Gênesis 37

Séréel Ndút: Unni Koope (NDV) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ɗi fi Yakop dékké Kanaan, tígë húmú boffi henaꞌ ri doha-ndéem gini baa ra.
1 E Jacó habitou na terra das peregrinações de seu pai, na terra de Canaã.
2 Bee daa naaɓii faam Yakop. Suseef koraꞌ leelii koy-baappi, koyyi Bilhaa a Silpaa ɓeleɓɓi boffi níi bee lahaꞌ ri kíil sabboo a kíil paana ra, wa na ñéerúu níiɗ peꞌ a har. Lahte bis, ɗi ɓílíɗté boffi iñi ɓossa na wonu sun fi wa ra.
2 Estas são as gerações de Jacó. Sendo José de dezessete anos, apascentava as ovelhas com seus irmãos; sendo ainda jovem, andava com os filhos de Bila, e com os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai; e José trazia más notícias deles a seu pai.
3 Yakop húmú lukki fahaꞌ Suseef di koyyi, biti ɗi lah ri ɓaha ki. Ɗi húmú saamiɗte ri búuɓ lémí.
3 E Israel amava a José mais do que a todos os seus filhos, porque era filho da sua velhice; e fez-lhe uma túnica de várias cores.
4 Koy-baappi oluu wa biti boffi wa lukki fahaꞌ ri filiɓ fi wa ɓéeɓ rë, ngaarute ri níi hanndal ki wa neɓlay.
4 Vendo, pois, seus irmãos que seu pai o amava mais do que a todos eles, odiaram-no, e não podiam falar com ele pacificamente.
5 Bisa ín, Suseef heeƴce, ɓílíɗté koy-baappi, wa ɓaatuute rii ngaaɗ.
5 Teve José um sonho, que contou a seus irmãos; por isso o odiaram ainda mais.
6 Na ɓílíɗ ɗí rë, ɗi won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Síkíríi, mi ɓílíɗ ɗon heeji soꞌ.
6 E disse-lhes: Ouvi, peço-vos, este sonho, que tenho sonhado:
7 Ëlsíi⁠ ⁠: yen húmú meey, yen na poku jaak. Jaagi soꞌ yíppée koloh caŋke, ƴi ron ayute ƴekute fíyí.⁠ ⁠»
7 Eis que estávamos atando molhos no meio do campo, e eis que o meu molho se levantava, e também ficava em pé, e eis que os vossos molhos o rodeavam, e se inclinavam ao meu molho.
8 Koy-baappi wonu ri tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Fu buur aa fu dak⁠ ⁠? Daa fu wah⁠ ⁠?⁠ ⁠» Wa ɓaatuute rii ngaaɗ di heeji a wonaɗɗi.
8 Então lhe disseram seus irmãos: Tu, pois, deveras reinarás sobre nós? Tu deveras terás domínio sobre nós? Por isso ainda mais o odiavam por seus sonhos e por suas palavras.
9 Ɗi heeƴilte, ɓílíɗté rí koy-baappi won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Mi heeƴilte, mi otte naꞌa, céyín fë, a hul sabboo a hul yínë ƴekute fíi sëꞌ.⁠ ⁠»
9 E teve José outro sonho, e o contou a seus irmãos, e disse: Eis que tive ainda outro sonho; e eis que o sol, e a lua, e onze estrelas se inclinavam a mim.
10 Ɗi ɓílíɗ heeja boffi a koy-baappi⁠ ⁠; ndaa boffa na won afa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Heejee ke ro baa mën ɗí heeƴ⁠ ⁠? Fu homay woni biti funi yaafu a koy-baappu ay ƴek fíyú níi fun sígímíɗ ɗë ë⁠ ⁠?⁠ ⁠»
10 E contando-o a seu pai e a seus irmãos, repreendeu-o seu pai, e disse-lhe: Que sonho é este que tiveste? Porventura viremos, eu e tua mãe, e teus irmãos, a inclinar-nos perante ti em terra?
11 Koy-baappi eeñnjuute ri, ndaa boffa helte nuf heeja.Suseef a koy-baappi|alt="Jacob, Joseph et ses frères" src="co00701c.TIF" size="col" loc="37.2-11 lateral" copy="David C. Cook" ref="37.11"
11 Seus irmãos, pois, o invejavam; seu pai porém guardava este negócio no seu coração.
12 Lahte bis, ɗeef koy-baappi Suseef suute níidí yubi boffi wa luufi Sihem.
12 E seus irmãos foram apascentar o rebanho de seu pai, junto de Siquém.
13 — ausente —
13 Disse, pois, Israel a José: Não apascentam os teus irmãos junto de Siquém? Vem, e enviar-te-ei a eles. E ele respondeu: Eis-me aqui.
14 — ausente —
14 E ele lhe disse: Ora vai, vê como estão teus irmãos, e como está o rebanho, e traze-me resposta. Assim o enviou do vale de Hebrom, e foi a Siquém.
15 Lahaꞌ ri ra, ow ɗeeffe ri na yídëelëh luufa, meelte ri won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Fu saam yih⁠ ⁠?⁠ ⁠»
15 E achou-o um homem, porque eis que andava errante pelo campo, e perguntou-lhe o homem, dizendo: Que procuras?
16 Ɗi won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Mi saam koy-baappi soꞌ. Fii soo teeɓ tígë në níirúu wë dee ra a⁠ ⁠?⁠ ⁠»
16 E ele disse: Procuro meus irmãos; dize-me, peço-te, onde eles apascentam.
17 Ɓëeꞌ won ɗi tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Wa koluute deh, te mi kelohte wa na ɓeytuu waal Dotan.⁠ ⁠»
17 E disse aquele homem: Foram-se daqui; porque ouvi-os dizer: Vamos a Dotã. José, pois, seguiu atrás de seus irmãos, e achou-os em Dotã.
18 Ɗi teem hanndal, koy-baappa séenúté rí, wa na peenu bëemí.
18 E viram-no de longe e, antes que chegasse a eles, conspiraram contra ele para o matarem.
19 Wa na wonantuu hanndal ki wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ëlí⁠ ⁠! Heeƴohi gaana ee ac ɗa.
19 E disseram um ao outro: Eis lá vem o sonhador-mor!
20 Ëyí kan⁠ ⁠! Yen yíp ríi hap húl, yen bet ɗi filiɓ yéem⁠ ⁠; lah raa, yen ɓíllún biti gúmú daa ñam ri, níi yen yúh tígë teem heeƴƴi ra.⁠ ⁠»
20 Vinde, pois, agora, e matemo-lo, e lancemo-lo numa destas covas, e diremos: Uma fera o comeu; e veremos que será dos seus sonhos.
21 Ndaa kelaꞌ Ruben yii bah, na sëmlëꞌ rí nuf won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Yen ɓanuy rii hap.
21 E ouvindo-o Rúben, livrou-o das suas mãos, e disse: Não lhe tiremos a vida.
22 Ñif ɓanay keen⁠ ⁠! Bétí rí filiɓ fi yéemë luufi beh, te yaꞌ ɓanay tíkëh faana.⁠ ⁠» Ƴaaha ɓéeɓ Ruben ɓonaꞌ sëmlëꞌí koon, nimiliɗ ɗi boffi na.
22 Também lhes disse Rúben: Não derrameis sangue; lançai-o nesta cova, que está no deserto, e não lanceis mãos nele; isto disse para livrá-lo das mãos deles e para torná-lo a seu pai.
23 Lahaꞌ Suseef koy-baappi na ra, wa yípútée nís búubí lémëe ɓekoh ri ra,
23 E aconteceu que, chegando José a seus irmãos, tiraram de José a sua túnica, a túnica de várias cores, que trazia.
24 wa habute ri, betute ri tal yéemë⁠ ⁠; ɗeef yéemë síiñcé, lahay muluɓ.Koy-baappi Suseef ɓekute ri yéem|alt="Les frères de Joseph lui mettent dans une fosse" src="co00705c.TIF" size="col" loc="37.19-24 lateral" copy="David C. Cook" ref="37.24"
24 E tomaram-no, e lançaram-no na cova; porém a cova estava vazia, não havia água nela.
25 Filoon fi baaha, wa anutee took, na ñamu.
25 Depois assentaram-se a comer pão; e levantaram os seus olhos, e olharam, e eis que uma companhia de ismaelitas vinha de Gileade; e seus camelos traziam especiarias e bálsamo e mirra, e iam levá-los ao Egito.
26 Yudaa won koy-baappi tígí daaha tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Hawi ñéedí yen a ɗabi húlí ay yen ɓaate yih⁠ ⁠?
26 Então Judá disse aos seus irmãos: Que proveito haverá que matemos a nosso irmão e escondamos o seu sangue?
27 Ëyí yen yaay ri yiikoh yi Ismayella, te yaꞌ yi yen ɓanay tíkëh faana, ɗi ñéedí yen te ñif ma faani daa na tíl faanni yen.⁠ ⁠» Koy-baappi ñéerúuté a ri yii baaha.
27 Vinde e vendamo-lo a estes ismaelitas, e não seja nossa mão sobre ele; porque ele é nosso irmão, nossa carne. E seus irmãos obedeceram.
28 Lahuu Ismayella waa na ra, wa nísúté Suseef yéemë, yaayute wa ri a sekel sabay ana (20)⁠ ⁠; ɓëewí ƴaa kúrëelúuté rí Ésíp.
28 Passando, pois, os mercadores midianitas, tiraram e alçaram a José da cova, e venderam José por vinte moedas de prata, aos ismaelitas, os quais levaram José ao Egito.
29 Nimilaꞌ Ruben yéemë rë, ɗi otte biti Suseef ínlíh në. Ɗi ɗaɗte búubí,
29 Voltando, pois, Rúben à cova, eis que José não estava na cova; então rasgou as suas vestes.
30 wëegíssé ñéyíɗɗí në won wa tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Kúkëyë ínlíh në⁠ ⁠! May teye di kan⁠ ⁠?⁠ ⁠»
30 E voltou a seus irmãos e disse: O menino não está; e eu aonde irei?
31 Tígí daaha, wa oolute sékét, ɓeyute búubí Suseef, ooƴute ñif ma.
31 Então tomaram a túnica de José, e mataram um cabrito, e tingiram a túnica no sangue.
32 Wa kéyrúuté boffi wa búubí lémëe, ñéerëꞌté a unni ƴeh⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ole yee píyú fun ra⁠ ⁠; kénsée nda fay yúhsëꞌ búubí koohu raa.⁠ ⁠»
32 E enviaram a túnica de várias cores, mandando levá-la a seu pai, e disseram: Temos achado esta túnica; conhece agora se esta será ou não a túnica de teu filho.
33 Yakop yúhsëꞌté rí, foŋke won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Búubí koy soꞌ⁠ ⁠! Gúmú ñampe ri⁠ ⁠; Suseef palsuu palsoo.⁠ ⁠»
33 E conheceu-a, e disse: É a túnica de meu filho; uma fera o comeu; certamente José foi despedaçado.
34 Yakop ɗaɗte búubí, haamohte saaku, jëtɗëhté koohi yii maañce.
34 Então Jacó rasgou as suas vestes, pôs saco sobre os seus lombos e lamentou a seu filho muitos dias.
35 Koyyi, ƴaalla a ɓeleɓɓa ɓéeɓ, caguute, na mësɗú rí⁠ ⁠; ndaa ri kaaꞌaꞌte keloh, na won tih⁠ ⁠: «⁠ ⁠Ëe-ëeꞌ, may jëtɗée koy soꞌ níi mi ɗeefiɗ ɗi ɓúudé.⁠ ⁠» Te ri looyte Suseef looyi misikke.
35 E levantaram-se todos os seus filhos e todas as suas filhas, para o consolarem; recusou porém ser consolado, e disse: Porquanto com choro hei de descer ao meu filho até à sepultura. Assim o chorou seu pai.
36 Lahuu Ismayella Ésíp rë, wa ɓeyute Suseef, yaayute ri Potifaar, dak di dakki gaanni buuri Ésíp, bee kúɗ wohoh ya ra.
36 E os midianitas venderam-no no Egito a Potifar, oficial de Faraó, capitão da guarda.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.