Atos 16

¹ เปาโลไปเมืองเดอร์บีกับเมืองลิสตรา ตี้หั้นมีสาวกของพระเยซูคนนึ่งจื้อทิโมธี แม่เป๋นผู้เจื้อจาวยิวแต่ป้อเป๋นจาวกรีก

¹ Chegou a Derbe e depois a Listra, onde vivia um discípulo chamado Timóteo. Sua mãe era uma judia convertida e seu pai era grego.

² ทิโมธีเป๋นคนมีจื้อเสียงดีในหมู่ปี้น้องผู้เจื้อในเมืองลิสตรากับเมืองอิโคนียูม

² Os irmãos de Listra e Icônio davam bom testemunho dele.

³ เปาโลใค่ปาทิโมธีฮ่วมเตียวตางไปตวยกั๋น จึงหื้อทิโมธีเข้าพิธีสุหนัตก่อน เปื้อเอาใจ๋จาวยิวตังหลายตี้อยู่ในเมืองต๋ำหมู่นั้นตี้หมู่เขาจะไป ย้อนคนตังหลายฮู้ว่าป้อของทิโมธีเป๋นจาวกรีก

³ Paulo, querendo levá-lo na viagem, circuncidou-o por causa dos judeus que viviam naquela região, pois todos sabiam que seu pai era grego.

⁴ เมื่อต้านหมู่นั้นเตียวแอ่วไปต๋ามเมืองต่างๆ นั้น ก็อู้เรื่องข้อตกลงจากกรุงเยรูซาเล็มของหมู่อัครทูตกับหมู่ผู้ปกครองหื้อผู้เจื้อตังหลายในกู้เมืองฟัง เปื้อจะได้เยียะตวยต๋ามนั้น

⁴ Nas cidades por onde passavam, transmitiam as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém, para que fossem obedecidas.

⁵ จึงเยียะหื้อหมู่คริสตจักรตังหลายมีความเจื้อเข้มแข็งขึ้น กับมีคนเข้ามาฮับเจื้อนักขึ้นตึงวันๆ

⁵ Assim as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número cada dia.

⁶ แล้วเปาโลกับคนตี้ไปตวยกั๋นก็เตียวตางผ่านเขตแดนแคว้นฟรีเจียกับแคว้นกาลาเทีย ย้อนว่าในเวลานั้นพระวิญญาณบริสุทธิ์บ่หื้อหมู่ต้านไปบอกถ้อยกำของพระเจ้าตี้แคว้นเอเชีย

⁶ Paulo e seus companheiros viajaram pela região da Frígia e da Galácia, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.

⁷ เมื่อต้านหมู่นั้นมาแผวเขตแดนของแคว้นมิเซียแล้ว ก็ฮิจะเข้าไปในแคว้นบิธีเนีย แต่พระวิญญาณของพระเยซูยังบ่หื้อเข้าไปเตื้อ

⁷ Quando chegaram à fronteira da Mísia, tentaram entrar na Bitínia, mas o Espírito de Jesus os impediu.

⁸ ต้านหมู่นั้นจึงเตียวตางผ่านแคว้นมิเซียไปเมืองโตรอัสฮิมทะเลเหีย

⁸ Então, contornaram a Mísia e desceram a Trôade.

⁹ ต๋อนเมื่อคืนเปาโลหันนิมิตว่ามีป้อจายจาวแคว้นมาซิโดเนียคนนึ่งมายืนอ้อนวอนว่า “ขอมาจ้วยหมู่เฮาจาวแคว้นมาซิโดเนียกำเต๊อะ”

⁹ Durante a noite Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe suplicava: "Passe à Macedônia e ajude-nos".

¹⁰ หลังจากเปาโลหันนิมิตแล้ว หมู่เฮาตึงหมดก็ตัดสินใจ๋ไปตี้แคว้นมาซิโดเนียตันที โดยเข้าใจ๋ว่าพระเจ้าฮ้องหื้อหมู่เฮาไปบอกข่าวดีกับจาวมาซิโดเนียหั้น

¹⁰ Depois que Paulo teve essa visão, preparamo-nos imediatamente para partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos tinha chamado para lhes pregar o evangelho.

¹¹ จากเมืองโตรอัส หมู่เฮานั่งเฮือสะเปาลัดซื่อไปตี้เกาะสาโมธรัส วันถัดมาก็ไปเถิงเมืองเนอาบุรี

¹¹ Partindo de Trôade, navegamos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis.

¹² จากเมืองเนอาบุรีนั้น หมู่เฮาก็ไปตี้เมืองฟีลิปปี เซิ่งเป๋นเมืองสำคัญของแคว้นมาซิโดเนีย กับเป๋นเมืองขึ้นของโรมตวย หมู่เฮาอยู่ในเมืองนี้หลายวัน

¹² Dali partimos para Filipos, na Macedônia, que é colônia romana e a principal cidade daquele distrito. Ali ficamos vários dias.

¹³ เมื่อเถิงวันสะบาโต หมู่เฮาออกจากปะตู๋เมืองไปตี้แม่น้ำ เฮากึ๊ดกั๋นว่าจะมีจาวยิวจุมนุมกั๋นอธิษฐานในตี้นึ่งตั๊ดหั้น เมื่อปะแล้วก็นั่งอู้กับหมู่แม่ญิงตี้มาจุมนุมกั๋นอยู่ตี้หั้น

¹³ No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com as mulheres que se haviam reunido ali.

¹⁴ มีแม่ญิงคนนึ่งจื้อลิเดียมาจากเมืองธิยาทิรา เป๋นคนขายผ้าสีม่วงรากาแปง เป๋นคนนับถือพระเจ้า เมื่อก่ำลังฟังหมู่เฮาอู้อยู่นั้น องค์พระผู้เป๋นเจ้าก็เปิดใจ๋ของนางหื้อสนใจ๋ถ้อยกำตี้เปาโลอู้นั้น แล้วนางก็ฮับเจื้อ

¹⁴ Uma das que ouviam era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, vendedora de tecido de púrpura, da cidade de Tiatira. O Senhor abriu seu coração para atender à mensagem de Paulo.

¹⁵ เมื่อแม่ญิงคนนั้นตึงสมาชิกในครอบครัวของนางฮับบัพติศมาแล้ว นางก็จั๊กจวนหมู่เฮาว่า “ถ้าหมู่ต้านตังหลายหันว่าข้าเจ้ามีความเจื้อในองค์พระผู้เป๋นเจ้าแต๊ๆ แล้ว ก็ขอเจิญปากั๋นมาย้างตี้บ้านของข้าเจ้าเต๊อะ” นางจวนแล้วจวนแหมจ๋นหมู่เฮาขัดบ่ได้

¹⁵ Tendo sido batizada, bem como os de sua casa, ela nos convidou, dizendo: "Se os senhores me consideram uma crente no Senhor, venham ficar em minha casa". E nos convenceu.

¹⁶ วันนึ่งเมื่อหมู่เฮาก่ำลังจะไปตี้จุมนุมอธิษฐาน มีสาวใจ๊คนนึ่งมาปะหมู่เฮา นางเป๋นขี้ข้าเจ้านายหลายคน นางมีผีหมอเมื่อเข้าอยู่ เยียะหื้อมีความสามารถตวายตั๊กเรื่องราวปายหน้าได้ นางเซาะสตางค์หื้อเจ้านายเป๋นจ๋ำนวนนัก

¹⁶ Certo dia, indo nós para o lugar de oração, encontramos uma escrava que tinha um espírito pelo qual predizia o futuro. Ela ganhava muito dinheiro para os seus senhores com adivinhações.

¹⁷ แม่ญิงคนนี้เตียวตวยก้นเปาโลกับหมู่เฮาแล้วเอิ้นว่า “คนหมู่นี้เป๋นคนฮับใจ๊ของพระเจ้าผู้สูงสุดเน่อ หมู่เขามาบอกวิถีตางตี้จะรอดป๊นบาปโต้ษหื้อกับหมู่ต้าน”

¹⁷ Essa moça seguia a Paulo e a nós, gritando: "Estes homens são servos do Deus Altíssimo e lhes anunciam o caminho da salvação".

¹⁸ นางเยียะจาอี้ติดต่อกั๋นหลายวัน ก๋วนใจ๋เปาโลขนาดจ๋นอดบ่ได้ เปาโลจึงงว้ายไปสั่งผีตี้เข้านั้นว่า “ในนามตึงอำนาจของพระเยซูคริสต์ข้าสั่งหื้อออกจากตั๋วนางบ่าเดี่ยวนี้” แล้วผีต๋นนั้นก็ออกไปบ่าเดี่ยวนั้นเลย

¹⁸ Ela continuou fazendo isso por muitos dias. Finalmente, Paulo ficou indignado, voltou-se e disse ao espírito: "Em nome de Jesus Cristo eu lhe ordeno que saia dela! " No mesmo instante o espírito a deixou.

¹⁹ หมู่เจ้านายของแม่ญิงคนนั้นหันว่าหมดโอกาสตี้จะได้สตางค์แล้ว จึงยับเปาโลกับสิลาสลากไปหาผู้มีอำนาจตัดสินตี้ข่วงก๋างเมือง

¹⁹ Percebendo que a sua esperança de lucro tinha se acabado, os donos da escrava agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça principal, diante das autoridades.

²⁰ เมื่อหมู่เขาปามาเถิงหมู่ผู้พิพากษาคดีทั่วไปแล้ว ก็อู้ว่า “ไอ่ หมู่นี้เป๋นจาวยิวเข้ามาก่อก๋วนในบ้านเมืองของเฮา

²⁰ E, levando-os aos magistrados, disseram: "Estes homens são judeus e estão perturbando a nossa cidade,

²¹ เขาหมู่นี้มาสั่งสอนจั๊กจวนหื้อเจื้อถือธรรมเนียมต่างๆ ตี้หมู่เฮาจาวโรมันบ่ยอมฮับกับเยียะตึงบ่ได้ ย้อนผิดกฎหมาย”

²¹ propagando costumes que a nós, romanos, não é permitido aceitar nem praticar".

²² คนตังหลายตี้จุมนุมฟังกั๋นก็หลุ้มเยียะหื้อเปาโลกับสิลาส หมู่ผู้พิพากษาคดีทั่วไปก็ใจ๊ทหารเข้ามาจั๊กเสื้อผ้าของเปาโลกับสิลาสออก แล้วสั่งหื้อเอาไม้แส้เฆี่ยนหลัง

²² A multidão ajuntou-se contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que se lhes tirassem as roupas e fossem açoitados.

²³ หลังจากทหารเฆี่ยนไปหลายกำแล้ว ก็เอาตั๋วไปขังไว้ในคอก หมู่ผู้พิพากษาคดีทั่วไปสั่งนายกุมคอกเฝ้าไว้หื้อดี

²³ Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu instrução para vigiá-los com cuidado.

²⁴ เมื่อนายกุมคอกได้ฮับกำสั่งแล้ว ก็กุมตั๋วคนตึงสองไปขังไว้ตี้ห้องขังจั๊นใน แล้วใส่ขื่อคาตี้แข้งอย่างแน่นหนาขื่อคา|src="LB00337B stocks acts 16_24.jpg" size="span" loc="after Acts 16:24 before start of Acts 17" copy="The British & Foreign Bible Society 1994" ref="16:24"

²⁴ Tendo recebido tais ordens, ele os lançou no cárcere interior e lhes prendeu os pés no tronco.

²⁵ ประมาณเตี้ยงคืนเปาโลกับสิลาสก่ำลังปากั๋นอธิษฐานฮ้องเพลงสรรเสริญพระเจ้าอยู่นั้น นักโต้ษคนอื่นๆ ก็ฟังอยู่

²⁵ Por volta da meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus; os outros presos os ouviam.

²⁶ จู่ๆ ก็เกิดแผ่นดินไหวแฮงขนาดจ๋นฐานของคอกสั่นสนั่นปั่นปื๊น แล้วปะตู๋กู้บานก็เปิดออกหมด เจื้อกเหล็กตี้ล่ามนักโต้ษหลวะออกหมดกู้คน

²⁶ De repente, houve um terremoto tão violento que os alicerces da prisão foram abalados. Imediatamente todas as portas se abriram, e as correntes de todos se soltaram.

²⁷ นายกุมคอกตื่นขึ้นมาก็หันปะตู๋คอกไขออกหมด ก็กึ๊ดว่านักโต้ษหนีออกไปเสี้ยงหมดแล้ว เขากั๋วจะมีโต้ษจึงจั๊กดาบออกมาจะฆ่าตั๋วต๋าย

²⁷ O carcereiro acordou e, vendo abertas as portas da prisão, desembainhou sua espada para se matar, porque pensava que os presos tivessem fugido.

²⁸ แต่เปาโลเอิ้นเสียงดังว่า “ห้ามเยียะเน่อ หมู่เฮาอยู่นี่กั๋นหมดลู้”

²⁸ Mas Paulo gritou: "Não faça isso! Estamos todos aqui! "

²⁹ นายกุมคอกก็เลยบอกหื้อคนต๋ามไฟส่องผ่อ แล้วล่นเข้าไปหมอบไหว้ตี๋นเปาโลกับสิลาส ตั๋วเขาสั่นถาบๆ ย้อนกั๋ว

²⁹ O carcereiro pediu luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.

³⁰ แล้วปาตึงสองออกมาจากคอกถามว่า “ต้านครับ ข้าพเจ้าจะต้องเยียะจาใดเถิงจะรอดป๊นบาปโต้ษได้”

³⁰ Então levou-os para fora e perguntou: "Senhores, que devo fazer para ser salvo? "

³¹ เปาโลกับสิลาสก็ตอบว่า “หื้อเจื้อวางใจ๋ในพระเยซูองค์พระผู้เป๋นเจ้า แล้วต้านก็จะรอดป๊นบาปโต้ษได้ ตึงครอบครัวของต้านกู้คนตวย”

³¹ Eles responderam: "Creia no Senhor Jesus, e serão salvos, você e os de sua casa".

³² ต้านตึงสองก็สั่งสอนถ้อยกำขององค์พระผู้เป๋นเจ้าหื้อนายกุมคอกกับกู้คนตี้อยู่ในบ้านของเขาฟัง

³² E pregaram a palavra de Deus, a ele e a todos os de sua casa.

³³ แม้ว่าจะเป๋นเมื่อคืนแล้ว นายกุมคอกก็ยังปาเปาโลกับสิลาสไปล้างแผลตี้ถูกเฆี่ยน แล้วเขากับสมาชิกในครอบครัวกู้คนก็ฮับบัพติศมาพร้อมกั๋นหมดตันที

³³ Naquela mesma hora da noite o carcereiro lavou as feridas deles; em seguida, ele e todos os seus foram batizados.

³⁴ หลังจากนั้นนายกุมคอกก็ปาต้านตึงสองไปบ้านของเขา แล้วยกขันโตกข้าวมาสู่หมู่เขากิ๋น นายกุมคอกกับสมาชิกในครอบครัวยินดีขนาด ย้อนว่ากู้คนได้เจื้อวางใจ๋พระเจ้าแล้ว

³⁴ Então os levou para a sua casa, serviu-lhes uma refeição e com todos os de sua casa alegrou-se muito por haver crido em Deus.

³⁵ แจ้งเจ๊ามาหมู่ผู้พิพากษาคดีทั่วไปสั่งหมู่เจ้าหน้าตี้มาบอกนายกุมคอกว่า “ปล่อยตั๋วสองคนนั้นไปเหียเน่อ”

³⁵ Quando amanheceu, os magistrados mandaram os seus soldados ao carcereiro com esta ordem: "Solte estes homens".

³⁶ นายกุมคอกก็ไปบอกเปาโลว่า “หมู่ผู้พิพากษาคดีทั่วไปสั่งหื้อปล่อยตั๋วต้านตึงสอง ขอหื้อไปอยู่ดีมีสุขเต๊อะ”

³⁶ O carcereiro disse a Paulo: "Os magistrados deram ordens para que você e Silas sejam libertados. Agora podem sair. Vão em paz".

³⁷ แต่เปาโลอู้กับหมู่เจ้าหน้าตี้ว่า “หมู่เขาเอาไม้แส้เฆี่ยนหมู่เฮาต่อหน้าคนตังหลายแล้วเอาไปขังคอกโดยบ่ยอมสอบสวนก่อน แต่หมู่เฮาเป๋นคนสัญจ้าดโรมันเน่อ บ่าเดี่ยวนี้จะมาไล่เหิบหมู่เฮาหื้อลักมอบออกไปจาอั้นกา เยียะจาอี้บ่ได้เน่อ หื้อหมู่เขานั้นมาปาหมู่เฮาออกไป”

³⁷ Mas Paulo disse aos soldados: "Sendo nós cidadãos romanos, eles nos açoitaram publicamente sem processo formal e nos lançaram na prisão. E agora querem livrar-se de nós secretamente? Não! Venham eles mesmos e nos libertem".

³⁸ หมู่เจ้าหน้าตี้จึงไปรายงานเรื่องนี้ต่อหมู่ผู้พิพากษาคดีทั่วไป เมื่อหมู่เขาได้ยินว่าเปาโลกับสิลาสเป๋นคนจ้าดโรมัน ก็ปากั๋นกั๋วกับฮ้อนใจ๋

³⁸ Os soldados relataram isso aos magistrados, os quais, ouvindo que Paulo e Silas eram romanos, ficaram atemorizados.

³⁹ ก็มาขอสูมาลาโต้ษต้านตึงสอง แล้วปาออกมาจากคอก กับขอหื้อต้านตึงสองออกจากเมืองนี้ไปเหีย

³⁹ Vieram para se desculpar diante deles e, conduzindo-os para fora da prisão, pediram-lhes que saíssem da cidade.

⁴⁰ เมื่อเปาโลกับสิลาสออกจากคอกแล้ว ก็ไปบ้านของนางลิเดีย ตี้หั้นเปาโลกับสิลาสก็ปะหมู่ปี้น้องผู้เจื้อ แล้วอู้กำตี้หื้อก๋ำลังใจ๋หมู่นั้น แล้วก็ลาจากกั๋นไป

⁴⁰ Depois de saírem da prisão, Paulo e Silas foram à casa de Lídia, onde se encontraram com os irmãos e os encorajaram. E então partiram.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia