Lucas 4

¹ พระวิญญาณบริสุทธิ์อยู่กับพระเยซู แล้วพระองค์ออกไปจากแม่น้ำจอร์แดนพระวิญญาณก็ปาพระองค์ไปในดินแดนทุรกั๋นดาร

¹ Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do rio Jordão e foi conduzido pelo Espírito no deserto,

² ตี้หั้นมารก็ลองใจ๋พระองค์เป๋นเวลาสี่สิบวัน ตลอดเวลานั้นพระองค์บ่ได้กิ๋นอะหยังเลย แล้วหลังจากนั้นพระองค์ก็ใค่อยากกิ๋นข้าว

² onde foi tentado pelo diabo durante quarenta dias. Não comeu nada durante todo esse tempo, e teve fome.

³ มารจึงอู้กับพระองค์ว่า “ถ้าต้านเป๋นพระบุตรของพระเจ้า ก็หื้อสั่งบ่าหินก้อนนี้เป๋นเข้าหนมปังแล่”

³ Então o diabo lhe disse: “Se você é o Filho de Deus, ordene que esta pedra se transforme em pão”.

⁴ พระเยซูก็ตอบมารว่า “พระคัมภีร์มีเขียนไว้ว่า ‘คนเฮาจะเลี้ยงจีวิตด้วยอาหารอย่างเดียวบ่ได้’ ”

⁴ Jesus, porém, respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Uma pessoa não vive só de pão’”.

⁵ แล้วมารก็ปาพระเยซูไปตี้สูง หื้อพระองค์ผ่ออาณาจักรตึงหมดในโลกนี้ก้ามาบเดียว แล้วบอกพระองค์ว่า

⁵ Então o diabo o levou a um lugar alto e, num momento, lhe mostrou todos os reinos do mundo.

⁶ “สิทธิอำนาจกับความรุ่งเรืองของอาณาจักรตึงหมดนี้เฮาจะยกหื้อต้าน ย้อนว่าตึงหมดนี้ได้มอบไว้เป๋นสิทธิ์ของเฮาแล้ว เฮาใค่ยกหื้อใผก็ได้ต๋ามใจ๋เฮา

⁶ “Eu lhe darei a glória destes reinos e autoridade sobre eles, pois são meus e posso dá-los a quem eu quiser”, disse o diabo.

⁷ ถ้าต้านนมัสก๋านเฮา กู้สิ่งกู้อย่างนี้ก็จะเป๋นของต้าน”

⁷ “Eu lhe darei tudo se me adorar.”

⁸ พระเยซูตอบมารว่า “พระคัมภีร์มีเขียนไว้ว่า ‘หื้อนมัสก๋านองค์พระผู้เป๋นเจ้าพระเจ้าของเจ้า กับฮับใจ๊พระองค์ผู้เดียวเต้าอั้น’ ”

⁸ Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Adore o Senhor, seu Deus, e sirva somente a ele’”.

⁹ แล้วมารก็ปาพระเยซูไปกรุงเยรูซาเล็ม ปาขึ้นไปอยู่บนหลังคาพระวิหารพระวิหารกับบริเวณข่วงพระวิหาร|src="LB00250B herod temple time of Christ luke 4_9.jpg" size="span" loc="4:9 - end of chapter" copy="The British & Foreign Bible Society" ref="4:9" แล้วบอกพระองค์ว่า “ถ้าต้านเป๋นพระบุตรของพระเจ้าแต๊ๆ ก็หื้อโดดลงไปแล่

⁹ Então o diabo o levou a Jerusalém, até o ponto mais alto do templo, e disse: “Se você é o Filho de Deus, salte daqui.

¹⁰ ย้อนพระคัมภีร์มีเขียนไว้ว่า

¹⁰ Pois as Escrituras dizem: ‘Ele ordenará a seus anjos que o protejam.

¹¹ เอามือฮับต้านไว้บ่หื้อตี๋นไปตุ๊บใส่บ่าหิน’ ”

¹¹ Eles o sustentarão com as mãos, para que não machuque o pé em alguma pedra’”.

¹² พระเยซูตอบมารว่า “พระคัมภีร์มีเขียนไว้ว่า ‘ห้ามลองดีองค์พระผู้เป๋นเจ้าพระเจ้าของเจ้า’ ”

¹² Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Não ponha à prova o Senhor, seu Deus’”.

¹³ เมื่อมารลองใจ๋พระองค์กู้อย่างแล้ว ก็ละพระองค์ไว้จ๋นกว่าจะมีโอกาสเหมาะๆ แหม

¹³ Quando o diabo terminou de tentar Jesus, deixou-o até que surgisse outra oportunidade.

¹⁴ พระเยซูปิ๊กไปแคว้นกาลิลีโดยอำนาจพระวิญญาณบริสุทธิ์ กับมีคนเล่าเรื่องเกี่ยวกับพระองค์จ๋นใคว่ต๋ำหมู่หั้น

¹⁴ Então Jesus, cheio do poder do Espírito, voltou para a Galileia. Relatos a seu respeito se espalharam rapidamente por toda a região.

¹⁵ พระองค์สั่งสอนในธรรมศาลาของจาวยิว คนตังหลายก็ปากั๋นยกย่องพระองค์

¹⁵ Ele ensinava nas sinagogas, e todos o elogiavam.

¹⁶ แล้วพระองค์ก็มาแผวเมืองนาซาเร็ธ เป๋นเมืองตี้พระองค์ใหญ่ ในวันสะบาโตพระองค์ไปธรรมศาลาของจาวยิวเหมือนกู้เตื้อ แล้วยืนขึ้นจะอ่านพระคัมภีร์

¹⁶ Quando Jesus chegou a Nazaré, cidade de sua infância, foi à sinagoga no sábado, como de costume, e se levantou para ler as Escrituras.

¹⁷ มีคนส่งม้วนพระธรรมอิสยาห์ผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าหื้อพระองค์ เมื่อพระองค์ก๋างพระคัมภีร์นั้นออก ก็ปะข้อตี้เขียนไว้ว่า

¹⁷ Entregaram-lhe o livro do profeta Isaías, e ele o abriu e encontrou o lugar onde estava escrito:

¹⁸ “พระวิญญาณขององค์พระผู้เป๋นเจ้าอยู่กับข้าพเจ้า

¹⁸ “O Espírito do Senhor está sobre mim, pois ele me ungiu para trazer as boas-novas aos pobres. Ele me enviou para anunciar que os cativos serão soltos, os cegos verão, os oprimidos serão libertos,

¹⁹ กับหื้อบอกว่าเถิงเวลาแล้ว ตี้พระเจ้าจะจ้วยคนของพระองค์”

¹⁹ e que é chegado o tempo do favor do Senhor”.

²⁰ เมื่ออ่านหื้อคนตังหลายฟังแล้ว พระองค์ก็ม้วนพระคัมภีร์นั้นส่งคืนเจ้าหน้าตี้ แล้วนั่งลง สายต๋าของคนตังหลายในธรรมศาลาก็ผ่อมาตี้พระองค์

²⁰ Jesus fechou o livro, devolveu-o ao assistente e sentou-se. Todos na sinagoga o olhavam atentamente.

²¹ พระองค์อู้ว่า “วันนี้พระคัมภีร์ต๋อนนี้ตี้ต้านได้ยินก็เป๋นแต๊แล้ว”

²¹ Então ele começou a dizer: “Hoje se cumpriram as Escrituras que vocês acabaram de ouvir”.

²² คนตังหลายก็อู้ยกย่องพระองค์ และปากั๋นงืดในกำอู้ตี้น่าฟังของพระองค์ หมู่เขาอู้กั๋นว่า “คนนี้เป๋นลูกบ่าวโยเซฟบ่ใจ้กา”

²² Todos falavam bem dele e estavam admirados com as palavras de graça que saíam de seus lábios. Contudo, perguntavam: “Não é esse o filho de José?”.

²³ พระองค์ก็อู้กับเขาตังหลายว่า “ต้านตังหลายคงจะอ้างกำสุภาษิตใส่เฮาตี้ว่า ‘หมอฮักษาตั๋วเก่าก่อนเต๊อะ’ กับจะว่า ‘สิ่งตี้ได้ยินว่าต้านเยียะในเมืองคาเปอรนาอุม หื้อเยียะตี้นี่ในเมืองของตั๋วพ่อง’ ”

²³ Então ele disse: “Sem dúvida, vocês citarão para mim o ditado: ‘Médico, cure a si mesmo’, ou seja, ‘Faça aqui, em sua cidade, o mesmo que fez em Cafarnaum’.

²⁴ พระเยซูอู้กับหมู่เขาว่า “เฮาบอกความจริงแก่ต้านตังหลายว่า บ่มีผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าสักคนได้ฮับก๋านยอมฮับจากคนในบ้านเมืองของตั๋วเก่า

²⁴ Eu, porém, lhes digo a verdade: nenhum profeta é aceito em sua própria cidade.

²⁵ เฮาบอกความจริงแหมว่า เมื่อฝนบ่ตกสามปี๋เกิ่งจ๋นเกิดก๋านกั้นอยากใคว่แผ่นดินในสมัยของเอลียาห์ผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้า ก็มีแม่หม้ายในหมู่จาวอิสราเอลจ๋ำนวนนัก

²⁵ “Por certo havia muitas viúvas necessitadas em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e meio e uma fome terrível devastou a terra.

²⁶ แต่พระเจ้าก็บ่ใจ๊เอลียาห์ไปหาแม่หม้ายจาวอิสราเอลคนใดเลย แต่หื้อไปหาแม่หม้ายคนนึ่งเป๋นคนต่างจ้าดในหมู่บ้านศาเรฟัทเขตเมืองไซดอนเต้าอั้น

²⁶ E, no entanto, Elias não foi enviado a nenhuma delas, mas sim a uma estrangeira, uma viúva de Sarepta, na região de Sidom.

²⁷ กับในสมัยเอลีชาผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าก็เหมือนกั๋น ในหมู่จาวอิสราเอลมีคนเป๋นขี้ตู้ดหลายคน แต่บ่มีใผได้ฮับก๋านฮักษาหื้อหายเลย เว้นแต่นาอามานจาวซีเรียเต้าอั้น”

²⁷ E havia muitos leprosos em Israel no tempo do profeta Eliseu, mas o único que ele curou foi Naamã, o sírio”.

²⁸ เมื่อคนตังหลายในธรรมศาลาได้ยินจาอั้นก็โขดขนาด

²⁸ Quando ouviram isso, aqueles que estavam na sinagoga ficaram furiosos.

²⁹ จึงลุกขึ้นลากพระองค์ออกจากเมือง ปาไปบนหน้าผาตี้เมืองของหมู่เขาตั้งอยู่นั้น ตั้งใจ๋ว่าจะยู้พระองค์หื้อตกลงไป

²⁹ Levantaram-se, expulsaram Jesus da cidade e o arrastaram até a beira do monte sobre o qual a cidade tinha sido construída. Pretendiam empurrá-lo precipício abaixo,

³⁰ แต่พระองค์เตียวลัดก๋างหมู่เขาไปได้

³⁰ mas ele passou por entre a multidão e seguiu seu caminho.

³¹ พระเยซูไปเมืองคาเปอรนาอุมในแคว้นกาลิลี แล้วเตสนาสั่งสอนคนตังหลายในวันสะบาโต

³¹ Então Jesus foi a Cafarnaum, uma cidade na Galileia, onde ensinava na sinagoga aos sábados.

³² คนตังหลายก็ปากั๋นงืดในกำสอนของพระองค์ ย้อนว่าพระองค์สอนอย่างผู้มีสิทธิอำนาจ

³² Ali também o povo ficou admirado com seu ensino, pois ele falava com autoridade.

³³ ในธรรมศาลาของจาวยิวมีป้อจายคนนึ่งโดนผีฮ้ายเข้าอยู่ เขาฮ้องเสียงดังว่า

³³ Certa ocasião, estando ele na sinagoga, um homem possuído por um demônio, um espírito impuro, gritou:

³⁴ “พระเยซูจาวนาซาเร็ธ มายุ่งกับหมู่เฮาเยียะหยัง ต้านมาทำลายหมู่เฮากา เฮาฮู้ว่าต้านเป๋นใผ ต้านเป๋นผู้บริสุทธิ์ของพระเจ้า”

³⁴ “Por que vem nos importunar, Jesus de Nazaré? Veio para nos destruir? Sei quem é você: o Santo de Deus!”.

³⁵ พระเยซูจึงสั่งมันว่า “จะไปปากนัก ออกมาจากเขาบ่าเดี่ยวนี้” ผีฮ้ายนั้นก็เยียะหื้อคนนั้นโก้นลงต่อหน้าคนตังหลาย แล้วก็ออกจากป้อจายคนนั้นไป โดยคนนั้นบ่ได้ฮับบาดเจ็บ

³⁵ Jesus o repreendeu, dizendo: “Cale-se! Saia deste homem!”. Então o espírito jogou o homem no chão à vista da multidão e saiu dele, sem machucá-lo.

³⁶ คนตังหลายก็ปากั๋นงืด อู้กั๋นว่า “กำอู้ของต้านเป๋นจาใดหา หยังมีสิทธิอำนาจสั่งหื้อผีฮ้ายออก มันก็ยอมออก”

³⁶ Admirado, o povo exclamava: “Que autoridade e poder ele tem! Até os espíritos impuros lhe obedecem e saem quando ele ordena!”.

³⁷ คนก็เล่าเรื่องของพระองค์ไปใคว่ต๋ำหมู่หั้น

³⁷ E as notícias a respeito de Jesus se espalharam pelos povoados de toda a região.

³⁸ พระเยซูออกจากธรรมศาลาเข้าไปในเฮือนซีโมน แม่เมียของซีโมนเป๋นไข้หนักขนาด เขาตังหลายจึงอ้อนวอนพระองค์หื้อจ้วยนาง

³⁸ Depois de sair da sinagoga naquele dia, Jesus foi à casa de Simão, onde encontrou a sogra dele muito doente, com febre alta. Quando os presentes suplicaram por ela,

³⁹ พระเยซูก็ไปยืนอยู่ตังข้างตี้นอนของนาง อู้ว่า “ขอหื้อหายไข้บ่าเดี่ยวนี้” แล้วนางก็หายจากไข้ สักกำเดียวนางก็ลุกขึ้นฮับใจ๊ผ่อกอยพระเยซูกับหมู่ของพระองค์

³⁹ Jesus se pôs ao lado da cama e repreendeu a febre, que a deixou. Ela se levantou de imediato e passou a servi-los.

⁴⁰ เมื่อแลงใก้ตะวันตกดิน ก็มีคนปาคนเจ็บป่วยเป๋นพยาธิพะยำต่างๆ มาหาพระเยซู พระองค์ก็วางมือบนตั๋วคนป่วยหมู่นั้นกู้คน ฮักษาหมู่เขาหื้อหาย

⁴⁰ Quando o sol se pôs, as pessoas trouxeram seus familiares enfermos até ele. Qualquer que fosse a doença, ao pôr as mãos sobre eles, Jesus curava a todos.

⁴¹ หมู่ผีฮ้ายก็ออกจากคนตี้โดนเข้าตวย มันฮ้องเสียงดังว่า “ต้านเป๋นพระบุตรของพระเจ้า” พระองค์ก็ห้ามบ่หื้อหมู่มันอู้ ย้อนหมู่มันฮู้แล้วว่าพระองค์เป๋นพระคริสต์

⁴¹ Muitos estavam possuídos por demônios, que saíam gritando: “Você é o Filho de Deus!”. Jesus, no entanto, os repreendia e não permitia que falassem, pois sabiam que ele era o Cristo.

⁴² แจ้งเจ๊ามาพระเยซูออกไปตี้สงัดดักเย็นต๋ามลำพัง คนตังหลายก็เซาะหาพระองค์ เมื่อปะพระองค์แล้ว ก็เหนี่ยวพระองค์ไว้ บ่หื้อจากหมู่เขาไป

⁴² Logo cedo na manhã seguinte, Jesus retirou-se para um lugar isolado. As multidões o procuravam por toda parte e, quando finalmente o encontraram, suplicaram que não as deixasse.

⁴³ แต่พระองค์บอกหมู่เขาว่า “เฮาต้องไปบอกข่าวดีเรื่องแผ่นดินของพระเจ้าหื้อคนในเมืองอื่นฮู้ตวย ตี้เฮาฮับใจ๊มานั้นก็เปื้อเหตุนี้ละ”

⁴³ Ele, porém, disse: “Preciso anunciar as boas-novas do reino de Deus também em outras cidades, pois para isso fui enviado”.

⁴⁴ พระองค์จึงเตสนาสั่งสอนในธรรมศาลาต่างๆ ในแคว้นยูเดีย

⁴⁴ E continuou a anunciar sua mensagem nas sinagogas da Judeia.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia