2 Coríntios 12
Ẽwandam Iek (NOAE) vs ARIB
1 Iin chadcha dichdëupai wir aig dich thö iekhaawai chan ʉ̈u khaba sĩejem, pari mag nʉm ãba mua pãrag nem jaauju aai chirʉm. Maan ich maach Pör Jesuuchata mʉ khãaipi aunaa mʉchig oopinaa jaaumatarrta jũrr pãrag jawaagpam.
1 É necessário gloriar-me, embora não convenha; mas passarei a visões e revelações do Senhor.
2 Mua woun ãb khaphʉ chirʉm, magua ĩchab Cristo iek ʉ̈khaajem. Ya catorce años sim mag woun ich Cristooucha ʉ̈gthar khãaipi autarr. Mag woun mʉchpaiu, pari mua khaugba chirʉm mʉ ich mʉg dau daauta mʉ arrjĩ wa sĩi mʉ akhaarpaita arrjĩ, mua khaugbam; ãba ich Ẽwandamaupaita khaphʉ sim.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos {se no corpo não sei, se fora do corpo não sei; Deus o sabe} foi arrebatado até o terceiro céu.
3 Pari chi chadcha aan chadcha mʉ arrjim; maata chadcha cha mʉch iyʉ̈ʉ chirʉmchata irua mʉ arrjĩ wa sĩi mʉ akhaarpaita arrjĩ, mua khaugbam; ãba ich Ẽwandamaupaita khaphʉ sim.
3 Sim, conheço o tal homem {se no corpo, se fora do corpo, não sei: Deus o sabe},
4 Mag mʉ ʉ̈gthar arrwia mʉrʉg nem khĩir pogkhe jaaumajim ich igwia, mamʉ mag ichdëu jaautarr iek mʉg eegarm khʉʉnag bʉ̈ʉrjã jaaupibajim.
4 que foi arrebatado ao paraíso, e ouviu palavras inefáveis, as quais não é lícito ao homem referir.
5 Sĩi bigaaum khʉʉnta mag warrtarr akhiin mua i thö iekhaju aai chirakham; mamʉ mʉch arr aawai mʉchdëupai chan pöd mua mʉch thöbam. Magju khãai mʉch igju akhiinjã sĩi warag mʉch serbiibagta ig iyʉ̈ʉ aju aai chirʉm.
5 Desse tal me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, senão nas minhas fraquezas.
6 Pari mua mʉch thö iekhakhiinjã, lököo chiraawaita mag iekha chirʉmjã abaju, chadcha udthurtarrta jaau chiraawai. Pari ichiita mua mʉch thöbam; magba akhiin mag ʉ̈gthar udthurtarr aawai mʉchta ʉ̈rpai chirʉm aju bigaaum khʉʉnau. Pari magju khãai mʉch nem wajapha wau chitʉm gaaimuata mʉ jãsene aju khai mʉ jãsene abat.
6 Pois, se quiser gloriar-me, não serei insensato, porque direi a verdade;
7 Mag Ẽwandamau ichdëu mʉchig nem oopitarr gaaimua wir aig mʉchdëupai mʉch thöm uguata juau ogthomjö ʉdʉraa dösãtag mʉ dʉ̈i mʉgpiwi miuta khagthʉgpʉ̈pʉ̈ikhamjö agua dau aphʉʉ chitaajem.
7 E, para que me não exaltasse demais pela excelência das revelações, foi-me dado um espinho na carne, a saber, um mensageiro de Satanás para me esbofetear, a fim de que eu não me exalte demais;
8 Ya biek thãrjup maach Pör Ẽwandamag jëeuwia chirʉm, agua mʉg mʉch dau aphʉʉ chitaajem chugpaapʉ̈imkhĩir.
8 acerca do qual três vezes roguei ao Senhor que o afastasse de mim;
9 Pari mag ichig jëeuwai warag sĩi mʉrʉg, “Mʉ pʉ dʉ̈i ogdʉba chitabahab, mua pʉ khõsi chitʉm. Jãg kha thũumjö nʉm gaaimuata mʉch juapá õrag oopiba aajeeb” a iekhaajem Ẽwandamau. Ichdëuta mʉ mag wai sĩewai ʉ̈uta jãg mʉ serbiiba chitʉm, mʉch mag chitʉm gaaimua warag Cristo jua theegta õrau ooju aawai.
9 e ele me disse: A minha graça te basta, porque o meu poder se aperfeiçoa na fraqueza. Por isso, de boa vontade antes me gloriarei nas minhas fraquezas, a fim de que repouse sobre mim o poder de Cristo.
10 Magua mʉg mʉch serbiibanaa kha thũumjö chirʉm ãba, onee chiraajem, õrau mʉch khĩircha iekha nʉmjã igba. Mʉchdëu nem ig chirʉm chukhu awiajã magʉm aba, õrau mʉch pʉr auju ẽkhaajemjã igba, Cristo gaaimua mʉch dau aug wau chitʉm ãba mʉʉn onee chiraajem. Wajapcharan mʉʉn ar kha thũumjö chirʉm aigta Cristooujã warag mʉ juapá jãgpi simjö aajem.
10 Pelo que sinto prazer nas fraquezas, nas injúrias, nas necessidades, nas perseguições, nas angústias por amor de Cristo. Porque quando estou fraco, então é que sou forte.
11 Amau jãg mʉ ëugar khaigba iekha nʉm ũrwi pãrau mʉ igwia wajapha ig iyʉ̈ʉ aju aai naajim. Pari magarrjã pãrau bʉ̈ʉrjã magbajierram. Mag pãach warag sĩi khĩuu arr gaaimua pãachdëuta mʉrʉg mag iekhapi nʉmjö aawai chadcha mua lököomjöta mʉchdëupai mʉch jaau chirʉm. Mʉʉn chadcha baleeba chirʉm, pari mua ooba chirʉm, khan gaaimua jãg amach iiupai amta ich Jesuucha jʉr autarr khʉʉn charau aajem khʉʉn mʉ khãyaujã ʉ̈rpai aju aai nʉ.
11 Tornei-me insensato; vós a isso me obrigastes; porque eu devia ser louvado por vós, visto que em nada fui inferior aos demais excelentes apóstolos, ainda que nada sou.
12 Pãar aar chiraajeewai phithurg au khitʉm ãba, maach Ẽwandam iekta ogdʉba jaau jẽedʉ khitʉmua i jua theegau mua õor dauderraa nem waaujerr gaaimua merag chukhu pãrau mʉ chadcha Jesucristo i jaaujemkha chirʉm khaphʉ naajim.
12 Os sinais do meu apostolado foram, de fato, operados entre vós com toda a paciência, por sinais, prodígios e milagres.
13 Ãba mua pãar ee aubajimjöo arran, tagam iglesia ee arrjö khaba pãar jua eem nemdamta mua bʉ̈ʉrjã aubajim, eeu dëgölp mʉ gaaimua jũrr pãachta augchëm ugua awia. Mamʉ jãg pãach jua eem nem auba aajerr paar pãachdëujã dʉ̈i mʉ jaauju khaphʉnaa warag dʉ̈rrchata pãrag jëeupʉ̈itarr amuan pãrau mʉ jãsenecha khãijã wai naakham.
13 Pois, em que fostes feitos inferiores às outras igrejas, a não ser nisto, que eu mesmo vos não fui pesado? Perdoai-me esta injustiça.
14 Deeu pãar oon maag athee ya mʉ nem thum khĩir khaug wai chirʉm. Mʉg petamua ya biek thãrjupamʉu pãar oon mam. Maadëu khaphʉ nʉm, chaainau amach dënnaan athee phatkhon jʉrba chi dënnaanauta amach chaain athee nem inagdam jʉʉrjeewai, mʉg maaujã pãar juadam eem phatkhon chan mua igba pãachchata mʉʉn igmam, pãarta mʉch chaainjö wai chitaawai.
14 Eis que pela terceira vez estou pronto a ir ter convosco, e não vos serei pesado, porque não busco o que é vosso, mas sim a vós; pois não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Mʉchdëu wai chirʉm thum mua gastaam khõsi gastaawia pãar daupigau mʉchjã mʉg pãar chogkha chitʉmua warag eeg pawiajã magʉmjã igbaju. Pãach garmua mʉ dʉ̈i magcha khaba awiajã mʉch garmuata ʉ̈rcha pãar daupii chirʉm.
15 Eu de muito boa vontade gastarei, e me deixarei gastar pelas vossas almas. Se mais abundantemente vos amo, serei menos amado?
16 Pãrau pãachdëujã khaphʉ nʉm, mʉrʉg nem deem khõchgau jũrr pãachdëu nem ig nʉmta chukhu khaba aajem; pari magʉm ãba am iek mag sĩita mua pãar khũgur aujim aajem, mʉch atheeta jãg phatkhon jʉr phiepi chirajim awia.
16 Mas seja assim; eu não vos fui pesado; mas, sendo astuto, vos tomei com dolo.
17 Mag khai magan ar mua pãar aar õor pʉ̈itarr khʉʉn gaaimuata mua pãar khũgurjima.
17 Porventura vos explorei por algum daqueles que vos enviei?
18 Titoogta mua pãar oon mapijim, dewam ermanodam dʉ̈i. ¿Magan Titoouta pãar khũgurjĩ? Mag khabajim; Tito mʉ dʉ̈i maach numiim khʉʉnau chan ni ãbmuajã maach khapeen khũgurju khĩirjuba aajem. Maach numiin maran ãbam khĩirjugpaita wai nʉm.
18 Exortei a Tito, e enviei com ele o irmão. Porventura Tito vos explorou? Não andamos porventura no mesmo espírito? Não seguimos as mesmas pegadas?
19 Pãrau khĩirjuawai sĩi mua iek thierrkha chirʉmpii khãijã aju; pari mag khabam. Mua khaphʉ chirʉm, mʉ chadcha Cristo dënkhanaa ich Ẽwandamaujã mʉ iek ũr sim; magua mʉ pöd sëukhaju khaba chirʉm. Cristo gaaimua khodamnaan, mua mʉg mʉchpai jaau chirʉmʉn, Ẽwandam iek gaai warag ubʉ naapim khõchgauta mag jaau chirʉm.
19 Há muito, de certo, pensais que nos estamos desculpando convosco. Perante Deus, falamos em Cristo, e tudo isto, amados, é para vossa edificação.
20 Mua khĩirju chirʉmʉn, mʉchdëu pãar ooimam khõsi chirʉmjö ooimabajuuta khĩirju chirʉm; wa magbam khai jũrr mʉch khãijã pãar jʉ̈gaag khaba khãijã iekhabaimaawai pãrau khõchkhabaju khãijã khĩirju chirʉm. Mua khĩirju chirʉm agjö eeu dëgölp pãar ee agtha dich khapeen dʉ̈i khãijã iekkhõr wai naaju, chikham nem khãijã dich dën apim khõsi thʉnʉm, meeukha khãijã nʉnʉidʉm, dich khapeen khãai iek theeg ʉ̈rpai aju khãijã ẽkha sĩsidʉm, chikham ëugar khãijã sëukha nem ĩgkha nʉm, sĩi chikham jaau nʉm, dichpai thö iekha nʉm maimua sĩi pappierr thʉnʉmjö khĩirjugjã ãba khaba sĩsidʉm khãijã khĩirju chirʉm.
20 Porque temo que, quando chegar, não vos ache quais eu vos quero, e que eu seja achado por vós qual não me quereis; que de algum modo haja contendas, invejas, iras, porfias, detrações, mexericos, orgulhos, tumultos;
21 Mua agjö khĩirju chirʉm ĩchab, eeu dëgölp pãar gaaimua khãijã Ẽwandamau mʉch khĩir naaupiju. Mag amʉn magan ar nawe pekau ee nʉmta jãg maadëu nem waumapham wau nʉmjã bʉ̈ʉrjã pʉabanaa, amach õor khabam dʉ̈ijã parhooba khapesnaa maimua warr amachdëu nem khaigbam waaujerrjã ogdʉba agtha wau wënʉrrʉm khʉʉn gaaimua Ẽwandamau mʉ wajappha bĩepiju.
21 e que, quando for outra vez, o meu Deus me humilhe perante vós, e chore eu sobre muitos daqueles que dantes pecaram, e ainda não se arrependeram da impureza, prostituição e lascívia que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.