Romanos 4

In Yancuic Tlahtolsintilil (NHINT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 ¿Tlenoh uilis ittosqueh ica Abraham naquin itich itualeuah? ¿Tlenoh ocahsic ica in tlaniltoquilis?
1 Portanto, que diremos do nosso antepassado Abraão?
2 Tla Dios ocsilani chipauac in Abraham ica nichiualis, Abraham ica nichiualis ouilisquia mosinis. Pero Abraham amo ocpiaya itlah tlen ica mosinis inauactzinco Dios.
2 Se de fato Abraão foi justificado pelas obras, ele tem do que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Pues ¿tlenoh quihtoua in Teotlahtolamatl? ¿Xamo quihtohtoc: “Abraham ocniltocac Dios, uan ica non tlaniltoquilis Dios ocsilih chipauac”?
3 Que diz a Escritura? "Abraão creu em Deus, e isso lhe foi creditado como justiça".
4 Nanconmatih tla acah tiquiti uan icmactiah tlaxtlauil, non tlaxtlauil amo quisa queh se tetlaocolil osecmactih, tla yeh non se tlateuiquil tlen osecpiaya inauac.
4 Ora, o salário do homem que trabalha não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Pero naquin amo icpia itlah tlen chiualis, tlamo yeh icpia tlaniltoquilis inauactzinco naquin quinchipaua in tlahtlacouanih, non tocniu ica nitlaniltoquilis, Yehuatzin icsilia ya chipauac.
5 Todavia, àquele que não trabalha, mas confia em Deus que justifica o ímpio, sua fé lhe é creditada como justiça.
6 De non David noiuqui tlahtoua ihcuac oquihtoh quen tlateochiualpaquini naquin Dios icsilia ya chipauac amo ica itlah ichiualis.
6 Davi diz a mesma coisa, quando fala da felicidade do homem a quem Deus credita justiça independente de obras:
7 David ihquin oquihtoh:
7 "Como são felizes aqueles que têm suas transgressões perdoadas, cujos pecados são apagados.
8 Tlateochiualpaquini naquin Dios acmo ictlahtlacoltihtoc itlah.
8 Como é feliz aquele a quem o Senhor não atribui culpa".
9 ¿Max san tlen judiohnescayotitoqueh inyohca nin tlateochiualis? ¿Xamo noiuqui inyohca naquin amo? Pues yaquin ittlamiihtouah Dios ocsilih in Abraham ya chipauac ica nitlaniltoquilis.
9 Destina-se esta felicidade apenas aos circuncisos ou também aos incircuncisos? Já dissemos que, no caso de Abraão, a fé lhe foi creditada como justiça.
10 Pero ¿quemanian Dios ohcon ocsilih? ¿Ihcuac yojudiohnescayotitoya, noso ihcuac ayamo? Yec nanconmati nic ihcuac ayamo.
10 Sob quais circunstâncias? Antes ou depois de ter sido circuncidado? Não foi depois, mas antes!
11 Satepan Abraham yocsilih in judiohnescayotl quemeh se nescayotl tlen Dios ica octenextilih nic Yehuatzin ocsilih ya chipauac ica in tlaniltoquilis tlen oquipix achtoh, ihcuac ayamo onescayotitoya. Ica non Abraham omochiuaco inpapan nochi naquin tlaniltocah inauactzinco Dios uan amo judiohnescayotitoqueh. Yehuan ica nintlaniltoquilis Yehuatzin quinsilia ya chipauaqueh.
11 Assim ele recebeu a circuncisão como sinal, como selo da justiça que ele tinha pela fé, quando ainda não fora circuncidado. Portanto, ele é o pai de todos os que crêem, sem terem sido circuncidados, a fim de que a justiça fosse creditada também a eles;
12 Abraham noiuqui inpapan in judíos tlen amo san judiohnescayotitoqueh, tlamo noiuqui icpiah in tlaniltoquilis quemeh tlen Abraham oquipix ihcuac ayamo omojudiohnescayotaya.
12 e é igualmente o pai dos circuncisos que não somente são circuncisos, mas também andam nos passos da fé que teve nosso pai Abraão antes de passar pela circuncisão.
13 Dios omoyectencau inauac in Abraham uan iuan naquin oneuah de yeh nic quimaxcatis in tlalticpac; pero tla nin oquiluih icmactis, amo yeh nic Abraham yoctlacamatia nitlanauatil Moisés, tlamo yeh nic oquipix in tlaniltoquilis tlen ica Dios ocsilih ya chipauac.
13 Não foi mediante a lei que Abraão e a sua descendência receberam a promessa de que ele seria o herdeiro do mundo, mas mediante a justiça que vem da fé.
14 Porque tla sayeh naquin ictlacamatih nitlanauatil Moisés yehuan imaxca tlen Dios omoyectencautzinoh, tla ohcon in tlaniltoquilistli oisquia sannencah, uan quisa queh Dios sannencah omoyectencautzinoh.
14 Pois se os que vivem pela lei são herdeiros, a fé não tem valor, e a promessa é inútil;
15 Pues tlamilauca, in tlanauatil cualica tlatzacuiltilistli; pero campa amo cah tlanauatil, sannoiuqui amo cah tlenoh ica setetlahtlacoltis.
15 porque a lei produz a ira. E onde não há lei, não há transgressão.
16 Ica non, tlen Yehuatzin omoyectencautzinoh, secsilia queh se tetlaocolil san ica in tlaniltoquilis, para ohcon mauili macsilican nochtin naquin oneuah inauac Abraham, mayeh naquin oneuah inauac Abraham uan cateh itich in tlanauatil, uan mayeh nochtin naquin tlaniltocah quemeh Abraham, naquin iixpan Dios yomochiuaco inpapan nochtin naquin ittlaniltocah.
16 Portanto, a promessa vem pela fé, para que seja de acordo com a graça e seja assim garantida a toda a descendência de Abraão; não apenas aos que estão sob o regime da lei, mas também aos que têm a fé que Abraão teve. Ele é o pai de todos nós.
17 Uan ohcon ihcuiliutoc itich in Teotlahtolamatl: “Neh onmitzontlalih tonpouis tontepapan inauac mic pantli tocniuan itich in tlalticpac.” Uan ohcon Abraham ocniltocac Yehuatzin Dios naquin quinyancuicayolitia in miquemeh, naquin ica nitlahtol icchiua mai tlen amo cah.
17 Como está escrito: "Eu o constituí pai de muitas nações". Ele é nosso pai aos olhos de Deus, em quem creu, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência coisas que não existem, como se existissem.
18 In Abraham otlaniltocac uan omochix mamochiua non tlahtol, masqui yehuan acmo ouilisquia quinpiasqueh inpiluan. Uan nic omochix, ohcon omochiuaco “inpapan mic pantli de tocniuan itich in tlalticpactli”, ohcon quemeh tlen Dios oquiluih: “Ixconita, ihquin tlailiuis miqueh isqueh naquin oneuasqueh de touatzin.”
18 Abraão, contra toda esperança, em esperança creu, tornando-se assim pai de muitas nações, como foi dito a seu respeito: "Assim será a sua descendência".
19 Nitlaniltoquilis Abraham amo ocpoloh nichicaualis, masqui yeh cuali ocmatoya acmo chicauac nitlalnacayo para quinpias iconeuan, pues yocahxitisquia se ciento xiuitl, uan sannoiuqui ocmatia nic nisiuau Sara amo ouilia quinpia iconeuan.
19 Sem se enfraquecer na fé, reconheceu que o seu corpo já estava sem vitalidade, pois já contava cerca de cem anos de idade, e que também o ventre de Sara já estava sem vitalidade.
20 Uan Abraham amo oyolometic max milauac tlen Dios omoyectencau icmactis, tlamo yeh omochicau ica nitlaniltoquilis, uan oconuehcapantlalih Dios.
20 Mesmo assim não duvidou nem foi incrédulo em relação à promessa de Deus, mas foi fortalecido em sua fé e deu glória a Deus,
21 Yeh yec ocmatoya nic ihcuac Dios moyectencautzinoua itich itlah, Yehuatzin chicaucatzintli para ohcon comochiuilis,
21 estando plenamente convencido de que ele era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 ica non Dios ocsilih ya chipauac ica nitlaniltoquilis.
22 Em conseqüência, "isso lhe foi também creditado como justiça".
23 Ihcuac in Teotlahtolamatl quihtoua “Dios ocsilih chipauac ica nitlaniltoquilis” amo tlahtoua san den Abraham,
23 As palavras "lhe foi creditado" não foram escritas apenas para ele,
24 tla yeh tlahtoua noiuqui de tehuan. Pues tehuan noiuqui Dios techsilia itchipauaqueh ica in totlaniltoquilis inauactzinco Yehuatzin naquin oconyancuicayolitih in toTecotzin Jesús itich miquilistli.
24 mas também para nós, a quem Deus creditará justiça, para nós, que cremos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Yehuatzin in toTecotzin yehua naquin oyah tlatemactil ipampa in totlahtlacol, naquin Dios oconyancuicayolitih para ohcon uilis techsilis ya itchipauaqueh iixpantzinco.
25 Ele foi entregue à morte por nossos pecados e ressuscitado para nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.