Romanos 4

In Yancuic Tlahtolsintilil (NHINT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 ¿Tlenoh uilis ittosqueh ica Abraham naquin itich itualeuah? ¿Tlenoh ocahsic ica in tlaniltoquilis?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Tla Dios ocsilani chipauac in Abraham ica nichiualis, Abraham ica nichiualis ouilisquia mosinis. Pero Abraham amo ocpiaya itlah tlen ica mosinis inauactzinco Dios.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Pues ¿tlenoh quihtoua in Teotlahtolamatl? ¿Xamo quihtohtoc: “Abraham ocniltocac Dios, uan ica non tlaniltoquilis Dios ocsilih chipauac”?
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Nanconmatih tla acah tiquiti uan icmactiah tlaxtlauil, non tlaxtlauil amo quisa queh se tetlaocolil osecmactih, tla yeh non se tlateuiquil tlen osecpiaya inauac.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Pero naquin amo icpia itlah tlen chiualis, tlamo yeh icpia tlaniltoquilis inauactzinco naquin quinchipaua in tlahtlacouanih, non tocniu ica nitlaniltoquilis, Yehuatzin icsilia ya chipauac.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 De non David noiuqui tlahtoua ihcuac oquihtoh quen tlateochiualpaquini naquin Dios icsilia ya chipauac amo ica itlah ichiualis.
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 David ihquin oquihtoh:
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Tlateochiualpaquini naquin Dios acmo ictlahtlacoltihtoc itlah.
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 ¿Max san tlen judiohnescayotitoqueh inyohca nin tlateochiualis? ¿Xamo noiuqui inyohca naquin amo? Pues yaquin ittlamiihtouah Dios ocsilih in Abraham ya chipauac ica nitlaniltoquilis.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Pero ¿quemanian Dios ohcon ocsilih? ¿Ihcuac yojudiohnescayotitoya, noso ihcuac ayamo? Yec nanconmati nic ihcuac ayamo.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Satepan Abraham yocsilih in judiohnescayotl quemeh se nescayotl tlen Dios ica octenextilih nic Yehuatzin ocsilih ya chipauac ica in tlaniltoquilis tlen oquipix achtoh, ihcuac ayamo onescayotitoya. Ica non Abraham omochiuaco inpapan nochi naquin tlaniltocah inauactzinco Dios uan amo judiohnescayotitoqueh. Yehuan ica nintlaniltoquilis Yehuatzin quinsilia ya chipauaqueh.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Abraham noiuqui inpapan in judíos tlen amo san judiohnescayotitoqueh, tlamo noiuqui icpiah in tlaniltoquilis quemeh tlen Abraham oquipix ihcuac ayamo omojudiohnescayotaya.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Dios omoyectencau inauac in Abraham uan iuan naquin oneuah de yeh nic quimaxcatis in tlalticpac; pero tla nin oquiluih icmactis, amo yeh nic Abraham yoctlacamatia nitlanauatil Moisés, tlamo yeh nic oquipix in tlaniltoquilis tlen ica Dios ocsilih ya chipauac.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Porque tla sayeh naquin ictlacamatih nitlanauatil Moisés yehuan imaxca tlen Dios omoyectencautzinoh, tla ohcon in tlaniltoquilistli oisquia sannencah, uan quisa queh Dios sannencah omoyectencautzinoh.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Pues tlamilauca, in tlanauatil cualica tlatzacuiltilistli; pero campa amo cah tlanauatil, sannoiuqui amo cah tlenoh ica setetlahtlacoltis.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Ica non, tlen Yehuatzin omoyectencautzinoh, secsilia queh se tetlaocolil san ica in tlaniltoquilis, para ohcon mauili macsilican nochtin naquin oneuah inauac Abraham, mayeh naquin oneuah inauac Abraham uan cateh itich in tlanauatil, uan mayeh nochtin naquin tlaniltocah quemeh Abraham, naquin iixpan Dios yomochiuaco inpapan nochtin naquin ittlaniltocah.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Uan ohcon ihcuiliutoc itich in Teotlahtolamatl: “Neh onmitzontlalih tonpouis tontepapan inauac mic pantli tocniuan itich in tlalticpac.” Uan ohcon Abraham ocniltocac Yehuatzin Dios naquin quinyancuicayolitia in miquemeh, naquin ica nitlahtol icchiua mai tlen amo cah.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 In Abraham otlaniltocac uan omochix mamochiua non tlahtol, masqui yehuan acmo ouilisquia quinpiasqueh inpiluan. Uan nic omochix, ohcon omochiuaco “inpapan mic pantli de tocniuan itich in tlalticpactli”, ohcon quemeh tlen Dios oquiluih: “Ixconita, ihquin tlailiuis miqueh isqueh naquin oneuasqueh de touatzin.”
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Nitlaniltoquilis Abraham amo ocpoloh nichicaualis, masqui yeh cuali ocmatoya acmo chicauac nitlalnacayo para quinpias iconeuan, pues yocahxitisquia se ciento xiuitl, uan sannoiuqui ocmatia nic nisiuau Sara amo ouilia quinpia iconeuan.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Uan Abraham amo oyolometic max milauac tlen Dios omoyectencau icmactis, tlamo yeh omochicau ica nitlaniltoquilis, uan oconuehcapantlalih Dios.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Yeh yec ocmatoya nic ihcuac Dios moyectencautzinoua itich itlah, Yehuatzin chicaucatzintli para ohcon comochiuilis,
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 ica non Dios ocsilih ya chipauac ica nitlaniltoquilis.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Ihcuac in Teotlahtolamatl quihtoua “Dios ocsilih chipauac ica nitlaniltoquilis” amo tlahtoua san den Abraham,
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 tla yeh tlahtoua noiuqui de tehuan. Pues tehuan noiuqui Dios techsilia itchipauaqueh ica in totlaniltoquilis inauactzinco Yehuatzin naquin oconyancuicayolitih in toTecotzin Jesús itich miquilistli.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Yehuatzin in toTecotzin yehua naquin oyah tlatemactil ipampa in totlahtlacol, naquin Dios oconyancuicayolitih para ohcon uilis techsilis ya itchipauaqueh iixpantzinco.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.