1 Tessalonicenses 2
In Yancuic Tlahtolsintilil (NHINT) vs NVI
1 Namehuantzitzin, nocniuantzitzin, noiuqui yec nanconmatoqueh amo oyah sannencah ihcuac otnamechonitatoh.
1 Irmãos, vocês mesmos sabem que a visita que lhes fizemos não foi inútil.
2 Pues masqui achtoh otechtlahyouiltihcah uan tlensa otechchiuilihcah ihcuac otcatcah Filipos, quen ya nanconmatih, Dios otechmactih chicaualistli, uan ohcon otmixeuihqueh otnamechonmatiltihqueh in tlahtol tlen cualica temaquixtilistli tlen ualeua itich Yehuatzin, masqui itlatzalan mic ixnamictli.
2 Apesar de termos sido maltratados e insultados em Filipos, como vocês sabem, com a ajuda de nosso Deus tivemos coragem de anunciar-lhes o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Amo otnamechonmachtihqueh tlen amo yec tlamachtilis, dion amo otnamechonmachtihqueh ica tlayoluilis tlen amo chipauac, dion ica tlacahcayaualis.
3 Pois nossa exortação não tem origem no erro nem em motivos impuros, nem temos intenção de enganá-los;
4 Amo, tla yeh ittematiltiah in tlahtol tlen cualica temaquixtilistli nic Dios oconyequitac, uan otechonyolchicauilih mattematiltican, amo para itquinpaquilismacasqueh in tlacameh, tlamo yen Dios, naquin yec contlatlata in toyolo.
4 pelo contrário, como homens aprovados por Deus, a ponto de nos ter sido confiado por ele o evangelho, não falamos para agradar a pessoas, mas a Deus, que prova os nossos corações.
5 Ya nanconmatoqueh, amo queman otnamechoniluihqueh itlah cualtzin tlahtol san para itnamechonpaquilismacasqueh, dion itlah nitlamil para itnamechonquixtilisqueh tomin. Dios comomachitia nic nochi non milauac.
5 Vocês bem sabem a nossa linguagem nunca foi de bajulação nem de pretexto para ganância; Deus é testemunha.
6 Noiuqui amo queman ottemohqueh matechuehcapantlalican in tlacameh, dion namehuantzitzin dion ocsiquin; masqui milauac queh titlatitlancauan Cristo ouilisquia itchiuasqueh nimohsiuil namonauactzinco.
6 Nem buscamos reconhecimento humano, quer de vocês quer de outros.
7 Yehyeh otpixqueh tetlasohtlalis namouantzin, ohcon quemeh se temaman ica tzopelic tetlasohtlalistli quimita niconeuan.
7 Embora, como apóstolos de Cristo, pudéssemos ter sido um peso, tornamo-nos bondosos entre vocês, como uma mãe que cuida dos próprios filhos.
8 Ohcon tehuan tlailiuis itnamechonniquih, pues ihcuac otnamechonmactihqueh in tlahtol tlen cualica temaquixtilistli tlen ualeua de Dios, otniquisquiah tla sauil amo sayehua matnamechonmactican, tlamo noiuqui hasta in toyolilis, ipampa in tetlasohtlalis tlen simi itnamechonpialiah.
8 Sentindo, assim, tanta afeição por vocês, decidimos dar-lhes não somente o evangelho de Deus, mas também a nossa própria vida, porque vocês se tornaram muito amados por nós.
9 Nanconmatoqueh, nocniuantzitzin, quen chicauac ottiquitqueh uan otmochicauqueh ittlanisqueh tlen ic itpanosqueh. Ottiquitiah tlahcah uan youac nic amo otniqueh tisqueh se tlamemel innauac dion semeh namehuantzitzin, uan ohcon otnamechonmatiltihqueh in tlahtol tlen cualica temaquixtilistli tlen ualeua de Dios.
9 Irmãos, certamente vocês se lembram do nosso trabalho esgotante e da nossa fadiga; trabalhamos noite e dia para não sermos pesados a ninguém, enquanto lhes pregávamos o evangelho de Deus.
10 Namehuantzitzin tlaniltocanih, cuali onanconitaqueh, uan Dios noiuqui, quen chipauac uan yec otnininqueh namonauac, uan amo catqui itlah tlen uilis techixteneuilisqueh.
10 Tanto vocês como Deus são testemunhas de como nos portamos de maneira santa, justa e irrepreensível entre vocês, os que crêem.
11 Sannoiuqui nanconmatoqueh quen tehuan quemeh se tepapan inauac niconeuan, sehse otnamechonyolchicauayah, otnamechonyolseuayah, uan
11 Pois vocês sabem que tratamos cada um como um pai trata seus filhos,
12 otnamechonnahnauatayah xonninimican quen icnamiqui ninimisqueh naquin pouih inauactzinco Dios, naquin namechonnotza xonteuantican campa motlanauatilia uan itich nimouisticachantzin.
12 exortando, consolando e dando testemunho, para que vocês vivam de maneira digna de Deus, que os chamou para o seu Reino e glória.
13 Ica nin tehuan nochipa itmotlasohcamatih inauactzinco Dios, nic ihcuac otnamechonmatiltihqueh nitlahtoltzin, onanconsilihqueh amo quemeh intlahtol in tlacameh, yehyeh onanconsilihqueh ohcon quen milauac ipanti: itlahtoltzin Dios. Uan non itlahtoltzin tiquiti itich namoyolo namehuantzitzin in tlaniltocanih.
13 Também agradecemos a Deus sem cessar, pois, ao receberem de nossa parte a palavra de Deus, vocês a aceitaram não como palavra de homens, mas segundo verdadeiramente é, como palavra de Deus, que atua com eficácia em vocês, os que crêem.
14 Namehuantzitzin, nocniuantzitzin, onamonmochiuacoh quemeh in tlaniltocanih iaxcauan Dios tlen cateh Judea naquin pouih inauactzinco Cristo Jesús; pues onamontlapanoqueh inmac namochancaicniuan griegos sannoiuqui ohcon quemeh in tlaniltocanih tlen pouih Judea otlapanoqueh inmac ninchancaicniuan judíos.
14 Porque vocês, irmãos, tornaram-se imitadores das igrejas de Deus em Cristo Jesus que estão na Judéia. Vocês sofreram da parte dos seus próprios conterrâneos as mesmas coisas que aquelas igrejas sofreram da parte dos judeus,
15 Yehuan in judíos ocmictihqueh in toTecotzin Jesús, quemeh noiuqui achtoh yoquinmictihcah in teotlanauatanih, uan tehuan cansa yotechquihquixtihqueh. Yehuan amo icpaquilismacah Dios uan quincocoliah nochtin in tlacameh,
15 que mataram o Senhor Jesus e os profetas, e também nos perseguiram. Eles desagradam a Deus e são hostis a todos,
16 pues yehuan amo techcauah matquinnonotzacan naquin amo judíos in tlahtol tlen cualica temaquixtilistli para mamomaquixtican. Ohcon nochipa motlahtlacolmemeltihtiueh hasta campa uilih. Uan nicualanilitzin Dios catqui sansimi intich.
16 esforçando-se para nos impedir que falemos aos gentios, e estes sejam salvos. Dessa forma, vão sempre completando a medida dos seus pecados. Sobre eles, finalmente, veio a ira.
17 Pero tehuan, nocniuantzitzin, masqui otechihcuanihqueh de namehuantzitzin quesqui tonal uan acmo otnamechonitayah, otnamechonpiayah itich in toyolo, uan ica non tehuan simi ottemouayah itnamechonitasqueh.
17 Nós, porém, irmãos, privados da companhia de vocês por breve tempo, em pessoa, mas não no coração, esforçamo-nos ainda mais para vê-los pessoalmente, pela saudade que temos de vocês.
18 Ica non yotniquiah itnamechonitatiueh. Neh, Pablo, micpa yonyasquia, pero Satanás otechtlatzacuilih.
18 Quisemos visitá-los. Eu mesmo, Paulo o quis, e não apenas uma vez, mas duas; Satanás, porém, nos impediu.
19 ¿Pues tlamilauca, aquih tlamo namehuantzitzin naquin namonpouih toyolchicaualis, topaquilis, tocorona tlen ica uilis itmosinisqueh iixpan in toTecotzin Jesucristo ihcuac ualmouicatzinos?
19 Pois quem é a nossa esperança, alegria ou coroa em que nos gloriamos perante o Senhor Jesus na sua vinda? Não são vocês?
20 Yeh yen namehuantzitzin in touehcapantlalilis uan in topaquilis.
20 De fato, vocês são a nossa glória e a nossa alegria.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.