João 8

¹ แล้วพระเยซูก็ไปดอยบ่ากอกเทศ

¹ Dirigiu-se Jesus para o monte das Oliveiras.

² ต๋อนเจ๊ามืดวันถัดมา พระองค์ก็ปิ๊กเข้าไปในพระวิหารแหมเตื้อนึ่ง คนตังหลายก็มาหาพระองค์ แล้วพระองค์ก็นั่งลงสั่งสอนคนหมู่นั้น

² Ao romper da manhã, voltou ao templo e todo o povo veio a ele. Assentou-se e começou a ensinar.

³ หมู่ธรรมาจ๋ารย์กับหมู่ฟาริสีปาแม่ญิงคนนึ่งมา แล้วหื้อยืนต่อหน้าหมู่คน แม่ญิงคนนี้เล่นจู๊แล้วเขายับได้คาหนังคาเขา

³ Os escribas e os fariseus trouxeram-lhe uma mulher que fora apanhada em adultério.

⁴ หมู่เขาก็อู้กับพระองค์ว่า “อาจ๋ารย์ แม่ญิงคนนี้โดนยับได้ต๋อนตี้ก่ำลังเล่นจู๊อยู่

⁴ Puseram-na no meio da multidão e disseram a Jesus: Mestre, agora mesmo esta mulher foi apanhada em adultério.

⁵ ในบทบัญญัติ โมเสสสั่งหื้อเอาบ่าหินขว้างแม่ญิงจาอี้หื้อต๋าย แล้วอาจ๋ารย์จะว่าจาใด”

⁵ Moisés mandou-nos na lei que apedrejássemos tais mulheres. Que dizes tu a isso?

⁶ (ตี้หมู่เขาถามจาอี้ก็ย้อนว่าหมู่เขาใค่ทดลองพระองค์เปื้อหาเรื่องตี้จะยับพระองค์) แต่พระเยซูก็ก้มลงเอานิ้วเขียนบนปื๊นดิน

⁶ Perguntavam-lhe isso, a fim de pô-lo à prova e poderem acusá-lo. Jesus, porém, se inclinou para a frente e escrevia com o dedo na terra.

⁷ หมู่เขาก็เขหื้อพระองค์ตอบติกๆ แล้วพระองค์ก็เลยลุกขึ้นอู้กับหมู่เขาว่า “ในหมู่ต้านคนใดบ่มีบาปเลย ก็หื้อเอาบ่าหินขว้างนางก่อนแล่”

⁷ Como eles insistissem, ergueu-se e disse-lhes: Quem de vós estiver sem pecado, seja o primeiro a lhe atirar uma pedra.

⁸ แล้วพระองค์ก็ก้มลงใจ๊นิ้วเขียนบนปื๊นดินต่อ

⁸ Inclinando-se novamente, escrevia na terra.

⁹ บ่ากองหมู่ธรรมาจ๋ารย์กับหมู่ฟาริสีได้ยินพระเยซูอู้จาอั้น แล้วหมู่เขาก็ออกไปเตื้อคนๆ คนเฒ่าเริ่มออกไปก่อนจ๋นเหลือก้าพระเยซูกับแม่ญิงคนนั้นยังอยู่ตี้หั้น

⁹ A essas palavras, sentindo-se acusados pela sua própria consciência, eles se foram retirando um por um, até o último, a começar pelos mais idosos, de sorte que Jesus ficou sozinho, com a mulher diante dele.

¹⁰ พระเยซูก็ลุกขึ้นแล้วถามแม่ญิงคนนั้นว่า “หญิงเหย หมู่เขาไปไหนกั๋นหมดแล้ว บ่มีใผลงโต้ษเจ้ากา”

¹⁰ Então ele se ergueu e vendo ali apenas a mulher, perguntou-lhe: Mulher, onde estão os que te acusavam? Ninguém te condenou?

¹¹ แม่ญิงคนนั้นก็ตอบว่า “บ่มีเจ้า” แล้วพระเยซูก็อู้ว่า “เฮาก็บ่ลงโต้ษเจ้าเหมือนกั๋น ไปเต๊อะ แล้วห้ามเยียะบาปแหม”

¹¹ Respondeu ela: Ninguém, Senhor. Disse-lhe então Jesus: Nem eu te condeno. Vai e não tornes a pecar.

¹² แล้วพระเยซูก็อู้กับคนตังหลายแหมเตื้อว่า “เฮาเป๋นความเป่งแจ้งของโลก คนตี้ติดต๋ามหลามตวยเฮามาก็จะบ่เตียวในความมืด แต่จะมีแสงแจ้งตี้ส่องนำจีวิตของเขา”

¹² Falou-lhes outra vez Jesus: Eu sou a luz do mundo; aquele que me segue não andará em trevas, mas terá a luz da vida.

¹³ หมู่ฟาริสีก็อู้กับพระองค์ว่า “ต้านเป๋นพยานหื้อตั๋วเก่า กำพยานของต้านก็เจื้อถือบ่ได้”

¹³ A isso, os fariseus lhe disseram: Tu dás testemunho de ti mesmo; teu testemunho não é digno de fé.

¹⁴ พระเยซูก็ตอบว่า “เถิงเฮาเป๋นพยานหื้อตั๋วเก่า แต่สิ่งตี้เฮาอู้มานั้นก็เป๋นความจริง ย้อนว่าเฮาฮู้ว่าตั๋วเฮาลุกไหนมากับก่ำลังจะไปไหน แต่หมู่ต้านบ่ฮู้ว่าเฮาลุกไหนมากาว่าก่ำลังจะไปไหน

¹⁴ Respondeu-lhes Jesus: Embora eu dê testemunho de mim mesmo, o meu testemunho é digno de fé, porque sei de onde vim e para onde vou; mas vós não sabeis de onde venho nem para onde vou.

¹⁵ หมู่ต้านตัดสินเฮาต๋ามวิธีของคน เฮาบ่ได้ตัดสินใผ

¹⁵ Vós julgais segundo a aparência; eu não julgo ninguém.

¹⁶ แต่ถ้าเฮาตัดสินคนใด กำตัดสินของเฮาก็ถูกต้อง ย้อนเฮาบ่ได้ตัดสินคนเดียว แต่เฮาตัดสินฮ่วมกับพระบิดาผู้ตี้ใจ๊เฮามา

¹⁶ E, se julgo, o meu julgamento é conforme a verdade, porque não estou sozinho, mas comigo está o Pai que me enviou.

¹⁷ ในบทบัญญัติของต้านบอกว่า ถ้ามีกำพยานสองคน กำพยานนั้นก็เจื้อถือได้

¹⁷ Ora, na vossa lei está escrito: O testemunho de duas pessoas é digno de fé {Dt 19,15}.

¹⁸ เฮาเป๋นพยานหื้อตั๋วเก่า และพระบิดาผู้ตี้ใจ๊เฮามาก็เป๋นพยานหื้อเฮาตวย”

¹⁸ Eu dou testemunho de mim mesmo; e meu Pai, que me enviou, o dá também.

¹⁹ แล้วหมู่เขาก็ถามว่า “พระบิดาของต้านอยู่ตี้ไหน” พระเยซูก็ตอบว่า “หมู่ต้านบ่ฮู้จักเฮากับบ่ฮู้จักพระบิดาของเฮา ถ้าหมู่ต้านฮู้จักเฮา หมู่ต้านก็จะฮู้จักพระบิดาของเฮาตวย”

¹⁹ Perguntaram-lhe: Onde está teu Pai? Respondeu Jesus: Não conheceis nem a mim nem a meu Pai; se me conhecêsseis, certamente conheceríeis também a meu Pai.

²⁰ ต๋อนตี้พระองค์อู้เถิงสิ่งหมู่นี้ พระองค์ก่ำลังสั่งสอนอยู่ในห้องตั้งตู้ถวายอยู่ในบริเวณพระวิหาร แล้วบ่มีใผมายับพระองค์ ย้อนยังบ่เถิงเวลาของพระองค์เตื้อ

²⁰ Estas palavras proferiu Jesus ensinando no templo, junto aos cofres de esmola. Mas ninguém o prendeu, porque ainda não era chegada a sua hora.

²¹ พระเยซูอู้กับคนตังหลายแหมว่า “เฮาจะไปจากตี้นี่ แล้วหมู่ต้านจะตวยเซาะหาเฮา แต่หมู่ต้านจะต๋ายในต๋อนตี้ยังเป๋นคนบาปอยู่ ตี้ตี้เฮาไปนั้นหมู่ต้านไปบ่ได้”

²¹ Jesus disse-lhes: Eu me vou, e procurar-me-eis e morrereis no vosso pecado. Para onde eu vou, vós não podeis ir.

²² หมู่ผู้นำจาวยิวก็ถามกั๋นว่า “เขาจะไปฆ่าตั๋วต๋ายกาว่าจาใด เถิงอู้ว่า ‘ตี้ตี้เฮาไปนั้นหมู่ต้านไปบ่ได้’ ”

²² Perguntavam os judeus: Será que ele se vai matar, pois diz: Para onde eu vou, vós não podeis ir?

²³ พระเยซูอู้ว่า “หมู่ต้านมาจากโลกนี้ตี้อยู่ตังลุ่ม แต่เฮามาจากสวรรค์ตี้อยู่ตังบน แล้วหมู่ต้านก็เป๋นของโลกนี้ แต่เฮาบ่ใจ้เป๋นของโลกนี้

²³ Ele lhes disse: Vós sois cá de baixo, eu sou lá de cima. Vós sois deste mundo, eu não sou deste mundo.

²⁴ เฮาเลยบอกว่า หมู่ต้านจะต๋ายในต๋อนตี้ยังเป๋นคนบาปอยู่ แม่นแล้ว หมู่ต้านจะต๋ายในต๋อนตี้ยังเป๋นคนบาปอยู่แน่ๆ ถ้าหมู่ต้านบ่เจื้อว่า เฮาเป๋นคนนั้นตี้เฮาบอกว่าเฮาเป๋น”

²⁴ Por isso vos disse: morrereis no vosso pecado; porque, se não crerdes o que eu sou, morrereis no vosso pecado.

²⁵ หมู่ผู้นำจาวยิวก็ถามพระองค์ว่า “แล้วต้านเป๋นใผ” พระเยซูก็ตอบว่า “เฮาเป๋นคนนั้นตี้เฮาบอกหมู่ต้านตั้งแต่เก๊าแล้ว

²⁵ Quem és tu?, perguntaram-lhe eles então. Jesus respondeu: Exatamente o que eu vos declaro.

²⁶ แต๊ๆ เฮามีหลายเรื่องตี้จะว่าหื้อหมู่ต้านกับตัดสินลงโต้ษหมู่ต้าน แต่เฮาจะอู้ก้าเรื่องตี้เฮาได้ยินจากพระองค์ผู้ตี้ใจ๊เฮามาหื้อคนในโลกฟัง ย้อนพระองค์อู้ความจริง”

²⁶ Tenho muitas coisas a dizer e a julgar a vosso respeito, mas o que me enviou é verdadeiro e o que dele ouvi eu o digo ao mundo.

²⁷ (หมู่เขาบ่เข้าใจ๋ว่าพระเยซูก่ำลังอู้เถิงพระบิดา)

²⁷ Eles, porém, não compreenderam que ele lhes falava do Pai.

²⁸ จาอั้นพระเยซูก็อู้แหมว่า “เมื่อหมู่ต้านยกบุตรมนุษย์ขึ้น หมู่ต้านก็จะฮู้ว่าเฮาเป๋นคนนั้นละ เฮาบ่ได้เยียะต๋ามใจ๋ตั๋วเก่า แต่เฮาอู้สิ่งตี้พระบิดาสอนเฮามา

²⁸ Jesus então lhes disse: Quando tiverdes levantado o Filho do Homem, então conhecereis quem sou e que nada faço de mim mesmo, mas falo do modo como o Pai me ensinou.

²⁹ พระองค์ผู้ตี้ใจ๊เฮามาก็อยู่กับเฮาตวย พระองค์บ่เกยละเฮาไว้หื้ออยู่คนเดียว ย้อนเฮาเยียะต๋ามใจ๋พระองค์ตลอด”

²⁹ Aquele que me enviou está comigo; ele não me deixou sozinho, porque faço sempre o que é do seu agrado.

³⁰ บ่ากองพระเยซูอู้จาอี้ ก็มีหลายคนเจื้อวางใจ๋พระองค์

³⁰ Tendo proferido essas palavras, muitos creram nele.

³¹ พระเยซูก็อู้กับจาวยิวตี้เจื้อวางใจ๋ในพระองค์ว่า “ถ้าหมู่ต้านยึดถือในกำสั่งสอนของเฮา หมู่ต้านก็เป๋นสาวกของเฮาแต๊ๆ

³¹ E Jesus dizia aos judeus que nele creram: Se permanecerdes na minha palavra, sereis meus verdadeiros discípulos;

³² หมู่ต้านจะฮู้จักความจริง แล้วความจริงนั้นก็จะเยียะหื้อหมู่ต้านมีอิสระ”

³² conhecereis a verdade e a verdade vos livrará.

³³ หมู่เขาอู้ว่า “หมู่เฮาเป๋นลูกหลานของอับราฮัม บ่เกยเป๋นขี้ข้าใผ เยียะหยังอาจ๋ารย์อู้ว่า ‘หมู่ต้านจะมีอิสระ’ ”

³³ Replicaram-lhe: Somos descendentes de Abraão e jamais fomos escravos de alguém. Como dizes tu: Sereis livres?

³⁴ พระเยซูตอบว่า “เฮาจะบอกความจริงแก่ต้านตังหลายว่า แต๊ๆ แล้วกู้คนตี้เยียะบาปก็เป๋นขี้ข้าของความบาป

³⁴ Respondeu Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: todo homem que se entrega ao pecado é seu escravo.

³⁵ ขี้ข้าบ่ใจ้คนในครอบครัว แต่ลูกเป๋นคนในครอบครัวตลอดไป

³⁵ Ora, o escravo não fica na casa para sempre, mas o filho sim, fica para sempre.

³⁶ ถ้าพระบุตรหื้อหมู่ต้านมีอิสระ หมู่ต้านก็จะมีอิสระแต๊ๆ

³⁶ Se, portanto, o Filho vos libertar, sereis verdadeiramente livres.

³⁷ เฮาฮู้ว่าหมู่ต้านเป๋นลูกหลานของอับราฮัม แต่หมู่ต้านฮิหาตางจะฆ่าเฮา ย้อนว่าหมู่ต้านบ่ยอมฮับกำสั่งสอนของเฮา

³⁷ Bem sei que sois a raça de Abraão; mas quereis matar-me, porque a minha palavra não penetra em vós.

³⁸ เฮาบอกหมู่ต้านเถิงสิ่งตี้พระบิดาของเฮาเยียะหื้อเฮาหัน แต่หมู่ต้านก็เยียะสิ่งตี้ได้ยินจากป้อของหมู่ต้าน”

³⁸ Eu falo o que vi junto de meu Pai; e vós fazeis o que aprendestes de vosso pai.

³⁹ หมู่เขาอู้ว่า “อับราฮัมเป๋นป้ออุ๊ยแม่หม่อนของหมู่เฮา” พระเยซูเลยอู้ว่า “ถ้าหมู่ต้านเป๋นลูกหลานของอับราฮัมแต๊ๆ หมู่ต้านก็จะเยียะต๋ามตี้อับราฮัมเยียะ

³⁹ Nosso pai, replicaram eles, é Abraão. Disse-lhes Jesus: Se fôsseis filhos de Abraão, faríeis as obras de Abraão.

⁴⁰ เฮาเป๋นคนบอกความจริงเถิงสิ่งตี้เฮาได้ยินจากพระเจ้า แต่หมู่ต้านก็ฮิหาตางตี้จะฆ่าเฮา อับราฮัมบ่เกยเยียะจาอี้เน่อ

⁴⁰ Mas, agora, procurais tirar-me a vida, a mim que vos falei a verdade que ouvi de Deus! Isso Abraão não o fez.

⁴¹ หมู่ต้านเยียะต๋ามตี้ป้อของหมู่ต้านเยียะ” หมู่จาวยิวก็อู้กับพระเยซูว่า “หมู่เฮาบ่ใจ้ลูกจู๊ พระเจ้าเต้าอั้นตี้เป๋นป้อของหมู่เฮา”

⁴¹ Vós fazeis as obras de vosso pai. Retrucaram-lhe eles: Nós não somos filhos da fornicação; temos um só pai: Deus.

⁴² พระเยซูก็อู้ว่า “ถ้าพระเจ้าเป๋นป้อของหมู่ต้านแต๊ๆ หมู่ต้านก็จะฮักเฮา ย้อนเฮามาจากพระเจ้าและเฮาอยู่นี่แล้ว เฮาบ่ได้มาโดยต๋ามใจ๋ตั๋วเก่า แต่พระเจ้าใจ๊เฮามา

⁴² Jesus replicou: Se Deus fosse vosso pai, vós me amaríeis, porque eu saí de Deus. É dele que eu provenho, porque não vim de mim mesmo, mas foi ele quem me enviou.

⁴³ เยียะหยังหมู่ต้านบ่เข้าใจ๋เรื่องตี้เฮาอู้ ย้อนว่าหมู่ต้านอดฟังกำสอนของเฮาบ่ได้

⁴³ Por que não compreendeis a minha linguagem? É porque não podeis ouvir a minha palavra.

⁴⁴ หมู่ต้านมาจากป้อของหมู่ต้านคือมาร แล้วหมู่ต้านก็ใค่เยียะต๋ามความต้องก๋านของป้อหมู่ต้าน ตั้งแต่เก๊ามารก็เป๋นฆาตกร และบ่เกยอยู่ฝ่ายความจริงเลย ย้อนมันบ่มีความจริงในตั๋วของมัน เมื่อมันอู้กำจุ มันก็เยียะต๋ามสันดานของมัน ย้อนว่ามันขี้จุกับเป๋นป้อของก๋านจุ

⁴⁴ Vós tendes como pai o demônio e quereis fazer os desejos de vosso pai. Ele era homicida desde o princípio e não permaneceu na verdade, porque a verdade não está nele. Quando diz a mentira, fala do que lhe é próprio, porque é mentiroso e pai da mentira.

⁴⁵ ย้อนจาอั้น เมื่อเฮาอู้ความจริงกับหมู่ต้าน หมู่ต้านก็บ่เจื้อเฮา

⁴⁵ Mas eu, porque vos digo a verdade, não me credes.

⁴⁶ มีใผพ่องในหมู่ต้านตี้จี๊หื้อหันว่าเฮาเยียะบาป แล้วเยียะหยังหมู่ต้านบ่ยอมเจื้อเฮาเมื่อเฮาอู้ความจริง

⁴⁶ Quem de vós me acusará de pecado? Se vos falo a verdade, por que me não credes?

⁴⁷ คนของพระเจ้าก็ฟังกำอู้ของพระเจ้า แต่ตี้หมู่ต้านบ่ยอมฟังเฮาก็ย้อนว่าหมู่ต้านบ่ใจ้คนของพระเจ้า”

⁴⁷ Quem é de Deus ouve as palavras de Deus, e se vós não as ouvis é porque não sois de Deus.

⁴⁸ หมู่จาวยิวก็อู้ว่า “หมู่เฮาอู้ผิดตี้ไหน ตี้ว่าต้านเป๋นจาวสะมาเรีย กับโดนผีเข้าตวย”

⁴⁸ Responderam então os judeus: Não dizemos com razão que és samaritano, e que estás possesso de um demônio?

⁴⁹ พระเยซูก็อู้ว่า “เฮาบ่ได้โดนผีเข้า แต่เฮาหื้อเกียรติพระบิดาของเฮา แต่หมู่ต้านก็ดูถูกดูแควนเฮา

⁴⁹ Respondeu-lhes Jesus: Eu não estou possesso de demônio, mas honro a meu Pai. Vós, porém, me ultrajais!

⁵⁰ เฮาบ่เซาะหากำยกย่องสรรเสริญหื้อตั๋วเก่า แต่พระเจ้าเป๋นผู้เซาะหาหื้อเฮา และพระองค์ก็เป๋นผู้ตัดสินเข้าข้างเฮา

⁵⁰ Não busco a minha glória. Há quem a busque e ele fará justiça.

⁵¹ เฮาบอกความจริงแก่ต้านตังหลายว่า ถ้าใผคนใดเยียะต๋ามกำสั่งสอนของเฮา คนนั้นก็จะบ่มีวันต๋าย”

⁵¹ Em verdade, em verdade vos digo: se alguém guardar a minha palavra, não verá jamais a morte.

⁵² หมู่จาวยิวก็อู้กับพระองค์ว่า “ต๋อนนี้เฮาฮู้แล้วว่าต้านโดนผีฮ้ายเข้าแน่ๆ ย้อนอับราฮัมกับผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าก็ต๋ายกั๋นไปแล้ว แต่ต้านอู้ว่า ‘ใผคนใดตี้เยียะต๋ามกำสั่งสอนของเฮาก็จะบ่มีวันต๋าย’

⁵² Disseram-lhe os judeus: Agora vemos que és possuído de um demônio. Abraão morreu, e também os profetas. E tu dizes que, se alguém guardar a tua palavra, jamais provará a morte...

⁵³ ต้านเป๋นใหญ่นักเหลืออับราฮัม ป้ออุ๊ยแม่หม่อนของเฮากา ย้อนอับราฮัมกับผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าก็ต๋ายกั๋นไปแล้ว ต้านกึ๊ดว่าต้านเป๋นใผ”

⁵³ És acaso maior do que nosso pai Abraão? E, entretanto, ele morreu... e os profetas também. Quem pretendes ser?

⁵⁴ พระเยซูตอบว่า “ถ้าเฮายกย่องสรรเสริญตั๋วเก่า กำยกย่องสรรเสริญนั้นก็บ่มีความหมายอะหยังเลย พระบิดาของเฮาผู้ตี้หมู่ต้านอ้างว่าเป๋นพระเจ้าของหมู่ต้านนั้นเนาะ เป๋นผู้ตี้ยกย่องสรรเสริญเฮา

⁵⁴ Respondeu Jesus: Se me glorifico a mim mesmo, a minha glória não é nada; meu Pai é quem me glorifica, aquele que vós dizeis ser o vosso Deus

⁵⁵ แต๊ๆ แล้ว หมู่ต้านบ่ฮู้จักพระองค์ แต่เฮาฮู้จักพระองค์ ถ้าเฮาอู้ว่าเฮาบ่ฮู้จักพระองค์ เฮาก็เป๋นคนขี้จุเหมือนหมู่ต้าน แต่เฮาฮู้จักพระองค์กับเยียะต๋ามตี้พระองค์บอกเฮา

⁵⁵ e, contudo, não o conheceis. Eu, porém, o conheço e, se dissesse que não o conheço, seria mentiroso como vós. Mas conheço-o e guardo a sua palavra.

⁵⁶ อับราฮัมป้ออุ๊ยแม่หม่อนของหมู่ต้านดีใจ๋ตี้จะหันวันตี้เฮามา เขาได้หันล่วงหน้าแล้ว กับดีใจ๋แล้วตวย”

⁵⁶ Abraão, vosso pai, exultou com o pensamento de ver o meu dia. Viu-o e ficou cheio de alegria.

⁵⁷ หมู่จาวยิวก็อู้ว่า “ต้านอายุยังบ่เถิงห้าสิบเลย ต้านเกยหันอับราฮัมได้จาใด”

⁵⁷ Os judeus lhe disseram: Não tens ainda cinqüenta anos e viste Abraão!...

⁵⁸ พระเยซูตอบว่า “เฮาบอกความจริงแก่ต้านตังหลายว่า ก่อนอับราฮัมเกิด เฮาก็เป๋นอยู่แล้ว”

⁵⁸ Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: antes que Abraão fosse, eu sou.

⁵⁹ คนหมู่นั้นก็เลยหยิบบ่าหินขึ้นมาจะขว้างพระเยซู แต่พระองค์ก็หลบออกจากพระวิหารไป

⁵⁹ A essas palavras, pegaram então em pedras para lhas atirar. Jesus, porém, se ocultou e saiu do templo.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia