Lucas 4

¹ พระวิญญาณบริสุทธิ์อยู่กับพระเยซู แล้วพระองค์ออกไปจากแม่น้ำจอร์แดนพระวิญญาณก็ปาพระองค์ไปในดินแดนทุรกั๋นดาร

¹ E Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do Jordão e foi levado pelo Espírito ao deserto.

² ตี้หั้นมารก็ลองใจ๋พระองค์เป๋นเวลาสี่สิบวัน ตลอดเวลานั้นพระองค์บ่ได้กิ๋นอะหยังเลย แล้วหลังจากนั้นพระองค์ก็ใค่อยากกิ๋นข้าว

² E quarenta dias foi tentado pelo diabo, e, naqueles dias, não comeu coisa alguma, e, terminados eles, teve fome.

³ มารจึงอู้กับพระองค์ว่า “ถ้าต้านเป๋นพระบุตรของพระเจ้า ก็หื้อสั่งบ่าหินก้อนนี้เป๋นเข้าหนมปังแล่”

³ E disse-lhe o diabo: Se tu és o Filho de Deus, dize a esta pedra que se transforme em pão.

⁴ พระเยซูก็ตอบมารว่า “พระคัมภีร์มีเขียนไว้ว่า ‘คนเฮาจะเลี้ยงจีวิตด้วยอาหารอย่างเดียวบ่ได้’ ”

⁴ E Jesus lhe respondeu, dizendo: Escrito está que nem só de pão viverá o homem, mas de toda palavra de Deus.

⁵ แล้วมารก็ปาพระเยซูไปตี้สูง หื้อพระองค์ผ่ออาณาจักรตึงหมดในโลกนี้ก้ามาบเดียว แล้วบอกพระองค์ว่า

⁵ E o diabo, levando-o a um alto monte, mostrou-lhe, num momento de tempo, todos os reinos do mundo.

⁶ “สิทธิอำนาจกับความรุ่งเรืองของอาณาจักรตึงหมดนี้เฮาจะยกหื้อต้าน ย้อนว่าตึงหมดนี้ได้มอบไว้เป๋นสิทธิ์ของเฮาแล้ว เฮาใค่ยกหื้อใผก็ได้ต๋ามใจ๋เฮา

⁶ E disse-lhe o diabo: Dar-te-ei a ti todo este poder e a sua glória, porque a mim me foi entregue, e dou-o a quem quero.

⁷ ถ้าต้านนมัสก๋านเฮา กู้สิ่งกู้อย่างนี้ก็จะเป๋นของต้าน”

⁷ Portanto, se tu me adorares, tudo será teu.

⁸ พระเยซูตอบมารว่า “พระคัมภีร์มีเขียนไว้ว่า ‘หื้อนมัสก๋านองค์พระผู้เป๋นเจ้าพระเจ้าของเจ้า กับฮับใจ๊พระองค์ผู้เดียวเต้าอั้น’ ”

⁸ E Jesus, respondendo, disse-lhe: Vai-te, Satanás, porque está escrito: Adorarás o Senhor, teu Deus, e só a ele servirás.

⁹ แล้วมารก็ปาพระเยซูไปกรุงเยรูซาเล็ม ปาขึ้นไปอยู่บนหลังคาพระวิหารพระวิหารกับบริเวณข่วงพระวิหาร|src="LB00250B herod temple time of Christ luke 4_9.jpg" size="span" loc="4:9 - end of chapter" copy="The British & Foreign Bible Society" ref="4:9" แล้วบอกพระองค์ว่า “ถ้าต้านเป๋นพระบุตรของพระเจ้าแต๊ๆ ก็หื้อโดดลงไปแล่

⁹ Levou-o também a Jerusalém, e pô-lo sobre o pináculo do templo, e disse-lhe: Se tu és o Filho de Deus, lança-te daqui abaixo,

¹⁰ ย้อนพระคัมภีร์มีเขียนไว้ว่า

¹⁰ porque está escrito: Mandará aos seus anjos, acerca de ti, que te guardem

¹¹ เอามือฮับต้านไว้บ่หื้อตี๋นไปตุ๊บใส่บ่าหิน’ ”

¹¹ e que te sustenham nas mãos, para que nunca tropeces com o teu pé em alguma pedra.

¹² พระเยซูตอบมารว่า “พระคัมภีร์มีเขียนไว้ว่า ‘ห้ามลองดีองค์พระผู้เป๋นเจ้าพระเจ้าของเจ้า’ ”

¹² E Jesus, respondendo, disse-lhe: Dito está: Não tentarás ao Senhor, teu Deus.

¹³ เมื่อมารลองใจ๋พระองค์กู้อย่างแล้ว ก็ละพระองค์ไว้จ๋นกว่าจะมีโอกาสเหมาะๆ แหม

¹³ E, acabando o diabo toda a tentação, ausentou-se dele por algum tempo.

¹⁴ พระเยซูปิ๊กไปแคว้นกาลิลีโดยอำนาจพระวิญญาณบริสุทธิ์ กับมีคนเล่าเรื่องเกี่ยวกับพระองค์จ๋นใคว่ต๋ำหมู่หั้น

¹⁴ Então, pela virtude do Espírito, voltou Jesus para a Galileia, e a sua fama correu por todas as terras em derredor.

¹⁵ พระองค์สั่งสอนในธรรมศาลาของจาวยิว คนตังหลายก็ปากั๋นยกย่องพระองค์

¹⁵ E ensinava nas suas sinagogas e por todos era louvado.

¹⁶ แล้วพระองค์ก็มาแผวเมืองนาซาเร็ธ เป๋นเมืองตี้พระองค์ใหญ่ ในวันสะบาโตพระองค์ไปธรรมศาลาของจาวยิวเหมือนกู้เตื้อ แล้วยืนขึ้นจะอ่านพระคัมภีร์

¹⁶ E, chegando a Nazaré, onde fora criado, entrou num dia de sábado, segundo o seu costume, na sinagoga e levantou-se para ler.

¹⁷ มีคนส่งม้วนพระธรรมอิสยาห์ผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าหื้อพระองค์ เมื่อพระองค์ก๋างพระคัมภีร์นั้นออก ก็ปะข้อตี้เขียนไว้ว่า

¹⁷ E foi-lhe dado o livro do profeta Isaías; e, quando abriu o livro, achou o lugar em que estava escrito:

¹⁸ “พระวิญญาณขององค์พระผู้เป๋นเจ้าอยู่กับข้าพเจ้า

¹⁸ O Espírito do Senhor é sobre mim, pois que me ungiu para evangelizar os pobres, enviou-me a curar os quebrantados do coração,

¹⁹ กับหื้อบอกว่าเถิงเวลาแล้ว ตี้พระเจ้าจะจ้วยคนของพระองค์”

¹⁹ a apregoar liberdade aos cativos, a dar vista aos cegos, a pôr em liberdade os oprimidos, a anunciar o ano aceitável do Senhor.

²⁰ เมื่ออ่านหื้อคนตังหลายฟังแล้ว พระองค์ก็ม้วนพระคัมภีร์นั้นส่งคืนเจ้าหน้าตี้ แล้วนั่งลง สายต๋าของคนตังหลายในธรรมศาลาก็ผ่อมาตี้พระองค์

²⁰ E, cerrando o livro e tornando a dá- lo ao ministro, assentou-se; e os olhos de todos na sinagoga estavam fitos nele.

²¹ พระองค์อู้ว่า “วันนี้พระคัมภีร์ต๋อนนี้ตี้ต้านได้ยินก็เป๋นแต๊แล้ว”

²¹ Então, começou a dizer-lhes: Hoje se cumpriu esta Escritura em vossos ouvidos.

²² คนตังหลายก็อู้ยกย่องพระองค์ และปากั๋นงืดในกำอู้ตี้น่าฟังของพระองค์ หมู่เขาอู้กั๋นว่า “คนนี้เป๋นลูกบ่าวโยเซฟบ่ใจ้กา”

²² E todos lhe davam testemunho, e se maravilhavam das palavras de graça que saíam da sua boca, e diziam: Não é este o filho de José?

²³ พระองค์ก็อู้กับเขาตังหลายว่า “ต้านตังหลายคงจะอ้างกำสุภาษิตใส่เฮาตี้ว่า ‘หมอฮักษาตั๋วเก่าก่อนเต๊อะ’ กับจะว่า ‘สิ่งตี้ได้ยินว่าต้านเยียะในเมืองคาเปอรนาอุม หื้อเยียะตี้นี่ในเมืองของตั๋วพ่อง’ ”

²³ E ele lhes disse: Sem dúvida, me direis este provérbio: Médico, cura-te a ti mesmo; faze também aqui na tua pátria tudo o que ouvimos ter sido feito em Cafarnaum.

²⁴ พระเยซูอู้กับหมู่เขาว่า “เฮาบอกความจริงแก่ต้านตังหลายว่า บ่มีผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าสักคนได้ฮับก๋านยอมฮับจากคนในบ้านเมืองของตั๋วเก่า

²⁴ E disse: Em verdade vos digo que nenhum profeta é bem-recebido na sua pátria.

²⁵ เฮาบอกความจริงแหมว่า เมื่อฝนบ่ตกสามปี๋เกิ่งจ๋นเกิดก๋านกั้นอยากใคว่แผ่นดินในสมัยของเอลียาห์ผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้า ก็มีแม่หม้ายในหมู่จาวอิสราเอลจ๋ำนวนนัก

²⁵ Em verdade vos digo que muitas viúvas existiam em Israel nos dias de Elias, quando o céu se cerrou por três anos e seis meses, de sorte que em toda a terra houve grande fome;

²⁶ แต่พระเจ้าก็บ่ใจ๊เอลียาห์ไปหาแม่หม้ายจาวอิสราเอลคนใดเลย แต่หื้อไปหาแม่หม้ายคนนึ่งเป๋นคนต่างจ้าดในหมู่บ้านศาเรฟัทเขตเมืองไซดอนเต้าอั้น

²⁶ e a nenhuma delas foi enviado Elias, senão a Sarepta de Sidom, a uma mulher viúva.

²⁷ กับในสมัยเอลีชาผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าก็เหมือนกั๋น ในหมู่จาวอิสราเอลมีคนเป๋นขี้ตู้ดหลายคน แต่บ่มีใผได้ฮับก๋านฮักษาหื้อหายเลย เว้นแต่นาอามานจาวซีเรียเต้าอั้น”

²⁷ E muitos leprosos havia em Israel no tempo do profeta Eliseu, e nenhum deles foi purificado, senão Naamã, o siro.

²⁸ เมื่อคนตังหลายในธรรมศาลาได้ยินจาอั้นก็โขดขนาด

²⁸ E todos, na sinagoga, ouvindo essas coisas, se encheram de ira.

²⁹ จึงลุกขึ้นลากพระองค์ออกจากเมือง ปาไปบนหน้าผาตี้เมืองของหมู่เขาตั้งอยู่นั้น ตั้งใจ๋ว่าจะยู้พระองค์หื้อตกลงไป

²⁹ E, levantando-se, o expulsaram da cidade e o levaram até ao cume do monte em que a cidade deles estava edificada, para dali o precipitarem.

³⁰ แต่พระองค์เตียวลัดก๋างหมู่เขาไปได้

³⁰ Ele, porém, passando pelo meio deles, retirou-se.

³¹ พระเยซูไปเมืองคาเปอรนาอุมในแคว้นกาลิลี แล้วเตสนาสั่งสอนคนตังหลายในวันสะบาโต

³¹ E desceu a Cafarnaum, cidade da Galileia, e os ensinava nos sábados.

³² คนตังหลายก็ปากั๋นงืดในกำสอนของพระองค์ ย้อนว่าพระองค์สอนอย่างผู้มีสิทธิอำนาจ

³² E admiravam-se da sua doutrina, porque a sua palavra era com autoridade.

³³ ในธรรมศาลาของจาวยิวมีป้อจายคนนึ่งโดนผีฮ้ายเข้าอยู่ เขาฮ้องเสียงดังว่า

³³ E estava na sinagoga um homem que tinha um espírito de um demônio imundo, e este exclamou em alta voz,

³⁴ “พระเยซูจาวนาซาเร็ธ มายุ่งกับหมู่เฮาเยียะหยัง ต้านมาทำลายหมู่เฮากา เฮาฮู้ว่าต้านเป๋นใผ ต้านเป๋นผู้บริสุทธิ์ของพระเจ้า”

³⁴ dizendo: Ah! Que temos nós contigo, Jesus Nazareno? Vieste a destruir-nos? Bem sei quem és: o Santo de Deus.

³⁵ พระเยซูจึงสั่งมันว่า “จะไปปากนัก ออกมาจากเขาบ่าเดี่ยวนี้” ผีฮ้ายนั้นก็เยียะหื้อคนนั้นโก้นลงต่อหน้าคนตังหลาย แล้วก็ออกจากป้อจายคนนั้นไป โดยคนนั้นบ่ได้ฮับบาดเจ็บ

³⁵ E Jesus o repreendeu, dizendo: Cala-te e sai dele. E o demônio, lançando-o por terra no meio do povo, saiu dele, sem lhe fazer mal.

³⁶ คนตังหลายก็ปากั๋นงืด อู้กั๋นว่า “กำอู้ของต้านเป๋นจาใดหา หยังมีสิทธิอำนาจสั่งหื้อผีฮ้ายออก มันก็ยอมออก”

³⁶ E veio espanto sobre todos, e falavam uns e outros, dizendo: Que palavra é esta, que até aos espíritos imundos manda com autoridade e poder, e eles saem?

³⁷ คนก็เล่าเรื่องของพระองค์ไปใคว่ต๋ำหมู่หั้น

³⁷ E a sua fama divulgava-se por todos os lugares, em redor daquela comarca.

³⁸ พระเยซูออกจากธรรมศาลาเข้าไปในเฮือนซีโมน แม่เมียของซีโมนเป๋นไข้หนักขนาด เขาตังหลายจึงอ้อนวอนพระองค์หื้อจ้วยนาง

³⁸ Ora, levantando-se Jesus da sinagoga, entrou em casa de Simão; e a sogra de Simão estava enferma com muita febre; e rogaram-lhe por ela.

³⁹ พระเยซูก็ไปยืนอยู่ตังข้างตี้นอนของนาง อู้ว่า “ขอหื้อหายไข้บ่าเดี่ยวนี้” แล้วนางก็หายจากไข้ สักกำเดียวนางก็ลุกขึ้นฮับใจ๊ผ่อกอยพระเยซูกับหมู่ของพระองค์

³⁹ E, inclinando-se para ela, repreendeu a febre, e esta a deixou. E ela, levantando-se logo, servia-os.

⁴⁰ เมื่อแลงใก้ตะวันตกดิน ก็มีคนปาคนเจ็บป่วยเป๋นพยาธิพะยำต่างๆ มาหาพระเยซู พระองค์ก็วางมือบนตั๋วคนป่วยหมู่นั้นกู้คน ฮักษาหมู่เขาหื้อหาย

⁴⁰ E, ao pôr do sol, todos os que tinham enfermos de várias doenças lhos traziam; e, impondo as mãos sobre cada um deles, os curava.

⁴¹ หมู่ผีฮ้ายก็ออกจากคนตี้โดนเข้าตวย มันฮ้องเสียงดังว่า “ต้านเป๋นพระบุตรของพระเจ้า” พระองค์ก็ห้ามบ่หื้อหมู่มันอู้ ย้อนหมู่มันฮู้แล้วว่าพระองค์เป๋นพระคริสต์

⁴¹ E também de muitos saíam demônios, clamando e dizendo: Tu és o Cristo, o Filho de Deus. E ele, repreendendo- os, não os deixava falar, pois sabiam que ele era o Cristo.

⁴² แจ้งเจ๊ามาพระเยซูออกไปตี้สงัดดักเย็นต๋ามลำพัง คนตังหลายก็เซาะหาพระองค์ เมื่อปะพระองค์แล้ว ก็เหนี่ยวพระองค์ไว้ บ่หื้อจากหมู่เขาไป

⁴² E, sendo já dia, saiu e foi para um lugar deserto; e a multidão o procurava e chegou junto dele; e o detinham, para que não se ausentasse deles.

⁴³ แต่พระองค์บอกหมู่เขาว่า “เฮาต้องไปบอกข่าวดีเรื่องแผ่นดินของพระเจ้าหื้อคนในเมืองอื่นฮู้ตวย ตี้เฮาฮับใจ๊มานั้นก็เปื้อเหตุนี้ละ”

⁴³ Ele, porém, lhes disse: Também é necessário que eu anuncie a outras cidades o evangelho do Reino de Deus, porque para isso fui enviado.

⁴⁴ พระองค์จึงเตสนาสั่งสอนในธรรมศาลาต่างๆ ในแคว้นยูเดีย

⁴⁴ E pregava nas sinagogas da Galileia.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia