João 19

¹ ปีลาตเลยปาพระเยซูไป แล้วสั่งทหารเฆี่ยนพระองค์

¹ Pilatos, pois, tomou então a Jesus, e o açoitou.

² หมู่ทหารก็เอากิ่งไม้ตี้มีหนามมาแป๋งเป๋นมงกุฎ แล้วเอาสุบหัวหื้อพระองค์ แล้วเอาเสื้อคุมสีม่วงใส่หื้อ

² E os soldados, tecendo uma coroa de espinhos, lha puseram sobre a cabeça, e lhe vestiram roupa de púrpura.

³ แล้วหมู่เขาก็เปี่ยนกั๋นเข้ามาหาพระองค์กับอู้หย้อพระองค์ว่า “ขอกษัตริย์ของจาวยิวจงจ๋ำเริญเต๊อะ” แล้วก็ตบหน้าพระองค์

³ E diziam: Salve, Rei dos Judeus. E davam-lhe bofetadas.

⁴ ปีลาตก็ออกมาอู้กับหมู่จาวยิวว่า “ผ่อลอ เฮาปาเขาออกมาหื้อหมู่ต้าน เปื้อหื้อหมู่ต้านฮู้ว่า เฮาบ่หันว่าป้อจายคนนี้มีความผิดอะหยังเลย”

⁴ Então Pilatos saiu outra vez fora, e disse-lhes: Eis aqui vo-lo trago fora, para que saibais que não acho nele crime algum.

⁵ พระเยซูก็ออกมาตึงสุบมงกุฎหนามกับใส่เสื้อคุมสีม่วง ปีลาตเลยอู้กับคนตังหลายว่า “เขานี่ลอ”

⁵ Saiu, pois, Jesus fora, levando a coroa de espinhos e roupa de púrpura. E disse-lhes Pilatos: Eis aqui o homem.

⁶ เมื่อหมู่หัวหน้าปุโรหิตกับทหารฮักษาพระวิหารหันพระองค์ ก็ปากั๋นฮ้องเอิ้นว่า “เขิงบนไม้ก๋างเขน เขิงบนไม้ก๋างเขน” ปีลาตก็อู้กับหมู่เขาว่า “หมู่ต้านเอาเขาไปเขิงกั๋นคนเดียวเต๊อะ ย้อนเฮาบ่หันว่าเขามีความผิดอะหยังเลย”

⁶ Vendo-o, pois, os principais dos sacerdotes e os servos, clamaram, dizendo: Crucifica-o, crucifica-o. Disse-lhes Pilatos: Tomai-o vós, e crucificai-o; porque eu nenhum crime acho nele.

⁷ หมู่จาวยิวก็อู้กับปีลาตว่า “หมู่เฮามีกฎหมาย ต๋ามกฎนั้นเขาสมควรต๋าย ย้อนเขายกตั๋วเป๋นพระบุตรของพระเจ้า”

⁷ Responderam-lhe os judeus: Nós temos uma lei e, segundo a nossa lei, deve morrer, porque se fez Filho de Deus.

⁸ เมื่อปีลาตได้ยินว่าพระเยซูยกตั๋วเป๋นพระบุตรของพระเจ้า เขาก็กั๋วนักขึ้น

⁸ E Pilatos, quando ouviu esta palavra, mais atemorizado ficou.

⁹ ปีลาตเลยปาพระเยซูเข้าไปในวังแหมรอบ แล้วอู้กับพระเยซูว่า “ต้านลุกไหนมา” แต่พระเยซูบ่ตอบอะหยัง

⁹ E entrou outra vez na audiência, e disse a Jesus: De onde és tu? Mas Jesus não lhe deu resposta.

¹⁰ ปีลาตเลยอู้กับพระองค์ว่า “เยียะหยังบ่ยอมอู้กับเฮา ต้านบ่ฮู้กา ว่าเฮามีอำนาจตี้จะป่อยต้านกาว่าจะเขิงต้านตี้ไม้ก๋างเขนได้”

¹⁰ Disse-lhe, pois, Pilatos: Não me falas a mim? Não sabes tu que tenho poder para te crucificar e tenho poder para te soltar?

¹¹ พระเยซูก็อู้ว่า “ถ้าพระเจ้าบ่ได้หื้ออำนาจนั้นกับต้าน ต้านก็จะบ่มีอำนาจเหนือเฮา จาอั้นคนตี้ยับเฮามาหื้อต้านก็ผิดนักเหลือต้าน”

¹¹ Respondeu Jesus: Nenhum poder terias contra mim, se de cima não te fosse dado; mas aquele que me entregou a ti maior pecado tem.

¹² เมื่อปีลาตได้ยินจาอั้น เขาก็ฮิหาตางตี้จะป่อยพระเยซู แต่จาวยิวก็เอิ้นว่า “ถ้าต้านป่อยเขา ต้านก็บ่ใจ้เปื้อนของซีซาร์ ย้อนคนตี้อ้างตั๋วเก่าเป๋นกษัตริย์ก็เป๋นศัตรู๋กับซีซาร์”

¹² Desde então Pilatos procurava soltá-lo; mas os judeus clamavam, dizendo: Se soltas este, não és amigo de César; qualquer que se faz rei é contra César.

¹³ เมื่อปีลาตได้ยินจาอั้น เขาก็ปาพระเยซูออกมา แล้วก็นั่งตี้นั่งของผู้พิพากษาตี้ฮ้องกั๋นว่า “ลานหิน” (ภาษาฮีบรูฮ้องว่า “กับบาธา”)

¹³ Ouvindo, pois, Pilatos este dito, levou Jesus para fora, e assentou-se no tribunal, no lugar chamado Litóstrotos, e em hebraico Gabatá.

¹⁴ วันนั้นเป๋นวันเกียมงานปัสกา ใก้เตี้ยงปีลาตก็อู้กับหมู่จาวยิวว่า “ผ่อแล่ นี่กษัตริย์ของหมู่ต้าน”

¹⁴ E era a preparação da páscoa, e quase à hora sexta; e disse aos judeus: Eis aqui o vosso Rei.

¹⁵ หมู่เขาก็ปากั๋นเอิ้นว่า “ฆ่ามันเลย ฆ่ามันเลย เขิงบนไม้ก๋างเขนเลย” ปีลาตอู้กับหมู่เขาว่า “หมู่ต้านจะหื้อเฮาเขิงกษัตริย์ของหมู่ต้านตี้ไม้ก๋างเขนกา” หมู่หัวหน้าปุโรหิตก็ตอบว่า “เฮามีกษัตริย์องค์เดียวเต้าอั้น คือซีซาร์”

¹⁵ Mas eles bradaram: Tira, tira, crucifica-o. Disse-lhes Pilatos: Hei de crucificar o vosso Rei? Responderam os principais dos sacerdotes: Não temos rei, senão César.

¹⁶ แล้วปีลาตก็ยกพระเยซูหื้อหมู่เขาเอาไปเขิงบนไม้ก๋างเขน

¹⁶ Então, consequentemente entregou-lho, para que fosse crucificado. E tomaram a Jesus, e o levaram.

¹⁷ แล้วหื้อพระองค์แบกไม้ก๋างเขนของพระองค์ไปตี้ตี้ฮ้องกั๋นว่า “เนินกระโหล้งหัว” ภาษาฮีบรูฮ้องว่า “กลโกธา”

¹⁷ E, levando ele às costas a sua cruz, saiu para o lugar chamado Caveira, que em hebraico se chama Gólgota,

¹⁸ หมู่เขาก็เอาพระองค์ไปเขิงบนไม้ก๋างเขนตี้หั้นกับนักโต้ษแหมสองคน พระเยซูอยู่ก๋าง นักโต้ษสองคนนั้นอยู่คนละเผิกของพระองค์

¹⁸ Onde o crucificaram, e com ele outros dois, um de cada lado, e Jesus no meio.

¹⁹ ปีลาตหื้อเขียนข้อความติดไว้บนไม้ก๋างเขนของพระองค์ว่า “เยซู จาวนาซาเร็ธ กษัตริย์ของจาวยิว”

¹⁹ E Pilatos escreveu também um título, e pô-lo em cima da cruz; e nele estava escrito: JESUS NAZARENO, O REI DOS JUDEUS.

²⁰ จาวยิวหลายคนก็ได้อ่านป้ายนี้ ย้อนตี้ตี้เขาเขิงพระเยซูนั้นอยู่ใก้เมือง และป้ายนั้นเขียนเป๋นภาษาฮีบรู ภาษาลาติน กับภาษากรีก

²⁰ E muitos dos judeus leram este título; porque o lugar onde Jesus estava crucificado era próximo da cidade; e estava escrito em hebraico, grego e latim.

²¹ หมู่หัวหน้าปุโรหิตอู้กับปีลาตว่า “ขอบ่หื้อเขียนว่า ‘กษัตริย์ของจาวยิว’ แต่ขอหื้อเขียนว่า ‘ป้อจายคนนี้อ้างว่าเป๋นกษัตริย์ของจาวยิว’ ”

²¹ Diziam, pois, os principais sacerdotes dos judeus a Pilatos: Não escrevas, O Rei dos Judeus, mas que ele disse: Sou o Rei dos Judeus.

²² ปีลาตเลยตอบหมู่เขาไปว่า “อะหยังตี้เฮาเขียนไปแล้วก็หื้อแล้วไปเหีย”

²² Respondeu Pilatos: O que escrevi, escrevi.

²³ เมื่อหมู่ทหารเขิงพระเยซูแล้ว ก็เอาเสื้อผ้าของพระองค์มาแบ่งกั๋นในหมู่ทหารสี่คนได้คนละผืน แต่เหลือเสื้อตั๋วตังในของพระเยซูเป๋นผ้าตอผืนเดียวบ่มีดูก

²³ Tendo, pois, os soldados crucificado a Jesus, tomaram as suas vestes, e fizeram quatro partes, para cada soldado uma parte; e também a túnica. A túnica, porém, tecida toda de alto a baixo, não tinha costura.

²⁴ หมู่เขาเลยอู้กั๋นว่า “บ่ต้องฉีกละ หื้อจกเบอร์กั๋นเอาว่าใผจะได้” ตี้เกิดขึ้นจาอี้ก็เปื้อหื้อเป๋นไปต๋ามพระคัมภีร์ตี้เขียนไว้ว่า

²⁴ Disseram, pois, uns aos outros: Não a rasguemos, mas lancemos sortes sobre ela, para ver de quem será. Para que se cumprisse a Escritura que diz: Repartiram entre si as minhas vestes, E sobre a minha vestidura lançaram sortes. Os soldados, pois, fizeram estas coisas.

²⁵ คนตี้ยืนอยู่ใก้ไม้ก๋างเขนของพระเยซูนั้น ก็มีแม่กับน้าสาวของพระองค์ มารีย์เมียเคลโอปัส กับมารีย์จาวเมืองมักดาลา

²⁵ E junto à cruz de Jesus estava sua mãe, e a irmã de sua mãe, Maria mulher de Clopas, e Maria Madalena.

²⁶ เมื่อพระเยซูหันแม่กับสาวกตี้พระองค์ฮักยืนอยู่ใก้ๆ หั้น พระองค์ก็เลยอู้กับแม่ของพระองค์ว่า “แม่เหย ขอหื้อฮับคนนั้นเป๋นลูกแม่”

²⁶ Ora Jesus, vendo ali sua mãe, e que o discípulo a quem ele amava estava presente, disse a sua mãe: Mulher, eis aí o teu filho.

²⁷ แล้วพระองค์ก็อู้กับสาวกคนนั้นว่า “ฮับนางเป๋นแม่ของต้านตวย” สาวกคนนั้นก็ฮับแม่ของพระองค์มาอยู่ตี้บ้านของตั๋วเก่าตั้งแต่ต๋อนนั้น

²⁷ Depois disse ao discípulo: Eis aí tua mãe. E desde aquela hora o discípulo a recebeu em sua casa.

²⁸ หลังจากนั้น พระเยซูฮู้ว่ากู้สิ่งกู้อย่างเสร็จหมดแล้ว เปื้อหื้อเป๋นไปต๋ามพระคัมภีร์ พระองค์เลยอู้ว่า “เฮาใค่อยากกิ๋นน้ำ”

²⁸ Depois, sabendo Jesus que já todas as coisas estavam terminadas, para que a Escritura se cumprisse, disse: Tenho sede.

²⁹ มีถ้วยใส่เหล้าองุ่นส้มวางอยู่ตี้หั้น เขาก็เอาฟองน้ำมาจุ่มเหล้าองุ่นนั้นใส่ป๋ายไม้อ้อแล้วยกขึ้นเถิงปากพระเยซู

²⁹ Estava, pois, ali um vaso cheio de vinagre. E encheram de vinagre uma esponja, e, pondo-a num hissopo, lha chegaram à boca.

³⁰ บ่ากองพระเยซูกิ๋นเหล้าองุ่นส้มนั้น พระองค์ก็อู้ว่า “เสร็จแล้ว” คอของพระองค์แหง็กลงแล้วก็ต๋าย

³⁰ E, quando Jesus tomou o vinagre, disse: Está consumado. E, inclinando a cabeça, entregou o espírito.

³¹ วันนั้นเป๋นวันเกียม แล้วแหมวันจะเป๋นวันสะบาโตหลวงย้อนว่าเป๋นงานปัสกา หมู่จาวยิวเลยขอหื้อปีลาตสั่งทหารของเขา ตุ๊บขาคนตี้โดนเขิงอยู่บนไม้ก๋างเขนหื้อหักเหีย แล้วหื้อเอาศพออกไปเปื้อบ่หื้อศพกาอยู่ตี้ไม้ก๋างเขนในวันสะบาโต

³¹ Os judeus, pois, para que no sábado não ficassem os corpos na cruz, visto como era a preparação (pois era grande o dia de sábado), rogaram a Pilatos que se lhes quebrassem as pernas, e fossem tirados.

³² จาอั้น หมู่ทหารเลยมาตุ๊บขาของคนแรกกับแหมคนนึ่งตี้โดนเขิงอยู่ข้างๆ พระเยซู

³² Foram, pois, os soldados, e, na verdade, quebraram as pernas ao primeiro, e ao outro que como ele fora crucificado;

³³ บ่ากองมาเถิงพระเยซู เขาหันว่าพระองค์ต๋ายแล้ว เขาเลยบ่ได้ตุ๊บขาของพระองค์

³³ Mas, vindo a Jesus, e vendo-o já morto, não lhe quebraram as pernas.

³⁴ แต่ทหารแหมคนนึ่งเอาหอกแตงขี้ข้างพระองค์ แล้วเลือดกับน้ำก็ไหลปุ้งออกมา

³⁴ Contudo um dos soldados lhe furou o lado com uma lança, e logo saiu sangue e água.

³⁵ คนนั้นตี้หันก็เล่าเป๋นพยาน และกำพยานของเขาก็เป๋นความจริง เขาฮู้ว่าเขาอู้ความจริง เปื้อต้านตังหลายจะได้เจื้อ

³⁵ E aquele que o viu testificou, e o seu testemunho é verdadeiro; e sabe que é verdade o que diz, para que também vós o creiais.

³⁶ สิ่งนี้เกิดขึ้นเปื้อเป๋นไปต๋ามพระคัมภีร์ ตี้ว่า “กระดูกของพระองค์จะบ่หักสักอัน”

³⁶ Porque isto aconteceu para que se cumprisse a Escritura, que diz: Nenhum dos seus ossos será quebrado.

³⁷ กับมีพระคัมภีร์แหมข้อนึ่งตี้ว่า “หมู่เขาจะผ่อพระองค์ตี้หมู่เขาได้แตง”

³⁷ E outra vez diz a Escritura: Verão aquele que traspassaram.

³⁸ หลังจากนั้นโยเซฟจาวอาริมาเธียตี้เป๋นสาวกลับๆ ของพระเยซู ย้อนกั๋วหมู่ผู้นำจาวยิว ก็มาขอปีลาตเอาศพพระเยซูไป ปีลาตก็ยอมหื้อ โยเซฟก็มาเอาศพพระองค์ไป

³⁸ Depois disto, José de Arimatéia (o que era discípulo de Jesus, mas oculto, por medo dos judeus) rogou a Pilatos que lhe permitisse tirar o corpo de Jesus. E Pilatos lho permitiu. Então foi e tirou o corpo de Jesus.

³⁹ นิโคเดมัสคนตี้เกยไปหาพระเยซูต๋อนเมื่อคืนก่อนหน้านี้ก็มาตวย เขาเอาเครื่องหอมมาก็คือ มดยอบผสมกับกฤษณาหนักประมาณสามสิบกิโลกรัมป๋าย

³⁹ E foi também Nicodemos (aquele que anteriormente se dirigira de noite a Jesus), levando quase cem arráteis de um composto de mirra e aloés.

⁴⁰ โยเซฟกับนิโคเดมัสก็เอาศพพระองค์มากับเอาผ้าลินินห่อศพกับเครื่องหอมไว้ต๋ามประเพณีก๋านฝังศพของจาวยิว

⁴⁰ Tomaram, pois, o corpo de Jesus e o envolveram em lençóis com as especiarias, como os judeus costumam fazer, na preparação para o sepulcro.

⁴¹ ใก้ๆ ตี้พระเยซูถูกเขิงนั้น มีสวนอยู่ตี้นึ่ง ในสวนนั้นมีอุโมงค์ฝังศพใหม่ตี้บ่เกยใจ๊ใส่ศพคนใดเตื้อ

⁴¹ E havia um horto naquele lugar onde fora crucificado, e no horto um sepulcro novo, em que ainda ninguém havia sido posto.

⁴² แล้วย้อนว่าวันนั้นเป๋นวันดาวันสะบาโตของจาวยิว กับอุโมงค์ฝังศพนั้นก็อยู่ใก้ๆ ตี้หั้น เขาก็เลยเอาศพของพระองค์วางไว้ในอุโมงค์นั้น

⁴² Ali, pois (por causa da preparação dos judeus, e por estar perto aquele sepulcro), puseram a Jesus.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia