2 Coríntios 12
Ẽwandam Iek (NOAE) vs VC
1 Iin chadcha dichdëupai wir aig dich thö iekhaawai chan ʉ̈u khaba sĩejem, pari mag nʉm ãba mua pãrag nem jaauju aai chirʉm. Maan ich maach Pör Jesuuchata mʉ khãaipi aunaa mʉchig oopinaa jaaumatarrta jũrr pãrag jawaagpam.
1 Importa que me glorie? Na verdade, não convém! Passarei, entretanto, às visões e revelações do Senhor.
2 Mua woun ãb khaphʉ chirʉm, magua ĩchab Cristo iek ʉ̈khaajem. Ya catorce años sim mag woun ich Cristooucha ʉ̈gthar khãaipi autarr. Mag woun mʉchpaiu, pari mua khaugba chirʉm mʉ ich mʉg dau daauta mʉ arrjĩ wa sĩi mʉ akhaarpaita arrjĩ, mua khaugbam; ãba ich Ẽwandamaupaita khaphʉ sim.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos foi arrebatado até o terceiro céu. Se foi no corpo, não sei. Se fora do corpo, também não sei; Deus o sabe.
3 Pari chi chadcha aan chadcha mʉ arrjim; maata chadcha cha mʉch iyʉ̈ʉ chirʉmchata irua mʉ arrjĩ wa sĩi mʉ akhaarpaita arrjĩ, mua khaugbam; ãba ich Ẽwandamaupaita khaphʉ sim.
3 E sei que esse homem - se no corpo ou se fora do corpo, não sei; Deus o sabe -
4 Mag mʉ ʉ̈gthar arrwia mʉrʉg nem khĩir pogkhe jaaumajim ich igwia, mamʉ mag ichdëu jaautarr iek mʉg eegarm khʉʉnag bʉ̈ʉrjã jaaupibajim.
4 foi arrebatado ao paraíso e lá ouviu palavras inefáveis, que não é permitido a um homem repetir.
5 Sĩi bigaaum khʉʉnta mag warrtarr akhiin mua i thö iekhaju aai chirakham; mamʉ mʉch arr aawai mʉchdëupai chan pöd mua mʉch thöbam. Magju khãai mʉch igju akhiinjã sĩi warag mʉch serbiibagta ig iyʉ̈ʉ aju aai chirʉm.
5 Desse homem eu me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, a não ser das minhas fraquezas.
6 Pari mua mʉch thö iekhakhiinjã, lököo chiraawaita mag iekha chirʉmjã abaju, chadcha udthurtarrta jaau chiraawai. Pari ichiita mua mʉch thöbam; magba akhiin mag ʉ̈gthar udthurtarr aawai mʉchta ʉ̈rpai chirʉm aju bigaaum khʉʉnau. Pari magju khãai mʉch nem wajapha wau chitʉm gaaimuata mʉ jãsene aju khai mʉ jãsene abat.
6 Pois, ainda que me quisesse gloriar, não seria insensato, porque diria a verdade. Mas abstenho-me, para que ninguém me tenha em conta de mais do que vê em mim ou ouve dizer de mim.
7 Mag Ẽwandamau ichdëu mʉchig nem oopitarr gaaimua wir aig mʉchdëupai mʉch thöm uguata juau ogthomjö ʉdʉraa dösãtag mʉ dʉ̈i mʉgpiwi miuta khagthʉgpʉ̈pʉ̈ikhamjö agua dau aphʉʉ chitaajem.
7 Demais, para que a grandeza das revelações não me levasse ao orgulho, foi-me dado um espinho na carne, um anjo de Satanás para me esbofetear e me livrar do perigo da vaidade.
8 Ya biek thãrjup maach Pör Ẽwandamag jëeuwia chirʉm, agua mʉg mʉch dau aphʉʉ chitaajem chugpaapʉ̈imkhĩir.
8 Três vezes roguei ao Senhor que o apartasse de mim.
9 Pari mag ichig jëeuwai warag sĩi mʉrʉg, “Mʉ pʉ dʉ̈i ogdʉba chitabahab, mua pʉ khõsi chitʉm. Jãg kha thũumjö nʉm gaaimuata mʉch juapá õrag oopiba aajeeb” a iekhaajem Ẽwandamau. Ichdëuta mʉ mag wai sĩewai ʉ̈uta jãg mʉ serbiiba chitʉm, mʉch mag chitʉm gaaimua warag Cristo jua theegta õrau ooju aawai.
9 Mas ele me disse: Basta-te minha graça, porque é na fraqueza que se revela totalmente a minha força. Portanto, prefiro gloriar-me das minhas fraquezas, para que habite em mim a força de Cristo.
10 Magua mʉg mʉch serbiibanaa kha thũumjö chirʉm ãba, onee chiraajem, õrau mʉch khĩircha iekha nʉmjã igba. Mʉchdëu nem ig chirʉm chukhu awiajã magʉm aba, õrau mʉch pʉr auju ẽkhaajemjã igba, Cristo gaaimua mʉch dau aug wau chitʉm ãba mʉʉn onee chiraajem. Wajapcharan mʉʉn ar kha thũumjö chirʉm aigta Cristooujã warag mʉ juapá jãgpi simjö aajem.
10 Eis por que sinto alegria nas fraquezas, nas afrontas, nas necessidades, nas perseguições, no profundo desgosto sofrido por amor de Cristo. Porque quando me sinto fraco, então é que sou forte.
11 Amau jãg mʉ ëugar khaigba iekha nʉm ũrwi pãrau mʉ igwia wajapha ig iyʉ̈ʉ aju aai naajim. Pari magarrjã pãrau bʉ̈ʉrjã magbajierram. Mag pãach warag sĩi khĩuu arr gaaimua pãachdëuta mʉrʉg mag iekhapi nʉmjö aawai chadcha mua lököomjöta mʉchdëupai mʉch jaau chirʉm. Mʉʉn chadcha baleeba chirʉm, pari mua ooba chirʉm, khan gaaimua jãg amach iiupai amta ich Jesuucha jʉr autarr khʉʉn charau aajem khʉʉn mʉ khãyaujã ʉ̈rpai aju aai nʉ.
11 Tenho-me tornado insensato! Vós a isso me obrigastes. Vós é que deveríeis fazer o meu elogio, visto que em nada fui inferior a esses eminentes apóstolos, se bem que nada sou.
12 Pãar aar chiraajeewai phithurg au khitʉm ãba, maach Ẽwandam iekta ogdʉba jaau jẽedʉ khitʉmua i jua theegau mua õor dauderraa nem waaujerr gaaimua merag chukhu pãrau mʉ chadcha Jesucristo i jaaujemkha chirʉm khaphʉ naajim.
12 Os sinais distintivos do verdadeiro apóstolo se realizaram em vosso meio através de uma paciência a toda prova, de sinais, prodígios e milagres.
13 Ãba mua pãar ee aubajimjöo arran, tagam iglesia ee arrjö khaba pãar jua eem nemdamta mua bʉ̈ʉrjã aubajim, eeu dëgölp mʉ gaaimua jũrr pãachta augchëm ugua awia. Mamʉ jãg pãach jua eem nem auba aajerr paar pãachdëujã dʉ̈i mʉ jaauju khaphʉnaa warag dʉ̈rrchata pãrag jëeupʉ̈itarr amuan pãrau mʉ jãsenecha khãijã wai naakham.
13 Em que fostes inferiores às outras igrejas, senão no fato de que a vós não vos fui pesado? Relevai-me esta injúria!...
14 Deeu pãar oon maag athee ya mʉ nem thum khĩir khaug wai chirʉm. Mʉg petamua ya biek thãrjupamʉu pãar oon mam. Maadëu khaphʉ nʉm, chaainau amach dënnaan athee phatkhon jʉrba chi dënnaanauta amach chaain athee nem inagdam jʉʉrjeewai, mʉg maaujã pãar juadam eem phatkhon chan mua igba pãachchata mʉʉn igmam, pãarta mʉch chaainjö wai chitaawai.
14 Eis que estou pronto a ir ter convosco pela terceira vez. Não vos serei oneroso, porque não busco os vossos bens, mas sim a vós mesmos. Com efeito, não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Mʉchdëu wai chirʉm thum mua gastaam khõsi gastaawia pãar daupigau mʉchjã mʉg pãar chogkha chitʉmua warag eeg pawiajã magʉmjã igbaju. Pãach garmua mʉ dʉ̈i magcha khaba awiajã mʉch garmuata ʉ̈rcha pãar daupii chirʉm.
15 De mui boa vontade darei o que é meu, e me darei a mim mesmo pelas vossas almas, ainda que, amando-vos mais, seja menos amado por vós.
16 Pãrau pãachdëujã khaphʉ nʉm, mʉrʉg nem deem khõchgau jũrr pãachdëu nem ig nʉmta chukhu khaba aajem; pari magʉm ãba am iek mag sĩita mua pãar khũgur aujim aajem, mʉch atheeta jãg phatkhon jʉr phiepi chirajim awia.
16 Mas seja! Não vos fui pesado. Como, porém, sou esperto, apanhei-vos pela astúcia...
17 Mag khai magan ar mua pãar aar õor pʉ̈itarr khʉʉn gaaimuata mua pãar khũgurjima.
17 Acaso tirei proveito de vós por meio de algum daqueles que vos enviei?
18 Titoogta mua pãar oon mapijim, dewam ermanodam dʉ̈i. ¿Magan Titoouta pãar khũgurjĩ? Mag khabajim; Tito mʉ dʉ̈i maach numiim khʉʉnau chan ni ãbmuajã maach khapeen khũgurju khĩirjuba aajem. Maach numiin maran ãbam khĩirjugpaita wai nʉm.
18 Roguei a Tito, e com ele enviei um irmão que conheceis. Por acaso tirou Tito de vós alguma coisa? Não andamos nós com o mesmo espírito, sobre as mesmas pegadas?
19 Pãrau khĩirjuawai sĩi mua iek thierrkha chirʉmpii khãijã aju; pari mag khabam. Mua khaphʉ chirʉm, mʉ chadcha Cristo dënkhanaa ich Ẽwandamaujã mʉ iek ũr sim; magua mʉ pöd sëukhaju khaba chirʉm. Cristo gaaimua khodamnaan, mua mʉg mʉchpai jaau chirʉmʉn, Ẽwandam iek gaai warag ubʉ naapim khõchgauta mag jaau chirʉm.
19 Já há muito pensais que nos justificamos diante de vós. Perante Deus, em Cristo, é que nós falamos; mas tudo isto, meus caríssimos, para vossa edificação.
20 Mua khĩirju chirʉmʉn, mʉchdëu pãar ooimam khõsi chirʉmjö ooimabajuuta khĩirju chirʉm; wa magbam khai jũrr mʉch khãijã pãar jʉ̈gaag khaba khãijã iekhabaimaawai pãrau khõchkhabaju khãijã khĩirju chirʉm. Mua khĩirju chirʉm agjö eeu dëgölp pãar ee agtha dich khapeen dʉ̈i khãijã iekkhõr wai naaju, chikham nem khãijã dich dën apim khõsi thʉnʉm, meeukha khãijã nʉnʉidʉm, dich khapeen khãai iek theeg ʉ̈rpai aju khãijã ẽkha sĩsidʉm, chikham ëugar khãijã sëukha nem ĩgkha nʉm, sĩi chikham jaau nʉm, dichpai thö iekha nʉm maimua sĩi pappierr thʉnʉmjö khĩirjugjã ãba khaba sĩsidʉm khãijã khĩirju chirʉm.
20 Temo que, quando for, não vos ache quais eu quisera, e que vós me acheis qual não quereríeis. Receio encontrar entre vós contendas, invejas, rixas, dissensões, calúnias, murmurações, arrogâncias e desordens.
21 Mua agjö khĩirju chirʉm ĩchab, eeu dëgölp pãar gaaimua khãijã Ẽwandamau mʉch khĩir naaupiju. Mag amʉn magan ar nawe pekau ee nʉmta jãg maadëu nem waumapham wau nʉmjã bʉ̈ʉrjã pʉabanaa, amach õor khabam dʉ̈ijã parhooba khapesnaa maimua warr amachdëu nem khaigbam waaujerrjã ogdʉba agtha wau wënʉrrʉm khʉʉn gaaimua Ẽwandamau mʉ wajappha bĩepiju.
21 Receio que à minha chegada entre vós Deus me humilhe ainda a vosso respeito; e tenha de chorar por muitos daqueles que pecaram e não fizeram penitência da impureza, fornicação e dissolução que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.