Lucas 20

¹ วันนึ่งต๋อนตี้พระเยซูก่ำลังสอนคนอยู่ในบริเวณพระวิหารกับบอกข่าวดีอยู่ หมู่หัวหน้าปุโรหิต หมู่ธรรมาจ๋ารย์กับหมู่คนเฒ่าคนแก่ปากั๋นมาหาพระองค์

¹ Certo dia, quando Jesus estava ensinando o povo no templo e pregando as boas novas, chegaram-se a ele os chefes dos sacerdotes, juntamente com os mestres da lei e os líderes religiosos,

² หมู่เขาถามพระองค์ว่า “ต้านมีสิทธิอำนาจอะหยังเยียะสิ่งหมู่นี้ ใผหื้อสิทธิอำนาจต้าน”

² e lhe perguntaram: "Com que autoridade estás fazendo estas coisas? Quem te deu esta autoridade? "

³ พระองค์ตอบหมู่เขาว่า “เฮาจะถามหมู่ต้านสักข้อนึ่งก่อน ตอบเฮามาเน่อว่า

³ Ele respondeu: "Eu também lhes farei uma pergunta: Digam-me:

⁴ สิทธิอำนาจของยอห์นตี้เขาหื้อบัพติศมานั้น มาจากพระเจ้ากาว่ามาจากคน”

⁴ O batismo de João era do céu, ou dos homens? "

⁵ หมู่เขาก็เปิ็กษากั๋นว่า “ถ้าเฮาจะว่ามาจากพระเจ้า ต้านก็จะย้อนถามหมู่เฮาแหมว่า ‘แล้วเป๋นจาใดบ่เจื้อยอห์น’

⁵ Eles discutiam entre si, dizendo: "Se dissermos: ‘do céu’, ele perguntará: ‘Então por que vocês não creram nele? ’

⁶ ถ้าหมู่เฮาจะว่า ‘มาจากคน’ คนตังหลายก็จะเอาบ่าหินขว้างหมู่เฮา ย้อนว่าคนตังหลายปากั๋นเจื้อว่ายอห์นเป๋นผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้า”

⁶ Mas se dissermos: ‘dos homens’, todo o povo nos apedrejará, porque convencidos estão de que João era um profeta".

⁷ หมู่เขาก็เลยตอบพระองค์ว่า “หมู่เฮาบ่ฮู้เน่อว่ามาจากไหน”

⁷ Assim, responderam: "Não sabemos de onde era".

⁸ พระเยซูก็บอกหมู่เขาว่า “ถ้าจาอั้น เฮาก็จะบ่บอกเหมือนกั๋นว่าเฮาใจ๊สิทธิอำนาจของใผเยียะสิ่งหมู่นี้”

⁸ Disse então Jesus: "Tampouco lhes direi com que autoridade estou fazendo estas coisas".

⁹ พระเยซูอู้กำเผียบหื้อคนตังหลายฟังว่า “มีป้อจายคนนึ่งเยียะสวนองุ่นหื้อคนมาเจ้า ส่วนเจ้าของก็เตียวตางไปอยู่ต่างประเทศเหียหลายปี๋

⁹ Então Jesus passou a contar ao povo esta parábola: "Certo homem plantou uma vinha, arrendou-a a alguns lavradores e ausentou-se por longo tempo.

¹⁰ เมื่อเถิงหน้าเก็บหน่วยองุ่น เจ้าของสวนก็หื้อลูกจ้างไปฮับส่วนแบ่งองุ่น หมู่คนเจ้าก็ยับลูกจ้างคนนั้นไว้แล้วบุบตี๋ แล้วไล่ปิ๊กโดยบ่ได้อะหยังติดมือไปสักอย่าง

¹⁰ Na época da colheita, ele enviou um servo aos lavradores, para que lhe entregassem parte do fruto da vinha. Mas os lavradores o espancaram e o mandaram embora de mãos vazias.

¹¹ เจ้าของสวนก็ส่งลูกจ้างแหมคนนึ่งไป หมู่คนเจ้าสวนก็เยียะเหมือนเก่า ยับมาบุบกับเยียะหื้อเขาอาย แล้วไล่ปิ๊กโดยบ่ได้อะหยังติดมือไปสักอย่าง

¹¹ Ele mandou outro servo, mas a esse também espancaram e o trataram de maneira humilhante, mandando-o embora de mãos vazias.

¹² เจ้าของสวนส่งคนตี้สามไปแหม หมู่คนเจ้าสวนก็บุบตี๋เขาจ๋นได้ฮับบาดเจ็บ แล้วไล่ออกไปนอกสวน

¹² Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram da vinha.

¹³ เจ้าของสวนกึ๊ดว่า ‘จะเยียะจาใดดี เฮาจะส่งลูกบ่าวตี้เฮาฮักไป หมู่เขาคงจะนับถือพ่อง’

¹³ "Então o proprietário da vinha disse: ‘Que farei? Mandarei meu filho amado; quem sabe o respeitarão’.

¹⁴ แต่เมื่อหมู่คนเจ้าหันใส่ลูกบ่าวเจ้าของสวนมา ก็อู้กั๋นว่า ‘นี่ลอ คนตี้จะฮับมรดก หมู่เฮาจ้วยกั๋นฆ่ามันเหียเต๊อะ แล้วมรดกนั้นจะตกเป๋นของหมู่เฮา’

¹⁴ "Mas quando os lavradores o viram, combinaram entre si dizendo: ‘Este é o herdeiro. Vamos matá-lo, e a herança será nossa’.

¹⁵ หมู่เขาก็ลากลูกบ่าวเจ้าของสวนนั้นอุ้มโจ้งออกไปนอกสวนแล้วก็ฆ่า”

¹⁵ Assim, lançaram-no fora da vinha e o mataram. "O que lhes fará então o dono da vinha?

¹⁶ เขาก็จะมาฆ่าหมู่คนเจ้าสวนหมู่นั้นเหีย แล้วเอาสวนองุ่นนั้นไปหื้อคนอื่นเจ้าต่อ” คนตังหลายเมื่อได้ยินจาอั้นก็อู้กั๋นว่า “บ่ดีหื้อเป๋นจาอั้นเต๊อะ”

¹⁶ Virá, matará aqueles lavradores e dará a vinha a outros". Quando o povo ouviu isso, disse: "Que isso nunca aconteça! "

¹⁷ พระเยซูปักต๋าผ่อหมู่เขาแล้วถามว่า “แล้วตี้พระคัมภีร์มีเขียนไว้ว่า

¹⁷ Jesus olhou fixamente para eles e perguntou: "Então, qual é o significado do que está escrito? ‘A pedra que os construtores rejeitaram tornou-se a pedra angular’.

¹⁸ กู้คนตี้โก้นเต๋งบ่าหินก้อนนั้น ก็จะแหลวเป๋นบ่าหลิ่นติ่นต่อน ถ้าศิลาก้อนนั้นตกเต๋งใส่ใผ คนนั้นก็จะแหลวไปเลย”

¹⁸ Todo o que cair sobre esta pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó".

¹⁹ หมู่ธรรมาจ๋ารย์กับหมู่หัวหน้าปุโรหิตฮู้ว่าพระเยซูอู้กำเผียบเถิงหมู่เขา หมู่เขาก็หาตางตี้จะยับพระองค์เหีย แต่ก็กั๋วคนตังหลาย

¹⁹ Os mestres da lei e os chefes dos sacerdotes procuravam uma forma de prendê-lo imediatamente, pois perceberam que era contra eles que ele havia contado essa parábola. Todavia tinham medo do povo.

²⁰ หมู่เขาจึงตวยผ่อพระองค์ กับส่งคนไปสอดแนม ป๋อมตั๋วเป๋นคนซื่อสัตย์ หื้อเข้าไปอยู่ใก้ๆ พระองค์ หวังจะยับผิดในกำอู้ของพระองค์ เปื้อจะมอบพระองค์หื้ออยู่ใต้สิทธิอำนาจของเจ้าเมืองโรม

²⁰ Pondo-se a vigiá-lo, eles mandaram espiões, que se fingiam justos, para apanhar Jesus em alguma coisa que ele dissesse, de forma que o pudessem entregar ao poder e à autoridade do governador.

²¹ หมู่สอดแนมถามพระเยซูว่า “อาจ๋ารย์ หมู่เฮาฮู้ว่าอาจ๋ารย์อู้กับสอนก็ถูกต้อง บ่หันแก่หน้าใผสักคน แต่สอนเรื่องตางของพระเจ้าต๋ามความจริง ขอบอกหมู่เฮาน่อยเต๊อะว่า

²¹ Assim, os espiões lhe perguntaram: "Mestre, sabemos que falas e ensinas o que é correto, e que não mostras parcialidade, mas ensinas o caminho de Deus conforme a verdade.

²² ตี้จะเสียภาษีหื้อซีซาร์ เฮาควรจะเสียดีกาว่าบ่ควรเสียดี”

²² É certo pagar imposto a César ou não? "

²³ พระเยซูฮู้อุบายของหมู่เขา จึงบอกหมู่เขาว่า

²³ Ele percebeu a astúcia deles e lhes disse:

²⁴ “เอาเหรียญเดนาริอันมาหื้อเฮาผ่อลอ ฮูปกับจื้อตี้อยู่บนเหรียญนี้เป๋นของใผ” หมู่เขาตอบว่า “เป๋นของซีซาร์”

²⁴ "Mostrem-me um denário. De quem é a imagem e a inscrição que há nele? "

²⁵ พระองค์ก็บอกหมู่เขาว่า “ของของซีซาร์ก็เอาไปหื้อซีซาร์ แต่ของของพระเจ้าก็หื้อพระเจ้า”

²⁵ "De César", responderam eles. Ele lhes disse: "Portanto, dêem a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus".

²⁶ หมู่คนสอดแนม เอาผิดในกำอู้ของพระเยซูต่อหน้าคนตังหลายบ่ได้ แหมอย่างนึ่งก็งืดในกำตอบของพระองค์ตวยจึงดักอยู่

²⁶ E não conseguiram apanhá-lo em nenhuma palavra diante do povo. E, admirados com a sua resposta, ficaram em silêncio.

²⁷ มีหมู่สะดูสีบางคนมาหาพระเยซู คนหมู่นี้ถือว่าบ่มีก๋านเป๋นขึ้นจากความต๋าย

²⁷ Alguns dos saduceus, que dizem que não há ressurreição, aproximaram-se de Jesus com a seguinte questão:

²⁸ หมู่เขาถามพระองค์ว่า “อาจ๋ารย์ บทบัญญัติของโมเสสเขียนไว้ว่า ถ้าป้อจายคนใดต๋ายละเมีย แต่ยังบ่ตันมีลูกเตื้อ ก็หื้อน้องบ่าวฮับปี้ใป๊มาเป๋นเมีย เปื้อหื้อมีลูกสืบเจื๊อสายของอ้ายไว้

²⁸ "Mestre", disseram eles, "Moisés nos deixou escrito que, se o irmão de um homem morrer e deixar mulher sem filhos, este deverá casar-se com a viúva e ter filhos para seu irmão.

²⁹ สมมุติว่ามีป้อจายตี้เป๋นปี้น้องกั๋นเจ็ดคน อ้ายเก๊ามีเมียแล้วต๋ายไปยังบ่มีลูกเตื้อ

²⁹ Havia sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu sem deixar filhos.

³⁰ น้องบ่าวคนตี้สองก็ฮับเอาปี้ใป๊มาเป๋นเมีย แล้วก็ต๋ายไปยังบ่มีลูกเตื้อ น้องคนตี้สามก็ฮับเอาปี้ใป๊มาเป๋นเมียแหม

³⁰ O segundo

³¹ ก็เป๋นอย่างเดียวกั๋นจ๋นเถิงคนตี้เจ็ด ตึงเจ็ดคนต๋ายแต่ยังบ่มีลูก

³¹ e o terceiro e depois também os outros casaram-se com ela; e morreram os sete sucessivamente, sem deixar filhos.

³² แล้วสุดต๊ายแม่ญิงคนนั้นก็ต๋ายตวย

³² Finalmente morreu também a mulher.

³³ ย้อนจาอั้นเมื่อเถิงวันตี้คนจะเป๋นขึ้นจากความต๋าย แม่ญิงคนนี้จะเป๋นเมียของใผ ย้อนว่านางเกยเป๋นเมียของป้อจาย ตึงเจ็ดคนนั้น”

³³ Na ressurreição, de quem ela será esposa, visto que os sete foram casados com ela? "

³⁴ พระเยซูตอบเขาว่า “คนในยุคนี้มีก๋านแต่งงานกั๋น

³⁴ Jesus respondeu: "Os filhos desta era casam-se e são dados em casamento,

³⁵ แต่คนตี้พระเจ้าหันสมควรหื้อเป๋นขึ้นจากความต๋ายมาอยู่ในยุคหน้า จะบ่มีก๋านแต่งงานกั๋น กาว่ายกหื้อเป๋นผัวเป๋นเมียกั๋นแหม

³⁵ mas os que forem considerados dignos de tomar parte na era que há de vir e na ressurreição dos mortos não se casarão nem serão dados em casamento,

³⁶ แต๊ๆ แล้วหมู่เขาจะบ่ต๋ายแหมต่อไป แต่จะเป๋นเหมือนทูตสวรรค์ เป๋นลูกของพระเจ้า ย้อนเป๋นคนตี้พระเจ้าเยียะหื้อเป๋นขึ้นจากความต๋าย

³⁶ e não podem mais morrer, pois são como os anjos. São filhos de Deus, visto que são filhos da ressurreição.

³⁷ ก๋านตี้คนต๋ายจะเป๋นขึ้นจากความต๋ายนั้น โมเสสได้แสดงหื้อหันต๋อนตี้เขาได้เขียนในเรื่องคุ่มไม้ตี้บ่ไหม้ไฟ โมเสสอู้เถิงพระเจ้าว่า พระองค์เป๋นพระเจ้าตี้อับราฮัม อิสอัคกับยาโคบนับถือ

³⁷ E que os mortos ressuscitam, já Moisés mostrou, no relato da sarça, quando ao Senhor ele chama ‘Deus de Abraão, Deus de Isaque e Deus de Jacó’.

³⁸ พระองค์บ่เป๋นพระเจ้าของคนต๋าย แต่เป๋นพระเจ้าของคนตี้มีจีวิต ย้อนว่าสำหรับพระเจ้าแล้ว กู้คนยังมีจีวิตอยู่ แม้ว่าจะต๋ายไปแล้วก็ต๋าม”

³⁸ Ele não é Deus de mortos, mas de vivos, pois para ele todos vivem".

³⁹ หมู่ธรรมาจ๋ารย์บางคนบอกพระเยซูว่า “อาจ๋ารย์ครับ ต้านอู้ได้ดีนักแกเน่อ”

³⁹ Alguns dos mestres da lei disseram: "Respondeste bem, Mestre! "

⁴⁰ ตี้หมู่เขาอู้จาอั้น ย้อนหมู่เขาบ่ก้าถามอะหยังแหมเลย

⁴⁰ E ninguém mais ousava fazer-lhe perguntas.

⁴¹ พระองค์ถามหมู่เขาว่า “เป๋นจาใดหมู่ต้านว่าพระคริสต์เป๋นเจื๊อสายของกษัตริย์ดาวิด

⁴¹ Então Jesus lhes perguntou: "Como dizem que o Cristo é Filho de Davi?

⁴² ย้อนกษัตริย์ดาวิดได้บอกไว้ในพระธรรมสดุดีว่า

⁴² "O próprio Davi afirma no Livro dos Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: "Senta-te à minha direita

⁴³ จ๋นเต๊าฮอดเฮาจะเยียะหื้อศัตรู๋ของต้าน

⁴³ até que eu ponha os teus inimigos como estrado para os teus pés" ’.

⁴⁴ กษัตริย์ดาวิดยังฮ้องพระองค์ว่า ‘องค์พระผู้เป๋นเจ้า’ แล้วพระองค์จะเป๋นเจื๊อสายของกษัตริย์ดาวิดได้จาใด”

⁴⁴ Portanto Davi o chama ‘Senhor’. Então, como é que ele pode ser seu filho? "

⁴⁵ เมื่อคนตังหลายก่ำลังฟังอยู่ พระองค์จึงอู้กับหมู่สาวกของพระองค์ว่า

⁴⁵ Estando todo o povo a ouvi-lo, Jesus disse aos seus discípulos:

⁴⁶ “หื้อหละวังหมู่ธรรมาจ๋ารย์ไว้หื้อดีๆ หมู่เขาซอบนุ่งเสื้อคุมยาว เตียวไปเตียวมา แล้วซอบหื้อคนไหว้ก๋างกาดก๋างลี กับซอบนั่งตั๊ดตี้สำคัญในธรรมศาลาของจาวยิวกับตี้มีเกียรติในงานเลี้ยง

⁴⁶ "Cuidado com os mestres da lei. Eles fazem questão de andar com roupas especiais, e gostam muito de receber saudações nas praças e de ocupar os lugares mais importantes nas sinagogas e os lugares de honra nos banquetes.

⁴⁷ หมู่เขายึดเอาสมบัติของหมู่แม่หม้ายไปเป๋นของตั๋วเก่าเหีย แล้วก็ขี้แต่งอธิษฐานยาวๆ คนหมู่นี้จะต้องฮับโต้ษใหญ่หลวง”

⁴⁷ Eles devoram as casas das viúvas, e, para disfarçar, fazem longas orações. Esses homens serão punidos com maior rigor! "

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia