Lucas 20

¹ วันนึ่งต๋อนตี้พระเยซูก่ำลังสอนคนอยู่ในบริเวณพระวิหารกับบอกข่าวดีอยู่ หมู่หัวหน้าปุโรหิต หมู่ธรรมาจ๋ารย์กับหมู่คนเฒ่าคนแก่ปากั๋นมาหาพระองค์

¹ Num daqueles dias, Jesus ensinava no templo e anunciava ao povo a boa nova. Chegaram os príncipes dos sacerdotes e os escribas com os anciãos,

² หมู่เขาถามพระองค์ว่า “ต้านมีสิทธิอำนาจอะหยังเยียะสิ่งหมู่นี้ ใผหื้อสิทธิอำนาจต้าน”

² e falaram-lhe: Dize-nos: com que direito fazes essas coisas, ou quem é que te deu essa autoridade?

³ พระองค์ตอบหมู่เขาว่า “เฮาจะถามหมู่ต้านสักข้อนึ่งก่อน ตอบเฮามาเน่อว่า

³ Jesus respondeu: Também eu vos farei uma pergunta.

⁴ สิทธิอำนาจของยอห์นตี้เขาหื้อบัพติศมานั้น มาจากพระเจ้ากาว่ามาจากคน”

⁴ Respondei-me: o batismo de João era do céu ou dos homens?

⁵ หมู่เขาก็เปิ็กษากั๋นว่า “ถ้าเฮาจะว่ามาจากพระเจ้า ต้านก็จะย้อนถามหมู่เฮาแหมว่า ‘แล้วเป๋นจาใดบ่เจื้อยอห์น’

⁵ Eles começaram a raciocinar entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Por que razão, pois, não crestes nele?

⁶ ถ้าหมู่เฮาจะว่า ‘มาจากคน’ คนตังหลายก็จะเอาบ่าหินขว้างหมู่เฮา ย้อนว่าคนตังหลายปากั๋นเจื้อว่ายอห์นเป๋นผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้า”

⁶ Se, porém, dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará, porque está convencido de que João era profeta.

⁷ หมู่เขาก็เลยตอบพระองค์ว่า “หมู่เฮาบ่ฮู้เน่อว่ามาจากไหน”

⁷ Responderam por fim que não sabiam de onde era.

⁸ พระเยซูก็บอกหมู่เขาว่า “ถ้าจาอั้น เฮาก็จะบ่บอกเหมือนกั๋นว่าเฮาใจ๊สิทธิอำนาจของใผเยียะสิ่งหมู่นี้”

⁸ Replicou-lhes também Jesus: Nem eu vos direi com que direito faço estas coisas.

⁹ พระเยซูอู้กำเผียบหื้อคนตังหลายฟังว่า “มีป้อจายคนนึ่งเยียะสวนองุ่นหื้อคนมาเจ้า ส่วนเจ้าของก็เตียวตางไปอยู่ต่างประเทศเหียหลายปี๋

⁹ Então Jesus propôs-lhes esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se por muito tempo para uma terra estranha.

¹⁰ เมื่อเถิงหน้าเก็บหน่วยองุ่น เจ้าของสวนก็หื้อลูกจ้างไปฮับส่วนแบ่งองุ่น หมู่คนเจ้าก็ยับลูกจ้างคนนั้นไว้แล้วบุบตี๋ แล้วไล่ปิ๊กโดยบ่ได้อะหยังติดมือไปสักอย่าง

¹⁰ No tempo da colheita, enviou um servo aos vinhateiros para que lhe dessem do produto da vinha. Estes o feriram e o reenviaram de mãos vazias.

¹¹ เจ้าของสวนก็ส่งลูกจ้างแหมคนนึ่งไป หมู่คนเจ้าสวนก็เยียะเหมือนเก่า ยับมาบุบกับเยียะหื้อเขาอาย แล้วไล่ปิ๊กโดยบ่ได้อะหยังติดมือไปสักอย่าง

¹¹ Tornou a enviar outro servo; eles feriram também a este, ultrajaram-no e despediram-no sem coisa alguma.

¹² เจ้าของสวนส่งคนตี้สามไปแหม หมู่คนเจ้าสวนก็บุบตี๋เขาจ๋นได้ฮับบาดเจ็บ แล้วไล่ออกไปนอกสวน

¹² Tornou a enviar um terceiro; feriram também este e expulsaram-no.

¹³ เจ้าของสวนกึ๊ดว่า ‘จะเยียะจาใดดี เฮาจะส่งลูกบ่าวตี้เฮาฮักไป หมู่เขาคงจะนับถือพ่อง’

¹³ Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei meu filho amado; talvez o respeitem.

¹⁴ แต่เมื่อหมู่คนเจ้าหันใส่ลูกบ่าวเจ้าของสวนมา ก็อู้กั๋นว่า ‘นี่ลอ คนตี้จะฮับมรดก หมู่เฮาจ้วยกั๋นฆ่ามันเหียเต๊อะ แล้วมรดกนั้นจะตกเป๋นของหมู่เฮา’

¹⁴ Vendo-o, porém, os vinhateiros discorriam entre si e diziam: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que se torne nossa a herança.

¹⁵ หมู่เขาก็ลากลูกบ่าวเจ้าของสวนนั้นอุ้มโจ้งออกไปนอกสวนแล้วก็ฆ่า”

¹⁵ E lançaram-no fora da vinha e mataram-no. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?

¹⁶ เขาก็จะมาฆ่าหมู่คนเจ้าสวนหมู่นั้นเหีย แล้วเอาสวนองุ่นนั้นไปหื้อคนอื่นเจ้าต่อ” คนตังหลายเมื่อได้ยินจาอั้นก็อู้กั๋นว่า “บ่ดีหื้อเป๋นจาอั้นเต๊อะ”

¹⁶ Virá e exterminará estes vinhateiros e dará a vinha a outros. A estas palavras, disseram: Que Deus não o permita!

¹⁷ พระเยซูปักต๋าผ่อหมู่เขาแล้วถามว่า “แล้วตี้พระคัมภีร์มีเขียนไว้ว่า

¹⁷ Mas Jesus, fixando o olhar neles, disse-lhes: Que quer dizer então o que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram tornou-se a pedra angular {Sl 117,22}?

¹⁸ กู้คนตี้โก้นเต๋งบ่าหินก้อนนั้น ก็จะแหลวเป๋นบ่าหลิ่นติ่นต่อน ถ้าศิลาก้อนนั้นตกเต๋งใส่ใผ คนนั้นก็จะแหลวไปเลย”

¹⁸ Todo o que cair sobre esta pedra ficará despedaçado; e sobre quem ela cair, este será esmagado!

¹⁹ หมู่ธรรมาจ๋ารย์กับหมู่หัวหน้าปุโรหิตฮู้ว่าพระเยซูอู้กำเผียบเถิงหมู่เขา หมู่เขาก็หาตางตี้จะยับพระองค์เหีย แต่ก็กั๋วคนตังหลาย

¹⁹ Naquela mesma hora os príncipes dos sacerdotes e os escribas procuraram prendê-lo, mas temeram o povo. Tinham compreendido que se referia a eles ao propor essa parábola.

²⁰ หมู่เขาจึงตวยผ่อพระองค์ กับส่งคนไปสอดแนม ป๋อมตั๋วเป๋นคนซื่อสัตย์ หื้อเข้าไปอยู่ใก้ๆ พระองค์ หวังจะยับผิดในกำอู้ของพระองค์ เปื้อจะมอบพระองค์หื้ออยู่ใต้สิทธิอำนาจของเจ้าเมืองโรม

²⁰ Puseram-se então a observá-lo e mandaram espiões que se disfarçassem em homens de bem, para armar-lhe ciladas e surpreendê-lo no que dizia, a fim de o entregarem à autoridade e ao poder do governador.

²¹ หมู่สอดแนมถามพระเยซูว่า “อาจ๋ารย์ หมู่เฮาฮู้ว่าอาจ๋ารย์อู้กับสอนก็ถูกต้อง บ่หันแก่หน้าใผสักคน แต่สอนเรื่องตางของพระเจ้าต๋ามความจริง ขอบอกหมู่เฮาน่อยเต๊อะว่า

²¹ Perguntaram-lhe eles: Mestre, sabemos que falas e ensinas com retidão e que, sem fazer acepção de pessoa alguma, ensinas o caminho de Deus segundo a verdade.

²² ตี้จะเสียภาษีหื้อซีซาร์ เฮาควรจะเสียดีกาว่าบ่ควรเสียดี”

²² É-nos permitido pagar o imposto ao imperador ou não?

²³ พระเยซูฮู้อุบายของหมู่เขา จึงบอกหมู่เขาว่า

²³ Jesus percebeu a astúcia e respondeu-lhes:

²⁴ “เอาเหรียญเดนาริอันมาหื้อเฮาผ่อลอ ฮูปกับจื้อตี้อยู่บนเหรียญนี้เป๋นของใผ” หมู่เขาตอบว่า “เป๋นของซีซาร์”

²⁴ Mostrai-me um denário. De quem leva a imagem e a inscrição? Responderam: De César.

²⁵ พระองค์ก็บอกหมู่เขาว่า “ของของซีซาร์ก็เอาไปหื้อซีซาร์ แต่ของของพระเจ้าก็หื้อพระเจ้า”

²⁵ Então lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.

²⁶ หมู่คนสอดแนม เอาผิดในกำอู้ของพระเยซูต่อหน้าคนตังหลายบ่ได้ แหมอย่างนึ่งก็งืดในกำตอบของพระองค์ตวยจึงดักอยู่

²⁶ Assim não puderam surpreendê-lo em nenhuma de suas palavras diante do povo. Pelo contrário, admirados da sua resposta, tiveram que calar-se.

²⁷ มีหมู่สะดูสีบางคนมาหาพระเยซู คนหมู่นี้ถือว่าบ่มีก๋านเป๋นขึ้นจากความต๋าย

²⁷ Alguns saduceus - que negam a ressurreição - aproximaram-se de Jesus e perguntaram-lhe:

²⁸ หมู่เขาถามพระองค์ว่า “อาจ๋ารย์ บทบัญญัติของโมเสสเขียนไว้ว่า ถ้าป้อจายคนใดต๋ายละเมีย แต่ยังบ่ตันมีลูกเตื้อ ก็หื้อน้องบ่าวฮับปี้ใป๊มาเป๋นเมีย เปื้อหื้อมีลูกสืบเจื๊อสายของอ้ายไว้

²⁸ Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se alguém morrer e deixar mulher, mas não deixar filhos, case-se com ela o irmão dele, e dê descendência a seu irmão.

²⁹ สมมุติว่ามีป้อจายตี้เป๋นปี้น้องกั๋นเจ็ดคน อ้ายเก๊ามีเมียแล้วต๋ายไปยังบ่มีลูกเตื้อ

²⁹ Ora, havia sete irmãos, o primeiro dos quais tomou uma mulher, mas morreu sem filhos.

³⁰ น้องบ่าวคนตี้สองก็ฮับเอาปี้ใป๊มาเป๋นเมีย แล้วก็ต๋ายไปยังบ่มีลูกเตื้อ น้องคนตี้สามก็ฮับเอาปี้ใป๊มาเป๋นเมียแหม

³⁰ Casou-se com ela o segundo, mas também ele morreu sem filhos.

³¹ ก็เป๋นอย่างเดียวกั๋นจ๋นเถิงคนตี้เจ็ด ตึงเจ็ดคนต๋ายแต่ยังบ่มีลูก

³¹ Casou-se depois com ela o terceiro. E assim sucessivamente todos os sete, que morreram sem deixar filhos.

³² แล้วสุดต๊ายแม่ญิงคนนั้นก็ต๋ายตวย

³² Por fim, morreu também a mulher.

³³ ย้อนจาอั้นเมื่อเถิงวันตี้คนจะเป๋นขึ้นจากความต๋าย แม่ญิงคนนี้จะเป๋นเมียของใผ ย้อนว่านางเกยเป๋นเมียของป้อจาย ตึงเจ็ดคนนั้น”

³³ Na ressurreição, de qual deles será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.

³⁴ พระเยซูตอบเขาว่า “คนในยุคนี้มีก๋านแต่งงานกั๋น

³⁴ Jesus respondeu: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento,

³⁵ แต่คนตี้พระเจ้าหันสมควรหื้อเป๋นขึ้นจากความต๋ายมาอยู่ในยุคหน้า จะบ่มีก๋านแต่งงานกั๋น กาว่ายกหื้อเป๋นผัวเป๋นเมียกั๋นแหม

³⁵ mas os que serão julgados dignos do século futuro e da ressurreição dos mortos não terão mulher nem marido.

³⁶ แต๊ๆ แล้วหมู่เขาจะบ่ต๋ายแหมต่อไป แต่จะเป๋นเหมือนทูตสวรรค์ เป๋นลูกของพระเจ้า ย้อนเป๋นคนตี้พระเจ้าเยียะหื้อเป๋นขึ้นจากความต๋าย

³⁶ Eles jamais poderão morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, porque são ressuscitados.

³⁷ ก๋านตี้คนต๋ายจะเป๋นขึ้นจากความต๋ายนั้น โมเสสได้แสดงหื้อหันต๋อนตี้เขาได้เขียนในเรื่องคุ่มไม้ตี้บ่ไหม้ไฟ โมเสสอู้เถิงพระเจ้าว่า พระองค์เป๋นพระเจ้าตี้อับราฮัม อิสอัคกับยาโคบนับถือ

³⁷ Por outra parte, que os mortos hão de ressuscitar é o que Moisés revelou na passagem da sarça ardente {Ex 3,6}, chamando ao Senhor: Deus de Abraão, Deus de Isaac, Deus de Jacó .

³⁸ พระองค์บ่เป๋นพระเจ้าของคนต๋าย แต่เป๋นพระเจ้าของคนตี้มีจีวิต ย้อนว่าสำหรับพระเจ้าแล้ว กู้คนยังมีจีวิตอยู่ แม้ว่าจะต๋ายไปแล้วก็ต๋าม”

³⁸ Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos; porque todos vivem para ele.

³⁹ หมู่ธรรมาจ๋ารย์บางคนบอกพระเยซูว่า “อาจ๋ารย์ครับ ต้านอู้ได้ดีนักแกเน่อ”

³⁹ Alguns dos escribas disseram, então: Mestre, falaste bem.

⁴⁰ ตี้หมู่เขาอู้จาอั้น ย้อนหมู่เขาบ่ก้าถามอะหยังแหมเลย

⁴⁰ E já não se atreviam a fazer-lhe pergunta alguma.

⁴¹ พระองค์ถามหมู่เขาว่า “เป๋นจาใดหมู่ต้านว่าพระคริสต์เป๋นเจื๊อสายของกษัตริย์ดาวิด

⁴¹ Jesus perguntou-lhes: Como se pode dizer que Cristo é filho de Davi?

⁴² ย้อนกษัตริย์ดาวิดได้บอกไว้ในพระธรรมสดุดีว่า

⁴² Pois o próprio Davi, no livro dos Salmos, diz: Disse o Senhor a meu Senhor: Senta-te à minha direita,

⁴³ จ๋นเต๊าฮอดเฮาจะเยียะหื้อศัตรู๋ของต้าน

⁴³ até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés {Sl 109,1}.

⁴⁴ กษัตริย์ดาวิดยังฮ้องพระองค์ว่า ‘องค์พระผู้เป๋นเจ้า’ แล้วพระองค์จะเป๋นเจื๊อสายของกษัตริย์ดาวิดได้จาใด”

⁴⁴ Portanto, Davi o chama de Senhor! Como, pois, é ele seu filho?

⁴⁵ เมื่อคนตังหลายก่ำลังฟังอยู่ พระองค์จึงอู้กับหมู่สาวกของพระองค์ว่า

⁴⁵ Enquanto todo o povo o ouvia, disse a seus discípulos:

⁴⁶ “หื้อหละวังหมู่ธรรมาจ๋ารย์ไว้หื้อดีๆ หมู่เขาซอบนุ่งเสื้อคุมยาว เตียวไปเตียวมา แล้วซอบหื้อคนไหว้ก๋างกาดก๋างลี กับซอบนั่งตั๊ดตี้สำคัญในธรรมศาลาของจาวยิวกับตี้มีเกียรติในงานเลี้ยง

⁴⁶ Guardai-vos dos escribas, que querem andar de roupas compridas e gostam das saudações nas praças públicas, das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares dos banquetes;

⁴⁷ หมู่เขายึดเอาสมบัติของหมู่แม่หม้ายไปเป๋นของตั๋วเก่าเหีย แล้วก็ขี้แต่งอธิษฐานยาวๆ คนหมู่นี้จะต้องฮับโต้ษใหญ่หลวง”

⁴⁷ que devoram as casas das viúvas, fingindo fazer longas orações. Eles receberão castigo mais rigoroso.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia