Lucas 20

¹ วันนึ่งต๋อนตี้พระเยซูก่ำลังสอนคนอยู่ในบริเวณพระวิหารกับบอกข่าวดีอยู่ หมู่หัวหน้าปุโรหิต หมู่ธรรมาจ๋ารย์กับหมู่คนเฒ่าคนแก่ปากั๋นมาหาพระองค์

¹ E aconteceu que, em um daqueles dias, enquanto ele ensinava o povo no templo, e pregava o evangelho, os principais sacerdotes e os escribas vieram a ele com os anciãos,

² หมู่เขาถามพระองค์ว่า “ต้านมีสิทธิอำนาจอะหยังเยียะสิ่งหมู่นี้ ใผหื้อสิทธิอำนาจต้าน”

² e falaram-lhe, dizendo: Dize-nos, com que autoridade fazes tu essas coisas? Ou quem é que te deu tal autoridade?

³ พระองค์ตอบหมู่เขาว่า “เฮาจะถามหมู่ต้านสักข้อนึ่งก่อน ตอบเฮามาเน่อว่า

³ E, respondendo ele, disse-lhes: Eu também vos perguntarei uma coisa, respondam-me:

⁴ สิทธิอำนาจของยอห์นตี้เขาหื้อบัพติศมานั้น มาจากพระเจ้ากาว่ามาจากคน”

⁴ O batismo de João, era do céu ou dos homens?

⁵ หมู่เขาก็เปิ็กษากั๋นว่า “ถ้าเฮาจะว่ามาจากพระเจ้า ต้านก็จะย้อนถามหมู่เฮาแหมว่า ‘แล้วเป๋นจาใดบ่เจื้อยอห์น’

⁵ E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se nós dissermos: Do céu, ele nos dirá: Por que então não crestes?

⁶ ถ้าหมู่เฮาจะว่า ‘มาจากคน’ คนตังหลายก็จะเอาบ่าหินขว้างหมู่เฮา ย้อนว่าคนตังหลายปากั๋นเจื้อว่ายอห์นเป๋นผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้า”

⁶ Mas, e se nós dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará, porque eles estão convencidos que João era um profeta.

⁷ หมู่เขาก็เลยตอบพระองค์ว่า “หมู่เฮาบ่ฮู้เน่อว่ามาจากไหน”

⁷ E eles responderam que não podiam dizer de onde era.

⁸ พระเยซูก็บอกหมู่เขาว่า “ถ้าจาอั้น เฮาก็จะบ่บอกเหมือนกั๋นว่าเฮาใจ๊สิทธิอำนาจของใผเยียะสิ่งหมู่นี้”

⁸ E Jesus lhes disse: Tampouco eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.

⁹ พระเยซูอู้กำเผียบหื้อคนตังหลายฟังว่า “มีป้อจายคนนึ่งเยียะสวนองุ่นหื้อคนมาเจ้า ส่วนเจ้าของก็เตียวตางไปอยู่ต่างประเทศเหียหลายปี๋

⁹ Então, ele começou a falar ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, e arrendou-a a uns lavradores, e foi para uma terra distante por muito tempo.

¹⁰ เมื่อเถิงหน้าเก็บหน่วยองุ่น เจ้าของสวนก็หื้อลูกจ้างไปฮับส่วนแบ่งองุ่น หมู่คนเจ้าก็ยับลูกจ้างคนนั้นไว้แล้วบุบตี๋ แล้วไล่ปิ๊กโดยบ่ได้อะหยังติดมือไปสักอย่าง

¹⁰ E, no devido tempo, enviou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no embora vazio.

¹¹ เจ้าของสวนก็ส่งลูกจ้างแหมคนนึ่งไป หมู่คนเจ้าสวนก็เยียะเหมือนเก่า ยับมาบุบกับเยียะหื้อเขาอาย แล้วไล่ปิ๊กโดยบ่ได้อะหยังติดมือไปสักอย่าง

¹¹ E novamente ele enviou outro servo; e eles também o espancaram, e o insultaram e o mandaram embora vazio.

¹² เจ้าของสวนส่งคนตี้สามไปแหม หมู่คนเจ้าสวนก็บุบตี๋เขาจ๋นได้ฮับบาดเจ็บ แล้วไล่ออกไปนอกสวน

¹² E ele enviou novamente um terceiro; e eles também feriram a este, e o expulsaram.

¹³ เจ้าของสวนกึ๊ดว่า ‘จะเยียะจาใดดี เฮาจะส่งลูกบ่าวตี้เฮาฮักไป หมู่เขาคงจะนับถือพ่อง’

¹³ Então, disse o senhor da vinha: O que eu farei? Enviarei o meu filho amado; talvez, vendo-o, o respeitem.

¹⁴ แต่เมื่อหมู่คนเจ้าหันใส่ลูกบ่าวเจ้าของสวนมา ก็อู้กั๋นว่า ‘นี่ลอ คนตี้จะฮับมรดก หมู่เฮาจ้วยกั๋นฆ่ามันเหียเต๊อะ แล้วมรดกนั้นจะตกเป๋นของหมู่เฮา’

¹⁴ Mas, vendo-o os lavradores, eles arrazoaram entre si dizendo: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, para que a herança seja nossa.

¹⁵ หมู่เขาก็ลากลูกบ่าวเจ้าของสวนนั้นอุ้มโจ้งออกไปนอกสวนแล้วก็ฆ่า”

¹⁵ Assim, eles lançaram-no fora da vinha, e o mataram. O que lhes fará, pois, o senhor da vinha?

¹⁶ เขาก็จะมาฆ่าหมู่คนเจ้าสวนหมู่นั้นเหีย แล้วเอาสวนองุ่นนั้นไปหื้อคนอื่นเจ้าต่อ” คนตังหลายเมื่อได้ยินจาอั้นก็อู้กั๋นว่า “บ่ดีหื้อเป๋นจาอั้นเต๊อะ”

¹⁶ Ele virá e destruirá esses lavradores, e dará a vinha a outros. E, ouvindo eles isso, disseram: Deus o proíba!

¹⁷ พระเยซูปักต๋าผ่อหมู่เขาแล้วถามว่า “แล้วตี้พระคัมภีร์มีเขียนไว้ว่า

¹⁷ E ele observando-os, disse: Então, o que é isto que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa se tornou a cabeça de esquina?

¹⁸ กู้คนตี้โก้นเต๋งบ่าหินก้อนนั้น ก็จะแหลวเป๋นบ่าหลิ่นติ่นต่อน ถ้าศิลาก้อนนั้นตกเต๋งใส่ใผ คนนั้นก็จะแหลวไปเลย”

¹⁸ Qualquer que cair sobre aquela pedra será despedaçado, mas naquele em que ela cair, ela triturará ao pó.

¹⁹ หมู่ธรรมาจ๋ารย์กับหมู่หัวหน้าปุโรหิตฮู้ว่าพระเยซูอู้กำเผียบเถิงหมู่เขา หมู่เขาก็หาตางตี้จะยับพระองค์เหีย แต่ก็กั๋วคนตังหลาย

¹⁹ E os principais sacerdotes e os escribas procuraram lançar mão dele naquela mesma hora, mas eles temiam o povo; pois perceberam que ele tinha falado a parábola contra eles.

²⁰ หมู่เขาจึงตวยผ่อพระองค์ กับส่งคนไปสอดแนม ป๋อมตั๋วเป๋นคนซื่อสัตย์ หื้อเข้าไปอยู่ใก้ๆ พระองค์ หวังจะยับผิดในกำอู้ของพระองค์ เปื้อจะมอบพระองค์หื้ออยู่ใต้สิทธิอำนาจของเจ้าเมืองโรม

²⁰ E, eles vigiando-o, enviaram espiões, os quais se fingiam de homens justos, para o apanharem em alguma palavra, e o entregarem ao poder e à autoridade do governador.

²¹ หมู่สอดแนมถามพระเยซูว่า “อาจ๋ารย์ หมู่เฮาฮู้ว่าอาจ๋ารย์อู้กับสอนก็ถูกต้อง บ่หันแก่หน้าใผสักคน แต่สอนเรื่องตางของพระเจ้าต๋ามความจริง ขอบอกหมู่เฮาน่อยเต๊อะว่า

²¹ E eles perguntaram-lhe, dizendo: Mestre, nós sabemos que tu falas e ensinas retamente, e que não fazes acepção de pessoas, mas ensinas o caminho de Deus verdadeiramente;

²² ตี้จะเสียภาษีหื้อซีซาร์ เฮาควรจะเสียดีกาว่าบ่ควรเสียดี”

²² é lícito dar tributo a César ou não?

²³ พระเยซูฮู้อุบายของหมู่เขา จึงบอกหมู่เขาว่า

²³ Mas, ele percebendo a sua astúcia, disse-lhes: Por que vós me tentais?

²⁴ “เอาเหรียญเดนาริอันมาหื้อเฮาผ่อลอ ฮูปกับจื้อตี้อยู่บนเหรียญนี้เป๋นของใผ” หมู่เขาตอบว่า “เป๋นของซีซาร์”

²⁴ Mostrai-me uma moeda. De quem é a imagem e a inscrição? E, eles respondendo, disseram: De César.

²⁵ พระองค์ก็บอกหมู่เขาว่า “ของของซีซาร์ก็เอาไปหื้อซีซาร์ แต่ของของพระเจ้าก็หื้อพระเจ้า”

²⁵ E ele lhes disse: Dai, pois, a César as coisas que são de César, e a Deus as coisas que são de Deus.

²⁶ หมู่คนสอดแนม เอาผิดในกำอู้ของพระเยซูต่อหน้าคนตังหลายบ่ได้ แหมอย่างนึ่งก็งืดในกำตอบของพระองค์ตวยจึงดักอยู่

²⁶ E eles não puderam tomá-lo em suas palavras diante do povo; e eles maravilhados da sua resposta, calaram-se.

²⁷ มีหมู่สะดูสีบางคนมาหาพระเยซู คนหมู่นี้ถือว่าบ่มีก๋านเป๋นขึ้นจากความต๋าย

²⁷ Então, chegaram-se a ele alguns dos saduceus, que negam haver ressurreição, e eles perguntaram-lhe,

²⁸ หมู่เขาถามพระองค์ว่า “อาจ๋ารย์ บทบัญญัติของโมเสสเขียนไว้ว่า ถ้าป้อจายคนใดต๋ายละเมีย แต่ยังบ่ตันมีลูกเตื้อ ก็หื้อน้องบ่าวฮับปี้ใป๊มาเป๋นเมีย เปื้อหื้อมีลูกสืบเจื๊อสายของอ้ายไว้

²⁸ dizendo: Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de um homem, tendo esposa, e ele não deixasse filhos, seu irmão tomasse a esposa dele, e levantasse descendência a seu irmão.

²⁹ สมมุติว่ามีป้อจายตี้เป๋นปี้น้องกั๋นเจ็ดคน อ้ายเก๊ามีเมียแล้วต๋ายไปยังบ่มีลูกเตื้อ

²⁹ Houve, pois, sete irmãos; e o primeiro tomou uma mulher, e morreu sem filhos.

³⁰ น้องบ่าวคนตี้สองก็ฮับเอาปี้ใป๊มาเป๋นเมีย แล้วก็ต๋ายไปยังบ่มีลูกเตื้อ น้องคนตี้สามก็ฮับเอาปี้ใป๊มาเป๋นเมียแหม

³⁰ E o segundo a tomou como esposa, e morreu sem filhos.

³¹ ก็เป๋นอย่างเดียวกั๋นจ๋นเถิงคนตี้เจ็ด ตึงเจ็ดคนต๋ายแต่ยังบ่มีลูก

³¹ E o terceiro a tomou, e semelhantemente também os sete, e eles não tiveram filhos e morreram.

³² แล้วสุดต๊ายแม่ญิงคนนั้นก็ต๋ายตวย

³² E depois de todos, a mulher também morreu.

³³ ย้อนจาอั้นเมื่อเถิงวันตี้คนจะเป๋นขึ้นจากความต๋าย แม่ญิงคนนี้จะเป๋นเมียของใผ ย้อนว่านางเกยเป๋นเมียของป้อจาย ตึงเจ็ดคนนั้น”

³³ Portanto, na ressurreição, de qual deles será a mulher? Pois os sete a tiveram por esposa.

³⁴ พระเยซูตอบเขาว่า “คนในยุคนี้มีก๋านแต่งงานกั๋น

³⁴ E, Jesus respondendo, disse-lhes: Os filhos deste mundo casam-se, e dão-se em casamento;

³⁵ แต่คนตี้พระเจ้าหันสมควรหื้อเป๋นขึ้นจากความต๋ายมาอยู่ในยุคหน้า จะบ่มีก๋านแต่งงานกั๋น กาว่ายกหื้อเป๋นผัวเป๋นเมียกั๋นแหม

³⁵ mas os que são considerados dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dos mortos, não se casam, nem se dão em casamento;

³⁶ แต๊ๆ แล้วหมู่เขาจะบ่ต๋ายแหมต่อไป แต่จะเป๋นเหมือนทูตสวรรค์ เป๋นลูกของพระเจ้า ย้อนเป๋นคนตี้พระเจ้าเยียะหื้อเป๋นขึ้นจากความต๋าย

³⁶ nem podem mais morrer; porque são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.

³⁷ ก๋านตี้คนต๋ายจะเป๋นขึ้นจากความต๋ายนั้น โมเสสได้แสดงหื้อหันต๋อนตี้เขาได้เขียนในเรื่องคุ่มไม้ตี้บ่ไหม้ไฟ โมเสสอู้เถิงพระเจ้าว่า พระองค์เป๋นพระเจ้าตี้อับราฮัม อิสอัคกับยาโคบนับถือ

³⁷ Agora que os mortos hão de ressuscitar, até Moisés o mostrou no arbusto, quando ele chamou ao Senhor Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.

³⁸ พระองค์บ่เป๋นพระเจ้าของคนต๋าย แต่เป๋นพระเจ้าของคนตี้มีจีวิต ย้อนว่าสำหรับพระเจ้าแล้ว กู้คนยังมีจีวิตอยู่ แม้ว่าจะต๋ายไปแล้วก็ต๋าม”

³⁸ Porque ele não é Deus de mortos, mas de vivos; porque todos vivem para ele.

³⁹ หมู่ธรรมาจ๋ารย์บางคนบอกพระเยซูว่า “อาจ๋ารย์ครับ ต้านอู้ได้ดีนักแกเน่อ”

³⁹ Então, alguns dos escribas disseram, respondendo-lhe: Mestre, tu dissestes bem.

⁴⁰ ตี้หมู่เขาอู้จาอั้น ย้อนหมู่เขาบ่ก้าถามอะหยังแหมเลย

⁴⁰ E depois disso, eles não ousaram perguntar-lhe questão nenhuma.

⁴¹ พระองค์ถามหมู่เขาว่า “เป๋นจาใดหมู่ต้านว่าพระคริสต์เป๋นเจื๊อสายของกษัตริย์ดาวิด

⁴¹ E ele lhes disse: Como eles dizem que Cristo é filho de Davi?

⁴² ย้อนกษัตริย์ดาวิดได้บอกไว้ในพระธรรมสดุดีว่า

⁴² E o próprio Davi disse no livro dos Salmos: O SENHOR disse ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,

⁴³ จ๋นเต๊าฮอดเฮาจะเยียะหื้อศัตรู๋ของต้าน

⁴³ até que eu faça dos teus inimigos teu escabelo.

⁴⁴ กษัตริย์ดาวิดยังฮ้องพระองค์ว่า ‘องค์พระผู้เป๋นเจ้า’ แล้วพระองค์จะเป๋นเจื๊อสายของกษัตริย์ดาวิดได้จาใด”

⁴⁴ Portanto, se Davi mesmo lhe chama Senhor, como é ele seu filho?

⁴⁵ เมื่อคนตังหลายก่ำลังฟังอยู่ พระองค์จึงอู้กับหมู่สาวกของพระองค์ว่า

⁴⁵ Então, ouvindo-o todo o povo, ele disse aos seus discípulos:

⁴⁶ “หื้อหละวังหมู่ธรรมาจ๋ารย์ไว้หื้อดีๆ หมู่เขาซอบนุ่งเสื้อคุมยาว เตียวไปเตียวมา แล้วซอบหื้อคนไหว้ก๋างกาดก๋างลี กับซอบนั่งตั๊ดตี้สำคัญในธรรมศาลาของจาวยิวกับตี้มีเกียรติในงานเลี้ยง

⁴⁶ Cuidado com os escribas, que querem andar com vestes compridas, e amam saudações nos mercados, e os principais assentos nas sinagogas, e os principais lugares nos banquetes;

⁴⁷ หมู่เขายึดเอาสมบัติของหมู่แม่หม้ายไปเป๋นของตั๋วเก่าเหีย แล้วก็ขี้แต่งอธิษฐานยาวๆ คนหมู่นี้จะต้องฮับโต้ษใหญ่หลวง”

⁴⁷ que devoram as casas das viúvas, e, por aparência, fazem longas orações; estes receberão maior condenação.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia