าเดียวนั้นเลย

⁷² E logo cantou o galo pela segunda vez. Então, Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe dissera: Antes que duas vezes cante o galo, tu me negarás três vezes. E, caindo em si, desatou a chorar.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia