1 Tessalonicenses 2
In Yancuic Tlahtolsintilil (NHINT) vs ARIB
1 Namehuantzitzin, nocniuantzitzin, noiuqui yec nanconmatoqueh amo oyah sannencah ihcuac otnamechonitatoh.
1 Porque vós mesmos sabeis, irmãos, que a nossa entrada entre vós não foi vã;
2 Pues masqui achtoh otechtlahyouiltihcah uan tlensa otechchiuilihcah ihcuac otcatcah Filipos, quen ya nanconmatih, Dios otechmactih chicaualistli, uan ohcon otmixeuihqueh otnamechonmatiltihqueh in tlahtol tlen cualica temaquixtilistli tlen ualeua itich Yehuatzin, masqui itlatzalan mic ixnamictli.
2 mas, havendo anteriormente padecido e sido maltratados em Filipos, como sabeis, tivemos a confiança em nosso Deus para vos falar o evangelho de Deus em meio de grande combate.
3 Amo otnamechonmachtihqueh tlen amo yec tlamachtilis, dion amo otnamechonmachtihqueh ica tlayoluilis tlen amo chipauac, dion ica tlacahcayaualis.
3 Porque a nossa exortação não procede de erro, nem de imundícia, nem é feita com dolo;
4 Amo, tla yeh ittematiltiah in tlahtol tlen cualica temaquixtilistli nic Dios oconyequitac, uan otechonyolchicauilih mattematiltican, amo para itquinpaquilismacasqueh in tlacameh, tlamo yen Dios, naquin yec contlatlata in toyolo.
4 mas, assim como fomos aprovados por Deus para que o evangelho nos fosse confiado, assim falamos, não para agradar aos homens, mas a Deus, que prova os nossos corações.
5 Ya nanconmatoqueh, amo queman otnamechoniluihqueh itlah cualtzin tlahtol san para itnamechonpaquilismacasqueh, dion itlah nitlamil para itnamechonquixtilisqueh tomin. Dios comomachitia nic nochi non milauac.
5 Pois, nunca usamos de palavras lisonjeiras, como sabeis, nem agimos com intuitos gananciosos. Deus é testemunha,
6 Noiuqui amo queman ottemohqueh matechuehcapantlalican in tlacameh, dion namehuantzitzin dion ocsiquin; masqui milauac queh titlatitlancauan Cristo ouilisquia itchiuasqueh nimohsiuil namonauactzinco.
6 nem buscamos glória de homens, quer de vós, quer de outros, embora pudéssemos, como apóstolos de Cristo, ser-vos pesados;
7 Yehyeh otpixqueh tetlasohtlalis namouantzin, ohcon quemeh se temaman ica tzopelic tetlasohtlalistli quimita niconeuan.
7 antes nos apresentamos brandos entre vós, qual ama que acaricia seus próprios filhos.
8 Ohcon tehuan tlailiuis itnamechonniquih, pues ihcuac otnamechonmactihqueh in tlahtol tlen cualica temaquixtilistli tlen ualeua de Dios, otniquisquiah tla sauil amo sayehua matnamechonmactican, tlamo noiuqui hasta in toyolilis, ipampa in tetlasohtlalis tlen simi itnamechonpialiah.
8 Assim nós, sendo-vos tão afeiçoados, de boa vontade desejávamos comunicar-vos não somente o evangelho de Deus, mas ainda as nossas próprias almas; porquanto vos tornastes muito amados de nós.
9 Nanconmatoqueh, nocniuantzitzin, quen chicauac ottiquitqueh uan otmochicauqueh ittlanisqueh tlen ic itpanosqueh. Ottiquitiah tlahcah uan youac nic amo otniqueh tisqueh se tlamemel innauac dion semeh namehuantzitzin, uan ohcon otnamechonmatiltihqueh in tlahtol tlen cualica temaquixtilistli tlen ualeua de Dios.
9 Porque vos lembrais, irmãos, do nosso labor e fadiga; pois, trabalhando noite e dia, para não sermos pesados a nenhum de vós, vos pregamos o evangelho de Deus.
10 Namehuantzitzin tlaniltocanih, cuali onanconitaqueh, uan Dios noiuqui, quen chipauac uan yec otnininqueh namonauac, uan amo catqui itlah tlen uilis techixteneuilisqueh.
10 Vós e Deus sois testemunhas de quão santa e irrepreensivelmente nos portamos para convosco que credes;
11 Sannoiuqui nanconmatoqueh quen tehuan quemeh se tepapan inauac niconeuan, sehse otnamechonyolchicauayah, otnamechonyolseuayah, uan
11 assim como sabeis de que modo vos tratávamos a cada um de vós, como um pai a seus filhos,
12 otnamechonnahnauatayah xonninimican quen icnamiqui ninimisqueh naquin pouih inauactzinco Dios, naquin namechonnotza xonteuantican campa motlanauatilia uan itich nimouisticachantzin.
12 exortando-vos e consolando-vos, e instando que andásseis de um modo digno de Deus, o qual vos chama ao seu reino e glória.
13 Ica nin tehuan nochipa itmotlasohcamatih inauactzinco Dios, nic ihcuac otnamechonmatiltihqueh nitlahtoltzin, onanconsilihqueh amo quemeh intlahtol in tlacameh, yehyeh onanconsilihqueh ohcon quen milauac ipanti: itlahtoltzin Dios. Uan non itlahtoltzin tiquiti itich namoyolo namehuantzitzin in tlaniltocanih.
13 Por isso nós também, sem cessar, damos graças a Deus, porquanto vós, havendo recebido a palavra de Deus que de nós ouvistes, a recebestes, não como palavra de homens, mas {segundo ela é na verdade} como palavra de Deus, a qual também opera em vós que credes.
14 Namehuantzitzin, nocniuantzitzin, onamonmochiuacoh quemeh in tlaniltocanih iaxcauan Dios tlen cateh Judea naquin pouih inauactzinco Cristo Jesús; pues onamontlapanoqueh inmac namochancaicniuan griegos sannoiuqui ohcon quemeh in tlaniltocanih tlen pouih Judea otlapanoqueh inmac ninchancaicniuan judíos.
14 Pois vós, irmãos, vos haveis feito imitadores das igrejas de Deus em Cristo Jesus que estão na Judéia; porque também padecestes de vossos próprios concidadãos o mesmo que elas padeceram dos judeus;
15 Yehuan in judíos ocmictihqueh in toTecotzin Jesús, quemeh noiuqui achtoh yoquinmictihcah in teotlanauatanih, uan tehuan cansa yotechquihquixtihqueh. Yehuan amo icpaquilismacah Dios uan quincocoliah nochtin in tlacameh,
15 os quais mataram ao Senhor Jesus, bem como aos profetas, e a nós nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são contrários a todos os homens,
16 pues yehuan amo techcauah matquinnonotzacan naquin amo judíos in tlahtol tlen cualica temaquixtilistli para mamomaquixtican. Ohcon nochipa motlahtlacolmemeltihtiueh hasta campa uilih. Uan nicualanilitzin Dios catqui sansimi intich.
16 e nos impedem de falar aos gentios para que sejam salvos; de modo que enchem sempre a medida de seus pecados; mas a ira caiu sobre eles afinal.
17 Pero tehuan, nocniuantzitzin, masqui otechihcuanihqueh de namehuantzitzin quesqui tonal uan acmo otnamechonitayah, otnamechonpiayah itich in toyolo, uan ica non tehuan simi ottemouayah itnamechonitasqueh.
17 Nós, porém, irmãos, sendo privados de vós por algum tempo, de vista, mas não de coração, tanto mais procuramos com grande desejo ver o vosso rosto;
18 Ica non yotniquiah itnamechonitatiueh. Neh, Pablo, micpa yonyasquia, pero Satanás otechtlatzacuilih.
18 pelo que quisemos ir ter convosco, pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas, e Satanás nos impediu.
19 ¿Pues tlamilauca, aquih tlamo namehuantzitzin naquin namonpouih toyolchicaualis, topaquilis, tocorona tlen ica uilis itmosinisqueh iixpan in toTecotzin Jesucristo ihcuac ualmouicatzinos?
19 Porque, qual é a nossa esperança, ou gozo, ou coroa de glória, diante de nosso Senhor Jesus na sua vinda? Porventura não o sois vós?
20 Yeh yen namehuantzitzin in touehcapantlalilis uan in topaquilis.
20 Na verdade vós sois a nossa glória e o nosso gozo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.