João 18

¹ เมื่อพระเยซูอธิษฐานเสร็จแล้ว พระองค์กับหมู่สาวกก็เตียวออกจากตี้หั้นไป ข้ามห้วยจื้อขิดโรน แล้วเข้าไปในสวนบ่ากอกเทศแห่งนึ่ง

¹ Depois de dizer essas coisas, Jesus atravessou com seus discípulos o vale de Cedrom e entrou num bosque de oliveiras.

² ยูดาสคนตี้หักหลังพระองค์ก็ฮู้จักสวนนี้ตวย ย้อนว่าพระองค์กับหมู่สาวกเกยมาปะกั๋นตี้นี่เจื่อๆ

² Judas, o traidor, conhecia aquele lugar, pois Jesus tinha ido muitas vezes ali com seus discípulos.

³ แล้วยูดาสก็ปาหมู่ทหารโรมันกับทหารฮักษาพระวิหารตี้หมู่หัวหน้าปุโรหิตกับหมู่ฟาริสีส่งมา ไปตี้สวนนั้น หมู่เขาต๋ามโกม ก๋ำไม้แค่ กับมีอาวุธมาตวย

³ Os principais sacerdotes e fariseus tinham dado a Judas um destacamento de soldados e alguns guardas do templo para acompanhá-lo. Eles chegaram ao bosque de oliveiras com tochas, lanternas e armas.

⁴ พระเยซูฮู้ว่าจะเกิดอะหยังขึ้นกับพระองค์ พระองค์ก็เลยเตียวออกไปถามหมู่เขาว่า “หมู่ต้านมาตวยเซาะหาใผ”

⁴ Jesus, sabendo tudo que ia lhe acontecer, foi ao encontro deles. “A quem vocês procuram?”, perguntou.

⁵ หมู่เขาก็ตอบว่า “เยซู จาวนาซาเร็ธ” พระเยซูก็เลยอู้ว่า “เฮาเป๋นคนนั้น” ยูดาสคนตี้หักหลังพระเยซูก็ยืนอยู่กับหมู่เขาตี้หั้น

⁵ “A Jesus, o nazareno”, responderam. “Sou eu”, disse ele. (Judas, o traidor, estava com eles.)

⁶ เมื่อหมู่เขาได้ยินพระเยซูอู้ว่า “เฮาเป๋นคนนั้น” หมู่เขาก็ถอยหลังโก้นลงดิน

⁶ Quando Jesus disse: “Sou eu”, todos recuaram e caíram para trás, no chão.

⁷ แล้วพระเยซูก็ถามเขาแหมเตื้อว่า “หมู่ต้านมาตวยเซาะหาใผ” หมู่เขาก็ตอบว่า “เยซู จาวนาซาเร็ธ”

⁷ Mais uma vez, ele perguntou: “A quem vocês procuram?”. E, novamente, eles responderam: “A Jesus, o nazareno”.

⁸ พระเยซูก็เลยอู้ว่า “ก็เฮาบอกแล้วลอว่าเฮาเป๋นคนนั้น ถ้าหมู่ต้านมาตวยเซาะหาเฮา ก็หื้อป่อยคนหมู่นี้ไปเหีย”

⁸ “Já lhes disse que sou eu”, respondeu ele. “E, uma vez que é a mim que vocês procuram, deixem estes outros irem embora.”

⁹ ตี้พระเยซูอู้จาอั้นเปื้อหื้อเป๋นไปต๋ามตี้พระองค์เกยอู้ไว้ว่า “ข้าพระองค์บ่หื้อคนตี้พระบิดามอบหื้อข้าพระองค์ไว้ หายไปสักคนเดียว”

⁹ Ele fez isso para cumprir sua própria declaração: “Não perdi um só de todos que me deste”.

¹⁰ ซีโมนเปโตรมีดาบอยู่ เขาเลยจั๊กออกมาฟันถูกหูเผิกขวาของมัลคัส ปุด เซิ่งเป๋นคนฮับใจ๊ของมหาปุโรหิต

¹⁰ Então Simão Pedro puxou uma espada e cortou a orelha direita de Malco, o servo do sumo sacerdote.

¹¹ พระเยซูอู้กับเขาว่า “เก็บดาบใส่ฝักเหียเต๊อะ กึ๊ดว่าเฮาจะบ่กิ๋นจากถ้วยแห่งความตุ๊กตี้พระบิดาหื้อเฮาไว้กา”

¹¹ Jesus, porém, disse a Pedro: “Guarde sua espada de volta na bainha. Acaso não beberei o cálice que o Pai me deu?”.

¹² นายพันกับหมู่ทหารโรมัน แล้วก็หมู่ทหารฮักษาพระวิหารของจาวยิวก็ยับพระเยซูมัดไว้

¹² Assim, os soldados, seu comandante e os guardas do templo prenderam Jesus e o amarraram.

¹³ แล้วปาพระองค์ไปหาอันนาสก่อน ย้อนเขาเป๋นป้อเมียของคายาฟาสตี้เป๋นมหาปุโรหิตในปี๋นั้น

¹³ Primeiro, levaram Jesus a Anás, pois era sogro de Caifás, o sumo sacerdote naquele ano.

¹⁴ คายาฟาสเป๋นคนตี้เกยบอกหมู่จาวยิวว่า “ก็ดีถ้าหื้อคนนึ่งต๋ายเปื้อคนตึงหมด”

¹⁴ Caifás foi quem tinha dito aos outros líderes judeus: “É melhor que um homem morra pelo povo”.

¹⁵ ซีโมนเปโตรกับสาวกแหมคนนึ่งตวยพระเยซูไป สาวกคนนั้นฮู้จักมหาปุโรหิต เขาเลยตวยพระเยซูเข้าไปในก๋างข่วงบ้านของมหาปุโรหิต

¹⁵ Simão Pedro e outro discípulo seguiram Jesus. Esse outro discípulo era conhecido do sumo sacerdote, de modo que lhe permitiram entrar com Jesus no pátio do sumo sacerdote.

¹⁶ แต่เปโตรยืนถ้าอยู่ตังนอกข้างปะตู๋ สาวกคนนั้นตี้ฮู้จักมหาปุโรหิตก็เลยออกมาบอกสาวใจ๊ตี้เฝ้าปะตู๋ แล้วปาเปโตรเข้าไปตังในตวย

¹⁶ Pedro teve de ficar do lado de fora do portão. Então o discípulo conhecido do sumo sacerdote falou com a moça que tomava conta do portão, e ela deixou Pedro entrar.

¹⁷ สาวใจ๊ตี้เฝ้าปะตู๋คนนั้นถามเปโตรว่า “ต้านเป๋นสาวกของป้อจายคนนั้นตวยบ่ใจ้กา” เปโตรก็ตอบว่า “บ่ใจ้ลอ”

¹⁷ A moça perguntou a Pedro: “Você não é um dos discípulos daquele homem?”. “Não”, respondeu ele. “Não sou.”

¹⁸ ตี้หั้นหมู่ขี้ข้ากับทหารฮักษาพระวิหารดังไฟยืนหิงหื้ออุ่นกั๋นอยู่ย้อนอากาศมันหนาว เปโตรก็ไปยืนหิงไฟอยู่กับหมู่เขาตวย

¹⁸ Como fazia frio, os servos da casa e os guardas tinham feito uma fogueira com carvão e se esquentavam ao redor dela. Pedro estava ali com eles, esquentando-se também.

¹⁹ มหาปุโรหิตก็สอบสวนพระเยซูเรื่องหมู่สาวกกับกำสอนของพระองค์

¹⁹ Lá dentro, o sumo sacerdote começou a interrogar Jesus a respeito de seus discípulos e de seus ensinamentos.

²⁰ พระองค์ตอบว่า “เฮาได้อู้อย่างเปิดเผยกับกู้คน เฮาสอนอยู่ในธรรมศาลากับในพระวิหารตลอดตี้จาวยิวตึงหมดมาจุมนุมกั๋น เฮาบ่เกยสอนอะหยังอย่างลับๆ เลย

²⁰ Jesus respondeu: “Falei abertamente a todos. Ensinei regularmente nas sinagogas e no templo, onde o povo se reúne.

²¹ ต้านมาถามเฮาเยียะหยัง ไปถามคนหมู่นั้นตี้ได้ยินกำอู้ของเฮาเต๊อะ หมู่เขาฮู้ดีว่าเฮาอู้อะหยังไปพ่อง”

²¹ Por que você me interroga? Pergunte aos que me ouviram. Eles sabem o que eu disse”.

²² บ่ากองพระเยซูอู้จาอั้น ทหารฮักษาพระวิหารคนนึ่งตี้ยืนอยู่ใก้หั้น ก็ตบหน้าพระองค์แล้วอู้ว่า “ตอบมหาปุโรหิตจาอั้นได้จาใดหา”

²² Um dos guardas do templo que estava perto bateu no rosto de Jesus, dizendo: “Isso é maneira de responder ao sumo sacerdote?”.

²³ พระเยซูเลยตอบว่า “ถ้าเฮาอู้อะหยังผิดก็หื้อบอกมาเลยว่าผิดจาใด แต่ถ้าเฮาอู้ถูก มาตบหน้าเฮาเยียะหยัง”

²³ Jesus respondeu: “Se eu disse algo errado, prove. Mas, se digo a verdade, por que você me bate?”.

²⁴ อันนาสเลยหื้อปาพระเยซูตี้ยังโดนมัดอยู่ไปหาคายาฟาสตี้เป๋นมหาปุโรหิต

²⁴ Então Anás amarrou Jesus e o enviou a Caifás, o sumo sacerdote.

²⁵ ต๋อนตี้ซีโมนเปโตรก่ำลังยืนหิงไฟอยู่ หมู่คนตี้หั้นถามเขาว่า “เจ้าเป๋นสาวกของคนนั้นตวยกา” เปโตรก็ปฏิเสธว่า “บ่ใจ้ลอ”

²⁵ Nesse meio-tempo, enquanto Simão Pedro estava perto da fogueira, esquentando-se, perguntaram-lhe novamente: “Você não é um dos discípulos dele?”. Ele negou, dizendo: “Não sou”.

²⁶ คนฮับใจ๊คนนึ่งของมหาปุโรหิต ตี้เป๋นญาติของป้อจายตี้โดนเปโตรฟันหูปุดก็อู้กับเปโตรว่า “ก็เฮาหันต้านอยู่ในสวนกับป้อจายคนนั้นบ่ใจ้กา”

²⁶ Mas um dos servos da casa do sumo sacerdote, parente do homem de quem Pedro havia cortado a orelha, perguntou: “Eu não vi você no bosque de oliveiras com Jesus?”.

²⁷ เปโตรก็บอกบ่ใจ้แหมเตื้อ แล้วไก่ก็ขันขึ้นมาบ่าเดี่ยวนั้นเลย

²⁷ Mais uma vez, Pedro negou. E, no mesmo instante, o galo cantou.

²⁸ เจ๊ามืดหมู่เขาก็ปาพระเยซูออกจากบ้านคายาฟาสไปตี้วังของเจ้าเมืองโรมัน หมู่จาวยิวบ่ได้เข้าไปตี้หั้น ย้อนกั๋วว่าตั๋วเก่าจะเป๋นมลทิน แล้วจะเข้าฮ่วมในงานปัสกาบ่ได้

²⁸ O julgamento de Jesus diante de Caifás terminou nas primeiras horas da manhã. Em seguida, foi levado ao palácio do governador romano. Seus acusadores não entraram, pois se contaminariam e não poderiam celebrar a Páscoa.

²⁹ เจ้าเมืองปีลาตเลยออกมาหาหมู่เขาตังนอกแล้วถามว่า “หมู่ต้านฟ้องป้อจายคนนี้ย้อนเรื่องอะหยัง”

²⁹ Então o governador Pilatos foi até eles e perguntou: “Qual é a acusação contra este homem?”.

³⁰ หมู่เขาตอบปีลาตว่า “ถ้าเขาบ่ได้เยียะผิด หมู่เฮาก็จะบ่เอาตั๋วเขามาหื้อต้าน”

³⁰ Eles responderam: “Não o teríamos entregue ao senhor se ele não fosse um criminoso”.

³¹ ปีลาตอู้กับหมู่เขาว่า “หื้อหมู่ต้านเอาเขาไปตัดสินลงโต้ษต๋ามบทบัญญัติของหมู่ต้านกั๋นเองเต๊อะ” หมู่จาวยิวเลยบอกปีลาตว่า “ต๋ามกฎหมายของโรมัน เฮาบ่มีสิทธิ์ตัดสินฆ่าใผลุ”

³¹ “Então levem-no embora e julguem-no de acordo com a lei de vocês”, disse Pilatos. “Só os romanos têm direito de executar alguém”,

³² ตี้เกิดขึ้นจาอี้ก็เปื้อหื้อเป๋นไปต๋ามตี้พระเยซูเกยอู้ไว้ว่าพระองค์จะต๋ายจาใด

³² Assim cumpriu-se a previsão de Jesus sobre como ele morreria.

³³ ปีลาตก็ปิ๊กเข้าไปในวังแล้วฮ้องพระเยซูมาถามว่า “ต้านเป๋นกษัตริย์ของจาวยิวกา”

³³ Então Pilatos entrou novamente no palácio e ordenou que trouxessem Jesus. “Você é o rei dos judeus?”, perguntou ele.

³⁴ พระเยซูก็ตอบว่า “ตี้ต้านถามจาอี้ต้านกึ๊ดคนเดียวกาว่าคนอื่นบอก”

³⁴ Jesus respondeu: “Essa pergunta é sua ou outros lhe falaram a meu respeito?”.

³⁵ ปีลาตก็ตอบว่า “ต้านกึ๊ดว่าเฮาเป๋นจาวยิวกา คนในจ้าดของต้านกับหมู่หัวหน้าปุโรหิตนั้นเนาะ ตี้ยับต้านมาหื้อเฮา ต้านเยียะอะหยังผิด”

³⁵ “Acaso sou judeu?”, disse Pilatos. “Seu próprio povo e os principais sacerdotes o trouxeram a mim para ser julgado. Por quê? O que você fez?”

³⁶ พระเยซูก็ตอบว่า “สิทธิอำนาจตี้เป๋นกษัตริย์ของเฮาบ่ได้มาจากโลกนี้ ย้อนถ้าเป๋นจาอั้น คนของเฮาก็จะสู้เปื้อบ่หื้อหมู่จาวยิวยับเฮา แต่สิทธิอำนาจตี้เป๋นกษัตริย์ของเฮาบ่ได้มาจากโลกนี้”

³⁶ Jesus respondeu: “Meu reino não é deste mundo. Se fosse, meus seguidores lutariam para impedir que eu fosse entregue aos líderes judeus. Mas meu reino não procede deste mundo”.

³⁷ ปีลาตเลยบอกพระองค์ว่า “ถ้าจาอั้น ต้านก็เป๋นกษัตริย์หนะก่า” พระเยซูก็บอกว่า “ต้านอู้ว่าเฮาเป๋นกษัตริย์ก็แม่นแล้ว จาอั้น เฮาเลยมาเกิดในโลกนี้เปื้อเป๋นพยานหื้อกับความจริง กับกู้ๆ คนตี้ฮักความจริงก็ฟังเสียงของเฮา”

³⁷ Pilatos disse: “Então você é rei?”. “Você diz que sou rei”, respondeu Jesus. “De fato, nasci e vim ao mundo para testemunhar a verdade. Todos que amam a verdade ouvem minha voz.”

³⁸ ปีลาตก็ถามพระองค์แหมว่า “ความจริงคืออะหยัง” เมื่อเขาถามแล้วก็ออกไปหาหมู่จาวยิวอู้กับหมู่เขาว่า “เฮาบ่หันว่าเขามีความผิดอะหยัง

³⁸ Pilatos perguntou: “Que é a verdade?”. Depois que disse isso, Pilatos saiu outra vez para onde estava o povo e declarou: “Ele não é culpado de crime algum.

³⁹ แต่หมู่ต้านมีธรรมเนียมหื้อเฮาป่อยนักโต้ษคนนึ่งหื้อหมู่ต้านในงานปัสกา หมู่ต้านใค่หื้อเฮาป่อยกษัตริย์ของจาวยิวก่อ”

³⁹ Mas vocês têm o costume de pedir que eu solte um prisioneiro cada ano, na Páscoa. Vocês querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.

⁴⁰ แต่หมู่จาวยิวปากั๋นฮ้องเอิ้นออกมาว่า “บ่ป่อยเขา ขอหื้อป่อยบารับบัสแตน” (บารับบัสเป๋นกบฏ)

⁴⁰ Eles, porém, gritaram: “Não! Esse homem, não! Queremos Barrabás!”. Esse Barrabás era um criminoso.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia