Romanos 4
In Yancuic Tlahtolsintilil (NHINT) vs ARA
1 ¿Tlenoh uilis ittosqueh ica Abraham naquin itich itualeuah? ¿Tlenoh ocahsic ica in tlaniltoquilis?
1 Que, pois, diremos ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Tla Dios ocsilani chipauac in Abraham ica nichiualis, Abraham ica nichiualis ouilisquia mosinis. Pero Abraham amo ocpiaya itlah tlen ica mosinis inauactzinco Dios.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem de que se gloriar, porém não diante de Deus.
3 Pues ¿tlenoh quihtoua in Teotlahtolamatl? ¿Xamo quihtohtoc: “Abraham ocniltocac Dios, uan ica non tlaniltoquilis Dios ocsilih chipauac”?
3 Pois que diz a Escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi imputado para justiça.
4 Nanconmatih tla acah tiquiti uan icmactiah tlaxtlauil, non tlaxtlauil amo quisa queh se tetlaocolil osecmactih, tla yeh non se tlateuiquil tlen osecpiaya inauac.
4 Ora, ao que trabalha, o salário não é considerado como favor, e sim como dívida.
5 Pero naquin amo icpia itlah tlen chiualis, tlamo yeh icpia tlaniltoquilis inauactzinco naquin quinchipaua in tlahtlacouanih, non tocniu ica nitlaniltoquilis, Yehuatzin icsilia ya chipauac.
5 Mas, ao que não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 De non David noiuqui tlahtoua ihcuac oquihtoh quen tlateochiualpaquini naquin Dios icsilia ya chipauac amo ica itlah ichiualis.
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras:
7 David ihquin oquihtoh:
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Tlateochiualpaquini naquin Dios acmo ictlahtlacoltihtoc itlah.
8 bem-aventurado o homem a quem o Senhor jamais imputará pecado.
9 ¿Max san tlen judiohnescayotitoqueh inyohca nin tlateochiualis? ¿Xamo noiuqui inyohca naquin amo? Pues yaquin ittlamiihtouah Dios ocsilih in Abraham ya chipauac ica nitlaniltoquilis.
9 Vem, pois, esta bem-aventurança exclusivamente sobre os circuncisos ou também sobre os incircuncisos? Visto que dizemos: a fé foi imputada a Abraão para justiça.
10 Pero ¿quemanian Dios ohcon ocsilih? ¿Ihcuac yojudiohnescayotitoya, noso ihcuac ayamo? Yec nanconmati nic ihcuac ayamo.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou ainda incircunciso? Não no regime da circuncisão, e sim quando incircunciso.
11 Satepan Abraham yocsilih in judiohnescayotl quemeh se nescayotl tlen Dios ica octenextilih nic Yehuatzin ocsilih ya chipauac ica in tlaniltoquilis tlen oquipix achtoh, ihcuac ayamo onescayotitoya. Ica non Abraham omochiuaco inpapan nochi naquin tlaniltocah inauactzinco Dios uan amo judiohnescayotitoqueh. Yehuan ica nintlaniltoquilis Yehuatzin quinsilia ya chipauaqueh.
11 E recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda incircunciso; para vir a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que lhes fosse imputada a justiça,
12 Abraham noiuqui inpapan in judíos tlen amo san judiohnescayotitoqueh, tlamo noiuqui icpiah in tlaniltoquilis quemeh tlen Abraham oquipix ihcuac ayamo omojudiohnescayotaya.
12 e pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Dios omoyectencau inauac in Abraham uan iuan naquin oneuah de yeh nic quimaxcatis in tlalticpac; pero tla nin oquiluih icmactis, amo yeh nic Abraham yoctlacamatia nitlanauatil Moisés, tlamo yeh nic oquipix in tlaniltoquilis tlen ica Dios ocsilih ya chipauac.
13 Não foi por intermédio da lei que a Abraão ou a sua descendência coube a promessa de ser herdeiro do mundo, e sim mediante a justiça da fé.
14 Porque tla sayeh naquin ictlacamatih nitlanauatil Moisés yehuan imaxca tlen Dios omoyectencautzinoh, tla ohcon in tlaniltoquilistli oisquia sannencah, uan quisa queh Dios sannencah omoyectencautzinoh.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa,
15 Pues tlamilauca, in tlanauatil cualica tlatzacuiltilistli; pero campa amo cah tlanauatil, sannoiuqui amo cah tlenoh ica setetlahtlacoltis.
15 porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Ica non, tlen Yehuatzin omoyectencautzinoh, secsilia queh se tetlaocolil san ica in tlaniltoquilis, para ohcon mauili macsilican nochtin naquin oneuah inauac Abraham, mayeh naquin oneuah inauac Abraham uan cateh itich in tlanauatil, uan mayeh nochtin naquin tlaniltocah quemeh Abraham, naquin iixpan Dios yomochiuaco inpapan nochtin naquin ittlaniltocah.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que seja firme a promessa para toda a descendência, não somente ao que está no regime da lei, mas também ao que é da fé que teve Abraão (porque Abraão é pai de todos nós,
17 Uan ohcon ihcuiliutoc itich in Teotlahtolamatl: “Neh onmitzontlalih tonpouis tontepapan inauac mic pantli tocniuan itich in tlalticpac.” Uan ohcon Abraham ocniltocac Yehuatzin Dios naquin quinyancuicayolitia in miquemeh, naquin ica nitlahtol icchiua mai tlen amo cah.
17 como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí. ), perante aquele no qual creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 In Abraham otlaniltocac uan omochix mamochiua non tlahtol, masqui yehuan acmo ouilisquia quinpiasqueh inpiluan. Uan nic omochix, ohcon omochiuaco “inpapan mic pantli de tocniuan itich in tlalticpactli”, ohcon quemeh tlen Dios oquiluih: “Ixconita, ihquin tlailiuis miqueh isqueh naquin oneuasqueh de touatzin.”
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe fora dito: Assim será a tua descendência.
19 Nitlaniltoquilis Abraham amo ocpoloh nichicaualis, masqui yeh cuali ocmatoya acmo chicauac nitlalnacayo para quinpias iconeuan, pues yocahxitisquia se ciento xiuitl, uan sannoiuqui ocmatia nic nisiuau Sara amo ouilia quinpia iconeuan.
19 E, sem enfraquecer na fé, embora levasse em conta o seu próprio corpo amortecido, sendo já de cem anos, e a idade avançada de Sara,
20 Uan Abraham amo oyolometic max milauac tlen Dios omoyectencau icmactis, tlamo yeh omochicau ica nitlaniltoquilis, uan oconuehcapantlalih Dios.
20 não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Yeh yec ocmatoya nic ihcuac Dios moyectencautzinoua itich itlah, Yehuatzin chicaucatzintli para ohcon comochiuilis,
21 estando plenamente convicto de que ele era poderoso para cumprir o que prometera.
22 ica non Dios ocsilih ya chipauac ica nitlaniltoquilis.
22 Pelo que isso lhe foi também imputado para justiça.
23 Ihcuac in Teotlahtolamatl quihtoua “Dios ocsilih chipauac ica nitlaniltoquilis” amo tlahtoua san den Abraham,
23 E não somente por causa dele está escrito que lhe foi levado em conta,
24 tla yeh tlahtoua noiuqui de tehuan. Pues tehuan noiuqui Dios techsilia itchipauaqueh ica in totlaniltoquilis inauactzinco Yehuatzin naquin oconyancuicayolitih in toTecotzin Jesús itich miquilistli.
24 mas também por nossa causa, posto que a nós igualmente nos será imputado, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Yehuatzin in toTecotzin yehua naquin oyah tlatemactil ipampa in totlahtlacol, naquin Dios oconyancuicayolitih para ohcon uilis techsilis ya itchipauaqueh iixpantzinco.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou por causa da nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.