Atos 4

¹ เมื่อเปโตรกับยอห์นก่ำลังอู้กับคนตังหลายอยู่หั้น หมู่ปุโรหิต นายทหารฮักษาพระวิหาร ตึงหมู่สะดูสีปากั๋นงอมเข้าใส่คนตึงสอง

¹ E, estando eles falando ao povo, sobrevieram os sacerdotes, e o capitão do templo, e os saduceus,

² หมู่เขาโขดตึงสองย้อนสอนคนตังหลายว่ามีก๋านเป๋นขึ้นจากความต๋าย เหมือนตี้พระเจ้าเยียะหื้อพระเยซูเป๋นขึ้นจากความต๋ายนั้น

² Doendo-se muito de que ensinassem o povo, e anunciassem em Jesus a ressurreição dentre os mortos.

³ หมู่เขาจึงยับคนตึงสองไปขังคอกไว้จ๋นแผววันพูกเมื่อเจ๊าย้อนว่าค่ำแล้ว (กฎหมายของจาวยิวบ่หื้อคนขึ้นศาลต๋อนมืดค่ำ)

³ E lançaram mão deles, e os encerraram na prisão até ao dia seguinte, pois já era tarde.

⁴ แต่หลายคนตี้ฟังก็เจื้อในเรื่องตี้เปโตรกับยอห์นสั่งสอน จ๋นบ่าเดี่ยวนี้มีผู้เจื้อตี้เป๋นป้อจายประมาณห้าปันคนแล้ว

⁴ Muitos, porém, dos que ouviram a palavra creram, e chegou o número desses homens a quase cinco mil.

⁵ ต่อมาแผววันพูกหมู่ผู้นำจาวยิว หมู่คนเฒ่าคนแก่ กับหมู่ธรรมาจ๋ารย์มาอยู่ตวยกั๋นในกรุงเยรูซาเล็ม

⁵ E aconteceu, no dia seguinte, reunirem-se em Jerusalém os seus principais, os anciãos, os escribas,

⁶ ในก๋านประชุมนั้นมีอันนาสเซิ่งเป๋นมหาปุโรหิต คายาฟาส ยอห์น อเล็กซานเดอร์ กับญาติป้อจายคนอื่นๆ ของมหาปุโรหิต

⁶ E Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, e João, e Alexandre, e todos quantos havia da linhagem do sumo sacerdote.

⁷ คนหมู่นั้นสั่งหื้อเปโตรกับยอห์นมายืนอยู่ส่องหน้าหมู่เขา แล้วถามว่า “เจ้าตึงสองมีอำนาจอะหยังมาเยียะจาอี้ กาว่าใจ๊สิทธิอำนาจของใผ”

⁷ E, pondo-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?

⁸ เวลานั้นเปโตรได้ฮับก๋านดลใจ๋จากพระวิญญาณบริสุทธิ์ จึงตอบหมู่เขาไปว่า “ต้านผู้นำของจ้าดเฮา หมู่คนเฒ่าคนแก่ตังหลาย

⁸ Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Principais do povo, e vós, anciãos de Israel,

⁹ วันนี้หมู่ต้านมาสอบสวนสิ่งดีๆ ตี้ข้าพเจ้าเยียะหื้อกับคนง่อยนี้ ใค่ฮู้ก๋าว่าเขาหายง่อยได้จาใด

⁹ Visto que hoje somos interrogados acerca do benefício feito a um homem enfermo, e do modo como foi curado,

¹⁰ ก็หื้อหมู่ต้านกับจาวอิสราเอลตังหลายฮู้ไว้เต๊อะว่า ป้อจายคนตี้ยืนอยู่ต่อหน้าต้านตังหลาย หายเป๋นปกติด้วยฤทธิ์อำนาจของพระเยซูคริสต์จาวนาซาเร็ธ คนตี้หมู่ต้านเอาไปเขิงไว้บนไม้ก๋างเขนจ๋นต๋าย แต่พระเจ้าเยียะหื้อเป๋นขึ้นจากความต๋าย

¹⁰ Seja conhecido de vós todos, e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, em nome desse é que este está são diante de vós.

¹¹ พระคัมภีร์เกยเขียนไว้ว่า พระองค์เป๋น

¹¹ Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta por cabeça de esquina.

¹² นอกจากพระเยซูแล้ว ก็บ่มีใผจ้วยหมู่เฮารอดป๊นบาปโต้ษได้ ย้อนว่าบ่มีใผคนใดในโลกตี้พระเจ้าหื้อเป๋นผู้จ้วยหื้อรอดสำหรับหมู่เฮา”

¹² E em nenhum outro há salvação, porque também debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, pelo qual devamos ser salvos.

¹³ หมู่เขางืดขนาดเมื่อหันเปโตรกับยอห์นก้าอู้บ่กั๋วใผ สองคนนี้เป๋นคนบ่ได้ฮับก๋านศึกษากับบ่เก่งด้านใดด้านนึ่ง แต่จ๋ำได้ว่าเปโตรกับยอห์นเกยอยู่กับพระเยซูมาก่อน

¹³ Então eles, vendo a ousadia de Pedro e João, e informados de que eram homens sem letras e indoutos, maravilharam-se e reconheceram que eles haviam estado com Jesus.

¹⁴ แต่หมู่เขาอู้อะหยังบ่ได้ ย้อนว่าหันป้อจายง่อยตี้ได้ฮับก๋านฮักษาจ๋นหายดี ยืนแหมะเปโตรตึงยอห์น

¹⁴ E, vendo estar com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.

¹⁵ หมู่เขาก็สั่งหื้อเปโตรกับยอห์นออกไปจากตี้ประชุมสภาแซนเฮดรินก่อน แล้วก็เปิ็กษากั๋นว่า

¹⁵ Todavia, mandando-os sair fora do conselho, conferenciaram entre si,

¹⁶ “หมู่เฮาจะเอาจาใดกับสองคนนี้ดีหา ย้อนคนตังหลายตี้อยู่ในกรุงเยรูซาเล็มก็ฮู้แล้วว่าสองคนนี้เยียะก๋านอัศจ๋รรย์ตี้ยิ่งใหญ่ หมู่เฮาจะบ่ยอมฮับก็บ่ได้

¹⁶ Dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar;

¹⁷ แต่เปื้อบ่หื้อเรื่องนี้แพ่ไปเข้าหูใผ หมู่เฮาต้องขู่ว่าบ่หื้ออู้ในนามพระเยซูกับใผคนใดแหมเน่อ”

¹⁷ Mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que não falem mais nesse nome a homem algum.

¹⁸ จากนั้นหมู่เขาก็ฮ้องเปโตรกับยอห์นเข้ามา แล้วสั่งว่า “ห้ามอู้กาว่าสั่งสอนอะหยังเกี่ยวกับพระเยซูแหมซ้ำเน่อ”

¹⁸ E, chamando-os, disseram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem, no nome de Jesus.

¹⁹ แต่เปโตรกับยอห์นตอบว่า “ต้านตังหลายตัดสินเอาคนเดียวเต๊อะ พระเจ้าหื้อหมู่เฮาเจื้อฟังต้านตังหลายแตนตี้จะเจื้อฟังพระองค์กา

¹⁹ Respondendo, porém, Pedro e João, lhes disseram: Julgai vós se é justo, diante de Deus, ouvir-vos antes a vós do que a Deus;

²⁰ หมู่เฮาตึงอดบ่ได้ตี้จะอู้ในสิ่งตี้หมู่เฮาได้ฮู้ได้หัน”

²⁰ Porque não podemos deixar de falar do que temos visto e ouvido.

²¹ หมู่เขาก็ขู่เปโตรกับยอห์นแหม แล้วปล่อยตึงสองไปบ่ฮู้จะลงโต้ษจาใดดี ย้อนคนตังหลายปากั๋นสรรเสริญพระเจ้าในสิ่งตี้เกิดขึ้นนั้น

²¹ Mas eles ainda os ameaçaram mais e, não achando motivo para os castigar, deixaram-nos ir, por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera;

²² เป๋นเรื่องอัศจ๋รรย์แต๊ๆ ตี้ป้อจายเป๋นง่อยตั้งแต่เกิด แล้วบ่าเดี่ยวนี้อายุได้สี่สิบป๋ายเตียวได้ดวากๆ

²² Pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara aquele milagre de saúde.

²³ เมื่อหมู่เขาปล่อยเปโตรกับยอห์นแล้ว ตึงสองคนก็ปิ๊กไปหาหมู่ผู้เจื้อ เล่าเรื่องตึงหมดตึงเสี้ยงตี้หมู่หัวหน้าปุโรหิตกับหมู่คนเฒ่าคนแก่ได้อู้ได้ว่าหื้อหมู่เขา

²³ E, soltos eles, foram para os seus, e contaram tudo o que lhes disseram os principais dos sacerdotes e os anciãos.

²⁴ เมื่อหมู่ผู้เจื้อได้ยินจาอั้น ก็ปากั๋นฮ่วมใจ๋อธิษฐานต่อพระเจ้าพร้อมเดียวกั๋นว่า “ข้าแต่พระเจ้าผู้ยิ่งใหญ่สูงสุด พระองค์เป๋นผู้สร้างตึงต๊องฟ้าตึงโลกตึงทะเลกับซะป๊ะตังมวลตี้อยู่ในสถานตี้หมู่นี้

²⁴ E, ouvindo eles isto, unânimes levantaram a voz a Deus, e disseram: Senhor, tu és o Deus que fizeste o céu, e a terra, e o mar e tudo o que neles há;

²⁵ เมินมาแล้วพระองค์ได้อู้ไว้โดยพระวิญญาณบริสุทธิ์ ผ่านปากกษัตริย์ดาวิดผู้ฮับใจ๊พระองค์ตี้เป๋นป้ออุ๊ยแม่หม่อนของเฮาว่า

²⁵ Que disseste pela boca de Davi, teu servo: Por que bramaram os gentios, e os povos pensaram coisas vãs?

²⁶ หมู่กษัตริย์ต่างๆ ในโลกก็ปากั๋นเกียมตี้จะสู้

²⁶ Levantaram-se os reis da terra,E os príncipes se ajuntaram à uma,Contra o Senhor e contra o seu Ungido.

²⁷ แล้วกำทำนายนี้ตี้เขียนไว้ในพระคัมภีร์ก็เกิดขึ้นแต๊ในเมืองนี้ ย้อนกษัตริย์เฮโรดตึงปอนทิอัส ปีลาตเจ้าเมือง กับคนต่างจ้าดกับจาวอิสราเอล ได้ปากั๋นต่อต้านพระเยซูผู้ฮับใจ๊ตี้บริสุทธิ์ของพระองค์ ผู้ตี้พระองค์เจิมไว้เป๋นพระคริสต์

²⁷ Porque verdadeiramente contra o teu santo Filho Jesus, que tu ungiste, se ajuntaram, não só Herodes, mas Pôncio Pilatos, com os gentios e os povos de Israel;

²⁸ สิ่งตังมวลตี้เขาตังหลายหมู่นั้นได้เยียะก็เกิดขึ้นต๋ามตี้พระองค์ก๋ำหนดไว้ตั้งแต่เมินแล้ว

²⁸ Para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho tinham anteriormente determinado que se havia de fazer.

²⁹ บ่าเดี่ยวนี้ขอพระองค์โผดฟังกำขู่ของเขาหมู่นั้น ขอจ้วยหมู่เฮาผู้ฮับใจ๊ของพระองค์มีใจ๋บ่กั๋วใผตี้จะบอกเล่าถ้อยกำของพระองค์น่อยเต๊อะ

²⁹ Agora, pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças, e concede aos teus servos que falem com toda a ousadia a tua palavra;

³⁰ ขอหื้อพระองค์แสดงฤทธิ์อำนาจตี้จะฮักษาคนป่วย กับเยียะหมายสำคัญตึงปาฏิหาริย์ ผ่านตางพระเยซูผู้ฮับใจ๊ตี้บริสุทธิ์ของพระองค์”

³⁰ Enquanto estendes a tua mão para curar, e para que se façam sinais e prodígios pelo nome de teu santo Filho Jesus.

³¹ เมื่อหมู่ผู้เจื้ออธิษฐานสุดแล้ว พระเจ้าก็เยียะหื้อตี้เขาจุมนุมกั๋นนั้นสนั่นหวั่นไหว หมู่เขาก็ได้ฮับก๋านดลใจ๋จากพระวิญญาณบริสุทธิ์ แล้วได้บอกเล่าถ้อยกำของพระเจ้าอย่างบ่กั๋วใผ

³¹ E, tendo orado, moveu-se o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo, e anunciavam com ousadia a palavra de Deus.

³² ผู้เจื้อตังหลายเป๋นน้ำนึ่งใจ๋เดียวกั๋น ตึงกึ๊ดว่าสิ่งของตี้มีอยู่นั้นบ่มีใผบอกว่าเป๋นของตั๋วเก่า ถือว่าเป๋นก๋องก๋าง ก็ปั๋นกั๋นกิ๋นปั๋นกั๋นใจ๊กู้คน

³² E era um o coração e a alma da multidão dos que criam, e ninguém dizia que coisa alguma do que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.

³³ หมู่อัครทูตได้อู้อย่างมีอำนาจ เป๋นพยานเรื่องพระเยซูองค์พระผู้เป๋นเจ้าเป๋นขึ้นจากความต๋าย แล้วพระเจ้าก็ปั๋นปอนหมู่เขากู้คู่กู้คนนักขนาด

³³ E os apóstolos davam, com grande poder, testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.

³⁴ บ่มีใผในหมู่เขาตี้ตุ๊กยากกั้นอยากอะหยังเลย ย้อนว่าคนตี้มีตี้ดินกาว่าบ้านเฮือนก็ขายเหีย

³⁴ Não havia, pois, entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam herdades ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que fora vendido, e o depositavam aos pés dos apóstolos.

³⁵ แล้วก็เอาสตางค์มามอบหื้ออัครทูตเอาไปแจกคนตี้มีความจ๋ำเป๋น

³⁵ E repartia-se a cada um, segundo a necessidade que cada um tinha.

³⁶ เหมือนกับตั๋วอย่างของโยเซฟคนตี้หมู่อัครทูตฮ้องว่าบารนาบัส (หมายเถิง คนตี้หื้อก๋ำลังใจ๋) เป๋นจาวเลวี เขาเกิดตี้เกาะไซปรัส

³⁶ Então José, cognominado pelos apóstolos Barnabé(que, traduzido, é Filho da consolação), levita, natural de Chipre,

³⁷ โยเซฟขายตี้นาของตั๋ว แล้วก็เอาสตางค์ตี้ได้มานั้นหื้อกับหมู่อัครทูต

³⁷ Possuindo uma herdade, vendeu-a, e trouxe o preço, e o depositou aos pés dos apóstolos.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia