Lucas 15

ULwitikano uLupya (NDH) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ishiku limo abhasongesha songo abhingi na bhatulanongwa bhamu bhakabhungaanagha ukuti bhamupulikishe uYeesu.
1 Aproximavam-se de Jesus os publicanos e os pecadores para ouvi-lo.
2 Loole aBhafalisaayi na bhamanyishi abha ndaghilo isha Moose bhakaanda ukwibhuniisha bhakati, “Tesha, umundu uyu akubhapokeela abhatulanongwa soona akulya pamupeene nabho!”
2 Os fariseus e os escribas murmuravam: Este homem recebe e come com pessoas de má vida!
3 Po uYeesu akabhabhuula ichifwanikisho ichi akati,
3 Então lhes propôs a seguinte parábola:
4 “Linga umundu yumo pakati papiinyu ali na bhonangʼooshi imya yimo (100), aamanya ukuti unangʼooshi yumo mu bhonangʼooshi bhala aasobha, kali, akubhomba kooni? Kali, atakubhaleka taashi abhonangʼooshi amalongo mahaano na manna, bhahaano na bhanna (99) bhala ku lungalangala nu kubhuuka pakumulonda unangʼooshi yula yuuyo asobhite ukufika paapo akumwagha?
4 Quem de vós que, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Po bhwo aamwagha, akusekela leka nu kwanda ukumupimba pa fipungo
5 E depois de encontrá-la, a põe nos ombros, cheio de júbilo,
6 nu kughaluka naghwe kukaaya kaake. Linga aafika pakaaya, po akubhiitisha abhamanyani na bhapalamani bhaake, akubhabhuula ukuti, ‘Sekelagha pamupeene nuune ku nongwa iya kuti naamwagha unangʼooshi ghwangu yuuyo aasobhite.’
6 e, voltando para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Regozijai-vos comigo, achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Ingubhabhuula umwe, bhubhuubhwo uChaala na bhandumi bhaake kumwanya kula indibhakasekele ngaani ku nongwa iya mutulanongwa yumoywene yuuyo akupinduka nu kwilaata imbiibhi shaake ukukinda abhandu amalongo mahaano na manna, bhahaano na bhanna bhaabho bhakwibhona ukuti bhagholofu nu kuti bhatakulondighwa ukwilaata imbiibhi shaabho.”
7 Digo-vos que assim haverá maior júbilo no céu por um só pecador que fizer penitência do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 UYeesu akeendelela ukuyugha akati, “Pamu, linga umukolo yumo ali ni salabhasha kalongo (10), po isalabhasha yimo yaasobha, kali, akubhomba kooni? Kali, atakukosha inyaale nu kupyaghila inyumba yooshi nu kuyilonda ku maka ukufika paapo akuyaagha?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma delas, não acende a lâmpada, varre a casa e a busca diligentemente, até encontrá-la?
9 Po linga aayaagha, akubhiitisha abhamanyani na bhapalamani bhaake, akubhabhuula ukuti, ‘Sekelagha pamupeene nuune ku nongwa iya kuti naayaagha isalabhasha yangu yiiyo yaasobhite.’
9 E tendo-a encontrado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Regozijai-vos comigo, achei a dracma que tinha perdido.
10 Ingubhabhuula umwe, umwo mwo muumwo uChaala na bhandumi bhaake indibhakasekele ngaani ku nongwa iya mutulanongwa yumoywene yuuyo akupinduka nu kwilaata imbiibhi shaake.”
10 Digo-vos que haverá júbilo entre os anjos de Deus por um só pecador que se arrependa.
11 UYeesu akeendelela ukuyugha akati, “Akabhaapo umundu yumo yuuyo akabha na bhaana bhaake abhaliisha bhabhili.
11 Disse também: Um homem tinha dois filhos.
12 Ishiku limo umwana umukeke yula akabhuuka kwa ghwise, akamubhuula akati, ‘Ghwe taata, ingusuuma ghuumbe ichuuma chiicho cha chilingo changu.’ Po ughwise akamuyabhila ghweshi umwana ichuuma chaake.
12 O mais moço disse a seu pai: Meu pai, dá-me a parte da herança que me toca. O pai então repartiu entre eles os haveres.
13 “Bhwo amashiku manandi ghaakinda, umwana umukeke yula akabhungaania utundu twake twoshi, akatiila pakaaya nu kubhuuka ku chiisu icha kubhutali. Bhwo aafika kula, akaanda ukuchibhombela mwalwe ichuuma chaake nu kumala chooshi.
13 Poucos dias depois, ajuntando tudo o que lhe pertencia, partiu o filho mais moço para um país muito distante, e lá dissipou a sua fortuna, vivendo dissolutamente.
14 Loole bhwo aamala ichuuma chooshi chiicho akabha nacho, isala ingali yikaghwa mu chiisu chila chooshi. Po umwana yula atakabha ni ndalama naashimo pamu ifindu.
14 Depois de ter esbanjado tudo, sobreveio àquela região uma grande fome e ele começou a passar penúria.
15 Po akabhuuka ku mundu yumo ughwa mu chiisu chila pakusuuma imbombo. Umundu yula akabhuuka naghwe ku mughunda ghwake nu kumupa imbombo iya kuliisha ingulubhe shaake.
15 Foi pôr-se ao serviço de um dos habitantes daquela região, que o mandou para os seus campos guardar os porcos.
16 Ku nongwa iya kuti akabha ni sala, umulumyana yula akanyonywanga ukulya na makambi ghaagho ingulubhe shikalyanga, paapo atakabhaapo umundu naayumo ughwa kumupa ifindu.
16 Desejava ele fartar-se das vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhas dava.
17 “Pabhumalilo, akiinongʼona mu ndumbula yaake akati, ‘Tesha, abhabhombi bhooshi abha taata bhakulya nu kufileka, loole une ingufwa kuno ku nongwa iya sala!
17 Entrou então em si e refletiu: Quantos empregados há na casa de meu pai que têm pão em abundância... e eu, aqui, estou a morrer de fome!
18 Po indiindiile panu nu kubhuuka kwa taata. Linga naafika, indiingamubhuule ukuti, “Ghwe taata, naamutulila inongwa uChaala, soona naakutulila inongwa nuughwe.
18 Levantar-me-ei e irei a meu pai, e dir-lhe-ei: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti;
19 Indaa mubhaghile soona ukubha mwana ghwako. Imbiike ukuti imbe ungati yumo mu bhabhombi bhaako.” ’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como a um dos teus empregados.
20 Po akatiila nu kughaluka kwa ghwise.
20 Levantou-se, pois, e foi ter com seu pai. Estava ainda longe, quando seu pai o viu e, movido de compaixão, correu-lhe ao encontro, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Po umwana yula akamubhuula ughwise akati, ‘Ghwe taata, naamutulila inongwa uChaala yuuyo ali kumwanya, soona naakutulila inongwa nuughwe. Indaa mubhaghile soona ukubha mwana ghwako.’
21 O filho lhe disse, então: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 “Loole ughwise akabhiitisha abhabhombi bhaake, akabhalaghila akati, ‘Isagha lubhilo nu muselekesha umwisa ngaani ukuti mumufwashe umwana ghwangu, soona mufwashe ni ikoosa mu kakono kaake ni filato mu tulundi.
22 Mas o pai falou aos servos: Trazei-me depressa a melhor veste e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e calçado nos pés.
23 Bhuuka mweghe ingwata yiiyo yikulite nu kuyighogha. Linga mwaghogha, mupiiye inyama ukuti tulye nu kusekelela.
23 Trazei também um novilho gordo e matai-o; comamos e façamos uma festa.
24 Naayugha ulwo ku nongwa iya kuti umwana ghwangu yuuyo ingiinongʼonagha ukuti afwile, loole ulu mwumi, yuuyo aasobhite, loole ulu aaghaluka!’ Po abhabhombi bhala bhakabhomba isa muumwo akabhalaghilila. Pabhumalilo, bhakaanda ukusekela.
24 Este meu filho estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado. E começaram a festa.
25 “Mu kabhalilo ako bhwo shooshi isho shikubhombighwa, umwana ghwake usongo akabha ali ku mughunda. Bhwo akughaluka ukufuma ku mughunda nu kupalamila kupiipi ni nyumba iya ghwise, akapulika abhandu bhakwimba inyimbo nu kulebhela.
25 O filho mais velho estava no campo. Ao voltar e aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Akamwitisha yumo mu bhabhombi abha ghwise. Bhwo umubhombi iisa, umwana usongo yula akamubhuusha akati, ‘Kali, kooni kaafika pakaaya apo?’
26 Chamou um servo e perguntou-lhe o que havia.
27 Umubhombi yula akamwamula akati, ‘Umunungʼuna ghwako aaghaluka kuukwo aali, nu ghuuso aalaghila ukuti yighoghighwe ingwata yila yiiyo yikulite ku nongwa iya lusekelo paapo umwana ghwake aaghaluka bhwo mwumi soona mukafuushe.’
27 Ele lhe explicou: Voltou teu irmão. E teu pai mandou matar um novilho gordo, porque o reencontrou são e salvo.
28 Loole bhwo umwana usongo yula aapulika isho, akakalala, akakaana ukwingila mu nyumba muumwo bhakasekelagha. Po ughwise akafuma kuuse, akaanda ukumupyelesha umwana ghwake nu kumusuuma ukuti iingile mu nyumba.
28 Encolerizou-se ele e não queria entrar, mas seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Loole umwene akamwamula ughwise akati, ‘Ghwe taata, pulikisha! Ku fyinja ifyingi naakubhombelagha imbombo shooshi pakaaya panu ungati mubhombi, soona akabhalilo kooshi naabhombagha shooshi shiisho ghwandaghilagha ukuti imbombe! Loole pamupeene na shooshi isho, utaambiile naakamu nalinga nyaana iya mbushi ukuti indye nu kusekela pamupeene na bhamanyani bhangu.
29 Ele, então, respondeu ao pai: Há tantos anos que te sirvo, sem jamais transgredir ordem alguma tua, e nunca me deste um cabrito para festejar com os meus amigos.
30 Loole bhwo iisa umwana ghwako uyu yuuyo aachibhombiile akabhiibhi ichuuma chaako pamupeene na bhomalaya, ulaghiile ukuti yighoghighwe ingwata yiiyo yikulite!’
30 E agora, que voltou este teu filho, que gastou os teus bens com as meretrizes, logo lhe mandaste matar um novilho gordo!
31 “Ughwise akamwamula akati, ‘Ghwe mwana ghwangu, ughwe uli nuune amashiku ghooshi nu tundu twoshi tuutwo indi natwo, nuughwe twako.
31 Explicou-lhe o pai: Filho, tu estás sempre comigo, e tudo o que é meu é teu.
32 Ulu twalondighwanga ukuhobhoka nu kubhiika ulusekelo ku nongwa iya kuti umunungʼuna ghwako yuuyo ingiinongʼonagha ukuti afwile, loole ulu mwumi, yuuyo aasobhite, loole ulu aaghaluka!’ ”
32 Convinha, porém, fazermos festa, pois este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.