Atos 16

¹ เปาโลไปเมืองเดอร์บีกับเมืองลิสตรา ตี้หั้นมีสาวกของพระเยซูคนนึ่งจื้อทิโมธี แม่เป๋นผู้เจื้อจาวยิวแต่ป้อเป๋นจาวกรีก

¹ Paulo foi primeiro a Derbe e depois a Listra, onde havia um jovem discípulo chamado Timóteo. A mãe dele era uma judia convertida, e o pai era grego.

² ทิโมธีเป๋นคนมีจื้อเสียงดีในหมู่ปี้น้องผู้เจื้อในเมืองลิสตรากับเมืองอิโคนียูม

² Os irmãos em Listra e em Icônio o tinham em alta consideração,

³ เปาโลใค่ปาทิโมธีฮ่วมเตียวตางไปตวยกั๋น จึงหื้อทิโมธีเข้าพิธีสุหนัตก่อน เปื้อเอาใจ๋จาวยิวตังหลายตี้อยู่ในเมืองต๋ำหมู่นั้นตี้หมู่เขาจะไป ย้อนคนตังหลายฮู้ว่าป้อของทิโมธีเป๋นจาวกรีก

³ de modo que Paulo pediu que ele os acompanhasse em sua viagem. Em respeito aos judeus da região, providenciou que Timóteo fosse circuncidado antes de partirem, pois todos sabiam que o pai dele era grego.

⁴ เมื่อต้านหมู่นั้นเตียวแอ่วไปต๋ามเมืองต่างๆ นั้น ก็อู้เรื่องข้อตกลงจากกรุงเยรูซาเล็มของหมู่อัครทูตกับหมู่ผู้ปกครองหื้อผู้เจื้อตังหลายในกู้เมืองฟัง เปื้อจะได้เยียะตวยต๋ามนั้น

⁴ Em toda cidade por onde passavam, instruíam os irmãos a seguirem as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém.

⁵ จึงเยียะหื้อหมู่คริสตจักรตังหลายมีความเจื้อเข้มแข็งขึ้น กับมีคนเข้ามาฮับเจื้อนักขึ้นตึงวันๆ

⁵ Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número a cada dia.

⁶ แล้วเปาโลกับคนตี้ไปตวยกั๋นก็เตียวตางผ่านเขตแดนแคว้นฟรีเจียกับแคว้นกาลาเทีย ย้อนว่าในเวลานั้นพระวิญญาณบริสุทธิ์บ่หื้อหมู่ต้านไปบอกถ้อยกำของพระเจ้าตี้แคว้นเอเชีย

⁶ Em seguida, Paulo e Silas viajaram pela região da Frígia e da Galácia, pois o Espírito Santo os impediu de pregar a palavra na província da Ásia.

⁷ เมื่อต้านหมู่นั้นมาแผวเขตแดนของแคว้นมิเซียแล้ว ก็ฮิจะเข้าไปในแคว้นบิธีเนีย แต่พระวิญญาณของพระเยซูยังบ่หื้อเข้าไปเตื้อ

⁷ Então, chegando à fronteira da Mísia, tentaram ir para o norte, em direção à Bitínia, mas o Espírito de Jesus não permitiu.

⁸ ต้านหมู่นั้นจึงเตียวตางผ่านแคว้นมิเซียไปเมืองโตรอัสฮิมทะเลเหีย

⁸ Assim, seguiram viagem pela Mísia até o porto de Trôade.

⁹ ต๋อนเมื่อคืนเปาโลหันนิมิตว่ามีป้อจายจาวแคว้นมาซิโดเนียคนนึ่งมายืนอ้อนวอนว่า “ขอมาจ้วยหมู่เฮาจาวแคว้นมาซิโดเนียกำเต๊อะ”

⁹ Naquela noite, Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia em pé lhe suplicava: “Venha para a Macedônia e ajude-nos!”.

¹⁰ หลังจากเปาโลหันนิมิตแล้ว หมู่เฮาตึงหมดก็ตัดสินใจ๋ไปตี้แคว้นมาซิโดเนียตันที โดยเข้าใจ๋ว่าพระเจ้าฮ้องหื้อหมู่เฮาไปบอกข่าวดีกับจาวมาซิโดเนียหั้น

¹⁰ Então decidimos partir de imediato para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para anunciar ali as boas-novas.

¹¹ จากเมืองโตรอัส หมู่เฮานั่งเฮือสะเปาลัดซื่อไปตี้เกาะสาโมธรัส วันถัดมาก็ไปเถิงเมืองเนอาบุรี

¹¹ Embarcamos em Trôade e navegamos diretamente para a ilha de Samotrácia e, no dia seguinte, chegamos a Neápolis.

¹² จากเมืองเนอาบุรีนั้น หมู่เฮาก็ไปตี้เมืองฟีลิปปี เซิ่งเป๋นเมืองสำคัญของแคว้นมาซิโดเนีย กับเป๋นเมืองขึ้นของโรมตวย หมู่เฮาอยู่ในเมืองนี้หลายวัน

¹² Dali, alcançamos Filipos, cidade importante dessa região da Macedônia e colônia romana, e ali permanecemos vários dias.

¹³ เมื่อเถิงวันสะบาโต หมู่เฮาออกจากปะตู๋เมืองไปตี้แม่น้ำ เฮากึ๊ดกั๋นว่าจะมีจาวยิวจุมนุมกั๋นอธิษฐานในตี้นึ่งตั๊ดหั้น เมื่อปะแล้วก็นั่งอู้กับหมู่แม่ญิงตี้มาจุมนุมกั๋นอยู่ตี้หั้น

¹³ No sábado, saímos da cidade e fomos à margem do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com algumas mulheres ali reunidas.

¹⁴ มีแม่ญิงคนนึ่งจื้อลิเดียมาจากเมืองธิยาทิรา เป๋นคนขายผ้าสีม่วงรากาแปง เป๋นคนนับถือพระเจ้า เมื่อก่ำลังฟังหมู่เฮาอู้อยู่นั้น องค์พระผู้เป๋นเจ้าก็เปิดใจ๋ของนางหื้อสนใจ๋ถ้อยกำตี้เปาโลอู้นั้น แล้วนางก็ฮับเจื้อ

¹⁴ Uma delas era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, da cidade de Tiatira, comerciante de tecido de púrpura. Enquanto ela nos ouvia, o Senhor lhe abriu o coração, e ela aceitou aquilo que Paulo estava dizendo.

¹⁵ เมื่อแม่ญิงคนนั้นตึงสมาชิกในครอบครัวของนางฮับบัพติศมาแล้ว นางก็จั๊กจวนหมู่เฮาว่า “ถ้าหมู่ต้านตังหลายหันว่าข้าเจ้ามีความเจื้อในองค์พระผู้เป๋นเจ้าแต๊ๆ แล้ว ก็ขอเจิญปากั๋นมาย้างตี้บ้านของข้าเจ้าเต๊อะ” นางจวนแล้วจวนแหมจ๋นหมู่เฮาขัดบ่ได้

¹⁵ Foi batizada, junto com sua família, e pediu que nos hospedássemos em sua casa. “Se concordam que creio de fato no Senhor, venham ficar em minha casa”, disse ela, e insistiu até que aceitamos.

¹⁶ วันนึ่งเมื่อหมู่เฮาก่ำลังจะไปตี้จุมนุมอธิษฐาน มีสาวใจ๊คนนึ่งมาปะหมู่เฮา นางเป๋นขี้ข้าเจ้านายหลายคน นางมีผีหมอเมื่อเข้าอยู่ เยียะหื้อมีความสามารถตวายตั๊กเรื่องราวปายหน้าได้ นางเซาะสตางค์หื้อเจ้านายเป๋นจ๋ำนวนนัก

¹⁶ Certo dia, enquanto íamos ao lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava possuída por um espírito pelo qual ela predizia o futuro. Com suas adivinhações, ganhava muito dinheiro para seus senhores.

¹⁷ แม่ญิงคนนี้เตียวตวยก้นเปาโลกับหมู่เฮาแล้วเอิ้นว่า “คนหมู่นี้เป๋นคนฮับใจ๊ของพระเจ้าผู้สูงสุดเน่อ หมู่เขามาบอกวิถีตางตี้จะรอดป๊นบาปโต้ษหื้อกับหมู่ต้าน”

¹⁷ Ela seguia Paulo e a nós, gritando: “Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vieram anunciar como vocês podem ser salvos!”.

¹⁸ นางเยียะจาอี้ติดต่อกั๋นหลายวัน ก๋วนใจ๋เปาโลขนาดจ๋นอดบ่ได้ เปาโลจึงงว้ายไปสั่งผีตี้เข้านั้นว่า “ในนามตึงอำนาจของพระเยซูคริสต์ข้าสั่งหื้อออกจากตั๋วนางบ่าเดี่ยวนี้” แล้วผีต๋นนั้นก็ออกไปบ่าเดี่ยวนั้นเลย

¹⁸ Isso continuou por vários dias, até que Paulo, indignado, se voltou e disse ao espírito dentro da jovem: “Eu ordeno em nome de Jesus Cristo que saia dela”. E, no mesmo instante, o espírito a deixou.

¹⁹ หมู่เจ้านายของแม่ญิงคนนั้นหันว่าหมดโอกาสตี้จะได้สตางค์แล้ว จึงยับเปาโลกับสิลาสลากไปหาผู้มีอำนาจตัดสินตี้ข่วงก๋างเมือง

¹⁹ Quando os senhores da escrava viram que suas expectativas de lucro haviam sido frustradas, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram à presença das autoridades, na praça do mercado.

²⁰ เมื่อหมู่เขาปามาเถิงหมู่ผู้พิพากษาคดีทั่วไปแล้ว ก็อู้ว่า “ไอ่ หมู่นี้เป๋นจาวยิวเข้ามาก่อก๋วนในบ้านเมืองของเฮา

²⁰ “Estes judeus estão tumultuando a cidade!”, gritaram para os magistrados.

²¹ เขาหมู่นี้มาสั่งสอนจั๊กจวนหื้อเจื้อถือธรรมเนียมต่างๆ ตี้หมู่เฮาจาวโรมันบ่ยอมฮับกับเยียะตึงบ่ได้ ย้อนผิดกฎหมาย”

²¹ “Eles ensinam costumes que nós, romanos, não podemos seguir, pois contrariam nossas leis!”

²² คนตังหลายตี้จุมนุมฟังกั๋นก็หลุ้มเยียะหื้อเปาโลกับสิลาส หมู่ผู้พิพากษาคดีทั่วไปก็ใจ๊ทหารเข้ามาจั๊กเสื้อผ้าของเปาโลกับสิลาสออก แล้วสั่งหื้อเอาไม้แส้เฆี่ยนหลัง

²² Logo, uma multidão revoltada se juntou contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que os dois fossem despidos e açoitados com varas.

²³ หลังจากทหารเฆี่ยนไปหลายกำแล้ว ก็เอาตั๋วไปขังไว้ในคอก หมู่ผู้พิพากษาคดีทั่วไปสั่งนายกุมคอกเฝ้าไว้หื้อดี

²³ Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu ordens para não os deixar escapar,

²⁴ เมื่อนายกุมคอกได้ฮับกำสั่งแล้ว ก็กุมตั๋วคนตึงสองไปขังไว้ตี้ห้องขังจั๊นใน แล้วใส่ขื่อคาตี้แข้งอย่างแน่นหนาขื่อคา|src="LB00337B stocks acts 16_24.jpg" size="span" loc="after Acts 16:24 before start of Acts 17" copy="The British & Foreign Bible Society 1994" ref="16:24"

²⁴ por isso os colocou no cárcere interno, prendendo-lhes os pés no tronco.

²⁵ ประมาณเตี้ยงคืนเปาโลกับสิลาสก่ำลังปากั๋นอธิษฐานฮ้องเพลงสรรเสริญพระเจ้าอยู่นั้น นักโต้ษคนอื่นๆ ก็ฟังอยู่

²⁵ Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos ouviam.

²⁶ จู่ๆ ก็เกิดแผ่นดินไหวแฮงขนาดจ๋นฐานของคอกสั่นสนั่นปั่นปื๊น แล้วปะตู๋กู้บานก็เปิดออกหมด เจื้อกเหล็กตี้ล่ามนักโต้ษหลวะออกหมดกู้คน

²⁶ De repente, houve um forte terremoto, e até os alicerces da prisão foram sacudidos. No mesmo instante, todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.

²⁷ นายกุมคอกตื่นขึ้นมาก็หันปะตู๋คอกไขออกหมด ก็กึ๊ดว่านักโต้ษหนีออกไปเสี้ยงหมดแล้ว เขากั๋วจะมีโต้ษจึงจั๊กดาบออกมาจะฆ่าตั๋วต๋าย

²⁷ Quando o carcereiro acordou, viu as portas da prisão escancaradas. Imaginando que os prisioneiros haviam escapado, puxou a espada para se matar.

²⁸ แต่เปาโลเอิ้นเสียงดังว่า “ห้ามเยียะเน่อ หมู่เฮาอยู่นี่กั๋นหมดลู้”

²⁸ Paulo, porém, gritou: “Não se mate! Estamos todos aqui!”.

²⁹ นายกุมคอกก็เลยบอกหื้อคนต๋ามไฟส่องผ่อ แล้วล่นเข้าไปหมอบไหว้ตี๋นเปาโลกับสิลาส ตั๋วเขาสั่นถาบๆ ย้อนกั๋ว

²⁹ O carcereiro mandou que trouxessem luz e correu até o cárcere, onde se prostrou, tremendo de medo, diante de Paulo e Silas.

³⁰ แล้วปาตึงสองออกมาจากคอกถามว่า “ต้านครับ ข้าพเจ้าจะต้องเยียะจาใดเถิงจะรอดป๊นบาปโต้ษได้”

³⁰ Então ele os levou para fora e perguntou: “Senhores, que devo fazer para ser salvo?”.

³¹ เปาโลกับสิลาสก็ตอบว่า “หื้อเจื้อวางใจ๋ในพระเยซูองค์พระผู้เป๋นเจ้า แล้วต้านก็จะรอดป๊นบาปโต้ษได้ ตึงครอบครัวของต้านกู้คนตวย”

³¹ Eles responderam: “Creia no Senhor Jesus, e você e sua família serão salvos”.

³² ต้านตึงสองก็สั่งสอนถ้อยกำขององค์พระผู้เป๋นเจ้าหื้อนายกุมคอกกับกู้คนตี้อยู่ในบ้านของเขาฟัง

³² Então pregaram a palavra do Senhor a ele e a toda a sua família.

³³ แม้ว่าจะเป๋นเมื่อคืนแล้ว นายกุมคอกก็ยังปาเปาโลกับสิลาสไปล้างแผลตี้ถูกเฆี่ยน แล้วเขากับสมาชิกในครอบครัวกู้คนก็ฮับบัพติศมาพร้อมกั๋นหมดตันที

³³ Mesmo sendo tarde da noite, o carcereiro cuidou deles e lavou suas feridas. Em seguida, ele e todos os seus foram batizados.

³⁴ หลังจากนั้นนายกุมคอกก็ปาต้านตึงสองไปบ้านของเขา แล้วยกขันโตกข้าวมาสู่หมู่เขากิ๋น นายกุมคอกกับสมาชิกในครอบครัวยินดีขนาด ย้อนว่ากู้คนได้เจื้อวางใจ๋พระเจ้าแล้ว

³⁴ Depois, levou-os para sua casa e lhes serviu uma refeição, e ele e toda a sua família se alegraram porque creram em Deus.

³⁵ แจ้งเจ๊ามาหมู่ผู้พิพากษาคดีทั่วไปสั่งหมู่เจ้าหน้าตี้มาบอกนายกุมคอกว่า “ปล่อยตั๋วสองคนนั้นไปเหียเน่อ”

³⁵ Na manhã seguinte, os magistrados mandaram os guardas ordenarem ao carcereiro: “Solte estes homens!”.

³⁶ นายกุมคอกก็ไปบอกเปาโลว่า “หมู่ผู้พิพากษาคดีทั่วไปสั่งหื้อปล่อยตั๋วต้านตึงสอง ขอหื้อไปอยู่ดีมีสุขเต๊อะ”

³⁶ Então o carcereiro mandou dizer a Paulo: “Os magistrados disseram que você e Silas estão livres. Vão em paz”.

³⁷ แต่เปาโลอู้กับหมู่เจ้าหน้าตี้ว่า “หมู่เขาเอาไม้แส้เฆี่ยนหมู่เฮาต่อหน้าคนตังหลายแล้วเอาไปขังคอกโดยบ่ยอมสอบสวนก่อน แต่หมู่เฮาเป๋นคนสัญจ้าดโรมันเน่อ บ่าเดี่ยวนี้จะมาไล่เหิบหมู่เฮาหื้อลักมอบออกไปจาอั้นกา เยียะจาอี้บ่ได้เน่อ หื้อหมู่เขานั้นมาปาหมู่เฮาออกไป”

³⁷ Paulo, no entanto, respondeu: “Eles nos açoitaram publicamente sem julgamento e nos colocaram na prisão, e nós somos cidadãos romanos. Agora querem que vamos embora às escondidas? De maneira nenhuma! Que venham eles mesmos e nos soltem”.

³⁸ หมู่เจ้าหน้าตี้จึงไปรายงานเรื่องนี้ต่อหมู่ผู้พิพากษาคดีทั่วไป เมื่อหมู่เขาได้ยินว่าเปาโลกับสิลาสเป๋นคนจ้าดโรมัน ก็ปากั๋นกั๋วกับฮ้อนใจ๋

³⁸ Os guardas relataram isso aos magistrados, que ficaram assustados por saber que Paulo e Silas eram cidadãos romanos.

³⁹ ก็มาขอสูมาลาโต้ษต้านตึงสอง แล้วปาออกมาจากคอก กับขอหื้อต้านตึงสองออกจากเมืองนี้ไปเหีย

³⁹ Foram até a prisão e lhes pediram desculpas. Então os trouxeram para fora e suplicaram que deixassem a cidade.

⁴⁰ เมื่อเปาโลกับสิลาสออกจากคอกแล้ว ก็ไปบ้านของนางลิเดีย ตี้หั้นเปาโลกับสิลาสก็ปะหมู่ปี้น้องผู้เจื้อ แล้วอู้กำตี้หื้อก๋ำลังใจ๋หมู่นั้น แล้วก็ลาจากกั๋นไป

⁴⁰ Quando Paulo e Silas saíram da prisão, voltaram à casa de Lídia. Ali se encontraram com os irmãos e os encorajaram mais uma vez. Depois, partiram.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia