Lucas 15

ULwitikano uLupya (NDH) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ishiku limo abhasongesha songo abhingi na bhatulanongwa bhamu bhakabhungaanagha ukuti bhamupulikishe uYeesu.
1 E Chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Loole aBhafalisaayi na bhamanyishi abha ndaghilo isha Moose bhakaanda ukwibhuniisha bhakati, “Tesha, umundu uyu akubhapokeela abhatulanongwa soona akulya pamupeene nabho!”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Po uYeesu akabhabhuula ichifwanikisho ichi akati,
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 “Linga umundu yumo pakati papiinyu ali na bhonangʼooshi imya yimo (100), aamanya ukuti unangʼooshi yumo mu bhonangʼooshi bhala aasobha, kali, akubhomba kooni? Kali, atakubhaleka taashi abhonangʼooshi amalongo mahaano na manna, bhahaano na bhanna (99) bhala ku lungalangala nu kubhuuka pakumulonda unangʼooshi yula yuuyo asobhite ukufika paapo akumwagha?
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Po bhwo aamwagha, akusekela leka nu kwanda ukumupimba pa fipungo
5 E achando-a, a põe sobre os seus ombros, jubiloso;
6 nu kughaluka naghwe kukaaya kaake. Linga aafika pakaaya, po akubhiitisha abhamanyani na bhapalamani bhaake, akubhabhuula ukuti, ‘Sekelagha pamupeene nuune ku nongwa iya kuti naamwagha unangʼooshi ghwangu yuuyo aasobhite.’
6 E, chegando a casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Ingubhabhuula umwe, bhubhuubhwo uChaala na bhandumi bhaake kumwanya kula indibhakasekele ngaani ku nongwa iya mutulanongwa yumoywene yuuyo akupinduka nu kwilaata imbiibhi shaake ukukinda abhandu amalongo mahaano na manna, bhahaano na bhanna bhaabho bhakwibhona ukuti bhagholofu nu kuti bhatakulondighwa ukwilaata imbiibhi shaabho.”
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 UYeesu akeendelela ukuyugha akati, “Pamu, linga umukolo yumo ali ni salabhasha kalongo (10), po isalabhasha yimo yaasobha, kali, akubhomba kooni? Kali, atakukosha inyaale nu kupyaghila inyumba yooshi nu kuyilonda ku maka ukufika paapo akuyaagha?
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até a achar?
9 Po linga aayaagha, akubhiitisha abhamanyani na bhapalamani bhaake, akubhabhuula ukuti, ‘Sekelagha pamupeene nuune ku nongwa iya kuti naayaagha isalabhasha yangu yiiyo yaasobhite.’
9 E achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Ingubhabhuula umwe, umwo mwo muumwo uChaala na bhandumi bhaake indibhakasekele ngaani ku nongwa iya mutulanongwa yumoywene yuuyo akupinduka nu kwilaata imbiibhi shaake.”
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 UYeesu akeendelela ukuyugha akati, “Akabhaapo umundu yumo yuuyo akabha na bhaana bhaake abhaliisha bhabhili.
11 E disse: Um certo homem tinha dois filhos;
12 Ishiku limo umwana umukeke yula akabhuuka kwa ghwise, akamubhuula akati, ‘Ghwe taata, ingusuuma ghuumbe ichuuma chiicho cha chilingo changu.’ Po ughwise akamuyabhila ghweshi umwana ichuuma chaake.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me pertence. E ele repartiu por eles a fazenda.
13 “Bhwo amashiku manandi ghaakinda, umwana umukeke yula akabhungaania utundu twake twoshi, akatiila pakaaya nu kubhuuka ku chiisu icha kubhutali. Bhwo aafika kula, akaanda ukuchibhombela mwalwe ichuuma chaake nu kumala chooshi.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Loole bhwo aamala ichuuma chooshi chiicho akabha nacho, isala ingali yikaghwa mu chiisu chila chooshi. Po umwana yula atakabha ni ndalama naashimo pamu ifindu.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Po akabhuuka ku mundu yumo ughwa mu chiisu chila pakusuuma imbombo. Umundu yula akabhuuka naghwe ku mughunda ghwake nu kumupa imbombo iya kuliisha ingulubhe shaake.
15 E foi, e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos, a apascentar porcos.
16 Ku nongwa iya kuti akabha ni sala, umulumyana yula akanyonywanga ukulya na makambi ghaagho ingulubhe shikalyanga, paapo atakabhaapo umundu naayumo ughwa kumupa ifindu.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 “Pabhumalilo, akiinongʼona mu ndumbula yaake akati, ‘Tesha, abhabhombi bhooshi abha taata bhakulya nu kufileka, loole une ingufwa kuno ku nongwa iya sala!
17 E, tornando em si, disse: Quantos jornaleiros de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Po indiindiile panu nu kubhuuka kwa taata. Linga naafika, indiingamubhuule ukuti, “Ghwe taata, naamutulila inongwa uChaala, soona naakutulila inongwa nuughwe.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti;
19 Indaa mubhaghile soona ukubha mwana ghwako. Imbiike ukuti imbe ungati yumo mu bhabhombi bhaako.” ’
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus jornaleiros.
20 Po akatiila nu kughaluka kwa ghwise.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Po umwana yula akamubhuula ughwise akati, ‘Ghwe taata, naamutulila inongwa uChaala yuuyo ali kumwanya, soona naakutulila inongwa nuughwe. Indaa mubhaghile soona ukubha mwana ghwako.’
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti, e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 “Loole ughwise akabhiitisha abhabhombi bhaake, akabhalaghila akati, ‘Isagha lubhilo nu muselekesha umwisa ngaani ukuti mumufwashe umwana ghwangu, soona mufwashe ni ikoosa mu kakono kaake ni filato mu tulundi.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa; e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão, e alparcas nos pés;
23 Bhuuka mweghe ingwata yiiyo yikulite nu kuyighogha. Linga mwaghogha, mupiiye inyama ukuti tulye nu kusekelela.
23 E trazei o bezerro cevado, e matai-o; e comamos, e alegremo-nos;
24 Naayugha ulwo ku nongwa iya kuti umwana ghwangu yuuyo ingiinongʼonagha ukuti afwile, loole ulu mwumi, yuuyo aasobhite, loole ulu aaghaluka!’ Po abhabhombi bhala bhakabhomba isa muumwo akabhalaghilila. Pabhumalilo, bhakaanda ukusekela.
24 Porque este meu filho estava morto, e reviveu, tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 “Mu kabhalilo ako bhwo shooshi isho shikubhombighwa, umwana ghwake usongo akabha ali ku mughunda. Bhwo akughaluka ukufuma ku mughunda nu kupalamila kupiipi ni nyumba iya ghwise, akapulika abhandu bhakwimba inyimbo nu kulebhela.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e quando veio, e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Akamwitisha yumo mu bhabhombi abha ghwise. Bhwo umubhombi iisa, umwana usongo yula akamubhuusha akati, ‘Kali, kooni kaafika pakaaya apo?’
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Umubhombi yula akamwamula akati, ‘Umunungʼuna ghwako aaghaluka kuukwo aali, nu ghuuso aalaghila ukuti yighoghighwe ingwata yila yiiyo yikulite ku nongwa iya lusekelo paapo umwana ghwake aaghaluka bhwo mwumi soona mukafuushe.’
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Loole bhwo umwana usongo yula aapulika isho, akakalala, akakaana ukwingila mu nyumba muumwo bhakasekelagha. Po ughwise akafuma kuuse, akaanda ukumupyelesha umwana ghwake nu kumusuuma ukuti iingile mu nyumba.
28 Mas ele se indignou, e não queria entrar.
29 Loole umwene akamwamula ughwise akati, ‘Ghwe taata, pulikisha! Ku fyinja ifyingi naakubhombelagha imbombo shooshi pakaaya panu ungati mubhombi, soona akabhalilo kooshi naabhombagha shooshi shiisho ghwandaghilagha ukuti imbombe! Loole pamupeene na shooshi isho, utaambiile naakamu nalinga nyaana iya mbushi ukuti indye nu kusekela pamupeene na bhamanyani bhangu.
29 E saindo o pai, instava com ele. Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo há tantos anos, sem nunca transgredir o teu mandamento, e nunca me deste um cabrito para alegrar-me com os meus amigos;
30 Loole bhwo iisa umwana ghwako uyu yuuyo aachibhombiile akabhiibhi ichuuma chaako pamupeene na bhomalaya, ulaghiile ukuti yighoghighwe ingwata yiiyo yikulite!’
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 “Ughwise akamwamula akati, ‘Ghwe mwana ghwangu, ughwe uli nuune amashiku ghooshi nu tundu twoshi tuutwo indi natwo, nuughwe twako.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas coisas são tuas;
32 Ulu twalondighwanga ukuhobhoka nu kubhiika ulusekelo ku nongwa iya kuti umunungʼuna ghwako yuuyo ingiinongʼonagha ukuti afwile, loole ulu mwumi, yuuyo aasobhite, loole ulu aaghaluka!’ ”
32 Mas era justo alegrarmo-nos e folgarmos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; e tinha-se perdido, e achou-se.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.