1 Tessalonicenses 2
In Yancuic Tlahtolsintilil (NHINT) vs ACF
1 Namehuantzitzin, nocniuantzitzin, noiuqui yec nanconmatoqueh amo oyah sannencah ihcuac otnamechonitatoh.
1 Porque vós mesmos, irmãos, bem sabeis que a nossa entrada para convosco não foi vã;
2 Pues masqui achtoh otechtlahyouiltihcah uan tlensa otechchiuilihcah ihcuac otcatcah Filipos, quen ya nanconmatih, Dios otechmactih chicaualistli, uan ohcon otmixeuihqueh otnamechonmatiltihqueh in tlahtol tlen cualica temaquixtilistli tlen ualeua itich Yehuatzin, masqui itlatzalan mic ixnamictli.
2 Mas, mesmo depois de termos antes padecido, e sido agravados em Filipos, como sabeis, tornamo-nos ousados em nosso Deus, para vos falar o evangelho de Deus com grande combate.
3 Amo otnamechonmachtihqueh tlen amo yec tlamachtilis, dion amo otnamechonmachtihqueh ica tlayoluilis tlen amo chipauac, dion ica tlacahcayaualis.
3 Porque a nossa exortação não foi com engano, nem com imundícia, nem com fraudulência;
4 Amo, tla yeh ittematiltiah in tlahtol tlen cualica temaquixtilistli nic Dios oconyequitac, uan otechonyolchicauilih mattematiltican, amo para itquinpaquilismacasqueh in tlacameh, tlamo yen Dios, naquin yec contlatlata in toyolo.
4 Mas, como fomos aprovados de Deus para que o evangelho nos fosse confiado, assim falamos, não como para agradar aos homens, mas a Deus, que prova os nossos corações.
5 Ya nanconmatoqueh, amo queman otnamechoniluihqueh itlah cualtzin tlahtol san para itnamechonpaquilismacasqueh, dion itlah nitlamil para itnamechonquixtilisqueh tomin. Dios comomachitia nic nochi non milauac.
5 Porque, como bem sabeis, nunca usamos de palavras lisonjeiras, nem houve um pretexto de avareza; Deus é testemunha;
6 Noiuqui amo queman ottemohqueh matechuehcapantlalican in tlacameh, dion namehuantzitzin dion ocsiquin; masqui milauac queh titlatitlancauan Cristo ouilisquia itchiuasqueh nimohsiuil namonauactzinco.
6 E não buscamos glória dos homens, nem de vós, nem de outros, ainda que podíamos, como apóstolos de Cristo, ser-vos pesados;
7 Yehyeh otpixqueh tetlasohtlalis namouantzin, ohcon quemeh se temaman ica tzopelic tetlasohtlalistli quimita niconeuan.
7 Antes fomos brandos entre vós, como a ama que cria seus filhos.
8 Ohcon tehuan tlailiuis itnamechonniquih, pues ihcuac otnamechonmactihqueh in tlahtol tlen cualica temaquixtilistli tlen ualeua de Dios, otniquisquiah tla sauil amo sayehua matnamechonmactican, tlamo noiuqui hasta in toyolilis, ipampa in tetlasohtlalis tlen simi itnamechonpialiah.
8 Assim nós, sendo-vos tão afeiçoados, de boa vontade quiséramos comunicar-vos, não somente o evangelho de Deus, mas ainda as nossas próprias almas; porquanto nos éreis muito queridos.
9 Nanconmatoqueh, nocniuantzitzin, quen chicauac ottiquitqueh uan otmochicauqueh ittlanisqueh tlen ic itpanosqueh. Ottiquitiah tlahcah uan youac nic amo otniqueh tisqueh se tlamemel innauac dion semeh namehuantzitzin, uan ohcon otnamechonmatiltihqueh in tlahtol tlen cualica temaquixtilistli tlen ualeua de Dios.
9 Porque bem vos lembrais, irmãos, do nosso trabalho e fadiga; pois, trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, vos pregamos o evangelho de Deus.
10 Namehuantzitzin tlaniltocanih, cuali onanconitaqueh, uan Dios noiuqui, quen chipauac uan yec otnininqueh namonauac, uan amo catqui itlah tlen uilis techixteneuilisqueh.
10 Vós e Deus sois testemunhas de quão santa, e justa, e irrepreensivelmente nos houvemos para convosco, os que crestes.
11 Sannoiuqui nanconmatoqueh quen tehuan quemeh se tepapan inauac niconeuan, sehse otnamechonyolchicauayah, otnamechonyolseuayah, uan
11 Assim como bem sabeis de que modo vos exortávamos e consolávamos e testemunhávamos, a cada um de vós, como o pai a seus filhos;
12 otnamechonnahnauatayah xonninimican quen icnamiqui ninimisqueh naquin pouih inauactzinco Dios, naquin namechonnotza xonteuantican campa motlanauatilia uan itich nimouisticachantzin.
12 Para que vos conduzísseis dignamente para com Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Ica nin tehuan nochipa itmotlasohcamatih inauactzinco Dios, nic ihcuac otnamechonmatiltihqueh nitlahtoltzin, onanconsilihqueh amo quemeh intlahtol in tlacameh, yehyeh onanconsilihqueh ohcon quen milauac ipanti: itlahtoltzin Dios. Uan non itlahtoltzin tiquiti itich namoyolo namehuantzitzin in tlaniltocanih.
13 Por isso também damos, sem cessar, graças a Deus, pois, havendo recebido de nós a palavra da pregação de Deus, a recebestes, não como palavra de homens, mas (segundo é, na verdade), como palavra de Deus, a qual também opera em vós, os que crestes.
14 Namehuantzitzin, nocniuantzitzin, onamonmochiuacoh quemeh in tlaniltocanih iaxcauan Dios tlen cateh Judea naquin pouih inauactzinco Cristo Jesús; pues onamontlapanoqueh inmac namochancaicniuan griegos sannoiuqui ohcon quemeh in tlaniltocanih tlen pouih Judea otlapanoqueh inmac ninchancaicniuan judíos.
14 Porque vós, irmãos, haveis sido feitos imitadores das igrejas de Deus que na Judéia estão em Jesus Cristo; porquanto também padecestes de vossos próprios concidadãos o mesmo que os judeus lhes fizeram a eles,
15 Yehuan in judíos ocmictihqueh in toTecotzin Jesús, quemeh noiuqui achtoh yoquinmictihcah in teotlanauatanih, uan tehuan cansa yotechquihquixtihqueh. Yehuan amo icpaquilismacah Dios uan quincocoliah nochtin in tlacameh,
15 Os quais também mataram o Senhor Jesus e os seus próprios profetas, e nos têm perseguido; e não agradam a Deus, e são contrários a todos os homens,
16 pues yehuan amo techcauah matquinnonotzacan naquin amo judíos in tlahtol tlen cualica temaquixtilistli para mamomaquixtican. Ohcon nochipa motlahtlacolmemeltihtiueh hasta campa uilih. Uan nicualanilitzin Dios catqui sansimi intich.
16 E nos impedem de pregar aos gentios as palavras da salvação, a fim de encherem sempre a medida de seus pecados; mas a ira de Deus caiu sobre eles até ao fim.
17 Pero tehuan, nocniuantzitzin, masqui otechihcuanihqueh de namehuantzitzin quesqui tonal uan acmo otnamechonitayah, otnamechonpiayah itich in toyolo, uan ica non tehuan simi ottemouayah itnamechonitasqueh.
17 Nós, porém, irmãos, sendo privados de vós por um momento de tempo, de vista, mas não do coração, tanto mais procuramos com grande desejo ver o vosso rosto;
18 Ica non yotniquiah itnamechonitatiueh. Neh, Pablo, micpa yonyasquia, pero Satanás otechtlatzacuilih.
18 Por isso bem quisemos uma e outra vez ir ter convosco, pelo menos eu, Paulo, mas Satanás no-lo impediu.
19 ¿Pues tlamilauca, aquih tlamo namehuantzitzin naquin namonpouih toyolchicaualis, topaquilis, tocorona tlen ica uilis itmosinisqueh iixpan in toTecotzin Jesucristo ihcuac ualmouicatzinos?
19 Porque, qual é a nossa esperança, ou gozo, ou coroa de glória? Porventura não o sois vós também diante de nosso Senhor Jesus Cristo em sua vinda?
20 Yeh yen namehuantzitzin in touehcapantlalilis uan in topaquilis.
20 Na verdade vós sois a nossa glória e gozo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.