Mateus 22
Séréel Ndút: Unni Koope (NDV) vs NAA
1 Yéesú ñeyaatte wa léeh won tih :
1 De novo Jesus lhes falou por parábolas, dizendo:
2 « Nguur ki sun-Koo man biti lah buuri húmbëlíɗ koohi kílëek rë nen.
2 — O Reino dos Céus é semelhante a um rei que preparou uma festa de casamento para seu filho.
3 Ɗi wolte súrgë yí pay dëegí ɓëewë gapu kílëegë rë, wa kaaꞌuute ac.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, mas estes não quiseram vir.
4 Ɗi wolaatte i súrgë kay woni wa bitih : “Mi waaƴce kílëegë. Mi happe fañnji soꞌ a júrë lukki dúuf rë. Iña ɓéeɓ wocce, wa talluu ac !”
4 Enviou ainda outros servos, dizendo: “Digam aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e animais da engorda já foram abatidos, e tudo está pronto; venham para a festa.”
5 Ndaa ɓëewë dëekú rë tíkúy gaba nuffi wa : ƴee suute meey, ƴee sohle yi wa,
5 Mas os convidados não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio.
6 ɓëewí kayya habute súrgë yë, moklute wa níi bëemúté wë.
6 Outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 Kelaꞌ buura yaa, keeña haayte, ɗi yeñce soldaarri ɗakaƴaꞌi ɓëewí sëhëeríɗɗí ƴaa bëemúu ow ƴaa ra, wa tam gin wa.
7 — O rei ficou furioso e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e incendiou a cidade deles.
8 Tígí daaha, ɗi won súrgë yí tih : “Ñami ndaje ma nonte, ndaa ɓëewë gapu ra cëlíh rí.
8 Então disse aos seus servos: “A festa está pronta, mas os convidados não eram dignos.
9 Kon tílí séllíkkí waalla, ɓëyí ɗon ot ɗi ɓéeɓ dëekí rí ndaje ma.”
9 Vão, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidem para o banquete todos os que vocês encontrarem.”
10 Tígí daaha, súrgë yë koluute, tawute affi wa waalla, dëekúté ɓëewë ɓani wa teeꞌuu ra, ƴee ɓosu a ƴee wunu ra ɓéeɓ teeꞌuute ndaje ma níi faam fa líiffé.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou cheia de convidados.
11 « Tígí daaha, buura acce kénsëhí ɓëewë. Lahaꞌ ri ra, ɗi otte ɓëyí ɓekaay yéré yë waɗ ɗii ɓekoh ra.
11 — Mas, quando o rei entrou para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 Ɗi won ɓëeꞌ tih : “Kooja, fu haalaꞌ dee ɗíh a yéré yë faanu ?” Ɓëeꞌ lahay yii wona ri.
12 e perguntou-lhe: “Amigo, como você entrou aqui sem veste nupcial?” E ele emudeceu.
13 Tígí daaha, buura won súrgë yí tih : “Hëbí rí ɗon pokalsaꞌ kotta a yaꞌ ya, ɗon bet ɗi ñúusë ëssín, ɗi foge dín fë ŋafee níi tíñë lec.” »
13 Então o rei ordenou aos serventes: “Amarrem os pés e as mãos dele e atirem-no para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.”
14 Yéesú ɓaatte won tih : « Ow caak dëekúté naam, ndaa ƴee tansu ra caakuy. »
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 Fariseŋŋa koluu daaha, hécúuté na peenuu ɗee nay wa rii fíirée rë, di iña na won ri ra.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como surpreenderiam Jesus em alguma palavra.
16 Tígí daaha, wa yejute i ow di taalibe yi wa ɗii na, ñéerúuté a i ow di ɓëewí Erot. Ɓëewí ƴaa wonu Yéesú tih : « Ɓahaa, fun yúhúté biti fu wonaꞌ kaah : fu yëeddëꞌ yee nahaꞌ Koope ra kah-kah. Fu na yeeleeh ow jëmmíi, fu na yeɗɗeh ow kúrëelëh rë.
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para lhe dizer: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e que ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade, sem se importar com a opinião dos outros, porque não olha para a aparência das pessoas.
17 Kon won fun nda kootii yen onaꞌte biti Sesaar yeru túm mbée onaay. »
17 Assim sendo, diga-nos o que o senhor acha: é lícito pagar imposto a César ou não?
18 Bi yúh Yéesú nuffi ɓossa waa na, ɗi won wa tih : « Ɗon fi ƴee wonni ron teem ɓúkkën ƴee ra, ɗon ay fíiré sëꞌ ë ?
18 Mas Jesus, percebendo a maldade deles, respondeu:
19 Téeɓí sëꞌ hélsí hanjara na yeruu túm ɗë dee noo mi ot ! » Wa komute ri hanjara.
19 Mostrem-me a moeda do imposto. Trouxeram-lhe um denário.
20 Ɗi won wa tih : « Netli wah a tii wah daa na ? »
20 E Jesus lhes perguntou:
21 Wa wonu ri tih : « Ƴi Sesaar. » Ɗi won wa tígí daaha tih : « Kon yérí Sesaar yee lahaꞌ ri ra, ɗon yeɗ Koope yee lahaꞌ ri ra ! »
21 Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
22 Keluu wa uni bah, wa éemúté níi éem, helute ri daaha suute.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram embora.
23 Yiin fi baaha, i saduseŋ, wa fa wonu biti koloh ɓúudé lahay ra ayute Yéesú në, wonu ri tih :
23 Naquele dia, alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
24 « Ɓahaa, Mëyíis húmú túuƴëꞌté bitih, ɓëyí húl hel ɓeleɓ te ɗeef ɓani ɓelaa liiluyti lah koy, ñéedë waɗtee lam ɓelaa, saamiɗ ɓahii tal.
24 — Mestre, Moisés disse: “Se alguém morrer, não tendo filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.”
25 Te kíilë, húmú lahte koy-yaay paana : bee ɓaha waa na ra kooɗte, ɓani ɓelaa liiluyti lah koy, ɗi húlté, hellaꞌte ri ñéedë.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher para seu irmão.
26 Bee ñee na ra kooɗte ɓelaa, ñeete kotta húlté. Ɓëyí éeyë fë tíkëhté në ti ɗaaha nen ɓal, húlté. Na hen ɗaaha níi wa fi paana ya ɓéeɓ ñeyute kooda, húlúté te ow lahay na koy.
26 O mesmo aconteceu com o segundo, com o terceiro, até o sétimo.
27 Filoon fe, ɗi fi ɓelaa tahte ɓal húlté.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Kon leegi, yiin nay kolee ɓëewë ɓúudé rë, daa nay lahee ɓelaa waa na te wa ɓéeɓ koorute ri ? »
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete ela será esposa? Porque todos casaram com ela.
29 Yéesú won wa tih : « Ɗon yíih yee won Téerëe rë a ɗee lahaꞌ Koope doole ra daa tah ɗon héllëꞌ.
29 Jesus respondeu:
30 Yiin nay kolee ɓëewë ɓúudé rë, ƴaal a ɓeleɓ ii koorantaꞌ : pesi wa kay ay madee a pesi malaaka ya sun-Koo nen.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento, mas são como os anjos no céu.
31 Te yii leŋke kolohi ɓëewë húlú rë ɓúudé, ɗon yíih yee won ɗon Koope ra a ? Ɗi won tih :
31 Quanto à ressurreição dos mortos, vocês nunca leram o que Deus disse a vocês:
32 “Daa mi Koope fi \+w Abraham\+w*, Koope fi \+w Isaak\+w*, Koope fi \+w Yakop\+w*.” Kon Koope, ɗi Koope fi ɓëewë húlú rë neh, ɗi Koope fi ɓëewë na pesu ra. »
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”? Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos.
33 Ɓëewë húmú keluu iñƴaaha ra ɓéeɓ éemúté ɗee na yëeddëꞌ rí rë.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Keluu fariseŋŋa biti Yéesú téƴcé ɓúkkí saduseŋŋa ra, wa olantuute filiɓ fi wa.
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que Jesus havia silenciado os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 Ow yínë waa na, non yëeddëh yí kootii Mëyíis, fahaꞌ olsohi Yéesú, meelte ri won tih :
35 E um deles, intérprete da Lei, querendo pôr Jesus à prova, perguntou-lhe:
36 « Ɓahaa, túuƴëꞌí bi daa lukki lah solo filiɓ Kootaa ? »
36 — Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 Yéesú won ɗi tih : « “Lah fëhíi Koo-Yíkëe Koope fon di keeññon ɓéeɓ, di peson ɓéeɓ a nuffon ɓéeɓ.”
37 Jesus respondeu:
38 Baa daa túuƴëꞌë lukki lah solo ra.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Te lahte na kay bi lahte solo ti baa nen, won tih : “Di fahuu ron affon, lah fëhíi moroommon ɗaaha.”
39 E o segundo, semelhante a este, é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
40 Túuƴëꞌ yí ana yi ƴah, daa wa níillí Kootaa a iña yëeddúu yonente ya ra ɓéeɓ. »
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Bi lísú fariseŋŋa tígë, Yéesú nampee waa meel won wa tih :
41 Estando reunidos os fariseus, Jesus lhes perguntou:
42 « Ɗon yúhú yi Buura Koo fal ri ra na ? Ɗon habuu biti ɗi sédí wah ? » Wa wonu ri tih : « Ɗi sédí Dawit. »
42 — O que vocês pensam do Cristo? De quem é filho? Eles responderam: — De Davi.
43 Yéesú won wa tih : « Kon yi tah húmú haalaꞌ Ruuhi Koope Dawit ra, ɗi dëekëꞌ Buura Koo fal ri ra Yíkëe ? Ɗi húmú won tih :
43 E Jesus perguntou:
44 “Koo-Yíkëe won Yíkíi sëꞌ tih, tooke hëbís sëꞌ, yaꞌi ñamaa fi soꞌ deh, níi bín nëy míi kéenɗée kaaꞌoh yu kottu feey ra.”
44 “Disse o Senhor ao meu Senhor:
45 Ɗi fi Dawit dëekëꞌ rí Yíkëe rëe, kon Buura Koo fal ri ra mínëꞌ hen sédí ɗíh ? »
45 — Portanto, se Davi o chama de Senhor, como ele pode ser filho de Davi?
46 Ow yínë sah di waa na mínéh ríi lof di yee meel wa ri ra. Kolaꞌte bah, ow kaañlay rii meelil yin kay.
46 E ninguém podia lhe responder uma palavra; e a partir daquele dia ninguém mais ousou fazer perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.