João 8

¹ แล้วพระเยซูก็ไปดอยบ่ากอกเทศ

¹ Mas Jesus foi para o Monte das Oliveiras.

² ต๋อนเจ๊ามืดวันถัดมา พระองค์ก็ปิ๊กเข้าไปในพระวิหารแหมเตื้อนึ่ง คนตังหลายก็มาหาพระองค์ แล้วพระองค์ก็นั่งลงสั่งสอนคนหมู่นั้น

² Pela manhã cedo voltou ao templo, e todo o povo vinha ter com ele; e Jesus, sentando-se o ensinava.

³ หมู่ธรรมาจ๋ารย์กับหมู่ฟาริสีปาแม่ญิงคนนึ่งมา แล้วหื้อยืนต่อหน้าหมู่คน แม่ญิงคนนี้เล่นจู๊แล้วเขายับได้คาหนังคาเขา

³ Então os escribas e fariseus trouxeram-lhe uma mulher apanhada em adultério; e pondo-a no meio,

⁴ หมู่เขาก็อู้กับพระองค์ว่า “อาจ๋ารย์ แม่ญิงคนนี้โดนยับได้ต๋อนตี้ก่ำลังเล่นจู๊อยู่

⁴ disseram-lhe: Mestre, esta mulher foi apanhada em flagrante adultério.

⁵ ในบทบัญญัติ โมเสสสั่งหื้อเอาบ่าหินขว้างแม่ญิงจาอี้หื้อต๋าย แล้วอาจ๋ารย์จะว่าจาใด”

⁵ Ora, Moisés nos ordena na lei que as tais sejam apedrejadas. Tu, pois, que dizes?

⁶ (ตี้หมู่เขาถามจาอี้ก็ย้อนว่าหมู่เขาใค่ทดลองพระองค์เปื้อหาเรื่องตี้จะยับพระองค์) แต่พระเยซูก็ก้มลงเอานิ้วเขียนบนปื๊นดิน

⁶ Isto diziam eles, tentando-o, para terem de que o acusar. Jesus, porém, inclinando-se, começou a escrever no chão com o dedo.

⁷ หมู่เขาก็เขหื้อพระองค์ตอบติกๆ แล้วพระองค์ก็เลยลุกขึ้นอู้กับหมู่เขาว่า “ในหมู่ต้านคนใดบ่มีบาปเลย ก็หื้อเอาบ่าหินขว้างนางก่อนแล่”

⁷ Mas, como insistissem em perguntar-lhe, ergueu-se e disse-lhes: Aquele dentre vós que está sem pecado seja o primeiro que lhe atire uma pedra.

⁸ แล้วพระองค์ก็ก้มลงใจ๊นิ้วเขียนบนปื๊นดินต่อ

⁸ E, tornando a inclinar-se, escrevia na terra.

⁹ บ่ากองหมู่ธรรมาจ๋ารย์กับหมู่ฟาริสีได้ยินพระเยซูอู้จาอั้น แล้วหมู่เขาก็ออกไปเตื้อคนๆ คนเฒ่าเริ่มออกไปก่อนจ๋นเหลือก้าพระเยซูกับแม่ญิงคนนั้นยังอยู่ตี้หั้น

⁹ Quando ouviram isto foram saindo um a um, a começar pelos mais velhos, até os últimos; ficou só Jesus, e a mulher ali em pé.

¹⁰ พระเยซูก็ลุกขึ้นแล้วถามแม่ญิงคนนั้นว่า “หญิงเหย หมู่เขาไปไหนกั๋นหมดแล้ว บ่มีใผลงโต้ษเจ้ากา”

¹⁰ Então, erguendo-se Jesus e não vendo a ninguém senão a mulher, perguntou-lhe: Mulher, onde estão aqueles teus acusadores? Ninguém te condenou?

¹¹ แม่ญิงคนนั้นก็ตอบว่า “บ่มีเจ้า” แล้วพระเยซูก็อู้ว่า “เฮาก็บ่ลงโต้ษเจ้าเหมือนกั๋น ไปเต๊อะ แล้วห้ามเยียะบาปแหม”

¹¹ Respondeu ela: Ninguém, Senhor. E disse-lhe Jesus: Nem eu te condeno; vai-te, e não peques mais.

¹² แล้วพระเยซูก็อู้กับคนตังหลายแหมเตื้อว่า “เฮาเป๋นความเป่งแจ้งของโลก คนตี้ติดต๋ามหลามตวยเฮามาก็จะบ่เตียวในความมืด แต่จะมีแสงแจ้งตี้ส่องนำจีวิตของเขา”

¹² Então Jesus tornou a falar-lhes, dizendo: Eu sou a luz do mundo; quem me segue de modo algum andará em trevas, mas terá a luz da vida.

¹³ หมู่ฟาริสีก็อู้กับพระองค์ว่า “ต้านเป๋นพยานหื้อตั๋วเก่า กำพยานของต้านก็เจื้อถือบ่ได้”

¹³ Disseram-lhe, pois, os fariseus: Tu dás testemunho de ti mesmo; o teu testemunho não é verdadeiro.

¹⁴ พระเยซูก็ตอบว่า “เถิงเฮาเป๋นพยานหื้อตั๋วเก่า แต่สิ่งตี้เฮาอู้มานั้นก็เป๋นความจริง ย้อนว่าเฮาฮู้ว่าตั๋วเฮาลุกไหนมากับก่ำลังจะไปไหน แต่หมู่ต้านบ่ฮู้ว่าเฮาลุกไหนมากาว่าก่ำลังจะไปไหน

¹⁴ Respondeu-lhes Jesus: Ainda que eu dou testemunho de mim mesmo, o meu testemunho é verdadeiro; porque sei donde vim, e para onde vou; mas vós não sabeis donde venho, nem para onde vou.

¹⁵ หมู่ต้านตัดสินเฮาต๋ามวิธีของคน เฮาบ่ได้ตัดสินใผ

¹⁵ Vós julgais segundo a carne; eu a ninguém julgo.

¹⁶ แต่ถ้าเฮาตัดสินคนใด กำตัดสินของเฮาก็ถูกต้อง ย้อนเฮาบ่ได้ตัดสินคนเดียว แต่เฮาตัดสินฮ่วมกับพระบิดาผู้ตี้ใจ๊เฮามา

¹⁶ E, mesmo que eu julgue, o meu juízo é verdadeiro; porque não sou eu só, mas eu e o Pai que me enviou.

¹⁷ ในบทบัญญัติของต้านบอกว่า ถ้ามีกำพยานสองคน กำพยานนั้นก็เจื้อถือได้

¹⁷ Ora, na vossa lei está escrito que o testemunho de dois homens é verdadeiro.

¹⁸ เฮาเป๋นพยานหื้อตั๋วเก่า และพระบิดาผู้ตี้ใจ๊เฮามาก็เป๋นพยานหื้อเฮาตวย”

¹⁸ Sou eu que dou testemunho de mim mesmo, e o Pai que me enviou, também dá testemunho de mim.

¹⁹ แล้วหมู่เขาก็ถามว่า “พระบิดาของต้านอยู่ตี้ไหน” พระเยซูก็ตอบว่า “หมู่ต้านบ่ฮู้จักเฮากับบ่ฮู้จักพระบิดาของเฮา ถ้าหมู่ต้านฮู้จักเฮา หมู่ต้านก็จะฮู้จักพระบิดาของเฮาตวย”

¹⁹ Perguntavam-lhe, pois: Onde está teu pai? Jesus respondeu: Não me conheceis a mim, nem a meu Pai; se vós me conhecêsseis a mim, também conheceríeis a meu Pai.

²⁰ ต๋อนตี้พระองค์อู้เถิงสิ่งหมู่นี้ พระองค์ก่ำลังสั่งสอนอยู่ในห้องตั้งตู้ถวายอยู่ในบริเวณพระวิหาร แล้วบ่มีใผมายับพระองค์ ย้อนยังบ่เถิงเวลาของพระองค์เตื้อ

²⁰ Essas palavras proferiu Jesus no lugar do tesouro, quando ensinava no templo; e ninguém o prendeu, porque ainda não era chegada a sua hora.

²¹ พระเยซูอู้กับคนตังหลายแหมว่า “เฮาจะไปจากตี้นี่ แล้วหมู่ต้านจะตวยเซาะหาเฮา แต่หมู่ต้านจะต๋ายในต๋อนตี้ยังเป๋นคนบาปอยู่ ตี้ตี้เฮาไปนั้นหมู่ต้านไปบ่ได้”

²¹ Disse-lhes, pois, Jesus outra vez: Eu me retiro; buscar-me-eis, e morrereis no vosso pecado. Para onde eu vou, vós não podeis ir.

²² หมู่ผู้นำจาวยิวก็ถามกั๋นว่า “เขาจะไปฆ่าตั๋วต๋ายกาว่าจาใด เถิงอู้ว่า ‘ตี้ตี้เฮาไปนั้นหมู่ต้านไปบ่ได้’ ”

²² Então diziam os judeus: Será que ele vai suicidar-se, pois diz: Para onde eu vou, vós não podeis ir?

²³ พระเยซูอู้ว่า “หมู่ต้านมาจากโลกนี้ตี้อยู่ตังลุ่ม แต่เฮามาจากสวรรค์ตี้อยู่ตังบน แล้วหมู่ต้านก็เป๋นของโลกนี้ แต่เฮาบ่ใจ้เป๋นของโลกนี้

²³ Disse-lhes ele: Vós sois de baixo, eu sou de cima; vós sois deste mundo, eu não sou deste mundo.

²⁴ เฮาเลยบอกว่า หมู่ต้านจะต๋ายในต๋อนตี้ยังเป๋นคนบาปอยู่ แม่นแล้ว หมู่ต้านจะต๋ายในต๋อนตี้ยังเป๋นคนบาปอยู่แน่ๆ ถ้าหมู่ต้านบ่เจื้อว่า เฮาเป๋นคนนั้นตี้เฮาบอกว่าเฮาเป๋น”

²⁴ Por isso vos disse que morrereis em vossos pecados; porque, se não crerdes que eu sou, morrereis em vossos pecados.

²⁵ หมู่ผู้นำจาวยิวก็ถามพระองค์ว่า “แล้วต้านเป๋นใผ” พระเยซูก็ตอบว่า “เฮาเป๋นคนนั้นตี้เฮาบอกหมู่ต้านตั้งแต่เก๊าแล้ว

²⁵ Perguntavam-lhe então: Quem és tu? Respondeu-lhes Jesus: Exatamente o que venho dizendo que sou.

²⁶ แต๊ๆ เฮามีหลายเรื่องตี้จะว่าหื้อหมู่ต้านกับตัดสินลงโต้ษหมู่ต้าน แต่เฮาจะอู้ก้าเรื่องตี้เฮาได้ยินจากพระองค์ผู้ตี้ใจ๊เฮามาหื้อคนในโลกฟัง ย้อนพระองค์อู้ความจริง”

²⁶ Muitas coisas tenho que dizer e julgar acerca de vós; mas aquele que me enviou é verdadeiro; e o que dele ouvi, isso falo ao mundo.

²⁷ (หมู่เขาบ่เข้าใจ๋ว่าพระเยซูก่ำลังอู้เถิงพระบิดา)

²⁷ Eles não perceberam que lhes falava do Pai.

²⁸ จาอั้นพระเยซูก็อู้แหมว่า “เมื่อหมู่ต้านยกบุตรมนุษย์ขึ้น หมู่ต้านก็จะฮู้ว่าเฮาเป๋นคนนั้นละ เฮาบ่ได้เยียะต๋ามใจ๋ตั๋วเก่า แต่เฮาอู้สิ่งตี้พระบิดาสอนเฮามา

²⁸ Prosseguiu, pois, Jesus: Quando tiverdes levantado o Filho do homem, então conhecereis que eu sou, e que nada faço de mim mesmo; mas como o Pai me ensinou, assim falo.

²⁹ พระองค์ผู้ตี้ใจ๊เฮามาก็อยู่กับเฮาตวย พระองค์บ่เกยละเฮาไว้หื้ออยู่คนเดียว ย้อนเฮาเยียะต๋ามใจ๋พระองค์ตลอด”

²⁹ E aquele que me enviou está comigo; não me tem deixado só; porque faço sempre o que é do seu agrado.

³⁰ บ่ากองพระเยซูอู้จาอี้ ก็มีหลายคนเจื้อวางใจ๋พระองค์

³⁰ Falando ele estas coisas, muitos creram nele.

³¹ พระเยซูก็อู้กับจาวยิวตี้เจื้อวางใจ๋ในพระองค์ว่า “ถ้าหมู่ต้านยึดถือในกำสั่งสอนของเฮา หมู่ต้านก็เป๋นสาวกของเฮาแต๊ๆ

³¹ Dizia, pois, Jesus aos judeus que nele creram: Se vós permanecerdes na minha palavra, verdadeiramente sois meus discípulos;

³² หมู่ต้านจะฮู้จักความจริง แล้วความจริงนั้นก็จะเยียะหื้อหมู่ต้านมีอิสระ”

³² e conhecereis a verdade, e a verdade vos libertará.

³³ หมู่เขาอู้ว่า “หมู่เฮาเป๋นลูกหลานของอับราฮัม บ่เกยเป๋นขี้ข้าใผ เยียะหยังอาจ๋ารย์อู้ว่า ‘หมู่ต้านจะมีอิสระ’ ”

³³ Responderam-lhe: Somos descendentes de Abraão, e nunca fomos escravos de ninguém; como dizes tu: Sereis livres?

³⁴ พระเยซูตอบว่า “เฮาจะบอกความจริงแก่ต้านตังหลายว่า แต๊ๆ แล้วกู้คนตี้เยียะบาปก็เป๋นขี้ข้าของความบาป

³⁴ Replicou-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que todo aquele que comete pecado é escravo do pecado.

³⁵ ขี้ข้าบ่ใจ้คนในครอบครัว แต่ลูกเป๋นคนในครอบครัวตลอดไป

³⁵ Ora, o escravo não fica para sempre na casa; o filho fica para sempre.

³⁶ ถ้าพระบุตรหื้อหมู่ต้านมีอิสระ หมู่ต้านก็จะมีอิสระแต๊ๆ

³⁶ Se, pois, o Filho vos libertar, verdadeiramente sereis livres.

³⁷ เฮาฮู้ว่าหมู่ต้านเป๋นลูกหลานของอับราฮัม แต่หมู่ต้านฮิหาตางจะฆ่าเฮา ย้อนว่าหมู่ต้านบ่ยอมฮับกำสั่งสอนของเฮา

³⁷ Bem sei que sois descendência de Abraão; contudo, procurais matar-me, porque a minha palavra não encontra lugar em vós.

³⁸ เฮาบอกหมู่ต้านเถิงสิ่งตี้พระบิดาของเฮาเยียะหื้อเฮาหัน แต่หมู่ต้านก็เยียะสิ่งตี้ได้ยินจากป้อของหมู่ต้าน”

³⁸ Eu falo do que vi junto de meu Pai; e vós fazeis o que também ouvistes de vosso pai.

³⁹ หมู่เขาอู้ว่า “อับราฮัมเป๋นป้ออุ๊ยแม่หม่อนของหมู่เฮา” พระเยซูเลยอู้ว่า “ถ้าหมู่ต้านเป๋นลูกหลานของอับราฮัมแต๊ๆ หมู่ต้านก็จะเยียะต๋ามตี้อับราฮัมเยียะ

³⁹ Responderam-lhe: Nosso pai é Abraão. Disse-lhes Jesus: Se sois filhos de Abraão, fazei as obras de Abraão.

⁴⁰ เฮาเป๋นคนบอกความจริงเถิงสิ่งตี้เฮาได้ยินจากพระเจ้า แต่หมู่ต้านก็ฮิหาตางตี้จะฆ่าเฮา อับราฮัมบ่เกยเยียะจาอี้เน่อ

⁴⁰ Mas agora procurais matar-me, a mim que vos falei a verdade que de Deus ouvi; isso Abraão não fez.

⁴¹ หมู่ต้านเยียะต๋ามตี้ป้อของหมู่ต้านเยียะ” หมู่จาวยิวก็อู้กับพระเยซูว่า “หมู่เฮาบ่ใจ้ลูกจู๊ พระเจ้าเต้าอั้นตี้เป๋นป้อของหมู่เฮา”

⁴¹ Vós fazeis as obras de vosso pai. Replicaram-lhe eles: Nós não somos nascidos de prostituição; temos um Pai, que é Deus.

⁴² พระเยซูก็อู้ว่า “ถ้าพระเจ้าเป๋นป้อของหมู่ต้านแต๊ๆ หมู่ต้านก็จะฮักเฮา ย้อนเฮามาจากพระเจ้าและเฮาอยู่นี่แล้ว เฮาบ่ได้มาโดยต๋ามใจ๋ตั๋วเก่า แต่พระเจ้าใจ๊เฮามา

⁴² Respondeu-lhes Jesus: Se Deus fosse o vosso Pai, vós me amaríeis, porque eu saí e vim de Deus; pois não vim de mim mesmo, mas ele me enviou.

⁴³ เยียะหยังหมู่ต้านบ่เข้าใจ๋เรื่องตี้เฮาอู้ ย้อนว่าหมู่ต้านอดฟังกำสอนของเฮาบ่ได้

⁴³ Por que não compreendeis a minha linguagem? é porque não podeis ouvir a minha palavra.

⁴⁴ หมู่ต้านมาจากป้อของหมู่ต้านคือมาร แล้วหมู่ต้านก็ใค่เยียะต๋ามความต้องก๋านของป้อหมู่ต้าน ตั้งแต่เก๊ามารก็เป๋นฆาตกร และบ่เกยอยู่ฝ่ายความจริงเลย ย้อนมันบ่มีความจริงในตั๋วของมัน เมื่อมันอู้กำจุ มันก็เยียะต๋ามสันดานของมัน ย้อนว่ามันขี้จุกับเป๋นป้อของก๋านจุ

⁴⁴ Vós tendes por pai o Diabo, e quereis satisfazer os desejos de vosso pai; ele é homicida desde o princípio, e nunca se firmou na verdade, porque nele não há verdade; quando ele profere mentira, fala do que lhe é próprio; porque é mentiroso, e pai da mentira.

⁴⁵ ย้อนจาอั้น เมื่อเฮาอู้ความจริงกับหมู่ต้าน หมู่ต้านก็บ่เจื้อเฮา

⁴⁵ Mas porque eu digo a verdade, não me credes.

⁴⁶ มีใผพ่องในหมู่ต้านตี้จี๊หื้อหันว่าเฮาเยียะบาป แล้วเยียะหยังหมู่ต้านบ่ยอมเจื้อเฮาเมื่อเฮาอู้ความจริง

⁴⁶ Quem dentre vós me convence de pecado? Se digo a verdade, por que não me credes?

⁴⁷ คนของพระเจ้าก็ฟังกำอู้ของพระเจ้า แต่ตี้หมู่ต้านบ่ยอมฟังเฮาก็ย้อนว่าหมู่ต้านบ่ใจ้คนของพระเจ้า”

⁴⁷ Quem é de Deus ouve as palavras de Deus; por isso vós não as ouvis, porque não sois de Deus.

⁴⁸ หมู่จาวยิวก็อู้ว่า “หมู่เฮาอู้ผิดตี้ไหน ตี้ว่าต้านเป๋นจาวสะมาเรีย กับโดนผีเข้าตวย”

⁴⁸ Responderam-lhe os judeus: Não dizemos com razão que és samaritano, e que tens demônio?

⁴⁹ พระเยซูก็อู้ว่า “เฮาบ่ได้โดนผีเข้า แต่เฮาหื้อเกียรติพระบิดาของเฮา แต่หมู่ต้านก็ดูถูกดูแควนเฮา

⁴⁹ Jesus respondeu: Eu não tenho demônio; antes honro a meu Pai, e vós me desonrais.

⁵⁰ เฮาบ่เซาะหากำยกย่องสรรเสริญหื้อตั๋วเก่า แต่พระเจ้าเป๋นผู้เซาะหาหื้อเฮา และพระองค์ก็เป๋นผู้ตัดสินเข้าข้างเฮา

⁵⁰ Eu não busco a minha glória; há quem a busque, e julgue.

⁵¹ เฮาบอกความจริงแก่ต้านตังหลายว่า ถ้าใผคนใดเยียะต๋ามกำสั่งสอนของเฮา คนนั้นก็จะบ่มีวันต๋าย”

⁵¹ Em verdade, em verdade vos digo que, se alguém guardar a minha palavra, nunca verá a morte.

⁵² หมู่จาวยิวก็อู้กับพระองค์ว่า “ต๋อนนี้เฮาฮู้แล้วว่าต้านโดนผีฮ้ายเข้าแน่ๆ ย้อนอับราฮัมกับผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าก็ต๋ายกั๋นไปแล้ว แต่ต้านอู้ว่า ‘ใผคนใดตี้เยียะต๋ามกำสั่งสอนของเฮาก็จะบ่มีวันต๋าย’

⁵² Disseram-lhe os judeus: Agora sabemos que tens demônios. Abraão morreu, e também os profetas; e tu dizes: Se alguém guardar a minha palavra, nunca provará a morte!

⁵³ ต้านเป๋นใหญ่นักเหลืออับราฮัม ป้ออุ๊ยแม่หม่อนของเฮากา ย้อนอับราฮัมกับผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้าก็ต๋ายกั๋นไปแล้ว ต้านกึ๊ดว่าต้านเป๋นใผ”

⁵³ Porventura és tu maior do que nosso pai Abraão, que morreu? Também os profetas morreram; quem pretendes tu ser?

⁵⁴ พระเยซูตอบว่า “ถ้าเฮายกย่องสรรเสริญตั๋วเก่า กำยกย่องสรรเสริญนั้นก็บ่มีความหมายอะหยังเลย พระบิดาของเฮาผู้ตี้หมู่ต้านอ้างว่าเป๋นพระเจ้าของหมู่ต้านนั้นเนาะ เป๋นผู้ตี้ยกย่องสรรเสริญเฮา

⁵⁴ Respondeu Jesus: Se eu me glorificar a mim mesmo, a minha glória não é nada; quem me glorifica é meu Pai, do qual vós dizeis que é o vosso Deus;

⁵⁵ แต๊ๆ แล้ว หมู่ต้านบ่ฮู้จักพระองค์ แต่เฮาฮู้จักพระองค์ ถ้าเฮาอู้ว่าเฮาบ่ฮู้จักพระองค์ เฮาก็เป๋นคนขี้จุเหมือนหมู่ต้าน แต่เฮาฮู้จักพระองค์กับเยียะต๋ามตี้พระองค์บอกเฮา

⁵⁵ e vós não o conheceis; mas eu o conheço; e se disser que não o conheço, serei mentiroso como vós; mas eu o conheço, e guardo a sua palavra.

⁵⁶ อับราฮัมป้ออุ๊ยแม่หม่อนของหมู่ต้านดีใจ๋ตี้จะหันวันตี้เฮามา เขาได้หันล่วงหน้าแล้ว กับดีใจ๋แล้วตวย”

⁵⁶ Abraão, vosso pai, exultou por ver o meu dia; viu-o, e alegrou-se.

⁵⁷ หมู่จาวยิวก็อู้ว่า “ต้านอายุยังบ่เถิงห้าสิบเลย ต้านเกยหันอับราฮัมได้จาใด”

⁵⁷ Disseram-lhe, pois, os judeus: Ainda não tens cinqüenta anos, e viste Abraão?

⁵⁸ พระเยซูตอบว่า “เฮาบอกความจริงแก่ต้านตังหลายว่า ก่อนอับราฮัมเกิด เฮาก็เป๋นอยู่แล้ว”

⁵⁸ Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que antes que Abraão existisse, eu sou.

⁵⁹ คนหมู่นั้นก็เลยหยิบบ่าหินขึ้นมาจะขว้างพระเยซู แต่พระองค์ก็หลบออกจากพระวิหารไป

⁵⁹ Então pegaram em pedras para lhe atirarem; mas Jesus ocultou-se, e saiu do templo.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia