1 Tessalonicenses 2

In Yancuic Tlahtolsintilil (NHINT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Namehuantzitzin, nocniuantzitzin, noiuqui yec nanconmatoqueh amo oyah sannencah ihcuac otnamechonitatoh.
1 Irmãos, vocês sabem muito bem que a nossa chegada no meio de vocês não foi em vão.
2 Pues masqui achtoh otechtlahyouiltihcah uan tlensa otechchiuilihcah ihcuac otcatcah Filipos, quen ya nanconmatih, Dios otechmactih chicaualistli, uan ohcon otmixeuihqueh otnamechonmatiltihqueh in tlahtol tlen cualica temaquixtilistli tlen ualeua itich Yehuatzin, masqui itlatzalan mic ixnamictli.
2 Pelo contrário, apesar de maltratados e insultados em Filipos, como vocês sabem, tivemos ousada confiança em nosso Deus para anunciar a vocês o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Amo otnamechonmachtihqueh tlen amo yec tlamachtilis, dion amo otnamechonmachtihqueh ica tlayoluilis tlen amo chipauac, dion ica tlacahcayaualis.
3 Pois a nossa exortação não procede de erro ou de intenções impuras, nem se baseia no engano.
4 Amo, tla yeh ittematiltiah in tlahtol tlen cualica temaquixtilistli nic Dios oconyequitac, uan otechonyolchicauilih mattematiltican, amo para itquinpaquilismacasqueh in tlacameh, tlamo yen Dios, naquin yec contlatlata in toyolo.
4 Pelo contrário, visto que fomos aprovados por Deus, a ponto de ele nos confiar o evangelho, assim falamos, não para agradar as pessoas, e sim para agradar a Deus, que prova o nosso coração.
5 Ya nanconmatoqueh, amo queman otnamechoniluihqueh itlah cualtzin tlahtol san para itnamechonpaquilismacasqueh, dion itlah nitlamil para itnamechonquixtilisqueh tomin. Dios comomachitia nic nochi non milauac.
5 A verdade, como vocês sabem, é que nunca usamos de linguagem de bajulação, nem de pretextos gananciosos. Deus é testemunha disso.
6 Noiuqui amo queman ottemohqueh matechuehcapantlalican in tlacameh, dion namehuantzitzin dion ocsiquin; masqui milauac queh titlatitlancauan Cristo ouilisquia itchiuasqueh nimohsiuil namonauactzinco.
6 Também jamais andamos buscando elogios das pessoas, nem de vocês, nem de outros.
7 Yehyeh otpixqueh tetlasohtlalis namouantzin, ohcon quemeh se temaman ica tzopelic tetlasohtlalistli quimita niconeuan.
7 Embora, como apóstolos de Cristo, pudéssemos ter feito exigências, preferimos ser carinhosos quando estivemos aí com vocês, assim como uma mãe que acaricia os próprios filhos.
8 Ohcon tehuan tlailiuis itnamechonniquih, pues ihcuac otnamechonmactihqueh in tlahtol tlen cualica temaquixtilistli tlen ualeua de Dios, otniquisquiah tla sauil amo sayehua matnamechonmactican, tlamo noiuqui hasta in toyolilis, ipampa in tetlasohtlalis tlen simi itnamechonpialiah.
8 Assim, com muito afeto, estávamos prontos a lhes oferecer não somente o evangelho de Deus, mas até mesmo a própria vida, porque vocês se tornaram muito amados por nós.
9 Nanconmatoqueh, nocniuantzitzin, quen chicauac ottiquitqueh uan otmochicauqueh ittlanisqueh tlen ic itpanosqueh. Ottiquitiah tlahcah uan youac nic amo otniqueh tisqueh se tlamemel innauac dion semeh namehuantzitzin, uan ohcon otnamechonmatiltihqueh in tlahtol tlen cualica temaquixtilistli tlen ualeua de Dios.
9 Pois vocês com certeza se lembram, irmãos, do nosso esforço e fadiga, e de como, trabalhando de noite e de dia para não vivermos à custa de nenhum de vocês, proclamamos a vocês o evangelho de Deus.
10 Namehuantzitzin tlaniltocanih, cuali onanconitaqueh, uan Dios noiuqui, quen chipauac uan yec otnininqueh namonauac, uan amo catqui itlah tlen uilis techixteneuilisqueh.
10 Vocês e Deus são testemunhas de como nos portamos de maneira piedosa, justa e irrepreensível em relação a vocês, os que creem.
11 Sannoiuqui nanconmatoqueh quen tehuan quemeh se tepapan inauac niconeuan, sehse otnamechonyolchicauayah, otnamechonyolseuayah, uan
11 E vocês sabem muito bem que tratamos cada um de vocês como um pai trata os seus filhos,
12 otnamechonnahnauatayah xonninimican quen icnamiqui ninimisqueh naquin pouih inauactzinco Dios, naquin namechonnotza xonteuantican campa motlanauatilia uan itich nimouisticachantzin.
12 exortando, consolando e admoestando vocês a viverem de uma maneira digna de Deus, que os chama para o seu Reino e a sua glória.
13 Ica nin tehuan nochipa itmotlasohcamatih inauactzinco Dios, nic ihcuac otnamechonmatiltihqueh nitlahtoltzin, onanconsilihqueh amo quemeh intlahtol in tlacameh, yehyeh onanconsilihqueh ohcon quen milauac ipanti: itlahtoltzin Dios. Uan non itlahtoltzin tiquiti itich namoyolo namehuantzitzin in tlaniltocanih.
13 Temos mais uma razão para, incessantemente, dar graças a Deus: é que, ao receberem a palavra que de nós ouviram, que é de Deus, vocês a acolheram não como palavra humana, e sim como, em verdade é, a palavra de Deus, a qual está atuando eficazmente em vocês, os que creem.
14 Namehuantzitzin, nocniuantzitzin, onamonmochiuacoh quemeh in tlaniltocanih iaxcauan Dios tlen cateh Judea naquin pouih inauactzinco Cristo Jesús; pues onamontlapanoqueh inmac namochancaicniuan griegos sannoiuqui ohcon quemeh in tlaniltocanih tlen pouih Judea otlapanoqueh inmac ninchancaicniuan judíos.
14 Tanto é assim, irmãos, que vocês se tornaram imitadores das igrejas de Deus que se encontram na Judeia e que estão em Cristo Jesus; porque também vocês sofreram, da parte de seus patrícios, as mesmas coisas que eles, por sua vez, sofreram dos judeus,
15 Yehuan in judíos ocmictihqueh in toTecotzin Jesús, quemeh noiuqui achtoh yoquinmictihcah in teotlanauatanih, uan tehuan cansa yotechquihquixtihqueh. Yehuan amo icpaquilismacah Dios uan quincocoliah nochtin in tlacameh,
15 os quais não somente mataram o Senhor Jesus e os profetas, como também nos perseguiram, não agradam a Deus e são adversários de todos,
16 pues yehuan amo techcauah matquinnonotzacan naquin amo judíos in tlahtol tlen cualica temaquixtilistli para mamomaquixtican. Ohcon nochipa motlahtlacolmemeltihtiueh hasta campa uilih. Uan nicualanilitzin Dios catqui sansimi intich.
16 a ponto de nos impedirem de falar aos gentios para que estes sejam salvos, a fim de encherem sempre a medida de seus pecados. A ira, porém, caiu sobre eles, definitivamente.
17 Pero tehuan, nocniuantzitzin, masqui otechihcuanihqueh de namehuantzitzin quesqui tonal uan acmo otnamechonitayah, otnamechonpiayah itich in toyolo, uan ica non tehuan simi ottemouayah itnamechonitasqueh.
17 E nós, irmãos, estando separados de vocês por breve tempo, ficando longe dos olhos, mas perto do coração, com muito mais empenho e com grande desejo procuramos ir vê-los pessoalmente.
18 Ica non yotniquiah itnamechonitatiueh. Neh, Pablo, micpa yonyasquia, pero Satanás otechtlatzacuilih.
18 Por isso, quisemos ir até vocês — pelo menos eu, Paulo, por mais de uma vez —, porém Satanás nos barrou o caminho.
19 ¿Pues tlamilauca, aquih tlamo namehuantzitzin naquin namonpouih toyolchicaualis, topaquilis, tocorona tlen ica uilis itmosinisqueh iixpan in toTecotzin Jesucristo ihcuac ualmouicatzinos?
19 Pois quem é a nossa esperança, ou alegria, ou a coroa em que nos gloriamos na presença de nosso Senhor Jesus em sua vinda? Não é verdade que são vocês?
20 Yeh yen namehuantzitzin in touehcapantlalilis uan in topaquilis.
20 Sim, vocês são realmente a nossa glória e a nossa alegria!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.