Atos 4

¹ เมื่อเปโตรกับยอห์นก่ำลังอู้กับคนตังหลายอยู่หั้น หมู่ปุโรหิต นายทหารฮักษาพระวิหาร ตึงหมู่สะดูสีปากั๋นงอมเข้าใส่คนตึงสอง

¹ Enquanto Pedro e João ainda falavam ao povo, chegaram os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,

² หมู่เขาโขดตึงสองย้อนสอนคนตังหลายว่ามีก๋านเป๋นขึ้นจากความต๋าย เหมือนตี้พระเจ้าเยียะหื้อพระเยซูเป๋นขึ้นจากความต๋ายนั้น

² ressentidos porque os apóstolos estavam ensinando o povo e anunciando, em Jesus, a ressurreição dentre os mortos.

³ หมู่เขาจึงยับคนตึงสองไปขังคอกไว้จ๋นแผววันพูกเมื่อเจ๊าย้อนว่าค่ำแล้ว (กฎหมายของจาวยิวบ่หื้อคนขึ้นศาลต๋อนมืดค่ำ)

³ Prenderam Pedro e João e os recolheram ao cárcere até o dia seguinte, pois já era tarde.

⁴ แต่หลายคนตี้ฟังก็เจื้อในเรื่องตี้เปโตรกับยอห์นสั่งสอน จ๋นบ่าเดี่ยวนี้มีผู้เจื้อตี้เป๋นป้อจายประมาณห้าปันคนแล้ว

⁴ Porém muitos dos que ouviram a palavra creram, subindo o número desses homens a quase cinco mil.

⁵ ต่อมาแผววันพูกหมู่ผู้นำจาวยิว หมู่คนเฒ่าคนแก่ กับหมู่ธรรมาจ๋ารย์มาอยู่ตวยกั๋นในกรุงเยรูซาเล็ม

⁵ No dia seguinte, as autoridades, os anciãos e os escribas se reuniram em Jerusalém

⁶ ในก๋านประชุมนั้นมีอันนาสเซิ่งเป๋นมหาปุโรหิต คายาฟาส ยอห์น อเล็กซานเดอร์ กับญาติป้อจายคนอื่นๆ ของมหาปุโรหิต

⁶ com o sumo sacerdote Anás, com Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem do sumo sacerdote.

⁷ คนหมู่นั้นสั่งหื้อเปโตรกับยอห์นมายืนอยู่ส่องหน้าหมู่เขา แล้วถามว่า “เจ้าตึงสองมีอำนาจอะหยังมาเยียะจาอี้ กาว่าใจ๊สิทธิอำนาจของใผ”

⁷ E, colocando os apóstolos diante deles, perguntaram: — Com que poder ou em nome de quem vocês fizeram isso?

⁸ เวลานั้นเปโตรได้ฮับก๋านดลใจ๋จากพระวิญญาณบริสุทธิ์ จึงตอบหมู่เขาไปว่า “ต้านผู้นำของจ้าดเฮา หมู่คนเฒ่าคนแก่ตังหลาย

⁸ Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: — Autoridades do povo e anciãos,

⁹ วันนี้หมู่ต้านมาสอบสวนสิ่งดีๆ ตี้ข้าพเจ้าเยียะหื้อกับคนง่อยนี้ ใค่ฮู้ก๋าว่าเขาหายง่อยได้จาใด

⁹ visto que hoje somos interrogados a propósito do benefício feito a um homem enfermo e do modo como ele foi curado,

¹⁰ ก็หื้อหมู่ต้านกับจาวอิสราเอลตังหลายฮู้ไว้เต๊อะว่า ป้อจายคนตี้ยืนอยู่ต่อหน้าต้านตังหลาย หายเป๋นปกติด้วยฤทธิ์อำนาจของพระเยซูคริสต์จาวนาซาเร็ธ คนตี้หมู่ต้านเอาไปเขิงไว้บนไม้ก๋างเขนจ๋นต๋าย แต่พระเจ้าเยียะหื้อเป๋นขึ้นจากความต๋าย

¹⁰ saibam os senhores todos e todo o povo de Israel que, em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem vocês crucificaram e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, sim, em seu nome é que este está curado na presença de vocês.

¹¹ พระคัมภีร์เกยเขียนไว้ว่า พระองค์เป๋น

¹¹ Este Jesus é a pedra que vocês, os construtores, rejeitaram, mas ele veio a ser a pedra angular.

¹² นอกจากพระเยซูแล้ว ก็บ่มีใผจ้วยหมู่เฮารอดป๊นบาปโต้ษได้ ย้อนว่าบ่มีใผคนใดในโลกตี้พระเจ้าหื้อเป๋นผู้จ้วยหื้อรอดสำหรับหมู่เฮา”

¹² E não há salvação em nenhum outro, porque debaixo do céu não existe nenhum outro nome, dado entre os homens, pelo qual importa que sejamos salvos.

¹³ หมู่เขางืดขนาดเมื่อหันเปโตรกับยอห์นก้าอู้บ่กั๋วใผ สองคนนี้เป๋นคนบ่ได้ฮับก๋านศึกษากับบ่เก่งด้านใดด้านนึ่ง แต่จ๋ำได้ว่าเปโตรกับยอห์นเกยอยู่กับพระเยซูมาก่อน

¹³ Ao verem a ousadia de Pedro e João, sabendo que eram homens iletrados e incultos, ficaram admirados; e reconheceram que eles haviam estado com Jesus.

¹⁴ แต่หมู่เขาอู้อะหยังบ่ได้ ย้อนว่าหันป้อจายง่อยตี้ได้ฮับก๋านฮักษาจ๋นหายดี ยืนแหมะเปโตรตึงยอห์น

¹⁴ Vendo que o homem que havia sido curado estava com eles, nada tinham a dizer em contrário.

¹⁵ หมู่เขาก็สั่งหื้อเปโตรกับยอห์นออกไปจากตี้ประชุมสภาแซนเฮดรินก่อน แล้วก็เปิ็กษากั๋นว่า

¹⁵ E, mandando-os sair do Sinédrio, discutiam entre si,

¹⁶ “หมู่เฮาจะเอาจาใดกับสองคนนี้ดีหา ย้อนคนตังหลายตี้อยู่ในกรุงเยรูซาเล็มก็ฮู้แล้วว่าสองคนนี้เยียะก๋านอัศจ๋รรย์ตี้ยิ่งใหญ่ หมู่เฮาจะบ่ยอมฮับก็บ่ได้

¹⁶ dizendo: — Que faremos com estes homens? Pois todos os moradores de Jerusalém sabem que um sinal notório foi feito por eles, e não o podemos negar.

¹⁷ แต่เปื้อบ่หื้อเรื่องนี้แพ่ไปเข้าหูใผ หมู่เฮาต้องขู่ว่าบ่หื้ออู้ในนามพระเยซูกับใผคนใดแหมเน่อ”

¹⁷ Mas, para que não haja maior divulgação entre o povo, vamos ameaçá-los para não falarem mais neste nome a quem quer que seja.

¹⁸ จากนั้นหมู่เขาก็ฮ้องเปโตรกับยอห์นเข้ามา แล้วสั่งว่า “ห้ามอู้กาว่าสั่งสอนอะหยังเกี่ยวกับพระเยซูแหมซ้ำเน่อ”

¹⁸ Chamando-os, ordenaram-lhes que de modo nenhum falassem nem ensinassem no nome de Jesus.

¹⁹ แต่เปโตรกับยอห์นตอบว่า “ต้านตังหลายตัดสินเอาคนเดียวเต๊อะ พระเจ้าหื้อหมู่เฮาเจื้อฟังต้านตังหลายแตนตี้จะเจื้อฟังพระองค์กา

¹⁹ Mas Pedro e João responderam: — Os senhores mesmos julguem se é justo diante de Deus ouvirmos antes aos senhores do que a Deus;

²⁰ หมู่เฮาตึงอดบ่ได้ตี้จะอู้ในสิ่งตี้หมู่เฮาได้ฮู้ได้หัน”

²⁰ pois nós não podemos deixar de falar das coisas que vimos e ouvimos.

²¹ หมู่เขาก็ขู่เปโตรกับยอห์นแหม แล้วปล่อยตึงสองไปบ่ฮู้จะลงโต้ษจาใดดี ย้อนคนตังหลายปากั๋นสรรเสริญพระเจ้าในสิ่งตี้เกิดขึ้นนั้น

²¹ Depois, ameaçando-os mais ainda, os soltaram, não tendo achado como os castigar, por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.

²² เป๋นเรื่องอัศจ๋รรย์แต๊ๆ ตี้ป้อจายเป๋นง่อยตั้งแต่เกิด แล้วบ่าเดี่ยวนี้อายุได้สี่สิบป๋ายเตียวได้ดวากๆ

²² Ora, o homem em quem tinha sido operado esse milagre de cura tinha mais de quarenta anos de idade.

²³ เมื่อหมู่เขาปล่อยเปโตรกับยอห์นแล้ว ตึงสองคนก็ปิ๊กไปหาหมู่ผู้เจื้อ เล่าเรื่องตึงหมดตึงเสี้ยงตี้หมู่หัวหน้าปุโรหิตกับหมู่คนเฒ่าคนแก่ได้อู้ได้ว่าหื้อหมู่เขา

²³ Uma vez soltos, Pedro e João procuraram os irmãos e lhes contaram tudo o que os principais sacerdotes e os anciãos lhes tinham falado.

²⁴ เมื่อหมู่ผู้เจื้อได้ยินจาอั้น ก็ปากั๋นฮ่วมใจ๋อธิษฐานต่อพระเจ้าพร้อมเดียวกั๋นว่า “ข้าแต่พระเจ้าผู้ยิ่งใหญ่สูงสุด พระองค์เป๋นผู้สร้างตึงต๊องฟ้าตึงโลกตึงทะเลกับซะป๊ะตังมวลตี้อยู่ในสถานตี้หมู่นี้

²⁴ Ouvindo isto, unânimes, levantaram a voz a Deus e disseram: — Tu, Soberano Senhor, fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há!

²⁵ เมินมาแล้วพระองค์ได้อู้ไว้โดยพระวิญญาณบริสุทธิ์ ผ่านปากกษัตริย์ดาวิดผู้ฮับใจ๊พระองค์ตี้เป๋นป้ออุ๊ยแม่หม่อนของเฮาว่า

²⁵ Disseste por meio do Espírito Santo, por boca de Davi, nosso pai, teu servo: “Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?

²⁶ หมู่กษัตริย์ต่างๆ ในโลกก็ปากั๋นเกียมตี้จะสู้

²⁶ Os reis da terra se levantaram, e as autoridades se juntaram contra o Senhor e contra o seu Ungido.”

²⁷ แล้วกำทำนายนี้ตี้เขียนไว้ในพระคัมภีร์ก็เกิดขึ้นแต๊ในเมืองนี้ ย้อนกษัตริย์เฮโรดตึงปอนทิอัส ปีลาตเจ้าเมือง กับคนต่างจ้าดกับจาวอิสราเอล ได้ปากั๋นต่อต้านพระเยซูผู้ฮับใจ๊ตี้บริสุทธิ์ของพระองค์ ผู้ตี้พระองค์เจิมไว้เป๋นพระคริสต์

²⁷ — Porque de fato, nesta cidade, Herodes e Pôncio Pilatos, com gentios e gente de Israel, se juntaram contra o teu santo Servo Jesus, a quem ungiste,

²⁸ สิ่งตังมวลตี้เขาตังหลายหมู่นั้นได้เยียะก็เกิดขึ้นต๋ามตี้พระองค์ก๋ำหนดไว้ตั้งแต่เมินแล้ว

²⁸ para fazerem tudo o que a tua mão e o teu propósito predeterminaram.

²⁹ บ่าเดี่ยวนี้ขอพระองค์โผดฟังกำขู่ของเขาหมู่นั้น ขอจ้วยหมู่เฮาผู้ฮับใจ๊ของพระองค์มีใจ๋บ่กั๋วใผตี้จะบอกเล่าถ้อยกำของพระองค์น่อยเต๊อะ

²⁹ Agora, Senhor, olha para as ameaças deles e concede aos teus servos que anunciem a tua palavra com toda a ousadia,

³⁰ ขอหื้อพระองค์แสดงฤทธิ์อำนาจตี้จะฮักษาคนป่วย กับเยียะหมายสำคัญตึงปาฏิหาริย์ ผ่านตางพระเยซูผู้ฮับใจ๊ตี้บริสุทธิ์ของพระองค์”

³⁰ enquanto estendes a tua mão para fazer curas, sinais e prodígios por meio do nome do teu santo Servo Jesus.

³¹ เมื่อหมู่ผู้เจื้ออธิษฐานสุดแล้ว พระเจ้าก็เยียะหื้อตี้เขาจุมนุมกั๋นนั้นสนั่นหวั่นไหว หมู่เขาก็ได้ฮับก๋านดลใจ๋จากพระวิญญาณบริสุทธิ์ แล้วได้บอกเล่าถ้อยกำของพระเจ้าอย่างบ่กั๋วใผ

³¹ Tendo eles orado, tremeu o lugar onde estavam reunidos. Todos ficaram cheios do Espírito Santo e, com ousadia, anunciavam a palavra de Deus.

³² ผู้เจื้อตังหลายเป๋นน้ำนึ่งใจ๋เดียวกั๋น ตึงกึ๊ดว่าสิ่งของตี้มีอยู่นั้นบ่มีใผบอกว่าเป๋นของตั๋วเก่า ถือว่าเป๋นก๋องก๋าง ก็ปั๋นกั๋นกิ๋นปั๋นกั๋นใจ๊กู้คน

³² Da multidão dos que creram era um o coração e a alma. Ninguém considerava exclusivamente sua nem uma das coisas que possuía; tudo, porém, lhes era comum.

³³ หมู่อัครทูตได้อู้อย่างมีอำนาจ เป๋นพยานเรื่องพระเยซูองค์พระผู้เป๋นเจ้าเป๋นขึ้นจากความต๋าย แล้วพระเจ้าก็ปั๋นปอนหมู่เขากู้คู่กู้คนนักขนาด

³³ Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.

³⁴ บ่มีใผในหมู่เขาตี้ตุ๊กยากกั้นอยากอะหยังเลย ย้อนว่าคนตี้มีตี้ดินกาว่าบ้านเฮือนก็ขายเหีย

³⁴ Não havia nenhum necessitado entre eles, porque os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam os valores correspondentes

³⁵ แล้วก็เอาสตางค์มามอบหื้ออัครทูตเอาไปแจกคนตี้มีความจ๋ำเป๋น

³⁵ e os depositavam aos pés dos apóstolos; então se distribuía a cada um conforme a sua necessidade.

³⁶ เหมือนกับตั๋วอย่างของโยเซฟคนตี้หมู่อัครทูตฮ้องว่าบารนาบัส (หมายเถิง คนตี้หื้อก๋ำลังใจ๋) เป๋นจาวเลวี เขาเกิดตี้เกาะไซปรัส

³⁶ Então José, a quem os apóstolos chamavam de Barnabé, que quer dizer filho da consolação, um levita natural de Chipre,

³⁷ โยเซฟขายตี้นาของตั๋ว แล้วก็เอาสตางค์ตี้ได้มานั้นหื้อกับหมู่อัครทูต

³⁷ vendeu um campo que possuía, trouxe o dinheiro e o depositou aos pés dos apóstolos.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia