1 Tessalonicenses 2

In Yancuic Tlahtolsintilil (NHINT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Namehuantzitzin, nocniuantzitzin, noiuqui yec nanconmatoqueh amo oyah sannencah ihcuac otnamechonitatoh.
1 Porque vós, irmãos, sabeis, pessoalmente, que a nossa estada entre vós não se tornou infrutífera;
2 Pues masqui achtoh otechtlahyouiltihcah uan tlensa otechchiuilihcah ihcuac otcatcah Filipos, quen ya nanconmatih, Dios otechmactih chicaualistli, uan ohcon otmixeuihqueh otnamechonmatiltihqueh in tlahtol tlen cualica temaquixtilistli tlen ualeua itich Yehuatzin, masqui itlatzalan mic ixnamictli.
2 mas, apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como é do vosso conhecimento, tivemos ousada confiança em nosso Deus, para vos anunciar o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Amo otnamechonmachtihqueh tlen amo yec tlamachtilis, dion amo otnamechonmachtihqueh ica tlayoluilis tlen amo chipauac, dion ica tlacahcayaualis.
3 Pois a nossa exortação não procede de engano, nem de impureza, nem se baseia em dolo;
4 Amo, tla yeh ittematiltiah in tlahtol tlen cualica temaquixtilistli nic Dios oconyequitac, uan otechonyolchicauilih mattematiltican, amo para itquinpaquilismacasqueh in tlacameh, tlamo yen Dios, naquin yec contlatlata in toyolo.
4 pelo contrário, visto que fomos aprovados por Deus, a ponto de nos confiar ele o evangelho, assim falamos, não para que agrademos a homens, e sim a Deus, que prova o nosso coração.
5 Ya nanconmatoqueh, amo queman otnamechoniluihqueh itlah cualtzin tlahtol san para itnamechonpaquilismacasqueh, dion itlah nitlamil para itnamechonquixtilisqueh tomin. Dios comomachitia nic nochi non milauac.
5 A verdade é que nunca usamos de linguagem de bajulação, como sabeis, nem de intuitos gananciosos. Deus disto é testemunha.
6 Noiuqui amo queman ottemohqueh matechuehcapantlalican in tlacameh, dion namehuantzitzin dion ocsiquin; masqui milauac queh titlatitlancauan Cristo ouilisquia itchiuasqueh nimohsiuil namonauactzinco.
6 Também jamais andamos buscando glória de homens, nem de vós, nem de outros.
7 Yehyeh otpixqueh tetlasohtlalis namouantzin, ohcon quemeh se temaman ica tzopelic tetlasohtlalistli quimita niconeuan.
7 Embora pudéssemos, como enviados de Cristo, exigir de vós a nossa manutenção, todavia, nos tornamos carinhosos entre vós, qual ama que acaricia os próprios filhos;
8 Ohcon tehuan tlailiuis itnamechonniquih, pues ihcuac otnamechonmactihqueh in tlahtol tlen cualica temaquixtilistli tlen ualeua de Dios, otniquisquiah tla sauil amo sayehua matnamechonmactican, tlamo noiuqui hasta in toyolilis, ipampa in tetlasohtlalis tlen simi itnamechonpialiah.
8 assim, querendo-vos muito, estávamos prontos a oferecer-vos não somente o evangelho de Deus, mas, igualmente, a própria vida; por isso que vos tornastes muito amados de nós.
9 Nanconmatoqueh, nocniuantzitzin, quen chicauac ottiquitqueh uan otmochicauqueh ittlanisqueh tlen ic itpanosqueh. Ottiquitiah tlahcah uan youac nic amo otniqueh tisqueh se tlamemel innauac dion semeh namehuantzitzin, uan ohcon otnamechonmatiltihqueh in tlahtol tlen cualica temaquixtilistli tlen ualeua de Dios.
9 Porque, vos recordais, irmãos, do nosso labor e fadiga; e de como, noite e dia labutando para não vivermos à custa de nenhum de vós, vos proclamamos o evangelho de Deus.
10 Namehuantzitzin tlaniltocanih, cuali onanconitaqueh, uan Dios noiuqui, quen chipauac uan yec otnininqueh namonauac, uan amo catqui itlah tlen uilis techixteneuilisqueh.
10 Vós e Deus sois testemunhas do modo por que piedosa, justa e irrepreensivelmente procedemos em relação a vós outros, que credes.
11 Sannoiuqui nanconmatoqueh quen tehuan quemeh se tepapan inauac niconeuan, sehse otnamechonyolchicauayah, otnamechonyolseuayah, uan
11 E sabeis, ainda, de que maneira, como pai a seus filhos, a cada um de vós,
12 otnamechonnahnauatayah xonninimican quen icnamiqui ninimisqueh naquin pouih inauactzinco Dios, naquin namechonnotza xonteuantican campa motlanauatilia uan itich nimouisticachantzin.
12 exortamos, consolamos e admoestamos, para viverdes por modo digno de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Ica nin tehuan nochipa itmotlasohcamatih inauactzinco Dios, nic ihcuac otnamechonmatiltihqueh nitlahtoltzin, onanconsilihqueh amo quemeh intlahtol in tlacameh, yehyeh onanconsilihqueh ohcon quen milauac ipanti: itlahtoltzin Dios. Uan non itlahtoltzin tiquiti itich namoyolo namehuantzitzin in tlaniltocanih.
13 Outra razão ainda temos nós para, incessantemente, dar graças a Deus: é que, tendo vós recebido a palavra que de nós ouvistes, que é de Deus, acolhestes não como palavra de homens, e sim como, em verdade é, a palavra de Deus, a qual, com efeito, está operando eficazmente em vós, os que credes.
14 Namehuantzitzin, nocniuantzitzin, onamonmochiuacoh quemeh in tlaniltocanih iaxcauan Dios tlen cateh Judea naquin pouih inauactzinco Cristo Jesús; pues onamontlapanoqueh inmac namochancaicniuan griegos sannoiuqui ohcon quemeh in tlaniltocanih tlen pouih Judea otlapanoqueh inmac ninchancaicniuan judíos.
14 Tanto é assim, irmãos, que vos tornastes imitadores das igrejas de Deus existentes na Judeia em Cristo Jesus; porque também padecestes, da parte dos vossos patrícios, as mesmas coisas que eles, por sua vez, sofreram dos judeus,
15 Yehuan in judíos ocmictihqueh in toTecotzin Jesús, quemeh noiuqui achtoh yoquinmictihcah in teotlanauatanih, uan tehuan cansa yotechquihquixtihqueh. Yehuan amo icpaquilismacah Dios uan quincocoliah nochtin in tlacameh,
15 os quais não somente mataram o Senhor Jesus e os profetas, como também nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são adversários de todos os homens,
16 pues yehuan amo techcauah matquinnonotzacan naquin amo judíos in tlahtol tlen cualica temaquixtilistli para mamomaquixtican. Ohcon nochipa motlahtlacolmemeltihtiueh hasta campa uilih. Uan nicualanilitzin Dios catqui sansimi intich.
16 a ponto de nos impedirem de falar aos gentios para que estes sejam salvos, a fim de irem enchendo sempre a medida de seus pecados. A ira, porém, sobreveio contra eles, definitivamente.
17 Pero tehuan, nocniuantzitzin, masqui otechihcuanihqueh de namehuantzitzin quesqui tonal uan acmo otnamechonitayah, otnamechonpiayah itich in toyolo, uan ica non tehuan simi ottemouayah itnamechonitasqueh.
17 Ora, nós, irmãos, orfanados, por breve tempo, de vossa presença, não, porém, do coração, com tanto mais empenho diligenciamos, com grande desejo, ir ver-vos pessoalmente.
18 Ica non yotniquiah itnamechonitatiueh. Neh, Pablo, micpa yonyasquia, pero Satanás otechtlatzacuilih.
18 Por isso, quisemos ir até vós (pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas); contudo, Satanás nos barrou o caminho.
19 ¿Pues tlamilauca, aquih tlamo namehuantzitzin naquin namonpouih toyolchicaualis, topaquilis, tocorona tlen ica uilis itmosinisqueh iixpan in toTecotzin Jesucristo ihcuac ualmouicatzinos?
19 Pois quem é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa em que exultamos, na presença de nosso Senhor Jesus em sua vinda? Não sois vós?
20 Yeh yen namehuantzitzin in touehcapantlalilis uan in topaquilis.
20 Sim, vós sois realmente a nossa glória e a nossa alegria!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.