Atos 4

¹ เมื่อเปโตรกับยอห์นก่ำลังอู้กับคนตังหลายอยู่หั้น หมู่ปุโรหิต นายทหารฮักษาพระวิหาร ตึงหมู่สะดูสีปากั๋นงอมเข้าใส่คนตึงสอง

¹ Enquanto falavam ao povo, Pedro e João foram confrontados pelos sacerdotes, pelo capitão da guarda do templo e por alguns saduceus.

² หมู่เขาโขดตึงสองย้อนสอนคนตังหลายว่ามีก๋านเป๋นขึ้นจากความต๋าย เหมือนตี้พระเจ้าเยียะหื้อพระเยซูเป๋นขึ้นจากความต๋ายนั้น

² Os líderes estavam muito perturbados porque Pedro e João ensinavam ao povo que em Jesus há ressurreição dos mortos.

³ หมู่เขาจึงยับคนตึงสองไปขังคอกไว้จ๋นแผววันพูกเมื่อเจ๊าย้อนว่าค่ำแล้ว (กฎหมายของจาวยิวบ่หื้อคนขึ้นศาลต๋อนมืดค่ำ)

³ Eles os prenderam e, como já anoitecia, os colocaram na prisão até a manhã seguinte.

⁴ แต่หลายคนตี้ฟังก็เจื้อในเรื่องตี้เปโตรกับยอห์นสั่งสอน จ๋นบ่าเดี่ยวนี้มีผู้เจื้อตี้เป๋นป้อจายประมาณห้าปันคนแล้ว

⁴ Muitos que tinham ouvido a mensagem creram, totalizando, agora, cerca de cinco mil homens.

⁵ ต่อมาแผววันพูกหมู่ผู้นำจาวยิว หมู่คนเฒ่าคนแก่ กับหมู่ธรรมาจ๋ารย์มาอยู่ตวยกั๋นในกรุงเยรูซาเล็ม

⁵ No dia seguinte, o conselho das autoridades, dos líderes do povo e dos mestres da lei se reuniu em Jerusalém.

⁶ ในก๋านประชุมนั้นมีอันนาสเซิ่งเป๋นมหาปุโรหิต คายาฟาส ยอห์น อเล็กซานเดอร์ กับญาติป้อจายคนอื่นๆ ของมหาปุโรหิต

⁶ Estavam ali Anás, o sumo sacerdote, e também Caifás, João, Alexandre e outros parentes do sumo sacerdote.

⁷ คนหมู่นั้นสั่งหื้อเปโตรกับยอห์นมายืนอยู่ส่องหน้าหมู่เขา แล้วถามว่า “เจ้าตึงสองมีอำนาจอะหยังมาเยียะจาอี้ กาว่าใจ๊สิทธิอำนาจของใผ”

⁷ Mandaram trazer Pedro e João e os interrogaram: “Com que poder, ou em nome de quem, vocês fizeram isso?”.

⁸ เวลานั้นเปโตรได้ฮับก๋านดลใจ๋จากพระวิญญาณบริสุทธิ์ จึงตอบหมู่เขาไปว่า “ต้านผู้นำของจ้าดเฮา หมู่คนเฒ่าคนแก่ตังหลาย

⁸ Cheio do Espírito Santo, Pedro lhes respondeu: “Autoridades e líderes do povo,

⁹ วันนี้หมู่ต้านมาสอบสวนสิ่งดีๆ ตี้ข้าพเจ้าเยียะหื้อกับคนง่อยนี้ ใค่ฮู้ก๋าว่าเขาหายง่อยได้จาใด

⁹ estamos sendo interrogados hoje porque realizamos uma boa ação em favor de um aleijado, e os senhores querem saber como ele foi curado.

¹⁰ ก็หื้อหมู่ต้านกับจาวอิสราเอลตังหลายฮู้ไว้เต๊อะว่า ป้อจายคนตี้ยืนอยู่ต่อหน้าต้านตังหลาย หายเป๋นปกติด้วยฤทธิ์อำนาจของพระเยซูคริสต์จาวนาซาเร็ธ คนตี้หมู่ต้านเอาไปเขิงไว้บนไม้ก๋างเขนจ๋นต๋าย แต่พระเจ้าเยียะหื้อเป๋นขึ้นจากความต๋าย

¹⁰ Saibam os senhores e todo o povo de Israel que ele foi curado pelo nome de Jesus Cristo, o nazareno, a quem os senhores crucificaram, mas a quem Deus ressuscitou dos mortos.

¹¹ พระคัมภีร์เกยเขียนไว้ว่า พระองค์เป๋น

¹¹ Pois é a respeito desse Jesus que se diz: ‘A pedra que vocês, os construtores, rejeitaram se tornou a pedra angular’.

¹² นอกจากพระเยซูแล้ว ก็บ่มีใผจ้วยหมู่เฮารอดป๊นบาปโต้ษได้ ย้อนว่าบ่มีใผคนใดในโลกตี้พระเจ้าหื้อเป๋นผู้จ้วยหื้อรอดสำหรับหมู่เฮา”

¹² Não há salvação em nenhum outro! Não há nenhum outro nome debaixo do céu, em toda a humanidade, por meio do qual devamos ser salvos”.

¹³ หมู่เขางืดขนาดเมื่อหันเปโตรกับยอห์นก้าอู้บ่กั๋วใผ สองคนนี้เป๋นคนบ่ได้ฮับก๋านศึกษากับบ่เก่งด้านใดด้านนึ่ง แต่จ๋ำได้ว่าเปโตรกับยอห์นเกยอยู่กับพระเยซูมาก่อน

¹³ Quando os membros do conselho viram a coragem de Pedro e João, ficaram admirados, pois perceberam que eram homens comuns, sem instrução religiosa formal. Reconheceram também que eles haviam estado com Jesus.

¹⁴ แต่หมู่เขาอู้อะหยังบ่ได้ ย้อนว่าหันป้อจายง่อยตี้ได้ฮับก๋านฮักษาจ๋นหายดี ยืนแหมะเปโตรตึงยอห์น

¹⁴ Mas não havia nada que pudessem fazer, pois o homem que tinha sido curado estava ali diante deles.

¹⁵ หมู่เขาก็สั่งหื้อเปโตรกับยอห์นออกไปจากตี้ประชุมสภาแซนเฮดรินก่อน แล้วก็เปิ็กษากั๋นว่า

¹⁵ Assim, ordenaram que Pedro e João fossem retirados da sala do conselho e começaram a discutir entre si.

¹⁶ “หมู่เฮาจะเอาจาใดกับสองคนนี้ดีหา ย้อนคนตังหลายตี้อยู่ในกรุงเยรูซาเล็มก็ฮู้แล้วว่าสองคนนี้เยียะก๋านอัศจ๋รรย์ตี้ยิ่งใหญ่ หมู่เฮาจะบ่ยอมฮับก็บ่ได้

¹⁶ “Que faremos com esses homens?”, perguntavam uns aos outros. “Não podemos negar que realizaram um sinal, como todos em Jerusalém sabem.

¹⁷ แต่เปื้อบ่หื้อเรื่องนี้แพ่ไปเข้าหูใผ หมู่เฮาต้องขู่ว่าบ่หื้ออู้ในนามพระเยซูกับใผคนใดแหมเน่อ”

¹⁷ Mas, para evitar que espalhem sua mensagem, devemos adverti-los de que não falem nesse nome a mais ninguém.”

¹⁸ จากนั้นหมู่เขาก็ฮ้องเปโตรกับยอห์นเข้ามา แล้วสั่งว่า “ห้ามอู้กาว่าสั่งสอนอะหยังเกี่ยวกับพระเยซูแหมซ้ำเน่อ”

¹⁸ Então os chamaram de volta e ordenaram que nunca mais falassem nem ensinassem em nome de Jesus.

¹⁹ แต่เปโตรกับยอห์นตอบว่า “ต้านตังหลายตัดสินเอาคนเดียวเต๊อะ พระเจ้าหื้อหมู่เฮาเจื้อฟังต้านตังหลายแตนตี้จะเจื้อฟังพระองค์กา

¹⁹ Pedro e João, porém, responderam: “Os senhores acreditam que Deus quer que obedeçamos a vocês, e não a ele?

²⁰ หมู่เฮาตึงอดบ่ได้ตี้จะอู้ในสิ่งตี้หมู่เฮาได้ฮู้ได้หัน”

²⁰ Não podemos deixar de falar do que vimos e ouvimos!”.

²¹ หมู่เขาก็ขู่เปโตรกับยอห์นแหม แล้วปล่อยตึงสองไปบ่ฮู้จะลงโต้ษจาใดดี ย้อนคนตังหลายปากั๋นสรรเสริญพระเจ้าในสิ่งตี้เกิดขึ้นนั้น

²¹ Os membros do conselho fizeram novas ameaças, mas, por fim, os soltaram. Não sabiam como castigá-los sem provocar um tumulto, visto que todos louvavam a Deus pelo ocorrido,

²² เป๋นเรื่องอัศจ๋รรย์แต๊ๆ ตี้ป้อจายเป๋นง่อยตั้งแต่เกิด แล้วบ่าเดี่ยวนี้อายุได้สี่สิบป๋ายเตียวได้ดวากๆ

²² pois o aleijado que havia sido curado milagrosamente tinha mais de quarenta anos de idade.

²³ เมื่อหมู่เขาปล่อยเปโตรกับยอห์นแล้ว ตึงสองคนก็ปิ๊กไปหาหมู่ผู้เจื้อ เล่าเรื่องตึงหมดตึงเสี้ยงตี้หมู่หัวหน้าปุโรหิตกับหมู่คนเฒ่าคนแก่ได้อู้ได้ว่าหื้อหมู่เขา

²³ Assim que foram libertos, Pedro e João voltaram ao lugar onde estavam os outros irmãos e lhes contaram o que os principais sacerdotes e líderes tinham dito.

²⁴ เมื่อหมู่ผู้เจื้อได้ยินจาอั้น ก็ปากั๋นฮ่วมใจ๋อธิษฐานต่อพระเจ้าพร้อมเดียวกั๋นว่า “ข้าแต่พระเจ้าผู้ยิ่งใหญ่สูงสุด พระองค์เป๋นผู้สร้างตึงต๊องฟ้าตึงโลกตึงทะเลกับซะป๊ะตังมวลตี้อยู่ในสถานตี้หมู่นี้

²⁴ Ao ouvir o relato, todos os presentes levantaram juntos a voz e oraram a Deus: “Ó Soberano Senhor, Criador dos céus e da terra, do mar e de tudo que neles há,

²⁵ เมินมาแล้วพระองค์ได้อู้ไว้โดยพระวิญญาณบริสุทธิ์ ผ่านปากกษัตริย์ดาวิดผู้ฮับใจ๊พระองค์ตี้เป๋นป้ออุ๊ยแม่หม่อนของเฮาว่า

²⁵ falaste muito tempo atrás pelo Espírito Santo, nas palavras de nosso antepassado Davi, teu servo: ‘Por que as nações se enfureceram tanto? Por que perderam tempo com planos inúteis?

²⁶ หมู่กษัตริย์ต่างๆ ในโลกก็ปากั๋นเกียมตี้จะสู้

²⁶ Os reis da terra se prepararam para guerrear; os governantes se uniram contra o Senhor e contra seu Cristo’.

²⁷ แล้วกำทำนายนี้ตี้เขียนไว้ในพระคัมภีร์ก็เกิดขึ้นแต๊ในเมืองนี้ ย้อนกษัตริย์เฮโรดตึงปอนทิอัส ปีลาตเจ้าเมือง กับคนต่างจ้าดกับจาวอิสราเอล ได้ปากั๋นต่อต้านพระเยซูผู้ฮับใจ๊ตี้บริสุทธิ์ของพระองค์ ผู้ตี้พระองค์เจิมไว้เป๋นพระคริสต์

²⁷ “De fato, isso aconteceu aqui, nesta cidade, pois Herodes Antipas, o governador Pôncio Pilatos, os gentios e o povo de Israel se uniram contra Jesus, teu santo Servo, a quem ungiste.

²⁸ สิ่งตังมวลตี้เขาตังหลายหมู่นั้นได้เยียะก็เกิดขึ้นต๋ามตี้พระองค์ก๋ำหนดไว้ตั้งแต่เมินแล้ว

²⁸ Tudo que fizeram, porém, havia sido decidido de antemão pela tua vontade.

²⁹ บ่าเดี่ยวนี้ขอพระองค์โผดฟังกำขู่ของเขาหมู่นั้น ขอจ้วยหมู่เฮาผู้ฮับใจ๊ของพระองค์มีใจ๋บ่กั๋วใผตี้จะบอกเล่าถ้อยกำของพระองค์น่อยเต๊อะ

²⁹ E agora, Senhor, ouve as ameaças deles e concede a teus servos coragem para anunciar tua palavra.

³⁰ ขอหื้อพระองค์แสดงฤทธิ์อำนาจตี้จะฮักษาคนป่วย กับเยียะหมายสำคัญตึงปาฏิหาริย์ ผ่านตางพระเยซูผู้ฮับใจ๊ตี้บริสุทธิ์ของพระองค์”

³⁰ Estende tua mão com poder para curar, e que sinais e maravilhas sejam realizados por meio do nome de teu santo Servo Jesus”.

³¹ เมื่อหมู่ผู้เจื้ออธิษฐานสุดแล้ว พระเจ้าก็เยียะหื้อตี้เขาจุมนุมกั๋นนั้นสนั่นหวั่นไหว หมู่เขาก็ได้ฮับก๋านดลใจ๋จากพระวิญญาณบริสุทธิ์ แล้วได้บอกเล่าถ้อยกำของพระเจ้าอย่างบ่กั๋วใผ

³¹ Depois dessa oração, o lugar onde estavam reunidos tremeu, e todos ficaram cheios do Espírito Santo e pregavam corajosamente a palavra de Deus.

³² ผู้เจื้อตังหลายเป๋นน้ำนึ่งใจ๋เดียวกั๋น ตึงกึ๊ดว่าสิ่งของตี้มีอยู่นั้นบ่มีใผบอกว่าเป๋นของตั๋วเก่า ถือว่าเป๋นก๋องก๋าง ก็ปั๋นกั๋นกิ๋นปั๋นกั๋นใจ๊กู้คน

³² Todos os que creram estavam unidos em coração e mente. Não se consideravam donos de seus bens, de modo que compartilhavam tudo que tinham.

³³ หมู่อัครทูตได้อู้อย่างมีอำนาจ เป๋นพยานเรื่องพระเยซูองค์พระผู้เป๋นเจ้าเป๋นขึ้นจากความต๋าย แล้วพระเจ้าก็ปั๋นปอนหมู่เขากู้คู่กู้คนนักขนาด

³³ Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e sobre todos eles havia grande graça.

³⁴ บ่มีใผในหมู่เขาตี้ตุ๊กยากกั้นอยากอะหยังเลย ย้อนว่าคนตี้มีตี้ดินกาว่าบ้านเฮือนก็ขายเหีย

³⁴ Entre eles não havia necessitados, pois quem possuía terras ou casas vendia o que era seu

³⁵ แล้วก็เอาสตางค์มามอบหื้ออัครทูตเอาไปแจกคนตี้มีความจ๋ำเป๋น

³⁵ e levava o dinheiro aos apóstolos, para que dessem aos que precisavam de ajuda.

³⁶ เหมือนกับตั๋วอย่างของโยเซฟคนตี้หมู่อัครทูตฮ้องว่าบารนาบัส (หมายเถิง คนตี้หื้อก๋ำลังใจ๋) เป๋นจาวเลวี เขาเกิดตี้เกาะไซปรัส

³⁶ José, a quem os apóstolos deram o nome Barnabé, que significa “Filho do encorajamento”, era da tribo de Levi e tinha nascido na ilha de Chipre.

³⁷ โยเซฟขายตี้นาของตั๋ว แล้วก็เอาสตางค์ตี้ได้มานั้นหื้อกับหมู่อัครทูต

³⁷ Ele vendeu um campo que possuía e entregou o dinheiro aos apóstolos.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia