Atos 16

¹ เปาโลไปเมืองเดอร์บีกับเมืองลิสตรา ตี้หั้นมีสาวกของพระเยซูคนนึ่งจื้อทิโมธี แม่เป๋นผู้เจื้อจาวยิวแต่ป้อเป๋นจาวกรีก

¹ E chegou a Derbe e Listra. E eis que estava ali um certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia que era crente, mas de pai grego,

² ทิโมธีเป๋นคนมีจื้อเสียงดีในหมู่ปี้น้องผู้เจื้อในเมืองลิสตรากับเมืองอิโคนียูม

² do qual davam bom testemunho os irmãos que estavam em Listra e em Icônio.

³ เปาโลใค่ปาทิโมธีฮ่วมเตียวตางไปตวยกั๋น จึงหื้อทิโมธีเข้าพิธีสุหนัตก่อน เปื้อเอาใจ๋จาวยิวตังหลายตี้อยู่ในเมืองต๋ำหมู่นั้นตี้หมู่เขาจะไป ย้อนคนตังหลายฮู้ว่าป้อของทิโมธีเป๋นจาวกรีก

³ Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou, por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.

⁴ เมื่อต้านหมู่นั้นเตียวแอ่วไปต๋ามเมืองต่างๆ นั้น ก็อู้เรื่องข้อตกลงจากกรุงเยรูซาเล็มของหมู่อัครทูตกับหมู่ผู้ปกครองหื้อผู้เจื้อตังหลายในกู้เมืองฟัง เปื้อจะได้เยียะตวยต๋ามนั้น

⁴ E, quando iam passando pelas cidades, lhes entregavam, para serem observados, os decretos que haviam sido estabelecidos pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém,

⁵ จึงเยียะหื้อหมู่คริสตจักรตังหลายมีความเจื้อเข้มแข็งขึ้น กับมีคนเข้ามาฮับเจื้อนักขึ้นตึงวันๆ

⁵ de sorte que as igrejas eram confirmadas na fé e cada dia cresciam em número.

⁶ แล้วเปาโลกับคนตี้ไปตวยกั๋นก็เตียวตางผ่านเขตแดนแคว้นฟรีเจียกับแคว้นกาลาเทีย ย้อนว่าในเวลานั้นพระวิญญาณบริสุทธิ์บ่หื้อหมู่ต้านไปบอกถ้อยกำของพระเจ้าตี้แคว้นเอเชีย

⁶ E, passando pela Frígia e pela província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia.

⁷ เมื่อต้านหมู่นั้นมาแผวเขตแดนของแคว้นมิเซียแล้ว ก็ฮิจะเข้าไปในแคว้นบิธีเนีย แต่พระวิญญาณของพระเยซูยังบ่หื้อเข้าไปเตื้อ

⁷ E, quando chegaram a Mísia, intentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.

⁸ ต้านหมู่นั้นจึงเตียวตางผ่านแคว้นมิเซียไปเมืองโตรอัสฮิมทะเลเหีย

⁸ E, tendo passado por Mísia, desceram a Trôade.

⁹ ต๋อนเมื่อคืนเปาโลหันนิมิตว่ามีป้อจายจาวแคว้นมาซิโดเนียคนนึ่งมายืนอ้อนวอนว่า “ขอมาจ้วยหมู่เฮาจาวแคว้นมาซิโดเนียกำเต๊อะ”

⁹ E Paulo teve, de noite, uma visão em que se apresentava um varão da Macedônia e lhe rogava, dizendo: Passa à Macedônia e ajuda-nos!

¹⁰ หลังจากเปาโลหันนิมิตแล้ว หมู่เฮาตึงหมดก็ตัดสินใจ๋ไปตี้แคว้นมาซิโดเนียตันที โดยเข้าใจ๋ว่าพระเจ้าฮ้องหื้อหมู่เฮาไปบอกข่าวดีกับจาวมาซิโดเนียหั้น

¹⁰ E, logo depois desta visão, procuramos partir para a Macedônia, concluindo que o Senhor nos chamava para lhes anunciarmos o evangelho.

¹¹ จากเมืองโตรอัส หมู่เฮานั่งเฮือสะเปาลัดซื่อไปตี้เกาะสาโมธรัส วันถัดมาก็ไปเถิงเมืองเนอาบุรี

¹¹ E, navegando de Trôade, fomos correndo em caminho direito para a Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis;

¹² จากเมืองเนอาบุรีนั้น หมู่เฮาก็ไปตี้เมืองฟีลิปปี เซิ่งเป๋นเมืองสำคัญของแคว้นมาซิโดเนีย กับเป๋นเมืองขึ้นของโรมตวย หมู่เฮาอยู่ในเมืองนี้หลายวัน

¹² e dali, para Filipos, que é a primeira cidade desta parte da Macedônia e é uma colônia; e estivemos alguns dias nesta cidade.

¹³ เมื่อเถิงวันสะบาโต หมู่เฮาออกจากปะตู๋เมืองไปตี้แม่น้ำ เฮากึ๊ดกั๋นว่าจะมีจาวยิวจุมนุมกั๋นอธิษฐานในตี้นึ่งตั๊ดหั้น เมื่อปะแล้วก็นั่งอู้กับหมู่แม่ญิงตี้มาจุมนุมกั๋นอยู่ตี้หั้น

¹³ No dia de sábado, saímos fora das portas, para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar para oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que ali se ajuntaram.

¹⁴ มีแม่ญิงคนนึ่งจื้อลิเดียมาจากเมืองธิยาทิรา เป๋นคนขายผ้าสีม่วงรากาแปง เป๋นคนนับถือพระเจ้า เมื่อก่ำลังฟังหมู่เฮาอู้อยู่นั้น องค์พระผู้เป๋นเจ้าก็เปิดใจ๋ของนางหื้อสนใจ๋ถ้อยกำตี้เปาโลอู้นั้น แล้วนางก็ฮับเจื้อ

¹⁴ E uma certa mulher, chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que servia a Deus, nos ouvia, e o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.

¹⁵ เมื่อแม่ญิงคนนั้นตึงสมาชิกในครอบครัวของนางฮับบัพติศมาแล้ว นางก็จั๊กจวนหมู่เฮาว่า “ถ้าหมู่ต้านตังหลายหันว่าข้าเจ้ามีความเจื้อในองค์พระผู้เป๋นเจ้าแต๊ๆ แล้ว ก็ขอเจิญปากั๋นมาย้างตี้บ้านของข้าเจ้าเต๊อะ” นางจวนแล้วจวนแหมจ๋นหมู่เฮาขัดบ่ได้

¹⁵ Depois que foi batizada, ela e a sua casa, nos rogou, dizendo: Se haveis julgado que eu seja fiel ao Senhor, entrai em minha casa e ficai ali. E nos constrangeu a isso.

¹⁶ วันนึ่งเมื่อหมู่เฮาก่ำลังจะไปตี้จุมนุมอธิษฐาน มีสาวใจ๊คนนึ่งมาปะหมู่เฮา นางเป๋นขี้ข้าเจ้านายหลายคน นางมีผีหมอเมื่อเข้าอยู่ เยียะหื้อมีความสามารถตวายตั๊กเรื่องราวปายหน้าได้ นางเซาะสตางค์หื้อเจ้านายเป๋นจ๋ำนวนนัก

¹⁶ E aconteceu que, indo nós à oração, nos saiu ao encontro uma jovem que tinha espírito de adivinhação, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.

¹⁷ แม่ญิงคนนี้เตียวตวยก้นเปาโลกับหมู่เฮาแล้วเอิ้นว่า “คนหมู่นี้เป๋นคนฮับใจ๊ของพระเจ้าผู้สูงสุดเน่อ หมู่เขามาบอกวิถีตางตี้จะรอดป๊นบาปโต้ษหื้อกับหมู่ต้าน”

¹⁷ Esta, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens, que nos anunciam o caminho da salvação, são servos do Deus Altíssimo.

¹⁸ นางเยียะจาอี้ติดต่อกั๋นหลายวัน ก๋วนใจ๋เปาโลขนาดจ๋นอดบ่ได้ เปาโลจึงงว้ายไปสั่งผีตี้เข้านั้นว่า “ในนามตึงอำนาจของพระเยซูคริสต์ข้าสั่งหื้อออกจากตั๋วนางบ่าเดี่ยวนี้” แล้วผีต๋นนั้นก็ออกไปบ่าเดี่ยวนั้นเลย

¹⁸ E isto fez ela por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, te mando que saias dela. E, na mesma hora, saiu.

¹⁹ หมู่เจ้านายของแม่ญิงคนนั้นหันว่าหมดโอกาสตี้จะได้สตางค์แล้ว จึงยับเปาโลกับสิลาสลากไปหาผู้มีอำนาจตัดสินตี้ข่วงก๋างเมือง

¹⁹ E, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro estava perdida, prenderam Paulo e Silas e os levaram à praça, à presença dos magistrados.

²⁰ เมื่อหมู่เขาปามาเถิงหมู่ผู้พิพากษาคดีทั่วไปแล้ว ก็อู้ว่า “ไอ่ หมู่นี้เป๋นจาวยิวเข้ามาก่อก๋วนในบ้านเมืองของเฮา

²⁰ E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbaram a nossa cidade.

²¹ เขาหมู่นี้มาสั่งสอนจั๊กจวนหื้อเจื้อถือธรรมเนียมต่างๆ ตี้หมู่เฮาจาวโรมันบ่ยอมฮับกับเยียะตึงบ่ได้ ย้อนผิดกฎหมาย”

²¹ E nos expõem costumes que nos não é lícito receber nem praticar, visto que somos romanos.

²² คนตังหลายตี้จุมนุมฟังกั๋นก็หลุ้มเยียะหื้อเปาโลกับสิลาส หมู่ผู้พิพากษาคดีทั่วไปก็ใจ๊ทหารเข้ามาจั๊กเสื้อผ้าของเปาโลกับสิลาสออก แล้วสั่งหื้อเอาไม้แส้เฆี่ยนหลัง

²² E a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá- los com varas.

²³ หลังจากทหารเฆี่ยนไปหลายกำแล้ว ก็เอาตั๋วไปขังไว้ในคอก หมู่ผู้พิพากษาคดีทั่วไปสั่งนายกุมคอกเฝ้าไว้หื้อดี

²³ E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança,

²⁴ เมื่อนายกุมคอกได้ฮับกำสั่งแล้ว ก็กุมตั๋วคนตึงสองไปขังไว้ตี้ห้องขังจั๊นใน แล้วใส่ขื่อคาตี้แข้งอย่างแน่นหนาขื่อคา|src="LB00337B stocks acts 16_24.jpg" size="span" loc="after Acts 16:24 before start of Acts 17" copy="The British & Foreign Bible Society 1994" ref="16:24"

²⁴ o qual, tendo recebido tal ordem, os lançou no cárcere interior e lhes segurou os pés no tronco.

²⁵ ประมาณเตี้ยงคืนเปาโลกับสิลาสก่ำลังปากั๋นอธิษฐานฮ้องเพลงสรรเสริญพระเจ้าอยู่นั้น นักโต้ษคนอื่นๆ ก็ฟังอยู่

²⁵ Perto da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos os escutavam.

²⁶ จู่ๆ ก็เกิดแผ่นดินไหวแฮงขนาดจ๋นฐานของคอกสั่นสนั่นปั่นปื๊น แล้วปะตู๋กู้บานก็เปิดออกหมด เจื้อกเหล็กตี้ล่ามนักโต้ษหลวะออกหมดกู้คน

²⁶ E, de repente, sobreveio um tão grande terremoto, que os alicerces do cárcere se moveram, e logo se abriram todas as portas, e foram soltas as prisões de todos.

²⁷ นายกุมคอกตื่นขึ้นมาก็หันปะตู๋คอกไขออกหมด ก็กึ๊ดว่านักโต้ษหนีออกไปเสี้ยงหมดแล้ว เขากั๋วจะมีโต้ษจึงจั๊กดาบออกมาจะฆ่าตั๋วต๋าย

²⁷ Acordando o carcereiro e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e quis matar-se, cuidando que os presos já tinham fugido.

²⁸ แต่เปาโลเอิ้นเสียงดังว่า “ห้ามเยียะเน่อ หมู่เฮาอยู่นี่กั๋นหมดลู้”

²⁸ Mas Paulo clamou com grande voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos.

²⁹ นายกุมคอกก็เลยบอกหื้อคนต๋ามไฟส่องผ่อ แล้วล่นเข้าไปหมอบไหว้ตี๋นเปาโลกับสิลาส ตั๋วเขาสั่นถาบๆ ย้อนกั๋ว

²⁹ E, pedindo luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas.

³⁰ แล้วปาตึงสองออกมาจากคอกถามว่า “ต้านครับ ข้าพเจ้าจะต้องเยียะจาใดเถิงจะรอดป๊นบาปโต้ษได้”

³⁰ E, tirando-os para fora, disse: Senhores, que é necessário que eu faça para me salvar?

³¹ เปาโลกับสิลาสก็ตอบว่า “หื้อเจื้อวางใจ๋ในพระเยซูองค์พระผู้เป๋นเจ้า แล้วต้านก็จะรอดป๊นบาปโต้ษได้ ตึงครอบครัวของต้านกู้คนตวย”

³¹ E eles disseram: Crê no Senhor Jesus Cristo e serás salvo, tu e a tua casa.

³² ต้านตึงสองก็สั่งสอนถ้อยกำขององค์พระผู้เป๋นเจ้าหื้อนายกุมคอกกับกู้คนตี้อยู่ในบ้านของเขาฟัง

³² E lhe pregaram a palavra do Senhor e a todos os que estavam em sua casa.

³³ แม้ว่าจะเป๋นเมื่อคืนแล้ว นายกุมคอกก็ยังปาเปาโลกับสิลาสไปล้างแผลตี้ถูกเฆี่ยน แล้วเขากับสมาชิกในครอบครัวกู้คนก็ฮับบัพติศมาพร้อมกั๋นหมดตันที

³³ E, tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes os vergões; e logo foi batizado, ele e todos os seus.

³⁴ หลังจากนั้นนายกุมคอกก็ปาต้านตึงสองไปบ้านของเขา แล้วยกขันโตกข้าวมาสู่หมู่เขากิ๋น นายกุมคอกกับสมาชิกในครอบครัวยินดีขนาด ย้อนว่ากู้คนได้เจื้อวางใจ๋พระเจ้าแล้ว

³⁴ Então, levando-os a sua casa, lhes pôs a mesa; e, na sua crença em Deus, alegrou-se com toda a sua casa.

³⁵ แจ้งเจ๊ามาหมู่ผู้พิพากษาคดีทั่วไปสั่งหมู่เจ้าหน้าตี้มาบอกนายกุมคอกว่า “ปล่อยตั๋วสองคนนั้นไปเหียเน่อ”

³⁵ E, sendo já dia, os magistrados mandaram quadrilheiros, dizendo: Soltai aqueles homens.

³⁶ นายกุมคอกก็ไปบอกเปาโลว่า “หมู่ผู้พิพากษาคดีทั่วไปสั่งหื้อปล่อยตั๋วต้านตึงสอง ขอหื้อไปอยู่ดีมีสุขเต๊อะ”

³⁶ O carcereiro anunciou a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que vos soltasse; agora, pois, saí e ide em paz.

³⁷ แต่เปาโลอู้กับหมู่เจ้าหน้าตี้ว่า “หมู่เขาเอาไม้แส้เฆี่ยนหมู่เฮาต่อหน้าคนตังหลายแล้วเอาไปขังคอกโดยบ่ยอมสอบสวนก่อน แต่หมู่เฮาเป๋นคนสัญจ้าดโรมันเน่อ บ่าเดี่ยวนี้จะมาไล่เหิบหมู่เฮาหื้อลักมอบออกไปจาอั้นกา เยียะจาอี้บ่ได้เน่อ หื้อหมู่เขานั้นมาปาหมู่เฮาออกไป”

³⁷ Mas Paulo replicou: Açoitaram-nos publicamente, e, sem sermos condenados, sendo homens romanos, nos lançaram na prisão, e agora, encobertamente, nos lançam fora? Não será assim; mas venham eles mesmos e tirem-nos para fora.

³⁸ หมู่เจ้าหน้าตี้จึงไปรายงานเรื่องนี้ต่อหมู่ผู้พิพากษาคดีทั่วไป เมื่อหมู่เขาได้ยินว่าเปาโลกับสิลาสเป๋นคนจ้าดโรมัน ก็ปากั๋นกั๋วกับฮ้อนใจ๋

³⁸ E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras; e eles temeram, ouvindo que eram romanos.

³⁹ ก็มาขอสูมาลาโต้ษต้านตึงสอง แล้วปาออกมาจากคอก กับขอหื้อต้านตึงสองออกจากเมืองนี้ไปเหีย

³⁹ Então, vindo, lhes dirigiram súplicas; e, tirando-os para fora, lhes pediram que saíssem da cidade.

⁴⁰ เมื่อเปาโลกับสิลาสออกจากคอกแล้ว ก็ไปบ้านของนางลิเดีย ตี้หั้นเปาโลกับสิลาสก็ปะหมู่ปี้น้องผู้เจื้อ แล้วอู้กำตี้หื้อก๋ำลังใจ๋หมู่นั้น แล้วก็ลาจากกั๋นไป

⁴⁰ E, saindo da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e depois partiram.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia