Lucas 22
พระคริสตธรรมคัมภีร ภาคพันธสัญญาใหม (NOD) vs ACF
1 เมื่อใก้จะเถิงงานปัสกา คืองานกิ๋นเข้าหนมปังบ่ใส่เจื๊อ
1 Estava, pois, perto a festa dos pães ázimos, chamada a páscoa.
2 หมู่หัวหน้าปุโรหิตกับหมู่ธรรมาจ๋ารย์ ปากั๋นหาตางก๋ำจัดพระเยซูอย่างลับๆ อยู่ ย้อนกั๋วคนตังหลาย
2 E os principais dos sacerdotes, e os escribas, andavam procurando como o matariam; porque temiam o povo.
3 ซาต๋านครอบงำจิตใจ๋ยูดาส อิสคาริโอท ตี้เป๋นสาวกคนนึ่งในสิบสองคน
3 Entrou, porém, Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, o qual era do número dos doze.
4 ยูดาสก็ไปนัดหมู่หัวหน้าปุโรหิตกับหมู่นายทหารฮักษาพระวิหารว่า เขาจะหักหลังพระเยซูจาใดดี
4 E foi, e falou com os principais dos sacerdotes, e com os capitães, de como lho entregaria;
5 คนหมู่นั้นก็ดีอกดีใจ๋ แล้วสัญญาว่าจะหื้อสตางค์เป๋นก้าตอบแตน
5 Os quais se alegraram, e convieram em lhe dar dinheiro.
6 ยูดาสก็ตกลง แล้วก็แนหาโอกาสตี้จะหักหลังพระเยซูหื้อหมู่เขาโดยบ่หื้อใผฮู้
6 E ele concordou; e buscava oportunidade para lho entregar sem alvoroço.
7 เมื่อเถิงวันกิ๋นเข้าหนมปังบ่ใส่เจื๊อ จาวยิวต้องฆ่าลูกแกะสำหรับงานปัสกา
7 Chegou, porém, o dia dos ázimos, em que importava sacrificar a páscoa.
8 พระเยซูก็ใจ๊เปโตรกับยอห์นล่วงหน้าไปก่อน สั่งเขาว่า “ไปจัดเกียมมื้อปัสกาไว้หื้อหมู่เฮากิ๋นตวยกั๋น”
8 E mandou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que a comamos.
9 หมู่เขาถามพระองค์ว่า “จะหื้อหมู่เฮาไปเกียมมื้อปัสกาตี้ไหนดี”
9 E eles lhe perguntaram: Onde queres que a preparemos?
10 พระองค์ก็บอกว่า “เมื่อหมู่ต้านเข้าไปในกรุงเยรูซาเล็ม แล้วจะมีป้อจายคนนึ่งแบกน้ำหม้อมาหาหมู่ต้าน เขาจะเข้าไปเฮือนหลังใดก็หื้อตวยเขาเข้าไป
10 E ele lhes disse: Eis que, quando entrardes na cidade, encontrareis um homem, levando um cântaro de água; segui-o até à casa em que ele entrar.
11 แล้วบอกเจ้าของเฮือนนั้นว่า ‘อาจ๋ารย์หื้อมาถามว่า ห้องตี้เปิ้นจะกิ๋นมื้อปัสกากับหมู่สาวกนั้นอยู่ตังใด’
11 E direis ao pai de família da casa: O Mestre te diz: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
12 เจ้าของเฮือนจะปาหมู่ต้านขึ้นไปห้องใหญ่จั๊นบนตี้แต่งดาไว้แล้ว ก็หื้อจัดเกียมมื้อปัสกาไว้ตี้ห้องนั้นเต๊อะ”
12 Então ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado; aí fazei preparativos.
13 ตึงสองคนก็ไป แล้วก็ปะกู้อย่างตี้พระองค์บอกไว้ตึงหมด หมู่เขาก็ได้จัดเกียมมื้อปัสกาไว้
13 E, indo eles, acharam como lhes havia sido dito; e prepararam a páscoa.
14 เมื่อเถิงเวลากิ๋นมื้อปัสกา พระเยซูก็เข้าไปนั่งตี้โต๊ะกับหมู่อัครสาวกของพระองค์มื้อสุดต๊ายของพระเยซูฮ่วมกับหมู่สาวก|src="LB00320B last supper Luke 22_7_19.jpg" size="span" loc="22:14 - end of chapter" copy="The British & Foreign Bible Society 1994" ref="22:14"
14 E, chegada a hora, pôs-se à mesa, e com ele os doze apóstolos.
15 อู้กับหมู่เขาว่า “เฮามีความตั้งใจ๋ตี้จะกิ๋นมื้อปัสกานี้กับหมู่ต้าน ก่อนตี้เฮาจะต้องทนตุ๊กทรมาน
15 E disse-lhes: Desejei muito comer convosco esta páscoa, antes que padeça;
16 เฮาขอบอกไว้ว่าเฮาจะบ่กิ๋นมื้อปัสกานี้แหม จ๋นความหมายของปัสกานั้นจะสมบูรณ์ในแผ่นดินของพระเจ้า”
16 Porque vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 พระองค์ยกจอกน้ำองุ่นขึ้นมา เมื่ออธิษฐานขอบพระคุณพระเจ้าแล้ว ก็ส่งหื้อหมู่สาวก บอกว่า “เอาไปแบ่งกั๋นกิ๋นเน่อ
17 E, tomando o cálice, e havendo dado graças, disse: Tomai-o, e reparti-o entre vós;
18 เฮาบอกหมู่ต้านว่า ตั้งแต่นี้ไปเฮาจะบ่กิ๋นเหล้าองุ่นแหมแล้ว จ๋นกว่าแผ่นดินของพระเจ้า จะมาแผว”
18 Porque vos digo que já não beberei do fruto da vide, até que venha o reino de Deus.
19 แล้วพระองค์ก็หยิบเข้าหนมปังขึ้นมา ขอบพระคุณพระเจ้าแล้วก็บิยื่นหื้อหมู่สาวก อู้ว่า “นี่เป๋นก๋ายของเฮา ตี้ได้หื้อไว้กับต้านตังหลาย หื้อเยียะจาอี้ เปื้อกึ๊ดเถิงเฮา”
19 E, tomando o pão, e havendo dado graças, partiu-o, e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que por vós é dado; fazei isto em memória de mim.
20 เมื่อกิ๋นเข้าหนมปังแล้วพระองค์ก็ก๋ำถ้วยขึ้นมาเยียะอย่างเดียวกั๋น แล้วอู้ว่า “ถ้วยนี้เป๋นพันธสัญญาใหม่หละหว่างพระเจ้ากับต้านตังหลายตี้พระองค์จะยืนยันโดยเลือดของเฮา
20 Semelhantemente, tomou o cálice, depois da ceia, dizendo: Este cálice é o novo testamento no meu sangue, que é derramado por vós.
21 แต่ผ่อเต๊อะคนตี้จะหักหลังเฮา ก็อยู่ตวยกั๋นกับเฮาบนโต๊ะนี้
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 บุตรมนุษย์จะต้องจากไปต๋ามตี้พระเจ้าได้ก๋ำหนดไว้แล้ว แต่ความฉิบหายก็จะเกิดกับคนตี้หักหลังบุตรมนุษย์”
22 E, na verdade, o Filho do homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!
23 แล้วหมู่สาวกก็ถามกั๋นไปมาว่า จะเป๋นใผในหมู่เขาตี้จะเยียะจาอี้
23 E começaram a perguntar entre si qual deles seria o que havia de fazer isto.
24 หมู่สาวกเถียงกั๋นว่า ใผจะเป๋นใหญ่ตี้สุดในแผ่นดินของพระเจ้า
24 E houve também entre eles contenda, sobre qual deles parecia ser o maior.
25 พระองค์จึงอู้กับหมู่เขาว่า “กษัตริย์ของคนต่างจ้าดเป๋นเจ้านายปกครองคนตังหลายโดยก๋านบังคับ กับผู้มีอำนาจหมู่นี้ก็ฮ้องตั๋วเก่าว่าเป๋นผู้มีบุญคุณของคนตังหลาย
25 E ele lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que têm autoridade sobre eles são chamados benfeitores.
26 แต่สำหรับหมู่ต้านนั้นบ่เป๋นจาอั้นเน่อ คนใดเป๋นใหญ่ก็หื้อคนนั้นเป๋นคนเล็กหน้อยตี้สุด คนใดเป๋นนายก็หื้อเป๋นคนฮับใจ๊
26 Mas não sereis vós assim; antes o maior entre vós seja como o menor; e quem governa como quem serve.
27 จะถามว่าคนตี้นั่งโต๊ะกับคนตี้ฮับใจ๊ ใผเป๋นใหญ่เหลือกั๋น คนตี้นั่งโต๊ะบ่ใจ้กา แต่เฮาอยู่ตวยต้านตังหลาย เหมือนเป๋นคนฮับใจ๊
27 Pois qual é maior: quem está à mesa, ou quem serve? Porventura não é quem está à mesa? Eu, porém, entre vós sou como aquele que serve.
28 “ต้านตังหลายเป๋นคนตี้ได้อยู่กับเฮา ในเวลาตี้เฮาต่อสู้กับความลำบาก
28 E vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 พระบิดาได้จัดเกียมแผ่นดินแล้วมอบหื้อเฮาจาใด เฮาก็จัดเกียมแล้วมอบหื้อต้านตังหลายจาอั้น
29 E eu vos destino o reino, como meu Pai mo destinou,
30 เปื้อหมู่ต้านจะได้กิ๋นได้ดื่มฮ่วมโต๊ะกับเฮาในแผ่นดินของเฮา กับต้านตังหลายจะได้นั่งบนบัลลังก์ เปื้อตัดสินสิบสองผะกุ๋นของคนอิสราเอล
30 Para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos assenteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 “ซีโมนเหย ซาต๋านได้ขอหมู่ต้านไว้ เปื้อจะเอาไปฝัดไปฮ่อนเหมือนเปิ้นฝัดข้าว
31 Disse também o Senhor: Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo;
32 แต่เฮาได้อธิษฐานเผื่อตั๋วต้าน เปื้อต้านจะบ่ได้ขาดความเจื้อ แล้วเมื่อต้านกลับใจ๋มาหาเฮา ก็หื้อจ้วยหมู่ปี้น้องหื้อมีความเจื้อเข้มแข็งนักขึ้นตวยเน่อ”
32 Mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, confirma teus irmãos.
33 เปโตรบอกพระองค์ว่า “พระองค์เจ้าข้า ข้าพเจ้าพร้อมแล้วตี้จะไปตวยต้าน บ่ว่าจะติดคอก กาว่าจะต๋ายก็ได้”
33 E ele lhe disse: Senhor, estou pronto a ir contigo até à prisão e à morte.
34 พระเยซูบอกเปโตรว่า “คืนนี้ก่อนไก่ขัน ต้านจะบอกบ่ฮู้จักเฮาเถิงสามเตื้อ”
34 Mas ele disse: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes negues que me conheces.
35 พระเยซูถามหมู่สาวกว่า “ต๋อนตี้เฮาใจ๊ต้านตังหลายออกไปบอกข่าวดี แล้วบ่หื้อเอาถงสตางค์ ถงสะปาย กาว่าเกิบแหมกู้ไปตวยนั้น ต้านตังหลายขาดอะหยังพ่อง” เขาตังหลายก็ปากั๋นบอกว่า “บ่ขาดอะหยังสักอย่าง”
35 E disse-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje, ou alparcas, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 พระเยซูบอกเขาว่า “แต่บ่าเดี่ยวนี้ใผมีถงสตางค์ กาว่าถงสะปาย ก็หื้อเอาไปตวย ใผบ่มีดาบก็หื้อขายเสื้อคุมซื้อดาบเหีย
36 Disse-lhes pois: Mas agora, aquele que tiver bolsa, tome-a, como também o alforje; e, o que não tem espada, venda a sua capa e compre-a;
37 เฮาบอกต้านตังหลายว่า กำตี้เขียนไว้ในพระคัมภีร์ตี้อู้เถิงเฮา จะต้องเป๋นไปต๋ามนั้น คือกำตี้ว่า ‘พระองค์ถูกนับอยู่ในหมู่เดียวกั๋นกับคนบ่ดี’ กำตวายตั๊กตี้เล็งเถิงเฮานั้นก่ำลังจะเป๋นแต๊”
37 Porquanto vos digo que importa que em mim se cumpra aquilo que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Porque o que está escrito de mim terá cumprimento.
38 หมู่เขาบอกพระองค์ว่า “องค์พระผู้เป๋นเจ้า หมู่เฮามีดาบสองเถี่ยนครับ” พระองค์บอกว่า “ปอแล้ว”
38 E eles disseram: Senhor, eis aqui duas espadas. E ele lhes disse: Basta.
39 พระเยซูออกจากกรุงเยรูซาเล็ม ไปตี้ดอยบ่ากอกเทศเหมือนตะก่อน หมู่สาวกก็ไปตวยพระองค์
39 E, saindo, foi, como costumava, para o Monte das Oliveiras; e também os seus discípulos o seguiram.
40 ตี้ดอยนั้นพระองค์บอกหมู่สาวกว่า “หื้ออธิษฐานเน่อเปื้อว่าต้านจะบ่ตกอยู่ในอำนาจของก๋านลองใจ๋”
40 E quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 พระองค์เตียวไปแหมน่อย ไก๋ประมาณเอาบ่าหินขว้าง แล้วคุกเข่าลงอธิษฐานว่า
41 E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e, pondo-se de joelhos, orava,
42 “พระบิดาเจ้าข้า ถ้าพระองค์ปอใจ๋ ขอหื้อถ้วยแห่งความตุ๊กยากนี้ป๊นไปจากข้าพระองค์เหียเต๊อะ แต่ขอหื้อเป๋นไปต๋ามความต้องก๋านของพระองค์บ่ใจ้ของข้าพระองค์”
42 Dizendo: Pai, se queres, passa de mim este cálice; todavia não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 มีทูตสวรรค์องค์นึ่งจากสวรรค์มาป๋ากฏจ้วยพระองค์หื้อมีก๋ำลังใจ๋นักขึ้น
43 E apareceu-lhe um anjo do céu, que o fortalecia.
44 เมื่อพระองค์เป๋นตุ๊กหนัก ก็ยิ่งตั้งใจ๋อธิษฐานนักขึ้น จ๋นเหื่อไหลเป๋นเหมือนเลือดออก หยดลงดินเป๋นเม็ดใหญ่
44 E, posto em agonia, orava mais intensamente. E o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue, que corriam até ao chão.
45 เมื่ออธิษฐานแล้วพระองค์ก็ลุกเตียวปิ๊กมาหาหมู่สาวก ก็หันหมู่เขาหลับอยู่ย้อนตุ๊กใจ๋จ๋นอิด
45 E, levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e achou-os dormindo de tristeza.
46 พระองค์จึงอู้ว่า “หลับเยียะหยัง ลุกขึ้นอธิษฐานเปื้อจะบ่ตกอยู่ในอำนาจของก๋านลองใจ๋”
46 E disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 บ่ากองพระองค์อู้ลิ้นยังบ่ตันเข้าปากเตื้อ ก็มีหลายคนเตียวเข้ามา มียูดาสตี้เป๋นสาวกคนนึ่งในสิบสองคนนั้นนำหน้า ยูดาสก็เข้ามาใก้พระเยซูแล้วตั๊กตวายพระองค์โดยก๋านจูบ
47 E, estando ele ainda a falar, surgiu uma multidão; e um dos doze, que se chamava Judas, ia adiante dela, e chegou-se a Jesus para o beijar.
48 พระองค์ก็ถามว่า “ยูดาส เจ้าจะหักหลังบุตรมนุษย์ด้วยก๋านจูบกา”
48 E Jesus lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do homem?
49 เมื่อหมู่สาวกคนอื่นๆ หันว่าจะมีอะหยังเกิดขึ้นต่อไป จึงถามพระเยซูว่า “องค์พระผู้เป๋นเจ้า เอาดาบฟันเลยบ๋อ”
49 E, vendo os que estavam com ele o que ia suceder, disseram-lhe: Senhor, feriremos à espada?
50 แล้วคนนึ่งในหมู่สาวกก็จั๊กดาบออกมาฟันคนฮับใจ๊ของมหาปุโรหิต ถูกหูเผิกขวาปุด
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a orelha direita.
51 พระเยซูก็ห้ามเขาไว้ แล้วเก็บเอาใบหูมาต่อหื้อคนนั้น หูเขาก็หายเป๋นปกติ
51 E, respondendo Jesus, disse: Deixai-os; basta. E, tocando-lhe a orelha, o curou.
52 พระเยซูอู้กับหมู่หัวหน้าปุโรหิต หมู่นายทหารฮักษาพระวิหาร กับหมู่คนเฒ่าคนแก่ ตี้มายับพระองค์ว่า “หมู่เจ้าหันเฮาเป๋นโจ๋รกา เถิงได้ก๋ำดาบก๋ำค้อนมายับเฮา
52 E disse Jesus aos principais dos sacerdotes, e capitães do templo, e anciãos, que tinham ido contra ele: Saístes, como a um salteador, com espadas e varapaus?
53 เฮาอยู่ตวยต้านตังหลายกู้วันในพระวิหาร ต้านตังหลายก็บ่มายับเฮา แต่บ่าเดี่ยวนี้เป๋นเวลาของหมู่ต้านแล้วเน่อ เป๋นเวลาของอำนาจแห่งความมืด”
53 Tenho estado todos os dias convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim, mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.
54 หมู่นายทหารยับพระเยซูปาไปบ้านมหาปุโรหิต เปโตรเตียวถ่อมตวยพระองค์ไปห่างๆ
54 Então, prendendo-o, o levaram, e o puseram em casa do sumo sacerdote. E Pedro seguia-o de longe.
55 เมื่อหมู่เขาดังไฟตี้ก๋างข่วงแล้วปากั๋นหิงไฟ เปโตรก็นั่งหิงไฟตวยหมู่เขา
55 E, havendo-se acendido fogo no meio do pátio, estando todos sentados, assentou-se Pedro entre eles.
56 มีสาวใจ๊คนนึ่งหันเปโตรนั่งหิงไฟอยู่ใก้ๆ ก็ส่องผ่อหน้าเปโตรแล้วอู้ว่า “คนนี้ก็อยู่ตวยเยซู”
56 E como certa criada, vendo-o estar assentado ao fogo, pusesse os olhos nele, disse: Este também estava com ele.
57 เปโตรปฏิเสธว่า “นางเหย คนนั้นข้าบ่ฮู้จักลอ”
57 Porém, ele negou-o, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 แหมสักกำเดียวป้อจายคนนึ่งหันเขาก็อู้ว่า “เจ้าเป๋นคนนึ่งในหมู่นั้นตวย” เปโตรก็บอกว่า “อ้ายเหย บ่ใจ้ลอ”
58 E, um pouco depois, vendo-o outro, disse: Tu és também deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.
59 แหมสักจั้วโมงนึ่ง มีแหมคนยืนยันแข็งขันว่า “แม่นแล้ว คนนี้อยู่ตวยคนจื้อเยซูแน่ๆ ย้อนเขาเป๋นจาวกาลิลีเหมือนกั๋น”
59 E, passada quase uma hora, um outro afirmava, dizendo: Também este verdadeiramente estava com ele, pois também é galileu.
60 เปโตรก็อู้ว่า “อ้ายเหย ตี้ว่ามานั้นข้าบ่ฮู้เรื่อง” เมื่อเปโตรก่ำลังอู้ลิ้นยังบ่ตันเข้าปาก ไก่ก็ขัน
60 E Pedro disse: Homem, não sei o que dizes. E logo, estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 องค์พระผู้เป๋นเจ้าเหลียวหลังมาผ่อเปโตร แล้วเปโตรก็เลยกึ๊ดเถิงกำอู้ตี้พระเยซูเกยบอกเขาว่า “คืนนี้ก่อนไก่ขัน ต้านจะบอกว่าบ่ฮู้จักเฮาสามเตื้อ”
61 E, virando-se o Senhor, olhou para Pedro, e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe havia dito: Antes que o galo cante hoje, me negarás três vezes.
62 เปโตรก็ออกไปตังนอกแล้วไห้เสียใจ๋ขนาด
62 E, saindo Pedro para fora, chorou amargamente.
63 คนตี้กุมพระเยซูก็เยาะเย้ยบุบตี๋พระองค์
63 E os homens que detinham Jesus zombavam dele, ferindo-o.
64 เอาผ้ามัดต๋าพระองค์ ตบหน้าพระองค์ แล้วถามว่า “ตวายมากำลอว่าใผตบหน้าเจ้า”
64 E, vendando-lhe os olhos, feriam-no no rosto, e perguntavam-lhe, dizendo: Profetiza, quem é que te feriu?
65 แล้วอู้หยามใส่พระองค์แหมหลายอย่าง
65 E outras muitas coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 แจ้งเจ๊ามาหมู่คนเฒ่าคนแก่ หมู่หัวหน้าปุโรหิตกับหมู่ธรรมาจ๋ารย์ก็ประชุมกั๋น หมู่เขาปาพระเยซู เข้ามาในสภาของหมู่เขาตวย
66 E logo que foi dia ajuntaram-se os anciãos do povo, e os principais dos sacerdotes e os escribas, e o conduziram ao seu concílio, e lhe perguntaram:
67 ถามพระเยซูว่า “ต้านเป๋นพระคริสต์กา บอกมาเต๊อะ” พระเยซูตอบว่า “เถิงเฮาบอก หมู่ต้านก็บ่เจื้อ
67 És tu o Cristo? Dize-no-lo. Ele replicou: Se vo-lo disser, não o crereis;
68 ถ้าเฮาถามต้านๆ ก็จะบ่ตอบเฮา
68 E também, se vos perguntar, não me respondereis, nem me soltareis.
69 ตั้งแต่นี้ไปบุตรมนุษย์จะได้นั่งตังเผิกขวาของพระเจ้าผู้มีฤทธิ์อำนาจ”
69 Desde agora o Filho do homem se assentará à direita do poder de Deus.
70 หมู่เขาก็ถามพระองค์แหมว่า “ต้านเป๋นพระบุตรของพระเจ้ากา” พระองค์ก็ตอบว่า “หมู่ต้านอู้แล้วว่าเฮาเป๋น”
70 E disseram todos: Logo, és tu o Filho de Deus? E ele lhes disse: Vós dizeis que eu sou.
71 หมู่เขาก็ปากั๋นว่า “หมู่เฮาบ่ต้องมีพยานอะหยังแหม ย้อนได้ยินกำจากปากของเขาแล้ว”
71 Então disseram: De que mais testemunho necessitamos? pois nós mesmos o ouvimos da sua boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.