Romanos 4
In Yancuic Tlahtolsintilil (NHINT) vs ACF
1 ¿Tlenoh uilis ittosqueh ica Abraham naquin itich itualeuah? ¿Tlenoh ocahsic ica in tlaniltoquilis?
1 Que diremos, pois, ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Tla Dios ocsilani chipauac in Abraham ica nichiualis, Abraham ica nichiualis ouilisquia mosinis. Pero Abraham amo ocpiaya itlah tlen ica mosinis inauactzinco Dios.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Pues ¿tlenoh quihtoua in Teotlahtolamatl? ¿Xamo quihtohtoc: “Abraham ocniltocac Dios, uan ica non tlaniltoquilis Dios ocsilih chipauac”?
3 Pois, que diz a Escritura? Creu Abraão a Deus, e isso lhe foi imputado como justiça.
4 Nanconmatih tla acah tiquiti uan icmactiah tlaxtlauil, non tlaxtlauil amo quisa queh se tetlaocolil osecmactih, tla yeh non se tlateuiquil tlen osecpiaya inauac.
4 Ora, àquele que faz qualquer obra não lhe é imputado o galardão segundo a graça, mas segundo a dívida.
5 Pero naquin amo icpia itlah tlen chiualis, tlamo yeh icpia tlaniltoquilis inauactzinco naquin quinchipaua in tlahtlacouanih, non tocniu ica nitlaniltoquilis, Yehuatzin icsilia ya chipauac.
5 Mas, àquele que não pratica, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada como justiça.
6 De non David noiuqui tlahtoua ihcuac oquihtoh quen tlateochiualpaquini naquin Dios icsilia ya chipauac amo ica itlah ichiualis.
6 Assim também Davi declara bem-aventurado o homem a quem Deus imputa a justiça sem as obras, dizendo:
7 David ihquin oquihtoh:
7 Bem-aventurados aqueles cujas maldades são perdoadas,E cujos pecados são cobertos.
8 Tlateochiualpaquini naquin Dios acmo ictlahtlacoltihtoc itlah.
8 Bem-aventurado o homem a quem o Senhor não imputa o pecado.
9 ¿Max san tlen judiohnescayotitoqueh inyohca nin tlateochiualis? ¿Xamo noiuqui inyohca naquin amo? Pues yaquin ittlamiihtouah Dios ocsilih in Abraham ya chipauac ica nitlaniltoquilis.
9 Vem, pois, esta bem-aventurança sobre a circuncisão somente, ou também sobre a incircuncisão? Porque dizemos que a fé foi imputada como justiça a Abraão.
10 Pero ¿quemanian Dios ohcon ocsilih? ¿Ihcuac yojudiohnescayotitoya, noso ihcuac ayamo? Yec nanconmati nic ihcuac ayamo.
10 Como lhe foi, pois, imputada? Estando na circuncisão ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas na incircuncisão.
11 Satepan Abraham yocsilih in judiohnescayotl quemeh se nescayotl tlen Dios ica octenextilih nic Yehuatzin ocsilih ya chipauac ica in tlaniltoquilis tlen oquipix achtoh, ihcuac ayamo onescayotitoya. Ica non Abraham omochiuaco inpapan nochi naquin tlaniltocah inauactzinco Dios uan amo judiohnescayotitoqueh. Yehuan ica nintlaniltoquilis Yehuatzin quinsilia ya chipauaqueh.
11 E recebeu o sinal da circuncisão, selo da justiça da fé quando estava na incircuncisão, para que fosse pai de todos os que crêem, estando eles também na incircuncisão; a fim de que também a justiça lhes seja imputada;
12 Abraham noiuqui inpapan in judíos tlen amo san judiohnescayotitoqueh, tlamo noiuqui icpiah in tlaniltoquilis quemeh tlen Abraham oquipix ihcuac ayamo omojudiohnescayotaya.
12 E fosse pai da circuncisão, daqueles que não somente são da circuncisão, mas que também andam nas pisadas daquela fé que teve nosso pai Abraão, que tivera na incircuncisão.
13 Dios omoyectencau inauac in Abraham uan iuan naquin oneuah de yeh nic quimaxcatis in tlalticpac; pero tla nin oquiluih icmactis, amo yeh nic Abraham yoctlacamatia nitlanauatil Moisés, tlamo yeh nic oquipix in tlaniltoquilis tlen ica Dios ocsilih ya chipauac.
13 Porque a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo não foi feita pela lei a Abraão, ou à sua posteridade, mas pela justiça da fé.
14 Porque tla sayeh naquin ictlacamatih nitlanauatil Moisés yehuan imaxca tlen Dios omoyectencautzinoh, tla ohcon in tlaniltoquilistli oisquia sannencah, uan quisa queh Dios sannencah omoyectencautzinoh.
14 Porque, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e a promessa é aniquilada.
15 Pues tlamilauca, in tlanauatil cualica tlatzacuiltilistli; pero campa amo cah tlanauatil, sannoiuqui amo cah tlenoh ica setetlahtlacoltis.
15 Porque a lei opera a ira. Porque onde não há lei também não há transgressão.
16 Ica non, tlen Yehuatzin omoyectencautzinoh, secsilia queh se tetlaocolil san ica in tlaniltoquilis, para ohcon mauili macsilican nochtin naquin oneuah inauac Abraham, mayeh naquin oneuah inauac Abraham uan cateh itich in tlanauatil, uan mayeh nochtin naquin tlaniltocah quemeh Abraham, naquin iixpan Dios yomochiuaco inpapan nochtin naquin ittlaniltocah.
16 Portanto, é pela fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja firme a toda a posteridade, não somente à que é da lei, mas também à que é da fé que teve Abraão, o qual é pai de todos nós,
17 Uan ohcon ihcuiliutoc itich in Teotlahtolamatl: “Neh onmitzontlalih tonpouis tontepapan inauac mic pantli tocniuan itich in tlalticpac.” Uan ohcon Abraham ocniltocac Yehuatzin Dios naquin quinyancuicayolitia in miquemeh, naquin ica nitlahtol icchiua mai tlen amo cah.
17 (Como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí) perante aquele no qual creu, a saber, Deus, o qual vivifica os mortos, e chama as coisas que não são como se já fossem.
18 In Abraham otlaniltocac uan omochix mamochiua non tlahtol, masqui yehuan acmo ouilisquia quinpiasqueh inpiluan. Uan nic omochix, ohcon omochiuaco “inpapan mic pantli de tocniuan itich in tlalticpactli”, ohcon quemeh tlen Dios oquiluih: “Ixconita, ihquin tlailiuis miqueh isqueh naquin oneuasqueh de touatzin.”
18 O qual, em esperança, creu contra a esperança, tanto que ele tornou-se pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência.
19 Nitlaniltoquilis Abraham amo ocpoloh nichicaualis, masqui yeh cuali ocmatoya acmo chicauac nitlalnacayo para quinpias iconeuan, pues yocahxitisquia se ciento xiuitl, uan sannoiuqui ocmatia nic nisiuau Sara amo ouilia quinpia iconeuan.
19 E não enfraquecendo na fé, nào atentou para o seu próprio corpo já amortecido, pois era já de quase cem anos, nem tampouco para o amortecimento do ventre de Sara.
20 Uan Abraham amo oyolometic max milauac tlen Dios omoyectencau icmactis, tlamo yeh omochicau ica nitlaniltoquilis, uan oconuehcapantlalih Dios.
20 E não duvidou da promessa de Deus por incredulidade, mas foi fortificado na fé, dando glória a Deus,
21 Yeh yec ocmatoya nic ihcuac Dios moyectencautzinoua itich itlah, Yehuatzin chicaucatzintli para ohcon comochiuilis,
21 E estando certíssimo de que o que ele tinha prometido também era poderoso para o fazer.
22 ica non Dios ocsilih ya chipauac ica nitlaniltoquilis.
22 Assim isso lhe foi também imputado como justiça.
23 Ihcuac in Teotlahtolamatl quihtoua “Dios ocsilih chipauac ica nitlaniltoquilis” amo tlahtoua san den Abraham,
23 Ora, não só por causa dele está escrito, que lhe fosse tomado em conta,
24 tla yeh tlahtoua noiuqui de tehuan. Pues tehuan noiuqui Dios techsilia itchipauaqueh ica in totlaniltoquilis inauactzinco Yehuatzin naquin oconyancuicayolitih in toTecotzin Jesús itich miquilistli.
24 Mas também por nós, a quem será tomado em conta, os que cremos naquele que dentre os mortos ressuscitou a Jesus nosso Senhor;
25 Yehuatzin in toTecotzin yehua naquin oyah tlatemactil ipampa in totlahtlacol, naquin Dios oconyancuicayolitih para ohcon uilis techsilis ya itchipauaqueh iixpantzinco.
25 O qual por nossos pecados foi entregue, e ressuscitou para nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.