Lucas 22

¹ เมื่อใก้จะเถิงงานปัสกา คืองานกิ๋นเข้าหนมปังบ่ใส่เจื๊อ

¹ Aproximava-se a festa dos pães ázimos, que se chama a páscoa.

² หมู่หัวหน้าปุโรหิตกับหมู่ธรรมาจ๋ารย์ ปากั๋นหาตางก๋ำจัดพระเยซูอย่างลับๆ อยู่ ย้อนกั๋วคนตังหลาย

² E os principais sacerdotes e os escribas andavam procurando um modo de o matar; pois temiam o povo.

³ ซาต๋านครอบงำจิตใจ๋ยูดาส อิสคาริโอท ตี้เป๋นสาวกคนนึ่งในสิบสองคน

³ Entrou então Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, que era um dos doze;

⁴ ยูดาสก็ไปนัดหมู่หัวหน้าปุโรหิตกับหมู่นายทหารฮักษาพระวิหารว่า เขาจะหักหลังพระเยซูจาใดดี

⁴ e foi ele tratar com os principais sacerdotes e com os capitães de como lho entregaria.

⁵ คนหมู่นั้นก็ดีอกดีใจ๋ แล้วสัญญาว่าจะหื้อสตางค์เป๋นก้าตอบแตน

⁵ Eles se alegraram com isso, e convieram em lhe dar dinheiro.

⁶ ยูดาสก็ตกลง แล้วก็แนหาโอกาสตี้จะหักหลังพระเยซูหื้อหมู่เขาโดยบ่หื้อใผฮู้

⁶ E ele concordou, e buscava ocasião para lho entregar sem alvoroço.

⁷ เมื่อเถิงวันกิ๋นเข้าหนมปังบ่ใส่เจื๊อ จาวยิวต้องฆ่าลูกแกะสำหรับงานปัสกา

⁷ Ora, chegou o dia dos pães ázimos, em que se devia imolar a páscoa;

⁸ พระเยซูก็ใจ๊เปโตรกับยอห์นล่วงหน้าไปก่อน สั่งเขาว่า “ไปจัดเกียมมื้อปัสกาไว้หื้อหมู่เฮากิ๋นตวยกั๋น”

⁸ e Jesus enviou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que a comamos.

⁹ หมู่เขาถามพระองค์ว่า “จะหื้อหมู่เฮาไปเกียมมื้อปัสกาตี้ไหนดี”

⁹ Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?

¹⁰ พระองค์ก็บอกว่า “เมื่อหมู่ต้านเข้าไปในกรุงเยรูซาเล็ม แล้วจะมีป้อจายคนนึ่งแบกน้ำหม้อมาหาหมู่ต้าน เขาจะเข้าไปเฮือนหลังใดก็หื้อตวยเขาเข้าไป

¹⁰ Respondeu-lhes: Quando entrardes na cidade, sair-vos-á ao encontro um homem, levando um cântaro de água; segui-o até a casa em que ele entrar.

¹¹ แล้วบอกเจ้าของเฮือนนั้นว่า ‘อาจ๋ารย์หื้อมาถามว่า ห้องตี้เปิ้นจะกิ๋นมื้อปัสกากับหมู่สาวกนั้นอยู่ตังใด’

¹¹ E direis ao dono da casa: O Mestre manda perguntar-te: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?

¹² เจ้าของเฮือนจะปาหมู่ต้านขึ้นไปห้องใหญ่จั๊นบนตี้แต่งดาไว้แล้ว ก็หื้อจัดเกียมมื้อปัสกาไว้ตี้ห้องนั้นเต๊อะ”

¹² Então ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado; aí fazei os preparativos.

¹³ ตึงสองคนก็ไป แล้วก็ปะกู้อย่างตี้พระองค์บอกไว้ตึงหมด หมู่เขาก็ได้จัดเกียมมื้อปัสกาไว้

¹³ Foram, pois, e acharam tudo como lhes dissera e prepararam a páscoa.

¹⁴ เมื่อเถิงเวลากิ๋นมื้อปัสกา พระเยซูก็เข้าไปนั่งตี้โต๊ะกับหมู่อัครสาวกของพระองค์มื้อสุดต๊ายของพระเยซูฮ่วมกับหมู่สาวก|src="LB00320B last supper Luke 22_7_19.jpg" size="span" loc="22:14 - end of chapter" copy="The British & Foreign Bible Society 1994" ref="22:14"

¹⁴ E, chegada a hora, pôs-se Jesus à mesa, e com ele os apóstolos.

¹⁵ อู้กับหมู่เขาว่า “เฮามีความตั้งใจ๋ตี้จะกิ๋นมื้อปัสกานี้กับหมู่ต้าน ก่อนตี้เฮาจะต้องทนตุ๊กทรมาน

¹⁵ E disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta páscoa, antes da minha paixão;

¹⁶ เฮาขอบอกไว้ว่าเฮาจะบ่กิ๋นมื้อปัสกานี้แหม จ๋นความหมายของปัสกานั้นจะสมบูรณ์ในแผ่นดินของพระเจ้า”

¹⁶ pois vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no reino de Deus.

¹⁷ พระองค์ยกจอกน้ำองุ่นขึ้นมา เมื่ออธิษฐานขอบพระคุณพระเจ้าแล้ว ก็ส่งหื้อหมู่สาวก บอกว่า “เอาไปแบ่งกั๋นกิ๋นเน่อ

¹⁷ Então havendo recebido um cálice, e tendo dado graças, disse: Tomai-o, e reparti-o entre vós;

¹⁸ เฮาบอกหมู่ต้านว่า ตั้งแต่นี้ไปเฮาจะบ่กิ๋นเหล้าองุ่นแหมแล้ว จ๋นกว่าแผ่นดินของพระเจ้า จะมาแผว”

¹⁸ porque vos digo que desde agora não mais beberei do fruto da videira, até que venha o reino de Deus.

¹⁹ แล้วพระองค์ก็หยิบเข้าหนมปังขึ้นมา ขอบพระคุณพระเจ้าแล้วก็บิยื่นหื้อหมู่สาวก อู้ว่า “นี่เป๋นก๋ายของเฮา ตี้ได้หื้อไว้กับต้านตังหลาย หื้อเยียะจาอี้ เปื้อกึ๊ดเถิงเฮา”

¹⁹ E tomando pão, e havendo dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.

²⁰ เมื่อกิ๋นเข้าหนมปังแล้วพระองค์ก็ก๋ำถ้วยขึ้นมาเยียะอย่างเดียวกั๋น แล้วอู้ว่า “ถ้วยนี้เป๋นพันธสัญญาใหม่หละหว่างพระเจ้ากับต้านตังหลายตี้พระองค์จะยืนยันโดยเลือดของเฮา

²⁰ Semelhantemente, depois da ceia, tomou o cálice, dizendo: Este cálice é o novo pacto em meu sangue, que é derramado por vós.

²¹ แต่ผ่อเต๊อะคนตี้จะหักหลังเฮา ก็อยู่ตวยกั๋นกับเฮาบนโต๊ะนี้

²¹ Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.

²² บุตรมนุษย์จะต้องจากไปต๋ามตี้พระเจ้าได้ก๋ำหนดไว้แล้ว แต่ความฉิบหายก็จะเกิดกับคนตี้หักหลังบุตรมนุษย์”

²² Porque, na verdade, o Filho do homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!

²³ แล้วหมู่สาวกก็ถามกั๋นไปมาว่า จะเป๋นใผในหมู่เขาตี้จะเยียะจาอี้

²³ Então eles começaram a perguntar entre si qual deles o que ia fazer isso.

²⁴ หมู่สาวกเถียงกั๋นว่า ใผจะเป๋นใหญ่ตี้สุดในแผ่นดินของพระเจ้า

²⁴ Levantou-se também entre eles contenda, sobre qual deles parecia ser o maior.

²⁵ พระองค์จึงอู้กับหมู่เขาว่า “กษัตริย์ของคนต่างจ้าดเป๋นเจ้านายปกครองคนตังหลายโดยก๋านบังคับ กับผู้มีอำนาจหมู่นี้ก็ฮ้องตั๋วเก่าว่าเป๋นผู้มีบุญคุณของคนตังหลาย

²⁵ Ao que Jesus lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que sobre eles exercem autoridade são chamados benfeitores.

²⁶ แต่สำหรับหมู่ต้านนั้นบ่เป๋นจาอั้นเน่อ คนใดเป๋นใหญ่ก็หื้อคนนั้นเป๋นคนเล็กหน้อยตี้สุด คนใดเป๋นนายก็หื้อเป๋นคนฮับใจ๊

²⁶ Mas vós não sereis assim; antes o maior entre vós seja como o mais novo; e quem governa como quem serve.

²⁷ จะถามว่าคนตี้นั่งโต๊ะกับคนตี้ฮับใจ๊ ใผเป๋นใหญ่เหลือกั๋น คนตี้นั่งโต๊ะบ่ใจ้กา แต่เฮาอยู่ตวยต้านตังหลาย เหมือนเป๋นคนฮับใจ๊

²⁷ Pois qual é maior, quem está à mesa, ou quem serve? porventura não é quem está à mesa? Eu, porém, estou entre vós como quem serve.

²⁸ “ต้านตังหลายเป๋นคนตี้ได้อยู่กับเฮา ในเวลาตี้เฮาต่อสู้กับความลำบาก

²⁸ Mas vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas provações;

²⁹ พระบิดาได้จัดเกียมแผ่นดินแล้วมอบหื้อเฮาจาใด เฮาก็จัดเกียมแล้วมอบหื้อต้านตังหลายจาอั้น

²⁹ e assim como meu Pai me conferiu domínio, eu vo-lo confiro a vós;

³⁰ เปื้อหมู่ต้านจะได้กิ๋นได้ดื่มฮ่วมโต๊ะกับเฮาในแผ่นดินของเฮา กับต้านตังหลายจะได้นั่งบนบัลลังก์ เปื้อตัดสินสิบสองผะกุ๋นของคนอิสราเอล

³⁰ para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos senteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.

³¹ “ซีโมนเหย ซาต๋านได้ขอหมู่ต้านไว้ เปื้อจะเอาไปฝัดไปฮ่อนเหมือนเปิ้นฝัดข้าว

³¹ Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo;

³² แต่เฮาได้อธิษฐานเผื่อตั๋วต้าน เปื้อต้านจะบ่ได้ขาดความเจื้อ แล้วเมื่อต้านกลับใจ๋มาหาเฮา ก็หื้อจ้วยหมู่ปี้น้องหื้อมีความเจื้อเข้มแข็งนักขึ้นตวยเน่อ”

³² mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, fortalece teus irmãos.

³³ เปโตรบอกพระองค์ว่า “พระองค์เจ้าข้า ข้าพเจ้าพร้อมแล้วตี้จะไปตวยต้าน บ่ว่าจะติดคอก กาว่าจะต๋ายก็ได้”

³³ Respondeu-lhe Pedro: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.

³⁴ พระเยซูบอกเปโตรว่า “คืนนี้ก่อนไก่ขัน ต้านจะบอกบ่ฮู้จักเฮาเถิงสามเตื้อ”

³⁴ Tornou-lhe Jesus: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes tenhas negado que me conheces.

³⁵ พระเยซูถามหมู่สาวกว่า “ต๋อนตี้เฮาใจ๊ต้านตังหลายออกไปบอกข่าวดี แล้วบ่หื้อเอาถงสตางค์ ถงสะปาย กาว่าเกิบแหมกู้ไปตวยนั้น ต้านตังหลายขาดอะหยังพ่อง” เขาตังหลายก็ปากั๋นบอกว่า “บ่ขาดอะหยังสักอย่าง”

³⁵ E perguntou-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje, ou alparcas, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.

³⁶ พระเยซูบอกเขาว่า “แต่บ่าเดี่ยวนี้ใผมีถงสตางค์ กาว่าถงสะปาย ก็หื้อเอาไปตวย ใผบ่มีดาบก็หื้อขายเสื้อคุมซื้อดาบเหีย

³⁶ Disse-lhes pois: Mas agora, quem tiver bolsa, tome-a, como também o alforje; e quem não tiver espada, venda o seu manto e compre-a.

³⁷ เฮาบอกต้านตังหลายว่า กำตี้เขียนไว้ในพระคัมภีร์ตี้อู้เถิงเฮา จะต้องเป๋นไปต๋ามนั้น คือกำตี้ว่า ‘พระองค์ถูกนับอยู่ในหมู่เดียวกั๋นกับคนบ่ดี’ กำตวายตั๊กตี้เล็งเถิงเฮานั้นก่ำลังจะเป๋นแต๊”

³⁷ Porquanto vos digo que importa que se cumpra em mim isto que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Pois o que me diz respeito tem seu cumprimento.

³⁸ หมู่เขาบอกพระองค์ว่า “องค์พระผู้เป๋นเจ้า หมู่เฮามีดาบสองเถี่ยนครับ” พระองค์บอกว่า “ปอแล้ว”

³⁸ Disseram eles: Senhor, eis aqui duas espadas. Respondeu-lhes: Basta.

³⁹ พระเยซูออกจากกรุงเยรูซาเล็ม ไปตี้ดอยบ่ากอกเทศเหมือนตะก่อน หมู่สาวกก็ไปตวยพระองค์

³⁹ Então saiu e, segundo o seu costume, foi para o Monte das Oliveiras; e os discípulos o seguiam.

⁴⁰ ตี้ดอยนั้นพระองค์บอกหมู่สาวกว่า “หื้ออธิษฐานเน่อเปื้อว่าต้านจะบ่ตกอยู่ในอำนาจของก๋านลองใจ๋”

⁴⁰ Quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.

⁴¹ พระองค์เตียวไปแหมน่อย ไก๋ประมาณเอาบ่าหินขว้าง แล้วคุกเข่าลงอธิษฐานว่า

⁴¹ E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e pondo-se de joelhos, orava,

⁴² “พระบิดาเจ้าข้า ถ้าพระองค์ปอใจ๋ ขอหื้อถ้วยแห่งความตุ๊กยากนี้ป๊นไปจากข้าพระองค์เหียเต๊อะ แต่ขอหื้อเป๋นไปต๋ามความต้องก๋านของพระองค์บ่ใจ้ของข้าพระองค์”

⁴² dizendo: Pai, se queres afasta de mim este cálice; todavia não se faça a minha vontade, mas a tua.

⁴³ มีทูตสวรรค์องค์นึ่งจากสวรรค์มาป๋ากฏจ้วยพระองค์หื้อมีก๋ำลังใจ๋นักขึ้น

⁴³ Então lhe apareceu um anjo do céu, que o confortava.

⁴⁴ เมื่อพระองค์เป๋นตุ๊กหนัก ก็ยิ่งตั้งใจ๋อธิษฐานนักขึ้น จ๋นเหื่อไหลเป๋นเหมือนเลือดออก หยดลงดินเป๋นเม็ดใหญ่

⁴⁴ E, posto em agonia, orava mais intensamente; e o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue, que caíam sobre o chão.

⁴⁵ เมื่ออธิษฐานแล้วพระองค์ก็ลุกเตียวปิ๊กมาหาหมู่สาวก ก็หันหมู่เขาหลับอยู่ย้อนตุ๊กใจ๋จ๋นอิด

⁴⁵ Depois, levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e achou-os dormindo de tristeza;

⁴⁶ พระองค์จึงอู้ว่า “หลับเยียะหยัง ลุกขึ้นอธิษฐานเปื้อจะบ่ตกอยู่ในอำนาจของก๋านลองใจ๋”

⁴⁶ e disse-lhes: Por que estais dormindo? Lenvantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.

⁴⁷ บ่ากองพระองค์อู้ลิ้นยังบ่ตันเข้าปากเตื้อ ก็มีหลายคนเตียวเข้ามา มียูดาสตี้เป๋นสาวกคนนึ่งในสิบสองคนนั้นนำหน้า ยูดาสก็เข้ามาใก้พระเยซูแล้วตั๊กตวายพระองค์โดยก๋านจูบ

⁴⁷ E estando ele ainda a falar, eis que surgiu uma multidão; e aquele que se chamava Judas, um dos doze, ia adiante dela, e chegou-se a Jesus para o beijar.

⁴⁸ พระองค์ก็ถามว่า “ยูดาส เจ้าจะหักหลังบุตรมนุษย์ด้วยก๋านจูบกา”

⁴⁸ Jesus, porém, lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do homem?

⁴⁹ เมื่อหมู่สาวกคนอื่นๆ หันว่าจะมีอะหยังเกิดขึ้นต่อไป จึงถามพระเยซูว่า “องค์พระผู้เป๋นเจ้า เอาดาบฟันเลยบ๋อ”

⁴⁹ Quando os que estavam com ele viram o que ia suceder, disseram: Senhor, feri-los-emos a espada?

⁵⁰ แล้วคนนึ่งในหมู่สาวกก็จั๊กดาบออกมาฟันคนฮับใจ๊ของมหาปุโรหิต ถูกหูเผิกขวาปุด

⁵⁰ Então um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a orelha direita.

⁵¹ พระเยซูก็ห้ามเขาไว้ แล้วเก็บเอาใบหูมาต่อหื้อคนนั้น หูเขาก็หายเป๋นปกติ

⁵¹ Mas Jesus disse: Deixei-os; basta. E tocando-lhe a orelha, o curou.

⁵² พระเยซูอู้กับหมู่หัวหน้าปุโรหิต หมู่นายทหารฮักษาพระวิหาร กับหมู่คนเฒ่าคนแก่ ตี้มายับพระองค์ว่า “หมู่เจ้าหันเฮาเป๋นโจ๋รกา เถิงได้ก๋ำดาบก๋ำค้อนมายับเฮา

⁵² Então disse Jesus aos principais sacerdotes, oficiais do templo e anciãos, que tinham ido contra ele: Saístes, como a um salteador, com espadas e varapaus?

⁵³ เฮาอยู่ตวยต้านตังหลายกู้วันในพระวิหาร ต้านตังหลายก็บ่มายับเฮา แต่บ่าเดี่ยวนี้เป๋นเวลาของหมู่ต้านแล้วเน่อ เป๋นเวลาของอำนาจแห่งความมืด”

⁵³ Todos os dias estava eu convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.

⁵⁴ หมู่นายทหารยับพระเยซูปาไปบ้านมหาปุโรหิต เปโตรเตียวถ่อมตวยพระองค์ไปห่างๆ

⁵⁴ Então, prendendo-o, o levaram e o introduziram na casa do sumo sacerdote; e Pedro seguia-o de longe.

⁵⁵ เมื่อหมู่เขาดังไฟตี้ก๋างข่วงแล้วปากั๋นหิงไฟ เปโตรก็นั่งหิงไฟตวยหมู่เขา

⁵⁵ E tendo eles acendido fogo no meio do pátio e havendo-se sentado à roda, sentou-se Pedro entre eles.

⁵⁶ มีสาวใจ๊คนนึ่งหันเปโตรนั่งหิงไฟอยู่ใก้ๆ ก็ส่องผ่อหน้าเปโตรแล้วอู้ว่า “คนนี้ก็อยู่ตวยเยซู”

⁵⁶ — ausente —

⁵⁷ เปโตรปฏิเสธว่า “นางเหย คนนั้นข้าบ่ฮู้จักลอ”

⁵⁷ Mas Pedro o negou, dizendo: Mulher, não o conheço.

⁵⁸ แหมสักกำเดียวป้อจายคนนึ่งหันเขาก็อู้ว่า “เจ้าเป๋นคนนึ่งในหมู่นั้นตวย” เปโตรก็บอกว่า “อ้ายเหย บ่ใจ้ลอ”

⁵⁸ Daí a pouco, outro o viu, e disse: Tu também és um deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.

⁵⁹ แหมสักจั้วโมงนึ่ง มีแหมคนยืนยันแข็งขันว่า “แม่นแล้ว คนนี้อยู่ตวยคนจื้อเยซูแน่ๆ ย้อนเขาเป๋นจาวกาลิลีเหมือนกั๋น”

⁵⁹ E, tendo passado quase uma hora, outro afirmava, dizendo: Certamente este também estava com ele, pois é galileu.

⁶⁰ เปโตรก็อู้ว่า “อ้ายเหย ตี้ว่ามานั้นข้าบ่ฮู้เรื่อง” เมื่อเปโตรก่ำลังอู้ลิ้นยังบ่ตันเข้าปาก ไก่ก็ขัน

⁶⁰ Mas Pedro respondeu: Homem, não sei o que dizes. E imediatamente estando ele ainda a falar, cantou o galo.

⁶¹ องค์พระผู้เป๋นเจ้าเหลียวหลังมาผ่อเปโตร แล้วเปโตรก็เลยกึ๊ดเถิงกำอู้ตี้พระเยซูเกยบอกเขาว่า “คืนนี้ก่อนไก่ขัน ต้านจะบอกว่าบ่ฮู้จักเฮาสามเตื้อ”

⁶¹ Virando-se o Senhor, olhou para Pedro; e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe havia dito: Hoje, antes que o galo cante, três vezes me negarás.

⁶² เปโตรก็ออกไปตังนอกแล้วไห้เสียใจ๋ขนาด

⁶² E, havendo saído, chorou amargamente.

⁶³ คนตี้กุมพระเยซูก็เยาะเย้ยบุบตี๋พระองค์

⁶³ Os homens que detinham Jesus zombavam dele, e feriam-no;

⁶⁴ เอาผ้ามัดต๋าพระองค์ ตบหน้าพระองค์ แล้วถามว่า “ตวายมากำลอว่าใผตบหน้าเจ้า”

⁶⁴ e, vendando-lhe os olhos, perguntavam, dizendo: Profetiza, quem foi que te bateu?

⁶⁵ แล้วอู้หยามใส่พระองค์แหมหลายอย่าง

⁶⁵ E, blasfemando, diziam muitas outras coisas contra ele.

⁶⁶ แจ้งเจ๊ามาหมู่คนเฒ่าคนแก่ หมู่หัวหน้าปุโรหิตกับหมู่ธรรมาจ๋ารย์ก็ประชุมกั๋น หมู่เขาปาพระเยซู เข้ามาในสภาของหมู่เขาตวย

⁶⁶ Logo que amanheceu reuniu-se a assembléia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziam ao sinédrio deles, onde lhe disseram:

⁶⁷ ถามพระเยซูว่า “ต้านเป๋นพระคริสต์กา บอกมาเต๊อะ” พระเยซูตอบว่า “เถิงเฮาบอก หมู่ต้านก็บ่เจื้อ

⁶⁷ Se tu és o Cristo, dize-no-lo. Replicou-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não o crereis;

⁶⁸ ถ้าเฮาถามต้านๆ ก็จะบ่ตอบเฮา

⁶⁸ e se eu vos interrogar, de modo algum me respondereis.

⁶⁹ ตั้งแต่นี้ไปบุตรมนุษย์จะได้นั่งตังเผิกขวาของพระเจ้าผู้มีฤทธิ์อำนาจ”

⁶⁹ Mas desde agora estará assentado o Filho do homem à mão direita do poder de Deus.

⁷⁰ หมู่เขาก็ถามพระองค์แหมว่า “ต้านเป๋นพระบุตรของพระเจ้ากา” พระองค์ก็ตอบว่า “หมู่ต้านอู้แล้วว่าเฮาเป๋น”

⁷⁰ Ao que perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu-lhes: Vós dizeis que eu sou.

⁷¹ หมู่เขาก็ปากั๋นว่า “หมู่เฮาบ่ต้องมีพยานอะหยังแหม ย้อนได้ยินกำจากปากของเขาแล้ว”

⁷¹ Então disseram: Por que ainda temos necessidade de testemunho? pois nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia