João 6
Séréel Ndút: Unni Koope (NDV) vs BKJ
1 Filoon fi baaha, Yéesú húussé laahi Galile fa na wonuu ɓal laahi Tiberiyat ra, saañce ɓúgí yínëe.
1 Após estas coisas Jesus partiu para o outro lado do mar da Galileia, que é o mar de Tiberíades.
2 Bi olu ɓëewë kimtaanna na paŋ ɗi, ɗi na wahil jéríɗɗë rë, dúukël ow ñeete tala.
2 E uma grande multidão o seguia, porque eles viam seus milagres que operava sobre os enfermos.
3 Lahaꞌ ri ra, ɗi lappe daŋ, tookke a taalibe yi.
3 E Jesus subiu ao monte, e assentou-se ali com os seus discípulos.
4 Baaha, ɗeef feedi yëwúɗɗë na wonuu Paak ra leɓohte.
4 E a páscoa, a festa dos judeus, estava próxima.
5 Ɓéyrëꞌ Yéesú afi, ɗi otte ɓëewí caakute níi caak na ayu ɗii na. Tígí daaha, ɗi meelte Fílíp won tih : « Yen ay lomee mbúuríi mín ñëmíɗ ɓëewí ƴee dih ? »
5 Então Jesus levantando os seus olhos e vendo que uma grande multidão vinha até ele, disse a Filipe: Onde nós compraremos pão, para que estes possam comer?
6 Ɗi hom olsohi Fílíp, daa tah ɗi wonaꞌ ri ɗah ; ɗeef ɗi yúhté yee nay ri page ra níi wocce.
6 Mas dizia isso para pôr à prova; porque ele bem sabia o que ia fazer.
7 Fílíp won ɗi tih : « Wuti yen lah hélsí tam ɗúmléh wë koon, ii mín lom mbúurú níi wa ɓéeɓ lah wuti ƴaha ñiip. »
7 Filipe respondeu-lhe: Duzentos denários de pão não são o suficiente, para que cada um deles tome um pouco.
8 Tígí daaha, ow kay di taalibe yi, Anndere koy-yaafi Simoŋ Peer won ɗi tih :
8 Um dos seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, disse-lhe:
9 « Lahte kúkëyí kúɗté mbúurú loorso iip a jén ana deh, ndaa wa ay taaɓe ɓëewí caakki ƴee yih ? »
9 Está aqui um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois pequenos peixes; mas o que é isso para tantos?
10 Yéesú won wa tih : « Wëní wë took. » Ɗeef tígë húmú caakke gaawa. Wonuu wa baaha ra, wa tookute. Ɓëewí ƴaalla húmú në rë warutee mit ow júnní iip (5.000).
10 E disse Jesus: Fazei os homens se assentarem. E havia muita grama naquele lugar. Assim os homens se sentaram, em número de aproximadamente cinco mil.
11 Yéesú ɓeɓpe mbúurëe, símpé Koope, woraꞌte wa ɓëewë. Ɗi ɓeɓpe jénë hente ɗaaha ɓal, woraꞌte wa ɓëewë níi ow fi ow waa na ɓéeɓ lahte ƴi doyte ri.
11 E Jesus tomou os pães, e havendo dado graças, ele distribuiu para os discípulos, e os discípulos, para os que estavam assentados; e do mesmo modo os peixes, quanto eles queriam.
12 Ñamuu wa ɓéeɓ níi wa laalute ra, Yéesú won taalibe yi tih : « Négíríi wooñnjiida, yin ɓan naa yah. »
12 E, quando estavam saciados, ele disse aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Négírúu wooñnjiidi mbúurú yí iippa ñamu ɓëewë rë, wa líiffé dama sabboo a dama ana.
13 Recolheram, pois, e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobejaram aos que haviam comido.
14 Ola olu ɓëewë kimtaana paŋ Yéesú rë, tahte wa wonu tih : « Ɓëyí bee daa yonentaa húmú wonu biti waɗtee ac ëldúnë rë kaah ! »
14 Então, vendo aqueles homens o milagre que Jesus tinha feito, diziam: Este é verdadeiramente o profeta que devia vir ao mundo.
15 Bi yúh Yéesú biti ɓëewë yuluu hami daaha tík ɗí buuri wa, ɗi hécíilté lappe daŋa, ɓani afi njunduŋ.
15 Percebendo, pois, Jesus que estavam prestes a vir e levá-lo à força para o fazerem rei, ele partiu novamente sozinho para o monte.
16 Sos naꞌin, taalibe yi Yéesú cépúté ɓúk laaha.
16 E, chegando à tarde, os seus discípulos desceram para o mar.
17 Wa haalute gaal na húusú laaha yullute waal Kafarnawum. Koo elekke affi wa, ɗeef Yéesú ɗeefray wa doom.
17 E, entrando no barco, foram para o mar em direção a Cafarnaum. E já era escuro, e Jesus ainda não tinha vindo até eles.
18 Bi gaan ngilaaw ma, mulii laaha yampe na hégíƴëh.
18 E o mar se levantou, porque um grande vento assoprava.
19 Sayuu taalibe ya níi wa homute yii mitte kilomet iip mbée pëenë filiɓ laaha ra, wa séenúté ow na tíl sun fi mulaa, ɗeef Yéesú daa na ac waa na gaala ; wa yípútée tíit.
19 Tendo, pois, remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, eles viram Jesus andando sobre o mar, e aproximando-se do barco, e eles ficaram com medo.
20 Ndaa Yéesú won wa tih : « Ngënë tíití ! Yaa soꞌ ! »
20 Mas ele lhes disse: Sou eu; não temais.
21 Tígí daaha, taalibe ya homu woni ɗi haal gaala, wa yípútée teer tígë na suu wa koon ɗa.
21 Então eles de boa vontade o receberam no barco; e imediatamente o barco chegou à terra para onde iam.
22 Yíilëꞌ Koo kéy fín fë, dúukëlí ɓëewë húmú tasu ɓúk laaha ra húmú olute biti gaal yínë kut daa húmú daaha aaꞌ fin ; te wa yúhúté biti na suu taalibe ya ra, Yéesú ñéerëey a wa filiɓ gaala ; wani affi wa kut daa suu.
22 No dia seguinte, quando a multidão que ficara no outro lado do mar viu que não havia ali nenhum outro barco, exceto aquele no qual seus discípulos haviam entrado, e que Jesus não entrara com seus discípulos naquele barco, mas que os seus discípulos tinham ido sós;
23 Tígí daaha, lahte gaalli koluu Tiberiyat ayute teerute hëbís tígë húmú ñamuu wa mbúurëe, bee símëꞌ Yíkëe Koope ra.
23 (contudo, outros barcos haviam chegado de Tiberíades para perto do lugar onde comeram o pão, após o Senhor ter dado graças);
24 Bi olu wa biti ɗi fi Yéesú a taalibe yi húmúy në, wa haalute gaalli ƴaaha, na suu Kafarnawum saami.
24 portanto, vendo a multidão que Jesus não estava ali, nem os seus discípulos, eles também embarcaram, e foram a Cafarnaum, em busca de Jesus.
25 Ɗeefuu wa ri ɓúgí yíníi laaha ra, wa meelute ri wonu tih : « Fu ac dee kiri ɓahaa ? »
25 E, achando-o no outro lado do mar, disseram-lhe: Rabi, quando tu chegaste aqui?
26 Ɗi won wa tih : « Mee ron won kaaf ka ra ee : wëerté sëꞌ biti mbúurëe ñamu ɗon níi looyon maƴce ra daa tah ɗon na saamu soꞌ, ndaa biti ɗon yúhú iti fi kimtaanni soꞌ neh.
26 Jesus respondeu e disse-lhes: Na verdade, na verdade eu vos digo que me buscais, não porque vistes milagres, mas porque comestes do pão, e vos saciastes.
27 Ngënë mëkí ñami ay míllée yah. Lah mëkí bee na onaꞌ pesa na ɗúméh rë kay, bee nay mii onee soꞌ mi Koy-ɓëeꞌ rë. Baap-Koo yeɗte soꞌ sañ-sañi baaha. »
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela comida que dura para a vida eterna, a qual o Filho do homem vos dará; porque a ele Deus o Pai, o selou.
28 Wa meelute ri wonu tih : « Koope fahaꞌ biti fun paŋ légéyí bih ? »
28 Então, lhe disseram: O que devemos fazer, para realizar as obras de Deus?
29 Ɗi won wa tih : « Légéyë seh Koope ɗon na ra biti ɗon gém soꞌ mi ɓëeꞌ ɗi wol ri ra. »
29 Jesus respondeu e disse-lhes: Esta é a obra de Deus: que creiais naquele que ele enviou.
30 Wa wonu ri tih : « Fay fun teeɓe kimtaani bi níi tah fun gém ɗë ? Fay page yii bih ?
30 Disseram-lhe, pois: Que sinal, pois, fazes tu, para que o vejamos e creiamos em ti? O que tu operas?
31 Caacci yen ñamute maan luufa ti di bíníyúu rí Téerëe bitih : “Ɗi onte wa yii ñamun wa, yii kolaꞌ sun-Koo.” »
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Deu-lhes a comer o pão do céu.
32 Yéesú won wa tih : « Mee ron won kaaf ka ra ee : Mëyíis neh daa onaꞌ ñama kolaꞌ sun-Koo ra, Baasoꞌ daa na on ɗon ñami kah-kah fa kolaꞌ sun-Koo ra.
32 Então Jesus disse: Na verdade, na verdade eu vos digo: Moisés não vos deu o pão do céu, mas meu Pai vos dá o verdadeiro pão do céu.
33 Ñama na onaꞌ Koope ra, daa ri bee kolaꞌ sun te na on ɓëewë pesa na ɗúméh rë. »
33 Porque o pão de Deus é aquele que desce do céu, e dá vida ao mundo.
34 Tígí daaha, wa wonu Yéesú tih : « Ɓahaa on fun ñami ƴaa faraah. »
34 Então disseram-lhe: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Ɗi won wa tih : « Daa mi ñama na onaꞌ pesa ra. Ɓëyí ɗeefiɗ soꞌ wocce yaaɓ, ɓëyí gém sëꞌ wocce sifiroh.
35 E Jesus lhes disse: Eu sou o pão da vida; aquele que vem a mim nunca terá fome, e quem crê em mim nunca terá sede.
36 Mi wonte ron ri : ɗon olute soꞌ ngëeƴ, ndaa ɗon kaaꞌuute gémí sëꞌ.
36 Mas eu vos digo: Que vós também me tendes visto, mas não credes.
37 Ɓëyí Baasoꞌ on soꞌ ri ɓéeɓ ay soo ɗeefiɗ, te ɓëyí ɗeefiɗ soꞌ mii rii lík,
37 Todo aquele que meu Pai me dá, virá a mim; e o que vem a mim, de modo algum o lançarei fora.
38 ndah mi cépëy feey fa paŋi yee fahaꞌ mi ra, ndaa paŋi yee fahaꞌ ɓëeꞌ wol soꞌ ra.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Yee fahaꞌ ɓëeꞌ wol soꞌ ra nék daa ri beh : mi ɓanti ñak ow yínë di ƴee déŋéen ɗí soꞌ ra, ndaa mi waɗ waa këllë këllë ɓúudé yiin nay túkkíyé ëldúnë rë.
39 E esta é a vontade do Pai que me enviou: que nenhum de todos aqueles que me deu se perca, mas que o ressuscite no último dia.
40 Yee fahaꞌ Baasoꞌ ra daa ri bitih : ɓëyí yeel soꞌ mi Koy ka ɓéeɓ te ri gém sëꞌ, ɗi liil pesa na ɗúméh rë, mi këlíɗ ɗí ɓúudé yiin nay túkkíyé ëldúnë rë. »
40 E esta é a vontade daquele que me enviou: que todo aquele que vê o Filho e crê nele, possa ter a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Wona won Yéesú biti daa ri ñama kolaꞌ sun ɗa, tahte yëwúɗɗë në úlúm-úlúmú hanndal ki wa
41 Então os Judeus murmuravam dele, porque ele dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 wonu tih : « Yaa Yéesú koy Suseef neh hanaa ? Yen yúhú boffi a yaafi ! Ɗi wonaꞌ biti ɗi kolaꞌ sun ɗíh ? »
42 E eles diziam: Não é este Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe nós conhecemos? Como, então, ele diz: Eu desci do céu?
43 Yéesú won wa tih : « Yéfí yee na wonu ron hanndal kon ɗa.
43 Portanto, Jesus respondendo, disse-lhes: Não murmureis entre vós.
44 Ow mínéh sëe ɗeefiɗ hém Boffa wol soꞌ ra yejeh ri soo na ; te soꞌ, may këlíɗ ɓëyí baaha ɓúudé yiin nay túkkíyé ëldúnë rë.
44 Ninguém pode vir a mim, se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Yonente ya bíníyúté yii beh : “Wa ɓéeɓ, Koope ay waa teeɓ.” Ɓëyí síkírëh Boffa ɓéeɓ te keloh woni, ɗeefiɗte soꞌ.
45 Está escrito nos profetas: E eles serão todos ensinados por Deus. Portanto, cada homem que ouviu e aprendeu do pai, vem a mim.
46 Baa homay won biti ow ëlíɗté Boffa. Soꞌ fa kolaꞌ Koope na ra kut daa mi ot ɗi.
46 Não que algum homem tenha visto ao Pai, senão aquele que é de Deus, este tem visto ao Pai.
47 Mee ron won kaaf ka ra ee : ɓëyí gém sëꞌ liilte pesa na ɗúméh rë.
47 Na verdade, na verdade eu vos digo: Aquele que crê em mim tem a vida eterna.
48 Daa mi ñama na onaꞌ pes ɗa.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Caaccee ke ron ñamu maana luufa ra húlúy ë ?
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 Ndaa ɗee man ñama kolaꞌ sun ƴee ra, ɓëyí ñam na ɓéeɓ ii húl.
50 Este é o pão que desce do céu, para que o homem que dele comer não morra.
51 Daa mi ñama kolaꞌ sun, na onaꞌ pes ra. Ɓëyí ñam na ñami ƴeh, fay pes faw. Ñama nay mii onee ra daa faan soꞌ ; may rii onaꞌ nda ɓëewë pes. »
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se algum homem comer desse pão, ele viverá para sempre; e o pão que eu darei é a minha carne, a qual eu darei pela vida do mundo.
52 Unna won Yéesú ƴaa ra tahte yëwúɗɗë ɓéyrúté unni wa sun, na capuu hanndal ki wa wonu tih : « Ɓëyí bee mínëꞌ yen yeɗ faani ɗí níi yen ñam ? »
52 Portanto, os judeus discutiram entre si, dizendo: Como poderia nos dar este homem a sua carne para comer?
53 Ɗi won wa tih : « Mee ron won kaaf ka ra ee : ɗon ñamuy na faan soꞌ mi Koy-ɓëeꞌ te ɗon hanuy na ñif mi soꞌ, ɗon ii naa liil pesa.
53 Então Jesus lhes disse: Na verdade, na verdade eu vos digo: Se não comerdes a carne do Filho do homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis vida em vós mesmos.
54 Ɓëyí ñam na faan soꞌ te ri han na ñif mi soꞌ, liilte pesa na ɗúméh rë te may rii këlíɗ ɓúudé yiin nay túkkíyé ëldúnë rë.
54 Quem come a minha carne, e bebe o meu sangue, tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Faan soꞌ ñamaɗ kah-kah, ñif mi soꞌ han kah-kah.
55 Porque a minha carne verdadeiramente é comida, e o meu sangue verdadeiramente é bebida.
56 Ɓëyí ñam na faan soꞌ te han na ñif mi soꞌ, ɗi pokohte soo na te mi pokohte ɗii na.
56 Quem come a minha carne, e bebe o meu sangue, permanece em mim, e eu nele.
57 Baasoꞌ fa wol soꞌ ra ee pes ɗa, te daa ri tah mi na pes ; ti ɗaaha nen, ɓëyí ñam na faan soꞌ, daa may tahe ɗi pes.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e eu vivo pelo Pai; assim quem de mim se alimenta também viverá por mim.
58 Ñama kolaꞌ sun-Koo ra daa reeni. Ɓani ƴee húmú ñamu caaccee ke ron húlú rë maduy. Ɓëyí ñam na ñami ƴah, fay pes faw. »
58 Este é o pão que desceu do céu; não é o caso de vossos pais, que comeram o maná e morreram; quem comer este pão viverá para sempre.
59 Na yëeddëꞌ Yéesú unni ƴaa ra, ɗeef ɗi húmú filiɓ tígë na ɗaguu yëwúɗɗë Koope ra, di Kafarnawum.
59 Estas coisas ele disse ensinando na sinagoga em Cafarnaum.
60 Síkírúu wë Yéesú níi wocce ra, i ow caak di taalibe yi wonu tih : « Unna won ɗi ra neɓeh keloh ! Wa ay tahuu ɗíh ? »
60 Portanto, muitos dos seus discípulos, ouvindo isso, disseram: Este é um discurso duro, quem o pode ouvir?
61 Bi yúhíɗ Yéesú afi biti taalibe ya úlúm-úlúmú wona won ɗi unni ƴaa ra, ɗi won wa tih : « Baa daa ñogol ɗon a ?
61 Sabendo, pois, Jesus em si mesmo que os seus discípulos murmuravam sobre isto, ele disse-lhes: Isto vos ofende?
62 Ɗon ot soꞌ mi Koy-ɓëeꞌ mi saye sun nimil tígë kolaꞌ mi raa, ɗon ay page yih ?
62 O que seria, se vós vísseis o Filho do homem subir para onde estava antes?
63 Ruuhi Koope daa na onaꞌ pes. Ow tikkiyay yin. Unna won mi ɗon ra kolaꞌ Ruuhi Koope na, te daa wa na tah ow pes.
63 O espírito é o que vivifica, a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos falo, elas são espírito, e elas são vida.
64 Ndaa i ow ɗon na gémúy sëꞌ. » Ƴaaha ɓéeɓ, ɗeef Yéesú maañcee yúh ɓëewë gémúy rí rë, a ɓëeꞌ nay rii yaaye ra.
64 Mas há alguns de vós que não creem. Porque Jesus conhecia desde o princípio aqueles que não criam, e quem deveria o trair.
65 Ɗi ɓaatte won tih : « Yii baa daa tah mi won ɗon biti ow mínéh sëe ɗeefiɗ, hém Baasoꞌ tahreh ri ri. »
65 E ele dizia: Por isso, eu vos disse que nenhum homem pode vir a mim, a não ser que lhe fosse dado por meu Pai.
66 Kolaꞌte baaha, ow caak di taalibe yi heguute, wocute ñéerëꞌ a ri.
66 Desde daquele momento, muitos dos seus discípulos retrocederam, e não andavam mais com ele.
67 Tígí daaha, Yéesú won taalibe yi sabboo a ana ya tih : « A ɗon, ɗon nampi fahuuy saañ neh a ? »
67 Então, disse Jesus aos doze: Quereis vós também ir embora?
68 Simoŋ Peer loffe ri won tih : « Yíkëe, fun ay ñee tal wah ? Daa fu na won unna na kúɗ ow pesa na ɗúméh rë.
68 Então, Simão Pedro respondeu-lhe: Senhor, para quem iremos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Fun gémúté, te fun yúhúté biti daa fu Ɓëyí selaa ɗúhëꞌ Koope na ra. »
69 E nós cremos e estamos certos de que tu és o Cristo, o Filho do Deus vivo.
70 Yéesú won wa tih : « Daa mi tanis ɗon fi sabboo a ana ya neh a ? Añcaŋ, ow yínë ɗon na seytaane gaan ! »
70 Respondeu-lhe Jesus: Não escolhi os doze de vós? E um de vós é um diabo.
71 Ɗeef ɗi wonaꞌ Yudaas koy Simoŋ Iskariyot. Ɗi fi Yudaas, nonaꞌ ri taalibe yi sabboo a ana ya níi, daa ri nay rii yaaye.
71 Ele falava de Judas Iscariotes, filho de Simão, porque este deveria traí-lo, sendo um dos doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.