Lucas 4

¹ พระวิญญาณบริสุทธิ์อยู่กับพระเยซู แล้วพระองค์ออกไปจากแม่น้ำจอร์แดนพระวิญญาณก็ปาพระองค์ไปในดินแดนทุรกั๋นดาร

¹ E Jesus, sendo cheio do Espírito Santo, voltou do Jordão, e foi conduzido pelo Espírito ao deserto,

² ตี้หั้นมารก็ลองใจ๋พระองค์เป๋นเวลาสี่สิบวัน ตลอดเวลานั้นพระองค์บ่ได้กิ๋นอะหยังเลย แล้วหลังจากนั้นพระองค์ก็ใค่อยากกิ๋นข้าว

² sendo tentado pelo diabo durante quarenta dias. E naqueles dias ele não comeu nada; e terminados eles, teve fome.

³ มารจึงอู้กับพระองค์ว่า “ถ้าต้านเป๋นพระบุตรของพระเจ้า ก็หื้อสั่งบ่าหินก้อนนี้เป๋นเข้าหนมปังแล่”

³ E disse-lhe o diabo: Se tu és o Filho de Deus, ordena que esta pedra se transforme em pão.

⁴ พระเยซูก็ตอบมารว่า “พระคัมภีร์มีเขียนไว้ว่า ‘คนเฮาจะเลี้ยงจีวิตด้วยอาหารอย่างเดียวบ่ได้’ ”

⁴ E Jesus lhe respondeu, dizendo: Está escrito: Que nem só de pão viverá o homem, mas de toda a palavra de Deus.

⁵ แล้วมารก็ปาพระเยซูไปตี้สูง หื้อพระองค์ผ่ออาณาจักรตึงหมดในโลกนี้ก้ามาบเดียว แล้วบอกพระองค์ว่า

⁵ E o diabo, levando-o a um alto monte, mostrou-lhe em um instante todos os reinos do mundo.

⁶ “สิทธิอำนาจกับความรุ่งเรืองของอาณาจักรตึงหมดนี้เฮาจะยกหื้อต้าน ย้อนว่าตึงหมดนี้ได้มอบไว้เป๋นสิทธิ์ของเฮาแล้ว เฮาใค่ยกหื้อใผก็ได้ต๋ามใจ๋เฮา

⁶ E disse-lhe o diabo: Dar-te-ei todo este poder e a sua glória; porque foi entregue a mim, e o dou a quem eu quero.

⁷ ถ้าต้านนมัสก๋านเฮา กู้สิ่งกู้อย่างนี้ก็จะเป๋นของต้าน”

⁷ Portanto, se tu me adorares, tudo será teu.

⁸ พระเยซูตอบมารว่า “พระคัมภีร์มีเขียนไว้ว่า ‘หื้อนมัสก๋านองค์พระผู้เป๋นเจ้าพระเจ้าของเจ้า กับฮับใจ๊พระองค์ผู้เดียวเต้าอั้น’ ”

⁸ E Jesus, respondendo, disse-lhe: Vai-te para trás de mim, Satanás; porque está escrito: Tu adorarás ao Senhor teu Deus, e só a ele tu servirás.

⁹ แล้วมารก็ปาพระเยซูไปกรุงเยรูซาเล็ม ปาขึ้นไปอยู่บนหลังคาพระวิหารพระวิหารกับบริเวณข่วงพระวิหาร|src="LB00250B herod temple time of Christ luke 4_9.jpg" size="span" loc="4:9 - end of chapter" copy="The British & Foreign Bible Society" ref="4:9" แล้วบอกพระองค์ว่า “ถ้าต้านเป๋นพระบุตรของพระเจ้าแต๊ๆ ก็หื้อโดดลงไปแล่

⁹ E ele o trouxe para Jerusalém, e o colocou sobre o pináculo do templo, e disse-lhe: Se tu és o Filho de Deus, lança-te daqui para abaixo;

¹⁰ ย้อนพระคัมภีร์มีเขียนไว้ว่า

¹⁰ porque está escrito: Ele dará aos seus anjos ordem sobre ti, para te guardar;

¹¹ เอามือฮับต้านไว้บ่หื้อตี๋นไปตุ๊บใส่บ่าหิน’ ”

¹¹ e eles te sustentarão em suas mãos, para que em algum momento o teu pé nunca tropeces numa pedra.

¹² พระเยซูตอบมารว่า “พระคัมภีร์มีเขียนไว้ว่า ‘ห้ามลองดีองค์พระผู้เป๋นเจ้าพระเจ้าของเจ้า’ ”

¹² E Jesus, respondendo, disse-lhe: Dito está: Tu não tentarás ao Senhor teu Deus.

¹³ เมื่อมารลองใจ๋พระองค์กู้อย่างแล้ว ก็ละพระองค์ไว้จ๋นกว่าจะมีโอกาสเหมาะๆ แหม

¹³ E, acabando o diabo toda a tentação, ausentou-se dele por um tempo.

¹⁴ พระเยซูปิ๊กไปแคว้นกาลิลีโดยอำนาจพระวิญญาณบริสุทธิ์ กับมีคนเล่าเรื่องเกี่ยวกับพระองค์จ๋นใคว่ต๋ำหมู่หั้น

¹⁴ E Jesus retornou para a Galileia no poder do Espírito, e ali a sua fama correu por toda a região ao redor.

¹⁵ พระองค์สั่งสอนในธรรมศาลาของจาวยิว คนตังหลายก็ปากั๋นยกย่องพระองค์

¹⁵ E ele ensinava nas suas sinagogas, sendo glorificado por todos.

¹⁶ แล้วพระองค์ก็มาแผวเมืองนาซาเร็ธ เป๋นเมืองตี้พระองค์ใหญ่ ในวันสะบาโตพระองค์ไปธรรมศาลาของจาวยิวเหมือนกู้เตื้อ แล้วยืนขึ้นจะอ่านพระคัมภีร์

¹⁶ E ele chegou a Nazaré, onde fora criado; e, segundo o seu costume, ele entrou na sinagoga no dia do shabat, e levantou-se para ler.

¹⁷ มีคนส่งม้วนพระธรรมอิสยาห์ผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าหื้อพระองค์ เมื่อพระองค์ก๋างพระคัมภีร์นั้นออก ก็ปะข้อตี้เขียนไว้ว่า

¹⁷ E ali foi-lhe entregue o livro do profeta Isaías. E, tendo aberto o livro, achou o lugar em que estava escrito:

¹⁸ “พระวิญญาณขององค์พระผู้เป๋นเจ้าอยู่กับข้าพเจ้า

¹⁸ O Espírito do Senhor está sobre mim, porque me ungiu para pregar o evangelho aos pobres; ele enviou-me para curar aos quebrantados de coração, para pregar libertação aos cativos e restauração da vista aos cegos, e para pôr em liberdade os oprimidos,

¹⁹ กับหื้อบอกว่าเถิงเวลาแล้ว ตี้พระเจ้าจะจ้วยคนของพระองค์”

¹⁹ para pregar o ano aceitável do Senhor.

²⁰ เมื่ออ่านหื้อคนตังหลายฟังแล้ว พระองค์ก็ม้วนพระคัมภีร์นั้นส่งคืนเจ้าหน้าตี้ แล้วนั่งลง สายต๋าของคนตังหลายในธรรมศาลาก็ผ่อมาตี้พระองค์

²⁰ E ele fechando o livro, o deu novamente ao ministro, e assentou-se. E os olhos de todos que estavam na sinagoga estavam fixos nele.

²¹ พระองค์อู้ว่า “วันนี้พระคัมภีร์ต๋อนนี้ตี้ต้านได้ยินก็เป๋นแต๊แล้ว”

²¹ E ele começou a dizer-lhes: Neste dia se cumpriu esta escritura em vossos ouvidos.

²² คนตังหลายก็อู้ยกย่องพระองค์ และปากั๋นงืดในกำอู้ตี้น่าฟังของพระองค์ หมู่เขาอู้กั๋นว่า “คนนี้เป๋นลูกบ่าวโยเซฟบ่ใจ้กา”

²² E todos lhe davam testemunho, e se maravilhavam das palavras de graça que procediam de sua boca. E eles diziam: Não é este o filho de José?

²³ พระองค์ก็อู้กับเขาตังหลายว่า “ต้านตังหลายคงจะอ้างกำสุภาษิตใส่เฮาตี้ว่า ‘หมอฮักษาตั๋วเก่าก่อนเต๊อะ’ กับจะว่า ‘สิ่งตี้ได้ยินว่าต้านเยียะในเมืองคาเปอรนาอุม หื้อเยียะตี้นี่ในเมืองของตั๋วพ่อง’ ”

²³ E ele lhes disse: Certamente me direis este provérbio: Médico, cura-te a ti mesmo; tudo o que nós temos ouvido do que tens feito em Cafarnaum, faze-o também aqui na tua terra.

²⁴ พระเยซูอู้กับหมู่เขาว่า “เฮาบอกความจริงแก่ต้านตังหลายว่า บ่มีผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าสักคนได้ฮับก๋านยอมฮับจากคนในบ้านเมืองของตั๋วเก่า

²⁴ E ele disse: Em verdade eu vos digo que: Nenhum profeta é aceito na sua própria terra.

²⁵ เฮาบอกความจริงแหมว่า เมื่อฝนบ่ตกสามปี๋เกิ่งจ๋นเกิดก๋านกั้นอยากใคว่แผ่นดินในสมัยของเอลียาห์ผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้า ก็มีแม่หม้ายในหมู่จาวอิสราเอลจ๋ำนวนนัก

²⁵ Mas em verdade eu vos digo que muitas viúvas existiam em Israel nos dias de Elias, quando o céu se fechou por três anos e seis meses, e houve grande fome por toda a terra;

²⁶ แต่พระเจ้าก็บ่ใจ๊เอลียาห์ไปหาแม่หม้ายจาวอิสราเอลคนใดเลย แต่หื้อไปหาแม่หม้ายคนนึ่งเป๋นคนต่างจ้าดในหมู่บ้านศาเรฟัทเขตเมืองไซดอนเต้าอั้น

²⁶ mas a nenhuma delas Elias foi enviado, senão a Sarepta, uma cidade de Sidom, a uma mulher que era viúva.

²⁷ กับในสมัยเอลีชาผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าก็เหมือนกั๋น ในหมู่จาวอิสราเอลมีคนเป๋นขี้ตู้ดหลายคน แต่บ่มีใผได้ฮับก๋านฮักษาหื้อหายเลย เว้นแต่นาอามานจาวซีเรียเต้าอั้น”

²⁷ E muitos leprosos havia em Israel no tempo do profeta Eliseu, e nenhum deles foi purificado, senão Naamã, o sírio.

²⁸ เมื่อคนตังหลายในธรรมศาลาได้ยินจาอั้นก็โขดขนาด

²⁸ E todos na sinagoga, ouvindo estas coisas, ficaram cheios de ira,

²⁹ จึงลุกขึ้นลากพระองค์ออกจากเมือง ปาไปบนหน้าผาตี้เมืองของหมู่เขาตั้งอยู่นั้น ตั้งใจ๋ว่าจะยู้พระองค์หื้อตกลงไป

²⁹ e, levantando-se, expulsaram-no da cidade, e o levaram até o cume do monte em que a sua cidade estava edificada, para poderem precipitá-lo dali.

³⁰ แต่พระองค์เตียวลัดก๋างหมู่เขาไปได้

³⁰ Mas ele, passando pelo meio deles, seguiu o seu caminho,

³¹ พระเยซูไปเมืองคาเปอรนาอุมในแคว้นกาลิลี แล้วเตสนาสั่งสอนคนตังหลายในวันสะบาโต

³¹ e desceu a Cafarnaum, uma cidade da Galileia, e os ensinava nos dias do shabat.

³² คนตังหลายก็ปากั๋นงืดในกำสอนของพระองค์ ย้อนว่าพระองค์สอนอย่างผู้มีสิทธิอำนาจ

³² E eles maravilharam-se da sua doutrina; porque a sua palavra era com poder.

³³ ในธรรมศาลาของจาวยิวมีป้อจายคนนึ่งโดนผีฮ้ายเข้าอยู่ เขาฮ้องเสียงดังว่า

³³ E na sinagoga havia um homem que tinha o espírito de um demônio imundo, e gritava em alta voz,

³⁴ “พระเยซูจาวนาซาเร็ธ มายุ่งกับหมู่เฮาเยียะหยัง ต้านมาทำลายหมู่เฮากา เฮาฮู้ว่าต้านเป๋นใผ ต้านเป๋นผู้บริสุทธิ์ของพระเจ้า”

³⁴ dizendo: Deixa-nos sozinho; o que temos nós em comum contigo, ó Jesus de Nazaré? Vieste para nos destruir? Eu sei quem tu és: O Santo de Deus.

³⁵ พระเยซูจึงสั่งมันว่า “จะไปปากนัก ออกมาจากเขาบ่าเดี่ยวนี้” ผีฮ้ายนั้นก็เยียะหื้อคนนั้นโก้นลงต่อหน้าคนตังหลาย แล้วก็ออกจากป้อจายคนนั้นไป โดยคนนั้นบ่ได้ฮับบาดเจ็บ

³⁵ E Jesus o repreendeu, dizendo: Cala-te, e sai dele! E quando o demônio o jogou no meio, saiu dele, e não o feriu.

³⁶ คนตังหลายก็ปากั๋นงืด อู้กั๋นว่า “กำอู้ของต้านเป๋นจาใดหา หยังมีสิทธิอำนาจสั่งหื้อผีฮ้ายออก มันก็ยอมออก”

³⁶ E todos se admiraram, e falavam entre si, dizendo: Que palavra é esta? Pois com autoridade e poder ele ordena aos espíritos imundos, e eles saem.

³⁷ คนก็เล่าเรื่องของพระองค์ไปใคว่ต๋ำหมู่หั้น

³⁷ E a sua fama percorria por todos os lugares ao redor daquela região.

³⁸ พระเยซูออกจากธรรมศาลาเข้าไปในเฮือนซีโมน แม่เมียของซีโมนเป๋นไข้หนักขนาด เขาตังหลายจึงอ้อนวอนพระองค์หื้อจ้วยนาง

³⁸ E ele levantando-se da sinagoga, entrou na casa de Simão. E a mãe da esposa de Simão estava acometida por uma febre alta, e eles pediram-lhe por ela.

³⁹ พระเยซูก็ไปยืนอยู่ตังข้างตี้นอนของนาง อู้ว่า “ขอหื้อหายไข้บ่าเดี่ยวนี้” แล้วนางก็หายจากไข้ สักกำเดียวนางก็ลุกขึ้นฮับใจ๊ผ่อกอยพระเยซูกับหมู่ของพระองค์

³⁹ E, inclinando-se para ela, repreendeu a febre, e esta a deixou; e, levantando-se imediatamente, ela os serviu.

⁴⁰ เมื่อแลงใก้ตะวันตกดิน ก็มีคนปาคนเจ็บป่วยเป๋นพยาธิพะยำต่างๆ มาหาพระเยซู พระองค์ก็วางมือบนตั๋วคนป่วยหมู่นั้นกู้คน ฮักษาหมู่เขาหื้อหาย

⁴⁰ Ora, quando o sol estava se pondo, trouxeram-lhe todos que estavam enfermos com diversas doenças; e ele impondo as mãos sobre cada um deles, os curava.

⁴¹ หมู่ผีฮ้ายก็ออกจากคนตี้โดนเข้าตวย มันฮ้องเสียงดังว่า “ต้านเป๋นพระบุตรของพระเจ้า” พระองค์ก็ห้ามบ่หื้อหมู่มันอู้ ย้อนหมู่มันฮู้แล้วว่าพระองค์เป๋นพระคริสต์

⁴¹ E também de muitos saíam demônios, gritando e dizendo: Tu és o Cristo, o Filho de Deus. E ele, repreendendo-os, não os deixava falar; porque eles sabiam que ele era o Cristo.

⁴² แจ้งเจ๊ามาพระเยซูออกไปตี้สงัดดักเย็นต๋ามลำพัง คนตังหลายก็เซาะหาพระองค์ เมื่อปะพระองค์แล้ว ก็เหนี่ยวพระองค์ไว้ บ่หื้อจากหมู่เขาไป

⁴² E quando já era dia, ele partiu e foi para um lugar deserto; e a multidão o procurava, e vindo a ele, tentavam impedi-lo de retirar-se deles.

⁴³ แต่พระองค์บอกหมู่เขาว่า “เฮาต้องไปบอกข่าวดีเรื่องแผ่นดินของพระเจ้าหื้อคนในเมืองอื่นฮู้ตวย ตี้เฮาฮับใจ๊มานั้นก็เปื้อเหตุนี้ละ”

⁴³ E ele disse-lhes: Eu também necessito pregar o reino de Deus para outras cidades; porque para isso eu fui enviado.

⁴⁴ พระองค์จึงเตสนาสั่งสอนในธรรมศาลาต่างๆ ในแคว้นยูเดีย

⁴⁴ E ele pregava nas sinagogas da Galileia.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia