Atos 21

¹ เมื่อลาจากกั๋นแล้ว หมู่เฮาก็ลงเฮือตั้งซื่อไปเกาะโขส แหมวันนึ่งก็มาเถิงเกาะโรดส์ จากตี้หั้นก็มาแผวเมืองปาทารา

¹ Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,

² หมู่เฮาปะเฮือลำนึ่งตี้จะไปเมืองฟีนิเซีย หมู่เฮาก็ลงเฮือลำนั้นไป

² onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.

³ เมื่อหมู่เฮาผ่อหันเกาะไซปรัสแล้ว เฮือก็ก๋ายมาตางใต้ของเกาะไปแคว้นซีเรีย แล้วก็จอดตี้เมืองไทระ เปื้อขนสินก๊าออกจากเฮือขึ้นฝั่ง

³ Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.

⁴ หมู่เฮาเซาะหมู่ผู้เจื้อ แล้วปะหมู่เขาตี้หั้น ก็ย้างอยู่กับหมู่เขาได้เจ็ดวัน หมู่ผู้เจื้อบอกเปาโลโดยก๋านนำของพระวิญญาณบริสุทธิ์ว่าห้ามไปกรุงเยรูซาเล็มเน่อ

⁴ Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.

⁵ แต่ว่าเมื่อเถิงเวลาตี้หมู่เฮาจะต้องเตียวตางต่อไป หมู่เขาตึงหมดตึงลูกตึงเมียก็มาส่งหมู่เฮาตี้นอกเมือง เมื่อมาแผวฮิมทะเล หมู่เฮาก็ปากั๋นคุกเข่าอธิษฐานตี้หั้น

⁵ Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.

⁶ แล้วล่ำลากั๋น จากนั้นหมู่เฮาก็ลงเฮือ หมู่เขาก็ปากั๋นปิ๊กบ้าน

⁶ Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.

⁷ จากเมืองไทระเฮือมาจอดตี้เมืองทอเลเมอิส หมู่เฮาไปแอ่วหาปี้น้องผู้เจื้อตี้หั้น แล้วย้างอยู่กับหมู่เขาวันนึ่ง

⁷ Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.

⁸ วันถัดมาหมู่เฮาเตียวตางต่อไปแหมจ๋นมาแผวเมืองซีซารียา หมู่เฮาแว่บ้านของฟีลิป แล้วย้างอยู่กับเขา ฟีลิปเป๋นคนบอกข่าวดีของพระเจ้า เป๋นคนนึ่งในหมู่เจ็ดคนตี้ฮับก๋านเลือกหื้อเป๋นผู้ผ่อกอยก๋านแจกอาหารหื้อคนตุ๊ก

⁸ No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.

⁹ ฟีลิปมีลูกสาวสี่คนตี้ยังบ่ได้แต่งงานเตื้อ ตึงสี่คนสามารถตวายตั๊กได้

⁹ Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.

¹⁰ หลังจากหมู่เฮาย้างอยู่ตี้หั้นหลายวัน ก็มีผู้เป๋นปากเป๋นเสียงแตนพระเจ้ามาจากแคว้นยูเดียจื้ออากาบัส

¹⁰ Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.

¹¹ เขาเข้ามาหาหมู่เฮา แล้วเอาสายฮ้างมัดแอวของเปาโลมามัดมือมัดตี๋นตั๋วเขาอู้ว่า “พระวิญญาณบริสุทธิ์บอกว่า ‘จาวยิวในกรุงเยรูซาเล็มจะมัดคนตี้เป๋นเจ้าของสายมัดแอวนี้จาอี้เน่อ แล้วจะมอบเขาหื้อกับคนต่างจ้าด’ ”

¹¹ Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.

¹² เมื่อหมู่เฮาได้ยินจาอั้น หมู่เฮากับคนตี้อยู่ตี้หั้นก็ปากั๋นอ้อนวอนเปาโลบ่หื้อขึ้นไปกรุงเยรูซาเล็ม

¹² Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.

¹³ แต่เปาโลตอบว่า “หมู่ต้านปากั๋นไห้ฮ้องเยียะหยัง เยียะหื้อข้าพเจ้าบ่ม่วนใจ๋เหียบ่ดาย ข้าพเจ้าพร้อมตี้จะถูกมัดถูกขังคอก นักเหลือนั้นข้าพเจ้าพร้อมตี้จะต๋ายในกรุงเยรูซาเล็ม เปื้อหันแก่พระเยซูองค์พระผู้เป๋นเจ้า”

¹³ Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.

¹⁴ เมื่ออ้อนวอนเปาโลบ่ได้ผล หมู่เฮาก็ปากั๋นเลิก แล้วบอกว่า “ขอหื้อเป๋นไปต๋ามความต้องก๋านขององค์พระผู้เป๋นเจ้าก็แล้วกั๋น”

¹⁴ E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!

¹⁵ หลังจากนั้นหมู่เฮาก็เกียมตั๋ว แล้วปากั๋นเตียวตางไปกรุงเยรูซาเล็ม

¹⁵ Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.

¹⁶ มีผู้เจื้อบางคนจากเมืองซีซารียาไปตวยหมู่เฮา หมู่เขาปาหมู่เฮาไปตี้บ้านของมนาสันจาวเกาะไซปรัสตี้เป๋นผู้เจื้อเก่าแก่ หมู่เฮาย้างอยู่ตวยเขา

¹⁶ Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.

¹⁷ เมื่อหมู่เฮามาแผวกรุงเยรูซาเล็มแล้ว หมู่ปี้น้องผู้เจื้อก็ต้อนฮับหมู่เฮาอย่างอบอุ่น

¹⁷ Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.

¹⁸ วันถัดมาเปาโลกับหมู่เฮาปากั๋นไปแอ่วหายากอบ ผู้ปกครองของคริสตจักรกู้คนก็อยู่ตี้หั้นตวย

¹⁸ No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.

¹⁹ เปาโลตั๊กหมู่เขา แล้วเล่าเถิงเรื่องต่างๆ ตี้พระเจ้าใจ๊ต้านหื้อไปเยียะพันธกิจกับคนต่างจ้าด

¹⁹ Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.

²⁰ เมื่อหมู่เขาได้ยินเรื่องราวตึงหมดจาอั้น ก็ปากั๋นสรรเสริญพระเจ้า แล้วอู้กับเปาโลว่า “อ้ายเปาโลเหย ต้านก็หันแล้วว่ามีจาวยิวหลายปันคนตี้ฮับเจื้อพระเยซู แต่ก็ยังฮักษาบทบัญญัติของโมเสสอย่างเคร่งครัดเอาเป๋นแต๊เป๋นว่าอยู่

²⁰ Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à

²¹ มีคนบอกจาวยิวในกรุงเยรูซาเล็มว่า ต้านสอนจาวยิวกู้คนตี้อยู่ตวยคนต่างจ้าดหื้อละบทบัญญัติของโมเสสเหีย โดยบอกว่าบ่ต้องเยียะพิธีสุหนัตหื้อกับลูกบ่าวของเขานั้น กาว่าเยียะต๋ามฮีตเก่าฮอยเดิมของจาวยิว

²¹ Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.

²² บ่าเดี่ยวนี้หมู่เฮาจะเยียะจาใดดี เปื้อพิสูจน์ว่าข้อกล่าวหาของหมู่เขาบ่แต๊ หมู่เขาคงจะฮู้แล้วว่าต้านมาตี้นี่แล้ว ก็จะปากั๋นหลุ้มเยียะหื้อต้าน

²² O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.

²³ หื้อเยียะต๋ามตี้หมู่เฮาจะบอกก็แล้วกั๋น คือว่ามีสี่คนตี้อยู่กับหมู่เฮาตี้นี่ตี้สาบานตั๋วกับพระเจ้าไว้แล้ว

²³ Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.

²⁴ ปาคนหมู่นี้เข้าไปในพระวิหาร เข้าฮ่วมพิธีล้างตั๋วหื้อบริสุทธิ์ตวยกั๋น แล้วจ่ายก้าเครื่องปู่จาสำหรับพิธีนั้นหื้อแก่หมู่เขา เปื้อจะโก๋นหัวได้ คนตังหลายจะฮู้ว่าเรื่องตี้ได้ยินมาเกี่ยวกับต้านนั้นก็บ่แต๊ ย้อนว่าตั๋วต้านก็ยังฮักษาบทบัญญัติของโมเสสอยู่

²⁴ Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.

²⁵ สำหรับหมู่คนต่างจ้าดตี้ฮับเจื้อพระเจ้านั้น หมู่เฮาส่งจดหมายแจ้งมติตี้ประชุมไปแล้ว คืออย่างตี้นึ่ง ห้ามกิ๋นของกิ๋นตี้เกยเอาไปปู่จาฮูปเคารพแล้ว อย่างตี้สอง ห้ามกิ๋นเลือด อย่างตี้สาม ห้ามกิ๋นจิ๊นสัตว์ตี้ถูกฮัดคอต๋าย กับอย่างตี้สี่ ห้ามเยียะบาปตางเพศ”

²⁵ Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”

²⁶ แล้ววันถัดมาเปาโลก็ปาป้อจายสี่คนนี้เข้าพิธีล้างตั๋วหื้อบริสุทธิ์ตวยกั๋น แล้วปากั๋นเข้าไปในพระวิหารแจ้งหื้อปุโรหิตฮู้ว่าพิธีล้างนี้จะเสี้ยงสุดวันไหน แล้วจะนำเครื่องปู่จามาถวายสำหรับหมู่เขาแต่ละคนในวันนั้น

²⁶ Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.

²⁷ เมื่อเวลาก๋ำหนดเจ็ดวันของพิธีใก้จะแล้ว มีจาวยิวบางคนจากแคว้นเอเชียหันเปาโลในพระวิหาร ก็สุ่ยคนตังหลายหื้อโขดแล้วยับเปาโล

²⁷ Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo

²⁸ หมู่เขาฮ้องเอิ้นเสียงดังว่า “ปี้น้องจาวอิสราเอลเหย มาจ้วยกั๋นแล่ ไอ่ตั๋วนี่เป๋นคนตี้แอ่วไปสอนคนใคว่ไปหมดหื้อต่อต้านคนจ้าดของเฮา กับบทบัญญัติของโมเสสตึงพระวิหารของเฮา หันก่อบ่าเดี่ยวนี้มันยังปาจาวกรีกเข้ามาในพระวิหารแหมตวย เยียะหื้อสถานตี้อันศักดิ์สิทธิ์นี้มีมลทิน”

²⁸ e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a

²⁹ (หมู่เขาว่าจาอี้ก็ย้อนหันโตรฟีมัสจาวเมืองเอเฟซัสอยู่กับเปาโลในเมือง จึงกึ๊ดเดาเอาว่าเปาโลปาโตรฟีมัสเข้ามาในพระวิหารตวย)

²⁹ Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.

³⁰ คนตึงเมืองก็โขด ปากั๋นหลุ้มเข้าไปยับเปาโลลากออกไปนอกพระวิหาร แล้วหับปะตู๋พระวิหารเหีย

³⁰ A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.

³¹ ในเวลาตี้หมู่เขาฮิจะฆ่าเปาโลอยู่นั้น มีคนไปรายงานนายพันว่า ในกรุงเยรูซาเล็มตึงเมืองก่ำลังวุ่นวายไปหมดแล้ว

³¹ Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.

³² นายพันก็ฟั่งปาหมู่ทหารล่นไปตี้คนตังหลาย เมื่อคนตังหลายหันนายพันกับหมู่ทหารมา จึงย้างบุบตี๋เปาโล

³² Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.

³³ นายพันก็เข้าไปหาเปาโลแล้วก็ยับต้าน สั่งหื้อเอาเจื้อกเหล็กสองเส้นมาล่ามต้านไว้ จากนั้นนายพันก็สอบสวนคนตังหลายว่าเปาโลเป๋นใผ เขาเยียะอะหยัง

³³ Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?

³⁴ บางคนเอิ้นว่าจาอี้ แหมคนว่าจาอั้น นายพันบ่สามารถฮู้แต๊เถิงเรื่องตี้เกิดขึ้นย้อนวุ่นวายขนาด ก็เลยสั่งหื้อปาตั๋วเปาโลเข้าไปไว้ในป้อมทหาร

³⁴ Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .

³⁵ เมื่อปาเปาโลเตียวมาแผวซี่คันใดขึ้นป้อม คนตังหลายก็โขดนักขึ้นจ๋นหน้าดำหน้าแดง หมู่ทหารจึงจ้วยกั๋นยกตั๋วเปาโลขึ้นป๊นหัว

³⁵ Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão

³⁶ คนตังหลายตี้ตวยไปเอิ้นตวยก้นว่า “ฆ่ามันเหียๆ”

³⁶ que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!

³⁷ เมื่อทหารก่ำลังปาเปาโลเข้าไปในป้อม เปาโลก็อู้กับนายพันทหารโรมันเป๋นภาษากรีกว่า “ข้าพเจ้าขออู้กับต้านน่อยได้ก่อ” นายพันถามว่า “เจ้าอู้ภาษากรีกได้ตวยกา

³⁷ Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar

³⁸ เจ้าเป๋นจาวอียิปต์ตี้เกยก่อก๋านจลาจลเมื่อตะก่อน แล้วปานักฆ่าสี่ปันคนเข้าไปในดินแดนทุรกั๋นดารบ่ใจ้กา”

³⁸ Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?

³⁹ เปาโลตอบว่า “บ่ใจ้ ข้าพเจ้าเป๋นจาวยิว เกิดตี้เมืองทาร์ซัสในแคว้นซีลีเซีย เป๋นคนของเมืองสำคัญ ขออนุญาตหื้ออู้กับคนตังหลายน่อยเต๊อะ”

³⁹ Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.

⁴⁰ เมื่อนายพันอนุญาต เปาโลก็ยืนขึ้นตั๊ดตี้ซี่คันใด แล้วโบกมือหื้อคนตังหลายดักก่อน เมื่อคนตังหลายดักดีแล้ว เปาโลก็อู้กับหมู่เขาเป๋นภาษาฮีบรูว่า

⁴⁰ Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia