Romanos 4

In Yancuic Tlahtolsintilil (NHINT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 ¿Tlenoh uilis ittosqueh ica Abraham naquin itich itualeuah? ¿Tlenoh ocahsic ica in tlaniltoquilis?
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Tla Dios ocsilani chipauac in Abraham ica nichiualis, Abraham ica nichiualis ouilisquia mosinis. Pero Abraham amo ocpiaya itlah tlen ica mosinis inauactzinco Dios.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 Pues ¿tlenoh quihtoua in Teotlahtolamatl? ¿Xamo quihtohtoc: “Abraham ocniltocac Dios, uan ica non tlaniltoquilis Dios ocsilih chipauac”?
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Nanconmatih tla acah tiquiti uan icmactiah tlaxtlauil, non tlaxtlauil amo quisa queh se tetlaocolil osecmactih, tla yeh non se tlateuiquil tlen osecpiaya inauac.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Pero naquin amo icpia itlah tlen chiualis, tlamo yeh icpia tlaniltoquilis inauactzinco naquin quinchipaua in tlahtlacouanih, non tocniu ica nitlaniltoquilis, Yehuatzin icsilia ya chipauac.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 De non David noiuqui tlahtoua ihcuac oquihtoh quen tlateochiualpaquini naquin Dios icsilia ya chipauac amo ica itlah ichiualis.
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 David ihquin oquihtoh:
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Tlateochiualpaquini naquin Dios acmo ictlahtlacoltihtoc itlah.
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 ¿Max san tlen judiohnescayotitoqueh inyohca nin tlateochiualis? ¿Xamo noiuqui inyohca naquin amo? Pues yaquin ittlamiihtouah Dios ocsilih in Abraham ya chipauac ica nitlaniltoquilis.
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 Pero ¿quemanian Dios ohcon ocsilih? ¿Ihcuac yojudiohnescayotitoya, noso ihcuac ayamo? Yec nanconmati nic ihcuac ayamo.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Satepan Abraham yocsilih in judiohnescayotl quemeh se nescayotl tlen Dios ica octenextilih nic Yehuatzin ocsilih ya chipauac ica in tlaniltoquilis tlen oquipix achtoh, ihcuac ayamo onescayotitoya. Ica non Abraham omochiuaco inpapan nochi naquin tlaniltocah inauactzinco Dios uan amo judiohnescayotitoqueh. Yehuan ica nintlaniltoquilis Yehuatzin quinsilia ya chipauaqueh.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Abraham noiuqui inpapan in judíos tlen amo san judiohnescayotitoqueh, tlamo noiuqui icpiah in tlaniltoquilis quemeh tlen Abraham oquipix ihcuac ayamo omojudiohnescayotaya.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Dios omoyectencau inauac in Abraham uan iuan naquin oneuah de yeh nic quimaxcatis in tlalticpac; pero tla nin oquiluih icmactis, amo yeh nic Abraham yoctlacamatia nitlanauatil Moisés, tlamo yeh nic oquipix in tlaniltoquilis tlen ica Dios ocsilih ya chipauac.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Porque tla sayeh naquin ictlacamatih nitlanauatil Moisés yehuan imaxca tlen Dios omoyectencautzinoh, tla ohcon in tlaniltoquilistli oisquia sannencah, uan quisa queh Dios sannencah omoyectencautzinoh.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Pues tlamilauca, in tlanauatil cualica tlatzacuiltilistli; pero campa amo cah tlanauatil, sannoiuqui amo cah tlenoh ica setetlahtlacoltis.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Ica non, tlen Yehuatzin omoyectencautzinoh, secsilia queh se tetlaocolil san ica in tlaniltoquilis, para ohcon mauili macsilican nochtin naquin oneuah inauac Abraham, mayeh naquin oneuah inauac Abraham uan cateh itich in tlanauatil, uan mayeh nochtin naquin tlaniltocah quemeh Abraham, naquin iixpan Dios yomochiuaco inpapan nochtin naquin ittlaniltocah.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 Uan ohcon ihcuiliutoc itich in Teotlahtolamatl: “Neh onmitzontlalih tonpouis tontepapan inauac mic pantli tocniuan itich in tlalticpac.” Uan ohcon Abraham ocniltocac Yehuatzin Dios naquin quinyancuicayolitia in miquemeh, naquin ica nitlahtol icchiua mai tlen amo cah.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 In Abraham otlaniltocac uan omochix mamochiua non tlahtol, masqui yehuan acmo ouilisquia quinpiasqueh inpiluan. Uan nic omochix, ohcon omochiuaco “inpapan mic pantli de tocniuan itich in tlalticpactli”, ohcon quemeh tlen Dios oquiluih: “Ixconita, ihquin tlailiuis miqueh isqueh naquin oneuasqueh de touatzin.”
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Nitlaniltoquilis Abraham amo ocpoloh nichicaualis, masqui yeh cuali ocmatoya acmo chicauac nitlalnacayo para quinpias iconeuan, pues yocahxitisquia se ciento xiuitl, uan sannoiuqui ocmatia nic nisiuau Sara amo ouilia quinpia iconeuan.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Uan Abraham amo oyolometic max milauac tlen Dios omoyectencau icmactis, tlamo yeh omochicau ica nitlaniltoquilis, uan oconuehcapantlalih Dios.
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Yeh yec ocmatoya nic ihcuac Dios moyectencautzinoua itich itlah, Yehuatzin chicaucatzintli para ohcon comochiuilis,
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 ica non Dios ocsilih ya chipauac ica nitlaniltoquilis.
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 Ihcuac in Teotlahtolamatl quihtoua “Dios ocsilih chipauac ica nitlaniltoquilis” amo tlahtoua san den Abraham,
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 tla yeh tlahtoua noiuqui de tehuan. Pues tehuan noiuqui Dios techsilia itchipauaqueh ica in totlaniltoquilis inauactzinco Yehuatzin naquin oconyancuicayolitih in toTecotzin Jesús itich miquilistli.
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Yehuatzin in toTecotzin yehua naquin oyah tlatemactil ipampa in totlahtlacol, naquin Dios oconyancuicayolitih para ohcon uilis techsilis ya itchipauaqueh iixpantzinco.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.