João 18

¹ เมื่อพระเยซูอธิษฐานเสร็จแล้ว พระองค์กับหมู่สาวกก็เตียวออกจากตี้หั้นไป ข้ามห้วยจื้อขิดโรน แล้วเข้าไปในสวนบ่ากอกเทศแห่งนึ่ง

¹ Depois dessas palavras, Jesus saiu com os seus discípulos para além da torrente de Cedron, onde havia um jardim, no qual entrou com os seus discípulos.

² ยูดาสคนตี้หักหลังพระองค์ก็ฮู้จักสวนนี้ตวย ย้อนว่าพระองค์กับหมู่สาวกเกยมาปะกั๋นตี้นี่เจื่อๆ

² Judas, o traidor, conhecia também aquele lugar, porque Jesus ia freqüentemente para lá com os seus discípulos.

³ แล้วยูดาสก็ปาหมู่ทหารโรมันกับทหารฮักษาพระวิหารตี้หมู่หัวหน้าปุโรหิตกับหมู่ฟาริสีส่งมา ไปตี้สวนนั้น หมู่เขาต๋ามโกม ก๋ำไม้แค่ กับมีอาวุธมาตวย

³ Tomou então Judas a coorte e os guardas de serviço dos pontífices e dos fariseus, e chegaram ali com lanternas, tochas e armas.

⁴ พระเยซูฮู้ว่าจะเกิดอะหยังขึ้นกับพระองค์ พระองค์ก็เลยเตียวออกไปถามหมู่เขาว่า “หมู่ต้านมาตวยเซาะหาใผ”

⁴ Como Jesus soubesse tudo o que havia de lhe acontecer, adiantou-se e perguntou-lhes: A quem buscais?

⁵ หมู่เขาก็ตอบว่า “เยซู จาวนาซาเร็ธ” พระเยซูก็เลยอู้ว่า “เฮาเป๋นคนนั้น” ยูดาสคนตี้หักหลังพระเยซูก็ยืนอยู่กับหมู่เขาตี้หั้น

⁵ Responderam: A Jesus de Nazaré. Sou eu, disse-lhes. {Também Judas, o traidor, estava com eles.}

⁶ เมื่อหมู่เขาได้ยินพระเยซูอู้ว่า “เฮาเป๋นคนนั้น” หมู่เขาก็ถอยหลังโก้นลงดิน

⁶ Quando lhes disse Sou eu, recuaram e caíram por terra.

⁷ แล้วพระเยซูก็ถามเขาแหมเตื้อว่า “หมู่ต้านมาตวยเซาะหาใผ” หมู่เขาก็ตอบว่า “เยซู จาวนาซาเร็ธ”

⁷ Perguntou-lhes ele, pela segunda vez: A quem buscais? Disseram: A Jesus de Nazaré.

⁸ พระเยซูก็เลยอู้ว่า “ก็เฮาบอกแล้วลอว่าเฮาเป๋นคนนั้น ถ้าหมู่ต้านมาตวยเซาะหาเฮา ก็หื้อป่อยคนหมู่นี้ไปเหีย”

⁸ Replicou Jesus: Já vos disse que sou eu. Se é, pois, a mim que buscais, deixai ir estes.

⁹ ตี้พระเยซูอู้จาอั้นเปื้อหื้อเป๋นไปต๋ามตี้พระองค์เกยอู้ไว้ว่า “ข้าพระองค์บ่หื้อคนตี้พระบิดามอบหื้อข้าพระองค์ไว้ หายไปสักคนเดียว”

⁹ Assim se cumpriu a palavra que disse: Dos que me deste não perdi nenhum {Jo 17,12}.

¹⁰ ซีโมนเปโตรมีดาบอยู่ เขาเลยจั๊กออกมาฟันถูกหูเผิกขวาของมัลคัส ปุด เซิ่งเป๋นคนฮับใจ๊ของมหาปุโรหิต

¹⁰ Simão Pedro, que tinha uma espada, puxou dela e feriu o servo do sumo sacerdote, decepando-lhe a orelha direita. {O servo chamava-se Malco.}

¹¹ พระเยซูอู้กับเขาว่า “เก็บดาบใส่ฝักเหียเต๊อะ กึ๊ดว่าเฮาจะบ่กิ๋นจากถ้วยแห่งความตุ๊กตี้พระบิดาหื้อเฮาไว้กา”

¹¹ Mas Jesus disse a Pedro: Enfia a tua espada na bainha! Não hei de beber eu o cálice que o Pai me deu?

¹² นายพันกับหมู่ทหารโรมัน แล้วก็หมู่ทหารฮักษาพระวิหารของจาวยิวก็ยับพระเยซูมัดไว้

¹² Então a coorte, o tribuno e os guardas dos judeus prenderam Jesus e o ataram.

¹³ แล้วปาพระองค์ไปหาอันนาสก่อน ย้อนเขาเป๋นป้อเมียของคายาฟาสตี้เป๋นมหาปุโรหิตในปี๋นั้น

¹³ Conduziram-no primeiro a Anás, por ser sogro de Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano.

¹⁴ คายาฟาสเป๋นคนตี้เกยบอกหมู่จาวยิวว่า “ก็ดีถ้าหื้อคนนึ่งต๋ายเปื้อคนตึงหมด”

¹⁴ Caifás fora quem dera aos judeus o conselho: Convém que um só homem morra em lugar do povo.

¹⁵ ซีโมนเปโตรกับสาวกแหมคนนึ่งตวยพระเยซูไป สาวกคนนั้นฮู้จักมหาปุโรหิต เขาเลยตวยพระเยซูเข้าไปในก๋างข่วงบ้านของมหาปุโรหิต

¹⁵ Simão Pedro seguia Jesus, e mais outro discípulo. Este discípulo era conhecido do sumo sacerdote e entrou com Jesus no pátio da casa do sumo sacerdote,

¹⁶ แต่เปโตรยืนถ้าอยู่ตังนอกข้างปะตู๋ สาวกคนนั้นตี้ฮู้จักมหาปุโรหิตก็เลยออกมาบอกสาวใจ๊ตี้เฝ้าปะตู๋ แล้วปาเปโตรเข้าไปตังในตวย

¹⁶ porém Pedro ficou de fora, à porta. Mas o outro discípulo {que era conhecido do sumo sacerdote} saiu e falou à porteira, e esta deixou Pedro entrar.

¹⁷ สาวใจ๊ตี้เฝ้าปะตู๋คนนั้นถามเปโตรว่า “ต้านเป๋นสาวกของป้อจายคนนั้นตวยบ่ใจ้กา” เปโตรก็ตอบว่า “บ่ใจ้ลอ”

¹⁷ A porteira perguntou a Pedro: Não és acaso também tu dos discípulos desse homem? Não o sou, respondeu ele.

¹⁸ ตี้หั้นหมู่ขี้ข้ากับทหารฮักษาพระวิหารดังไฟยืนหิงหื้ออุ่นกั๋นอยู่ย้อนอากาศมันหนาว เปโตรก็ไปยืนหิงไฟอยู่กับหมู่เขาตวย

¹⁸ Os servos e os guardas acenderam um fogo, porque fazia frio, e se aqueciam. Com eles estava também Pedro, de pé, aquecendo-se.

¹⁹ มหาปุโรหิตก็สอบสวนพระเยซูเรื่องหมู่สาวกกับกำสอนของพระองค์

¹⁹ O sumo sacerdote indagou de Jesus acerca dos seus discípulos e da sua doutrina.

²⁰ พระองค์ตอบว่า “เฮาได้อู้อย่างเปิดเผยกับกู้คน เฮาสอนอยู่ในธรรมศาลากับในพระวิหารตลอดตี้จาวยิวตึงหมดมาจุมนุมกั๋น เฮาบ่เกยสอนอะหยังอย่างลับๆ เลย

²⁰ Jesus respondeu-lhe: Falei publicamente ao mundo. Ensinei na sinagoga e no templo, onde se reúnem os judeus, e nada falei às ocultas.

²¹ ต้านมาถามเฮาเยียะหยัง ไปถามคนหมู่นั้นตี้ได้ยินกำอู้ของเฮาเต๊อะ หมู่เขาฮู้ดีว่าเฮาอู้อะหยังไปพ่อง”

²¹ Por que me perguntas? Pergunta àqueles que ouviram o que lhes disse. Estes sabem o que ensinei.

²² บ่ากองพระเยซูอู้จาอั้น ทหารฮักษาพระวิหารคนนึ่งตี้ยืนอยู่ใก้หั้น ก็ตบหน้าพระองค์แล้วอู้ว่า “ตอบมหาปุโรหิตจาอั้นได้จาใดหา”

²² A estas palavras, um dos guardas presentes deu uma bofetada em Jesus, dizendo: É assim que respondes ao sumo sacerdote?

²³ พระเยซูเลยตอบว่า “ถ้าเฮาอู้อะหยังผิดก็หื้อบอกมาเลยว่าผิดจาใด แต่ถ้าเฮาอู้ถูก มาตบหน้าเฮาเยียะหยัง”

²³ Replicou-lhe Jesus: Se falei mal, prova-o, mas se falei bem, por que me bates?

²⁴ อันนาสเลยหื้อปาพระเยซูตี้ยังโดนมัดอยู่ไปหาคายาฟาสตี้เป๋นมหาปุโรหิต

²⁴ {Anás enviou-o preso ao sumo sacerdote Caifás.}

²⁵ ต๋อนตี้ซีโมนเปโตรก่ำลังยืนหิงไฟอยู่ หมู่คนตี้หั้นถามเขาว่า “เจ้าเป๋นสาวกของคนนั้นตวยกา” เปโตรก็ปฏิเสธว่า “บ่ใจ้ลอ”

²⁵ Simão Pedro estava lá se aquecendo. Perguntaram-lhe: Não és porventura, também tu, dos seus discípulos? Negou-o, dizendo: Não!

²⁶ คนฮับใจ๊คนนึ่งของมหาปุโรหิต ตี้เป๋นญาติของป้อจายตี้โดนเปโตรฟันหูปุดก็อู้กับเปโตรว่า “ก็เฮาหันต้านอยู่ในสวนกับป้อจายคนนั้นบ่ใจ้กา”

²⁶ Disse-lhe um dos servos do sumo sacerdote, parente daquele a quem Pedro cortara a orelha: Não te vi eu com ele no horto?

²⁷ เปโตรก็บอกบ่ใจ้แหมเตื้อ แล้วไก่ก็ขันขึ้นมาบ่าเดี่ยวนั้นเลย

²⁷ Mas Pedro negou-o outra vez, e imediatamente o galo cantou.

²⁸ เจ๊ามืดหมู่เขาก็ปาพระเยซูออกจากบ้านคายาฟาสไปตี้วังของเจ้าเมืองโรมัน หมู่จาวยิวบ่ได้เข้าไปตี้หั้น ย้อนกั๋วว่าตั๋วเก่าจะเป๋นมลทิน แล้วจะเข้าฮ่วมในงานปัสกาบ่ได้

²⁸ Da casa de Caifás conduziram Jesus ao pretório. Era de manhã cedo. Mas os judeus não entraram no pretório, para não se contaminarem e poderem comer a Páscoa.

²⁹ เจ้าเมืองปีลาตเลยออกมาหาหมู่เขาตังนอกแล้วถามว่า “หมู่ต้านฟ้องป้อจายคนนี้ย้อนเรื่องอะหยัง”

²⁹ Saiu, por isso, Pilatos para ter com eles, e perguntou: Que acusação trazeis contra este homem?

³⁰ หมู่เขาตอบปีลาตว่า “ถ้าเขาบ่ได้เยียะผิด หมู่เฮาก็จะบ่เอาตั๋วเขามาหื้อต้าน”

³⁰ Responderam-lhe: Se este não fosse malfeitor, não o teríamos entregue a ti.

³¹ ปีลาตอู้กับหมู่เขาว่า “หื้อหมู่ต้านเอาเขาไปตัดสินลงโต้ษต๋ามบทบัญญัติของหมู่ต้านกั๋นเองเต๊อะ” หมู่จาวยิวเลยบอกปีลาตว่า “ต๋ามกฎหมายของโรมัน เฮาบ่มีสิทธิ์ตัดสินฆ่าใผลุ”

³¹ Disse, então, Pilatos: Tomai-o e julgai-o vós mesmos segundo a vossa lei. Responderam-lhe os judeus: Não nos é permitido matar ninguém.

³² ตี้เกิดขึ้นจาอี้ก็เปื้อหื้อเป๋นไปต๋ามตี้พระเยซูเกยอู้ไว้ว่าพระองค์จะต๋ายจาใด

³² Assim se cumpria a palavra com a qual Jesus indicou de que gênero de morte havia de morrer {Mt 20,19}.

³³ ปีลาตก็ปิ๊กเข้าไปในวังแล้วฮ้องพระเยซูมาถามว่า “ต้านเป๋นกษัตริย์ของจาวยิวกา”

³³ Pilatos entrou no pretório, chamou Jesus e perguntou-lhe: És tu o rei dos judeus?

³⁴ พระเยซูก็ตอบว่า “ตี้ต้านถามจาอี้ต้านกึ๊ดคนเดียวกาว่าคนอื่นบอก”

³⁴ Jesus respondeu: Dizes isso por ti mesmo, ou foram outros que to disseram de mim?

³⁵ ปีลาตก็ตอบว่า “ต้านกึ๊ดว่าเฮาเป๋นจาวยิวกา คนในจ้าดของต้านกับหมู่หัวหน้าปุโรหิตนั้นเนาะ ตี้ยับต้านมาหื้อเฮา ต้านเยียะอะหยังผิด”

³⁵ Disse Pilatos: Acaso sou eu judeu? A tua nação e os sumos sacerdotes entregaram-te a mim. Que fizeste?

³⁶ พระเยซูก็ตอบว่า “สิทธิอำนาจตี้เป๋นกษัตริย์ของเฮาบ่ได้มาจากโลกนี้ ย้อนถ้าเป๋นจาอั้น คนของเฮาก็จะสู้เปื้อบ่หื้อหมู่จาวยิวยับเฮา แต่สิทธิอำนาจตี้เป๋นกษัตริย์ของเฮาบ่ได้มาจากโลกนี้”

³⁶ Respondeu Jesus: O meu Reino não é deste mundo. Se o meu Reino fosse deste mundo, os meus súditos certamente teriam pelejado para que eu não fosse entregue aos judeus. Mas o meu Reino não é deste mundo.

³⁷ ปีลาตเลยบอกพระองค์ว่า “ถ้าจาอั้น ต้านก็เป๋นกษัตริย์หนะก่า” พระเยซูก็บอกว่า “ต้านอู้ว่าเฮาเป๋นกษัตริย์ก็แม่นแล้ว จาอั้น เฮาเลยมาเกิดในโลกนี้เปื้อเป๋นพยานหื้อกับความจริง กับกู้ๆ คนตี้ฮักความจริงก็ฟังเสียงของเฮา”

³⁷ Perguntou-lhe então Pilatos: És, portanto, rei? Respondeu Jesus: Sim, eu sou rei. É para dar testemunho da verdade que nasci e vim ao mundo. Todo o que é da verdade ouve a minha voz.

³⁸ ปีลาตก็ถามพระองค์แหมว่า “ความจริงคืออะหยัง” เมื่อเขาถามแล้วก็ออกไปหาหมู่จาวยิวอู้กับหมู่เขาว่า “เฮาบ่หันว่าเขามีความผิดอะหยัง

³⁸ Disse-lhe Pilatos: Que é a verdade?... Falando isso, saiu de novo, foi ter com os judeus e disse-lhes: Não acho nele crime algum.

³⁹ แต่หมู่ต้านมีธรรมเนียมหื้อเฮาป่อยนักโต้ษคนนึ่งหื้อหมู่ต้านในงานปัสกา หมู่ต้านใค่หื้อเฮาป่อยกษัตริย์ของจาวยิวก่อ”

³⁹ Mas é costume entre vós que pela Páscoa vos solte um preso. Quereis, pois, que vos solte o rei dos judeus?

⁴⁰ แต่หมู่จาวยิวปากั๋นฮ้องเอิ้นออกมาว่า “บ่ป่อยเขา ขอหื้อป่อยบารับบัสแตน” (บารับบัสเป๋นกบฏ)

⁴⁰ Então todos gritaram novamente e disseram: Não! A este não! Mas a Barrabás! {Barrabás era um salteador.}

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia