Lucas 15

ULwitikano uLupya (NDH) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ishiku limo abhasongesha songo abhingi na bhatulanongwa bhamu bhakabhungaanagha ukuti bhamupulikishe uYeesu.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Loole aBhafalisaayi na bhamanyishi abha ndaghilo isha Moose bhakaanda ukwibhuniisha bhakati, “Tesha, umundu uyu akubhapokeela abhatulanongwa soona akulya pamupeene nabho!”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Po uYeesu akabhabhuula ichifwanikisho ichi akati,
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 “Linga umundu yumo pakati papiinyu ali na bhonangʼooshi imya yimo (100), aamanya ukuti unangʼooshi yumo mu bhonangʼooshi bhala aasobha, kali, akubhomba kooni? Kali, atakubhaleka taashi abhonangʼooshi amalongo mahaano na manna, bhahaano na bhanna (99) bhala ku lungalangala nu kubhuuka pakumulonda unangʼooshi yula yuuyo asobhite ukufika paapo akumwagha?
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Po bhwo aamwagha, akusekela leka nu kwanda ukumupimba pa fipungo
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 nu kughaluka naghwe kukaaya kaake. Linga aafika pakaaya, po akubhiitisha abhamanyani na bhapalamani bhaake, akubhabhuula ukuti, ‘Sekelagha pamupeene nuune ku nongwa iya kuti naamwagha unangʼooshi ghwangu yuuyo aasobhite.’
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Ingubhabhuula umwe, bhubhuubhwo uChaala na bhandumi bhaake kumwanya kula indibhakasekele ngaani ku nongwa iya mutulanongwa yumoywene yuuyo akupinduka nu kwilaata imbiibhi shaake ukukinda abhandu amalongo mahaano na manna, bhahaano na bhanna bhaabho bhakwibhona ukuti bhagholofu nu kuti bhatakulondighwa ukwilaata imbiibhi shaabho.”
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 UYeesu akeendelela ukuyugha akati, “Pamu, linga umukolo yumo ali ni salabhasha kalongo (10), po isalabhasha yimo yaasobha, kali, akubhomba kooni? Kali, atakukosha inyaale nu kupyaghila inyumba yooshi nu kuyilonda ku maka ukufika paapo akuyaagha?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Po linga aayaagha, akubhiitisha abhamanyani na bhapalamani bhaake, akubhabhuula ukuti, ‘Sekelagha pamupeene nuune ku nongwa iya kuti naayaagha isalabhasha yangu yiiyo yaasobhite.’
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Ingubhabhuula umwe, umwo mwo muumwo uChaala na bhandumi bhaake indibhakasekele ngaani ku nongwa iya mutulanongwa yumoywene yuuyo akupinduka nu kwilaata imbiibhi shaake.”
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 UYeesu akeendelela ukuyugha akati, “Akabhaapo umundu yumo yuuyo akabha na bhaana bhaake abhaliisha bhabhili.
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Ishiku limo umwana umukeke yula akabhuuka kwa ghwise, akamubhuula akati, ‘Ghwe taata, ingusuuma ghuumbe ichuuma chiicho cha chilingo changu.’ Po ughwise akamuyabhila ghweshi umwana ichuuma chaake.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 “Bhwo amashiku manandi ghaakinda, umwana umukeke yula akabhungaania utundu twake twoshi, akatiila pakaaya nu kubhuuka ku chiisu icha kubhutali. Bhwo aafika kula, akaanda ukuchibhombela mwalwe ichuuma chaake nu kumala chooshi.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Loole bhwo aamala ichuuma chooshi chiicho akabha nacho, isala ingali yikaghwa mu chiisu chila chooshi. Po umwana yula atakabha ni ndalama naashimo pamu ifindu.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Po akabhuuka ku mundu yumo ughwa mu chiisu chila pakusuuma imbombo. Umundu yula akabhuuka naghwe ku mughunda ghwake nu kumupa imbombo iya kuliisha ingulubhe shaake.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Ku nongwa iya kuti akabha ni sala, umulumyana yula akanyonywanga ukulya na makambi ghaagho ingulubhe shikalyanga, paapo atakabhaapo umundu naayumo ughwa kumupa ifindu.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 “Pabhumalilo, akiinongʼona mu ndumbula yaake akati, ‘Tesha, abhabhombi bhooshi abha taata bhakulya nu kufileka, loole une ingufwa kuno ku nongwa iya sala!
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Po indiindiile panu nu kubhuuka kwa taata. Linga naafika, indiingamubhuule ukuti, “Ghwe taata, naamutulila inongwa uChaala, soona naakutulila inongwa nuughwe.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Indaa mubhaghile soona ukubha mwana ghwako. Imbiike ukuti imbe ungati yumo mu bhabhombi bhaako.” ’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Po akatiila nu kughaluka kwa ghwise.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Po umwana yula akamubhuula ughwise akati, ‘Ghwe taata, naamutulila inongwa uChaala yuuyo ali kumwanya, soona naakutulila inongwa nuughwe. Indaa mubhaghile soona ukubha mwana ghwako.’
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 “Loole ughwise akabhiitisha abhabhombi bhaake, akabhalaghila akati, ‘Isagha lubhilo nu muselekesha umwisa ngaani ukuti mumufwashe umwana ghwangu, soona mufwashe ni ikoosa mu kakono kaake ni filato mu tulundi.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Bhuuka mweghe ingwata yiiyo yikulite nu kuyighogha. Linga mwaghogha, mupiiye inyama ukuti tulye nu kusekelela.
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 Naayugha ulwo ku nongwa iya kuti umwana ghwangu yuuyo ingiinongʼonagha ukuti afwile, loole ulu mwumi, yuuyo aasobhite, loole ulu aaghaluka!’ Po abhabhombi bhala bhakabhomba isa muumwo akabhalaghilila. Pabhumalilo, bhakaanda ukusekela.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 “Mu kabhalilo ako bhwo shooshi isho shikubhombighwa, umwana ghwake usongo akabha ali ku mughunda. Bhwo akughaluka ukufuma ku mughunda nu kupalamila kupiipi ni nyumba iya ghwise, akapulika abhandu bhakwimba inyimbo nu kulebhela.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Akamwitisha yumo mu bhabhombi abha ghwise. Bhwo umubhombi iisa, umwana usongo yula akamubhuusha akati, ‘Kali, kooni kaafika pakaaya apo?’
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Umubhombi yula akamwamula akati, ‘Umunungʼuna ghwako aaghaluka kuukwo aali, nu ghuuso aalaghila ukuti yighoghighwe ingwata yila yiiyo yikulite ku nongwa iya lusekelo paapo umwana ghwake aaghaluka bhwo mwumi soona mukafuushe.’
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Loole bhwo umwana usongo yula aapulika isho, akakalala, akakaana ukwingila mu nyumba muumwo bhakasekelagha. Po ughwise akafuma kuuse, akaanda ukumupyelesha umwana ghwake nu kumusuuma ukuti iingile mu nyumba.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Loole umwene akamwamula ughwise akati, ‘Ghwe taata, pulikisha! Ku fyinja ifyingi naakubhombelagha imbombo shooshi pakaaya panu ungati mubhombi, soona akabhalilo kooshi naabhombagha shooshi shiisho ghwandaghilagha ukuti imbombe! Loole pamupeene na shooshi isho, utaambiile naakamu nalinga nyaana iya mbushi ukuti indye nu kusekela pamupeene na bhamanyani bhangu.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Loole bhwo iisa umwana ghwako uyu yuuyo aachibhombiile akabhiibhi ichuuma chaako pamupeene na bhomalaya, ulaghiile ukuti yighoghighwe ingwata yiiyo yikulite!’
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 “Ughwise akamwamula akati, ‘Ghwe mwana ghwangu, ughwe uli nuune amashiku ghooshi nu tundu twoshi tuutwo indi natwo, nuughwe twako.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Ulu twalondighwanga ukuhobhoka nu kubhiika ulusekelo ku nongwa iya kuti umunungʼuna ghwako yuuyo ingiinongʼonagha ukuti afwile, loole ulu mwumi, yuuyo aasobhite, loole ulu aaghaluka!’ ”
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.